Γιάννης Παππάς: «κύρωση μέγιστης σημασίας αυτή, της συμφωνίας αεροπορικών υπηρεσιών κυβερνήσεων Ελλάδος – Κίνας»

Ως «κύρωση, η οποία έρχεται σε μια συγκυ­ρία εσω­τε­ρική και εξω­τε­ρική, η οποία έχει τη σημειο­λο­γία της» χαρα­κτή­ρισε την Κύρωση Συμ­φω­νίας Αερο­πο­ρι­κών Υπη­ρε­σιών μεταξύ της Κυβέρ­νη­σης της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας και της Κυβέρ­νη­σης της Δημο­κρα­τίας της Κίνας, ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Ν.Δ. Γιάννης Παππάς, ως ειση­γη­τής  του νομο­σχε­δίου στη Βουλή, στο πλαίσιο της συζή­τη­σης για το σχέδιο νόμου, του Υπουρ­γείου Μετα­φο­ρών και Συγκοι­νω­νιών.  Η συγκε­κρι­μένη κύρωση συμ­φω­νίας, υπε­γράφη στο Πεκίνο στις 3 Νοεμ­βρίου 2023, κατά τη διάρ­κεια του επί­ση­μου ταξι­διού του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη στην Κίνα.

Ο κ. Παππάς, μεταξύ άλλων τόνισε, ότι, η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη, απο­τε­λεί σταθερό παρά­γο­ντα εξεύ­ρε­σης λογικών λύσεων, σε όλα, όσα, (πολέ­μους, μετα­νά­στευση κλπ) η Ευρώπη βιώνει στην περι­φέ­ρειά της.

Τονί­ζο­ντας το δυσα­νά­λογο βάρος που έχει σηκώσει η περιοχή μας στο μετα­να­στευ­τικό, με πολλές, δυσά­ρε­στες επι­πτώ­σεις, ανα­φέρ­θηκε στην αυτο­θυ­σία των Λιμε­νι­κών, για την απο­τροπή, ακόμα και επι­κίν­δυ­νων περι­στα­τι­κών στα πελάγη.

Επα­νερ­χό­με­νος στη συμ­φω­νία, ο κ. Παππάς, ξεκα­θά­ρισε ότι, εκσυγ­χρο­νί­ζει το θεσμικό αερο­πο­ρικό πλαίσιο μεταξύ των δύο χωρών, ενι­σχύ­ο­ντας τις συν­δέ­σεις ελλη­νι­κών εται­ρειών με την Κίνα και αντι­στρό­φως, αντι­κα­θι­στώ­ντας τη συμ­φω­νία του 1973. Χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας την Κίνα, ως ένα «μακρο­πρό­θε­σμο στρα­τη­γικό εταίρο και αξιό­πι­στο φίλο της χώρας, καθώς  απο­τε­λεί γίγαντα παγκο­σμίου βελη­νε­κούς, τόνισε ότι, ωφε­λού­νται και το εμπόριο και ο του­ρι­σμός με τον τρόπο αυτό, καθώς η συγκε­κρι­μένη χώρα, απο­τε­λεί σημα­ντική αγορά στο παγκό­σμιο στε­ρέ­ωμα.

Στη συνέ­χεια, ανα­φέρ­θηκε στη σχέση εμπι­στο­σύ­νης  και αμοι­βαίου σεβα­σμού που καλ­λιερ­γεί­ται μεταξύ πολιτών και κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη και θα πρέπει – είπε –  έτσι να συνε­χι­στεί, με τήρηση υπο­σχέ­σεων στην κοι­νω­νία μας, χωρίς παρεκ­κλί­σεις, μέχρι το τέλος της τετρα­ε­τίας.

Διευ­κρί­νισε δε, ότι ο ίδιος, υπο­στη­ρί­ζει με σθένος αυτή  τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης μεταξύ κυβέρ­νη­σης και κοι­νω­νίας,  που είναι απο­τέ­λε­σμα  «αφου­γκρά­σμα­τος» αιτη­μά­των, κάλυψης αναγκών και  επί­λυ­σης υπαρ­κτών προ­βλη­μά­των και όχι, ανά­δει­ξης ερω­τη­μά­των, για ανύ­παρ­κτα ζητή­ματα, δημιουρ­γώ­ντας περαι­τέρω όξυνση προ­βλη­μά­των στην κοι­νω­νία.