Τηλέμαχος Καμπούρης: «Κύριε Βαγιανέ, αφήστε εμένα – Απαντήστε για τα λύματα»

Είναι κατα­νοητό ότι σχο­λιά­ζετε εμένα. Είναι ένας τρόπος δια­φυ­γής σας από μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νείας: Την ώρα που δηλώ­νατε υπε­ρή­φα­νος για την υπο­δειγ­μα­τική λει­τουρ­γία του Βιο­λο­γι­κού, έβλεπε το φως της δημο­σιό­τη­τας το απο­τέ­λε­σμα των χημικών ανα­λύ­σεων στη θαλάσ­σια περιοχή του Βιο­λο­γι­κού! Ειλι­κρινά, δεν θα ηθελα με τίποτα να είμαι στη θέση σας”, ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων σε δήλωσή του ο ανε­ξάρ­τη­τος Περι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης, σχετικά με την αναφορά του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ Σωτήρη Βαγια­νού στο πρόσωπό του:

Η ΔΗΛΩΣΗ

Κύριε Βαγιανέ, σας ευχα­ρι­στώ πραγ­μα­τικά.

Στη σημε­ρινή σας συνέ­ντευξη αφιε­ρώ­σατε αρκετό χρόνο και στο πρόσωπό μου. Με κατη­γο­ρή­σατε ότι σχο­λιάζω τα πάντα για να βρί­σκο­μαι στην πολι­τική επι­και­ρό­τητα και να κερδίζω πολι­τι­κούς πόντους.

Ομολογώ ότι μου προ­κά­λεσε εντύ­πωση.

Την ώρα που η ΔΕΥΑΡ βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με ένα από τα σοβα­ρό­τερα περι­βαλ­λο­ντικά και διοι­κη­τικά ζητή­ματα των τελευ­ταίων ετών, εσείς επι­λέ­ξατε να αφιε­ρώ­σετε πολύ­τιμο χρόνο για να ασχο­λη­θείτε με τον… Τηλέ­μαχο Καμπούρη.

Και ξέρετε κάτι;

Αν το να ζητά κανείς δια­φά­νεια για ένα έργο 46,6 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, να ρωτά γιατί ένα πρό­βλημα που γνω­ρί­ζατε από το 2024 βαφτί­στηκε «κατε­πεί­γον» το 2026, να ανα­ρω­τιέ­ται γιατί επι­λέ­χθηκε δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης αντί για ανοιχτό δια­γω­νι­σμό και να ανη­συ­χεί όταν ο ίδιος ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ παρα­δέ­χε­ται ότι η εγκα­τά­σταση δεν επαρκεί πλέον για την πλήρη επε­ξερ­γα­σία των λυμάτων, θεω­ρεί­ται προ­σπά­θεια για πολι­τι­κούς πόντους…

…τότε, πράγ­ματι, δηλώνω ένοχος.

Υπάρχει όμως μία ουσιώ­δης διαφορά μεταξύ μας.

Εγώ σχο­λιάζω επειδή υπάρ­χουν γεγο­νότα.

Εσείς σχο­λιά­ζετε εμένα για να μη συζη­τάμε για τα γεγο­νότα.

Είναι κατα­νοητό ότι σχο­λιά­ζετε εμένα. Είναι ένας τρόπος δια­φυ­γής σας από μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νείας: Την ώρα που δηλώ­νατε υπε­ρή­φα­νος για την υπο­δειγ­μα­τική λει­τουρ­γία του Βιο­λο­γι­κού, έβλεπε το φως της δημο­σιό­τη­τας το απο­τέ­λε­σμα των χημικών ανα­λύ­σεων στη θαλάσ­σια περιοχή του Βιο­λο­γι­κού! Ειλι­κρινά, δεν θα ηθελα με τίποτα να είμαι στη θέση σας.

Σήμερα παρα­δε­χθή­κατε ότι το πρό­βλημα ήταν γνωστό εδώ και χρόνια.

Άρα δεν ήταν ούτε ξαφνικό ούτε απρό­βλε­πτο.

Ήταν γνωστό.

Κι όμως, φτάσαμε να μιλάμε για μια εγκα­τά­σταση που δεν επαρκεί, για περι­βαλ­λο­ντική επι­βά­ρυνση, για ποι­νι­κές εμπλο­κές και για μια διαδικασία-εξπρές σε ένα έργο δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Και εδώ βρί­σκε­ται η ουσία που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις και στις επι­κοι­νω­νια­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Δεν συζη­τάμε για μια απλή πολι­τική δια­φω­νία. Συζη­τάμε για λύματα, για μια εγκα­τά­σταση που, σύμφωνα με όσα έχουν δημο­σίως ανα­φερ­θεί, δεν επαρκεί πλέον να δια­χει­ρι­στεί το σύνολο των εισροών, για ένα ζήτημα που αγγίζει το θαλάσ­σιο περι­βάλ­λον, τη δημόσια υγεία, τον του­ρι­σμό και την εικόνα της Ρόδου.

