Λεωνίδας Ραπτάκης: «Η ομογένεια είναι η ασπίδα της Ελλάδας στο Κογκρέσο»

Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (ΠΑΔΕ) και γερουσιαστής του Ρόουντ Άιλαντ μιλάει στην «δ» για τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, τα προβλήματα μέσα στο κόμμα των Δημοκρατικών, την ιστορική ευκαιρία εκλογής νέου Ελληνοαμερικανού γερουσιαστή και το επετειακό συνέδριο της ΠΑΔΕΕ των 30 χρόνων που θα γίνει στη Ρόδο.

• Κύριε Ραπτάκη, βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη προεκλογική περίοδο για τις ΗΠΑ. Πώς διαμορφώνεται το τοπίο ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου και ποιες είναι οι προβλέψεις σας για τους συσχετισμούς δυνάμεων;
Το πολιτικό σκηνικό είναι εξαιρετικά δυναμικό. Όπως γνωρίζετε, κάθε τέσσερα χρόνια έχουμε τις προεδρικές εκλογές, αλλά η ενδιάμεση μάχη για το νομοθετικό σώμα είναι εξίσου κρίσιμη. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στην Εθνική Βουλή στην Ουάσιγκτον, και οι 435 βουλευτές από όλες τις πολιτείες διεκδικούν την επανεκλογή τους κάθε δύο χρόνια. Την ίδια στιγμή, στη Γερουσία, η οποία αποτελείται από 100 μέλη –δύο από κάθε πολιτεία– το ένα τρίτο των εδρών ανανεώνεται, καθώς η θητεία των Γερουσιαστών είναι εξαετής.
Όσον αφορά στην Προεδρία, δεν έχουμε εκλογές φέτος. Αυτή η μάχη θα δοθεί το 2028, όπου, όπως είναι ήδη γνωστό, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα θέσει ξανά υποψηφιότητα. Επομένως, το ενδιαφέρον τώρα επικεντρώνεται στο Κογκρέσο. Προσωπικά εκτιμώ ότι οι Δημοκρατικοί έχουν πολύ καλές πιθανότητες να κερδίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, η Γερουσία θα είναι μια πολύ πιο δύσκολη υπόθεση. Οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρούν ένα σημαντικό προβάδισμα. Στην προηγούμενη σύνθεση η αναλογία ήταν 53-47 υπέρ τους, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί αυτή η ισορροπία και να αλλάξει χέρια μια έδρα από το ένα κόμμα στο άλλο.
• Ποιες εξωτερικές προκλήσεις πιστεύετε ότι θα επηρεάσουν την ψήφο των Αμερικανών πολιτών;
Η εξωτερική πολιτική παίζει πάντα ρόλο, ειδικά όταν επηρεάζει την ασφάλεια και την οικονομία. Αν δεν αλλάξουν δραματικά τα πράγματα μέχρι τον Νοέμβριο, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, το ανοιχτό μέτωπο με το Ιράν, θα αποτελέσουν βαρίδι για την κυβέρνηση. Αυτές οι εστίες έντασης δημιουργούν σοβαρά προβλήματα και οι ψηφοφόροι ζητούν σταθερότητα και αποφασιστικότητα.
• Αναφερθήκατε στους Δημοκρατικούς. Παρατηρούμε, ωστόσο, μια έντονη εσωτερική συζήτηση στο κόμμα. Υπάρχει όντως μια ιδεολογική μετατόπιση;
Δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα διεξάγεται ένας άτυπος «εμφύλιος πόλεμος». Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Το κόμμα έχει μετατοπιστεί πολύ προς τα αριστερά –κατά τη γνώμη μου, υπερβολικά αριστερά– και αυτό δεν κάνει καλό στην ευρύτερη απήχησή του.
Αυτή η αριστερή πτέρυγα καταφέρνει συχνά να επικρατεί έναντι των μετριοπαθών Δημοκρατικών, οι οποίοι βρίσκονται στο πολιτικό κέντρο. Όμως, αυτή η στρατηγική θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα απέναντι στους Ρεπουμπλικάνους στις γενικές εκλογές. Σε παραδοσιακά προπύργια των Δημοκρατικών, όπως η Νέα Υόρκη ή το Σικάγο, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει απώλεια εδρών, καθώς η βάση εκεί είναι πολύ ισχυρή. Ωστόσο, στις αμφίρροπες περιφέρειες, στις λεγόμενες “swing states”, εκεί δηλαδή όπου παίζεται το μεγάλο παιχνίδι, αυτή η αριστερή στροφή μπορεί να κοστίσει ακριβά.
• Σε αυτό το ρευστό σκηνικό, πώς τα πηγαίνουν οι Ελληνοαμερικανοί υποψήφιοι; Υπάρχει κάποια μάχη που ξεχωρίζει;
Για εμάς, για την Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση Ελληνισμού (ΠΑΔΕΕ), αυτή η αναμέτρηση είναι ιστορική. Η προσοχή μας είναι στραμμένη στον Κρις Πάππας, ο οποίος κάνει το μεγάλο βήμα: μεταπηδά από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και διεκδικεί τη θέση του Ομοσπονδιακού Γερουσιαστή.
Αυτή η μάχη είναι εξαιρετικά αμφίρροπη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα θρίλερ, με τα ποσοστά να βρίσκονται στο 43%-42% και ένα 5% των ψηφοφόρων να δηλώνει ακόμα αναποφάσιστο. Αν ο Κρις τα καταφέρει, θα έχουμε τον πρώτο Ελληνοαμερικανό Ομοσπονδιακό Γερουσιαστή μετά την εποχή του εμβληματικού Πολ Σαρμπάνη. Καταλαβαίνετε πόσο τεράστιας σημασίας είναι αυτό για την ΠΑΔΕΕ και για την προώθηση των ελληνικών θεμάτων στο υψηλότερο επίπεδο της αμερικανικής νομοθετικής εξουσίας.

