Μήνυμα Σακελλαροπούλου στην Τουρκία: Ελλάδα και Κύπρος είναι έτοιμες να απαντήσουν σε οποιαδήποτε πρόκληση

«Στη ση­με­ρι­νή συ­γκυ­ρία, με την έξαρ­ση της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας, η επί­σκε­ψή μου υπο­γραμ­μί­ζει την ενό­τη­τα Ελ­λά­δας και Κύ­πρου και την επι­τα­κτι­κή ανά­γκη του συ­ντο­νι­σμού μας για να δια­φυ­λά­ξου­με την κυ­ριαρ­χία και τα κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα ως κράτη-μέλη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης» το­νί­ζει η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου σε συ­νέ­ντευ­ξή της στο Κυ­πρια­κό Πρα­κτο­ρείο Ει­δή­σε­ων, λίγα μόλις ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρα πριν από την επί­ση­μη επί­σκε­ψή της στην Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία.

Η κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου υπο­γραμ­μί­ζει ότι το πρώτο επί­ση­μο τα­ξί­δι της στο εξω­τε­ρι­κό δεν θα μπο­ρού­σε να είναι άλλο από την επί­σκε­ψή της στην Κύπρο και ση­μειώ­νει ότι εξαι­τί­ας της παν­δη­μί­ας του κο­ρο­νοϊ­ού δεν μπό­ρε­σε να το πραγ­μα­το­ποι­ή­σει αμέ­σως μετά από την εκλο­γή της, τον πε­ρα­σμέ­νο Μάρ­τιο. Ωστό­σο, ση­μειώ­νει, ότι με την κυ­πρια­κή πο­λι­τι­κή ηγε­σία «βρι­σκό­μα­στε σε συ­νε­χή συ­νερ­γα­σία, ώστε να επι­τύ­χου­με την επα­νέ­ναρ­ξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων στο πλαί­σιο των Ηνω­μέ­νων Εθνών, να τερ­μα­τι­στεί η τουρ­κι­κή κα­το­χή στο νησί και να επι­λυ­θεί συ­νο­λι­κά το Κυ­πρια­κό, στη μόνη δυ­να­τή και δε­σμευ­τι­κή για όλους βάση: αυτή των σχε­τι­κών ψη­φι­σμά­των των ΗΕ και της εφαρ­μο­γής του ευ­ρω­παϊ­κού κε­κτη­μέ­νου σε ολό­κλη­ρη την επι­κρά­τεια της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας». Επι­ση­μαί­νει, επί­σης, ότι «η Κύ­προς δεν είναι μόνον ο τόπος μιας με­γά­λης εθνι­κής τρα­γω­δί­ας, της οποί­ας οι πλη­γές είναι δυ­στυ­χώς ακόμη ανοι­χτές. Είναι και ο τόπος που συ­μπυ­κνώ­νει τη μακρά πα­ρά­δο­ση του ελ­λη­νι­κού τρό­που, της γλώσ­σας και του πο­λι­τι­σμού μας. Μία θε­με­λιώ­δης ανα­φο­ρά της ιστο­ρι­κής μας μνή­μης και συ­νεί­δη­σης».

Ερω­τη­θεί­σα για την έντα­ση στην πε­ριο­χή της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, που το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα έχει φθά­σει σε ορια­κό ση­μείο, καθώς και για το ποια πι­στεύ­ει ότι είναι η στό­χευ­ση της Τουρ­κί­ας, αλλά και το πώς μπο­ρούν να αντι­με­τω­πι­στούν οι πρό­σφα­τες κι­νή­σεις της, η κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου το­νί­ζει ότι «Είναι προ­φα­νής τον τε­λευ­ταίο καιρό η κλι­μά­κω­ση της επι­θε­τι­κό­τη­τας και η όξυν­ση της έντα­σης από την πλευ­ρά της Τουρ­κί­ας, τόσο στη ρη­το­ρι­κή της, όσο και έμπρα­κτα, μέσα από μια σειρά προ­κλη­τι­κών ενερ­γειών».