Αυτό είναι ένα πραγ­μα­τικό και σοβαρό ζήτημα. Δεν πρέπει να συνη­θί­σουμε την ιδέα ότι τέτοια περι­στα­τικά αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως κάτι φυσιο­λο­γικό ή ότι περνούν στη λήθη επειδή η δημόσια συζή­τηση μετα­φέ­ρε­ται σε προ­σω­πι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Οι πολίτες αξίζουν πλήρη ενη­μέ­ρωση, δια­φά­νεια και ουσια­στι­κές απα­ντή­σεις.

Αντί λοιπόν να ανα­ρω­τη­θείτε γιατί φτάσαμε ως εδώ, προ­τι­μή­σατε να ανα­ρω­τη­θείτε γιατί μιλάει η αντι­πο­λί­τευση.

Ειλι­κρινά, αυτό είναι το πιο ανη­συ­χη­τικό.

Μου έκανε επίσης εντύ­πωση ότι, όπως σχεδόν πάντα, για όλα φταίνε οι άλλοι.

Οι προη­γού­με­νοι.

Οι υπη­ρε­σίες.

Οι εται­ρείες.

Οι δημο­σιο­γρά­φοι.

Η αντι­πο­λί­τευση.

Οι «Κασ­σάν­δρες», στην καλύ­τερη δε ο κακός σας εαυτός.

Μόνο η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ φαί­νε­ται να έχει απο­κτή­σει… ακα­τα­δί­ω­κτο ευθυνών.

Και επειδή μας προ­τρέ­ψατε να βάζουμε τις μελέτες στο ChatGPT, θα ακο­λου­θήσω τη συμ­βουλή σας.

Όχι όμως για να μου εξη­γή­σει τις τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές.

Θα του κάνω μια πολύ απλή ερώτηση:

«Πώς ονο­μά­ζε­ται όταν μια διοί­κηση γνω­ρί­ζει ένα πρό­βλημα από το 2024, ανα­θέ­τει μελέτη το 2025 και το 2026 επι­κα­λεί­ται κατε­πεί­γουσα ανάγκη;»

Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει η απά­ντηση.

Ξέρω όμως ότι δεν θα αλλάξει τα γεγο­νότα.

Και κάτι τελευ­ταίο, κύριε Βαγιανέ.

Δεν πρό­κει­ται να σας ακο­λου­θήσω σε μια ατέρ­μονη προ­σω­πική αντι­πα­ρά­θεση.

Αυτή θα είναι η μονα­δική μου απά­ντηση στις προ­σω­πι­κές σας ανα­φο­ρές.

Αφήστε, λοιπόν, εμένα στην άκρη.

Αφήστε τις συνε­ντεύ­ξεις μου, τις αναρ­τή­σεις μου και τις δημό­σιες παρεμ­βά­σεις μου.

Τον χρόνο που αφιε­ρώ­νετε για να με παρα­κο­λου­θείτε και να μου απα­ντάτε, αξιο­ποι­ή­στε τον εκεί όπου πραγ­μα­τικά χρειά­ζε­ται: στα προ­βλή­ματα της ΔΕΥΑΡ.

Στην πρόληψη αντί της εκ των υστέρων δικαιο­λό­γη­σης.

Στον σχε­δια­σμό αντί της επι­κοι­νω­νίας.

Στη δια­χεί­ριση αντί της αντι­πα­ρά­θε­σης.

Γιατί οι υπο­δο­μές δεν βελ­τιώ­νο­νται με προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις προς την αντι­πο­λί­τευση.

Βελ­τιώ­νο­νται με διοί­κηση, σχέδιο, δια­φά­νεια και ανάληψη ευθύνης.

Γιατί οι πολίτες δεν ενδια­φέ­ρο­νται ποιος κέρδισε μια τηλε­ο­πτική ή ραδιο­φω­νική αντι­πα­ρά­θεση.

Ενδια­φέ­ρο­νται να λει­τουρ­γεί σωστά ο βιο­λο­γι­κός.

Να προ­στα­τεύ­ε­ται το περι­βάλ­λον.

Να υπάρχει δια­φά­νεια στη δια­χεί­ριση δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Και να λογο­δο­τούν όσοι διοι­κούν.

Οι πολι­τι­κοί πόντοι κερ­δί­ζο­νται με έργο.

Οι πολι­τι­κές ευθύνες, όμως, δεν εξα­φα­νί­ζο­νται με συνε­ντεύ­ξεις ούτε με προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις.

Και, τελικά, όση συζή­τηση κι αν γίνει για τον Τηλέ­μαχο Καμπούρη, ένα γεγονός δεν αλλάζει:

Σήμερα παρα­δε­χθή­κατε ότι το πρό­βλημα ήταν γνωστό από το 2024.

Άρα δεν ήταν ούτε αιφ­νί­διο ούτε απρό­βλε­πτο.

Και όταν ένα πρό­βλημα είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια, δύσκολα μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί έκτακτο το 2026.

Αυτό είναι το ερώτημα που παρα­μέ­νει ανα­πά­ντητο.

Και αυτό είναι το ερώτημα που ενδια­φέ­ρει πραγ­μα­τικά τους πολίτες.

Πηγή: realvoice995.gr