Νικητιάδης στη Βουλή προς Γεραπετρίτη: Η Προεδρία της Ε.Ε. απαιτεί ειλικρίνεια και εθνική συναίνεση

Η ανά­λη­ψη της Προ­ε­δρί­ας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης από την Ελ­λά­δα το πρώτο εξά­μη­νο του 2027 απο­τε­λεί εθνι­κό στόχο πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί με υπερ­κομ­μα­τι­κά κρι­τή­ρια και αί­σθη­ση ευ­θύ­νης, υπο­γράμ­μι­σε από το βήμα της Ολο­μέ­λειας της Βου­λής ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και τ. Υφυπ. Πο­λι­τι­σμού – Του­ρι­σμού Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης, στη συ­ζή­τη­ση του νο­μο­σχε­δί­ου του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών για τη «Σύ­στα­ση Γρα­φεί­ου Ελ­λη­νι­κής Προ­ε­δρί­ας». Η συ­ζή­τη­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Τρίτη 18 Νο­εμ­βρί­ου.

Ο κ. Νι­κη­τιά­δης απευ­θυ­νό­με­νος στον Υπ. Εξω­τε­ρι­κών κ. Γε­ρα­πε­τρί­τη, τό­νι­σε ότι το ΠΑΣΟΚ υπερ­ψη­φί­ζει επί της αρχής το νο­μο­σχέ­διο, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανά­γκη ει­λι­κρι­νούς δια­λό­γου και πλή­ρους δια­φά­νειας από την Κυ­βέρ­νη­ση, ενό­ψει των με­γά­λων εθνι­κών και ευ­ρω­παϊ­κών προ­κλή­σε­ων που έχει μπρο­στά της η χώρα. Πα­ραλ­λή­λως, υπεν­θύ­μι­σε την πλού­σια εμπει­ρία της χώρας από τις προη­γού­με­νες ελ­λη­νι­κές Προ­ε­δρί­ες, με το ΠΑΣΟΚ στο τι­μό­νι της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι και ο ίδιος είχε συμ­βά­λει «με ένα μικρό λι­θα­ρά­κι» ως Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης στην ιστο­ρι­κή Προ­ε­δρία του 2003.

Ει­δι­κή ανα­φο­ρά έκανε στην Προ­ε­δρία του 2003, επί Κώστα Ση­μί­τη, όταν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η με­γά­λη διεύ­ρυν­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης με δέκα νέα κράτη-μέλη και κυ­ρί­ως, με την έντα­ξη της Κύ­πρου. Όπως ση­μεί­ω­σε, ο τότε Πρω­θυ­πουρ­γός είχε κα­τα­στή­σει σαφές ότι η διεύ­ρυν­ση δεν θα προ­χω­ρού­σε αν δεν συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και η Κύ­προς, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι στις 16 Απρι­λί­ου 2003, στο Ζάπ­πειο, υπε­γρά­φη η Συν­θή­κη Προ­σχώ­ρη­σης της Κύ­πρου μαζί με τις εννέα άλλες χώρες. «Η Ελ­λά­δα είχε κα­τα­γά­γει έναν πραγ­μα­τι­κό θρί­αμ­βο της εξω­τε­ρι­κής της πο­λι­τι­κής» υπο­γράμ­μι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου υπεν­θύ­μι­σε επί­σης, την από­φα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου στο Ελ­σίν­κι το 1999, με την οποία απο­δε­σμεύ­τη­κε η έντα­ξη της Κύ­πρου από την προ­ϋ­πό­θε­ση επί­λυ­σης του πο­λι­τι­κού ζη­τή­μα­τος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τότε υπήρ­χε συ­νεν­νό­η­ση και ει­λι­κρί­νεια ανά­με­σα στις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις. «Τόσο η Νέα Δη­μο­κρα­τία όσο και ο Συ­να­σπι­σμός, ακόμη και το ΚΚΕ, αντι­λαμ­βά­νο­νταν τη ση­μα­σία της έντα­ξης της Κύ­πρου. Υπήρ­χε ει­λι­κρί­νεια. Τέ­τοια ει­λι­κρί­νεια απαι­τεί­ται να έχου­με και σή­με­ρα» τό­νι­σε, συν­δέ­ο­ντας τη στάση εκεί­νης της πε­ριό­δου με τις ανά­γκες της ση­με­ρι­νής συ­γκυ­ρί­ας.

Ασκώ­ντας κρι­τι­κή στον Πρω­θυ­πουρ­γό για τον τρόπο με τον οποίο πε­ριέ­γρα­ψε την κα­τά­στα­ση στα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά και τις πα­ρα­βιά­σεις, ο κ. Νι­κη­τιά­δης επε­σή­μα­νε ότι «είτε από άγνοια είτε επει­δή δεν θέ­λη­σε να απο­τυ­πώ­σει την αλή­θεια, ανα­φέρ­θη­κε σε γε­γο­νό­τα που δεν συμ­βαί­νουν», υπεν­θυ­μί­ζο­ντας πως ο Κοι­νο­βου­λευ­τι­κός Εκ­πρό­σω­πος του ΠΑΣΟΚ Δη­μή­τρης Μάν­τζος κα­τέ­γρα­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να πα­ρα­δείγ­μα­τα πα­ρα­βιά­σε­ων. «Ελ­πί­ζω να μην είναι επαρ­κώς πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νος, δεν είναι έγκλη­μα αυτό. Αν όμως απο­κρύ­πτει την αλή­θεια, τότε φο­βά­μαι ότι δεν μπο­ρού­με έτσι να προ­χω­ρή­σου­με ως έθνος» ση­μεί­ω­σε, προ­σθέ­το­ντας ότι «πρέ­πει να προ­ε­τοι­μα­στού­με με ει­λι­κρί­νεια για τα με­γά­λα θέ­μα­τα και να μι­λή­σου­με κα­θα­ρά για την εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, την ασφά­λεια, τις αμυ­ντι­κές δα­πά­νες και το κοι­νω­νι­κό κρά­τος».

Ο κ.Νι­κη­τιά­δης υπο­γράμ­μι­σε ότι η Προ­ε­δρία του 2027 «δεν είναι υπό­θε­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης, αλλά της χώρας συ­νο­λι­κά», εκ­φρά­ζο­ντας αμ­φι­βο­λία αν θα είναι η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση εκεί­νη που θα κλη­θεί να τη δια­χει­ρι­στεί. «Γι’ αυτό χρειά­ζε­ται να συ­νο­μι­λού­με από τώρα, να δια­μορ­φώ­σου­με εθνι­κή στρα­τη­γι­κή» τό­νι­σε, θέ­το­ντας ως πεδία ου­σια­στι­κού δια­λό­γου την κοινή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και ασφά­λεια της Ευ­ρώ­πης, τον αντί­κτυ­πο των αυ­ξη­μέ­νων αμυ­ντι­κών δα­πα­νών στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος, τον ρόλο της Τουρ­κί­ας στη νέα αμυ­ντι­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, καθώς και τη δια­μόρ­φω­ση των τα­μεί­ων συ­νο­χής και της νέας Κοι­νής Αγρο­τι­κής Πο­λι­τι­κής, με ενερ­γό ελ­λη­νι­κή συμ­με­το­χή.