Ωστό­σο, διευ­κρι­νί­ζει ότι «Οι κι­νή­σεις της Τουρ­κί­ας, όποια αφε­τη­ρία ή στό­χευ­ση και αν έχουν, δεν στρέ­φο­νται μόνον κατά της κυ­ριαρ­χί­ας και των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των κρα­τών-μελών της ΕΕ, αλλά απει­λούν την ει­ρή­νη και την ασφά­λεια της πε­ριο­χής ευ­ρύ­τε­ρα».

Μά­λι­στα, επα­να­λαμ­βά­νει ότι «Η Ελ­λη­νι­κή και η Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία πα­ρα­μέ­νουν προ­ση­λω­μέ­νες στο Διε­θνές Δί­καιο και τις σχέ­σεις με τους στρα­τη­γι­κούς τους εταί­ρους. Ακο­λου­θού­με τον δρόμο της δι­πλω­μα­τί­ας και σε­βό­μα­στε απο­λύ­τως τις σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας. Εί­μα­στε ωστό­σο έτοι­μοι, ανά πάσα στιγ­μή, να αντι­με­τω­πί­σου­με και να απα­ντή­σου­με σε οποια­δή­πο­τε πρό­κλη­ση της άλλης πλευ­ράς. Ευ­ελ­πι­στώ ότι η πρό­σφα­τη θε­τι­κή κί­νη­ση της Τουρ­κί­ας για απο­κλι­μά­κω­ση δεν έγινε με βάση βρα­χυ­πρό­θε­σμη σκο­πι­μό­τη­τα, αλλά είναι προ­ϊ­όν στα­θε­ρής επι­λο­γής. Η ηρε­μία που ευ­χό­μα­στε να επι­κρα­τή­σει στην πε­ριο­χή απο­τε­λεί ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θε­ση για συ­νεν­νό­η­ση και διά­λο­γο, με βάση πάντα τους κα­νό­νες του διε­θνούς δι­καί­ου».

Σε άλλη ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με την αντι­με­τώ­πι­ση της παν­δη­μί­ας του κο­ρο­νοϊ­ού, την στάση της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας απέ­να­ντι σε αυτή την πρό­κλη­ση αλλά και το επί­πε­δο της συ­νερ­γα­σί­ας της με την Πο­λι­τεία, η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας δη­λώ­νει ότι «η Πο­λι­τεία και η κοι­νω­νία επέ­δει­ξαν μέχρι στιγ­μής υπευ­θυ­νό­τη­τα και αί­σθη­ση της σο­βα­ρό­τη­τας της κα­τά­στα­σης. Οι πο­λί­τες συ­νερ­γά­στη­καν με τις αρχές και κυ­ρί­ως ακο­λού­θη­σαν τις συμ­βου­λές των ει­δι­κών».

Πα­ρα­τη­ρεί, ωστό­σο, ότι «η προ­σπά­θεια ανα­χαί­τι­σης της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης δεν είναι ένας σύ­ντο­μος αγώ­νας, αλλά ένας μα­ρα­θώ­νιος. Και οι αντο­χές των κοι­νω­νιών διε­θνώς δο­κι­μά­ζο­νται, εξαι­τί­ας ιδίως του δεύ­τε­ρου κύ­μα­τος της παν­δη­μί­ας και της με­γά­λης οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης που έχει ήδη προ­κύ­ψει».

Ενό­ψει και του δύ­σκο­λου χει­μώ­να που έρ­χε­ται, ση­μειώ­νει ότι «χρειά­ζε­ται ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη εγρή­γορ­ση όλων μας και ισχυ­ρή υπο­στή­ρι­ξη από το Κρά­τος, τόσο για να απο­τρέ­ψου­με την πε­ραι­τέ­ρω δια­σπο­ρά του ιού, όσο και για να στη­ρί­ξου­με τους πιο ευά­λω­τους οι­κο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά συ­μπο­λί­τες μας. Είναι θέμα συλ­λο­γι­κής και κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης, πέρα από τους νό­μους και τις κυ­ρώ­σεις».

Σε άλλη ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με το αν η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία βρί­σκε­ται πλέον σε μια στιγ­μή όπου μπο­ρεί να αλ­λά­ξει ου­σια­στι­κά η θέση των γυ­ναι­κών στη δη­μό­σια σφαί­ρα αλλά και στον χώρο της ερ­γα­σί­ας, η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας υπο­στη­ρί­ζει ότι «Παρά την πρό­ο­δο που έχει ση­μειω­θεί τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες στη χώρα μας, η ισό­τη­τα των φύλων πα­ρα­μέ­νει μια διαρ­κής κοι­νω­νι­κή διεκ­δί­κη­ση απέ­να­ντι σε στε­ρε­ό­τυ­πα και προ­κα­τα­λή­ψεις».

Επι­ση­μαί­νει, ακόμη ότι «Μου δίνει με­γά­λη χαρά η κα­τα­ξί­ω­ση των γυ­ναι­κών σε θέ­σεις ευ­θύ­νης και που η εκλο­γή μου στη θέση της Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ενι­σχύ­ει το μή­νυ­μα αυτό. Δεν θα ξε­χά­σω αυτό που μου έγρα­ψε ένα μικρό κο­ρί­τσι, μα­θή­τρια δη­μο­τι­κού σχο­λεί­ου: “ Δί­νε­τε ένα πα­ρά­δειγ­μα σε εμάς τα κο­ρί­τσια να βά­ζου­με υψη­λούς στό­χους και να κυ­νη­γά­με τα όνει­ρά μας”».

Πα­ρα­τη­ρεί, επί­σης, ότι «Χρειά­ζε­ται να γί­νουν πολλά βή­μα­τα ακόμη» και το­νί­ζει ότι από την πλευ­ρά της, θα κάνει ό,τι περ­νά­ει από το χέρι της για να προ­ω­θή­σει αι­τή­μα­τα ισό­τη­τας των φύλων. «Δεν πρέ­πει πά­ντως να ξε­χνά­με ότι χρέος μας να είναι στε­κό­μα­στε πλάι σε κάθε αδύ­να­μο μέλος της κοι­νω­νί­ας μας, ανε­ξάρ­τη­τα από το φύλο του, την εθνι­κό­τη­τά του, τον σε­ξουα­λι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό του, το θρή­σκευ­μά του ή άλλο ταυ­το­τι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό» προ­σθέ­τει.

Τέλος, σε ερώ­τη­ση για τις δη­μό­σιες πα­ρεμ­βά­σεις της, που σχε­τί­ζο­νται με την άμεση επι­κοι­νω­νία της, με μέλη της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών και φο­ρείς που συ­νει­σφέ­ρουν στην κοι­νω­νι­κή ευ­η­με­ρία και αν είναι αυτός ένας προ­σα­να­το­λι­σμός της Προ­ε­δρί­ας σας και ποια η ση­μα­σία του, η κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου ανα­φέ­ρει ότι ήδη, από τη θη­τεία της ως ανώ­τα­τη Δι­κα­στής, είχε την πε­ποί­θη­ση ότι οι θε­σμοί, είτε πρό­κει­ται για τη Δι­καιο­σύ­νη, είτε για την άσκη­ση δη­μό­σιας πο­λι­τι­κής, δεν πρέ­πει να είναι απο­κομ­μέ­νοι από την κοι­νω­νία των πο­λι­τών, ούτε να εγκλω­βί­ζο­νται σε μια αυ­το­α­να­φο­ρι­κή και φορ­μα­λι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση.

Στο ίδιο πλαί­σιο το­νί­ζει ότι «Η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας πρέ­πει να συμ­βο­λί­ζει και να εκ­φρά­ζει την εθνι­κή και κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή, να συν­θέ­τει και να ενώ­νει. Στό­χος μιας σύγ­χρο­νης δη­μο­κρα­τί­ας είναι να εν­σω­μα­τώ­νει, όχι να απο­κλεί­ει. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει την άμεση επαφή με την κοι­νω­νία, την εν­συ­ναί­σθη­ση και την κα­τα­νό­η­ση του άλλου. Είναι η εγ­γύ­τη­τα και ο σω­στός συγ­χρο­νι­σμός με τον ρυθμό της κοι­νω­νί­ας που δίνει νόημα και αξία στα δη­μό­σια αξιώ­μα­τα. Ο συ­ντο­νι­σμός με τους πα­ρα­γω­γι­κούς φο­ρείς του τόπου μας, τους οποί­ους πρέ­πει να κι­νη­το­ποι­ή­σου­με, αλλά και με τους πιο αδύ­να­μους που έχουν ανά­γκη τη στή­ρι­ξή μας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