• Ποια είναι η εικόνα για τους υπόλοιπους ομογενείς που δίνουν τη μάχη της κάλπης;
Είμαι πολύ αισιόδοξος. Έχουμε μια εξαιρετική ομάδα εν ενεργεία βουλευτών και νέων υποψηφίων που κατεβαίνουν για το Κογκρέσο και πιστεύω ότι θα νικήσουν ξανά. Μιλάω για τη Νικόλ Μαλλιωτάκη, τον Γκας Μπιλιράκη –ο οποίος πρόσφατα επισκέφθηκε την Ελλάδα–, την Ντίνα Τάιτους, τον Μάικ Χαριντόπουλο, τον Πετρόνη και την Γκόλντλαντερ.
Παράλληλα, έχουμε ισχυρή εκπροσώπηση σε επίπεδο Πολιτειών. Έχουμε τρεις Ελληνοαμερικανούς που υπηρετούν ως Κυβερνήτες ή Αντικυβερνήτες σε κορυφαίες πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια (με την Ελένη Κουναλάκη), η Νεβάδα και το Κονέκτικατ. Επίσης, έχουμε Υπουργούς Εσωτερικών (Secretaries of State) των πολιτειών, όπως ο Αλέξης Γιαννούλιας στο Ιλινόις, καθώς και τη Ντιάνα ΝτιΖόγκλιο στη Μασαχουσέτη.
Μέχρι σήμερα, το 2026, έχουμε καταφέρει να έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό εκλεγμένων Ελληνοαμερικανών στην ιστορία των ΗΠΑ. Μιλάμε για περίπου 50 εκλεγμένα μέλη σε όλα τα επίπεδα –από το Εθνικό Κογκρέσο μέχρι τα πολιτειακά κοινοβούλια, όπου διαθέτουμε 43 εκλεγμένους εκπροσώπους. Παρόλο που πέντε ή έξι έμπειρα στελέχη μας αποφάσισαν να μην θέσουν ξανά υποψηφιότητα –όπως η Σάντι Πάππας από τη Μινεσότα, ο Στίβεν Πάππας από το Ουαϊόμινγκ και ο Μιχάλης Γιάνναρης από τη Νέα Υόρκη– είμαι βέβαιος ότι θα έχουμε νέο αίμα που θα μπει στη μάχη για να κρατήσουμε τον συνολικό αριθμό μας σταθερά πάνω από τους 50.
• Αυτή η ισχυρή παρουσία μεταφράζεται σε ουσιαστική στήριξη για την Ελλάδα και την Κύπρο; Φοβάστε τυχόν αλλαγές στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ μετά τις εκλογές;
Όχι, δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει η αμερικανική στάση στα εθνικά μας θέματα. Και αυτό γιατί η δύναμή μας είναι μοιρασμένη: οι μισοί Ελληνοαμερικανοί πολιτικοί ανήκουν στο Δημοκρατικό Κόμμα και οι άλλοι μισοί στους Ρεπουμπλικάνους. Τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου αντιμετωπίζονται με απόλυτα διακομματικό τρόπο στην Ουάσιγκτον, και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία μας.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα από τη δική μου πολιτεία, το Ρόουντ Άιλαντ, όπου υπηρετώ ως εκλεγμένος Πολιτειακός Γερουσιαστής. Και οι τέσσερις εκπρόσωποί μας στην Ουάσιγκτον είναι Δημοκρατικοί: οι δύο Ομοσπονδιακοί Γερουσιαστές μας, ο Τζακ Ριντ και ο Σέλντον Γουάιτχαους, καθώς και ο Γκέιμπ Αμό, ο οποίος είναι πραγματικά ο «νούμερο ένα» υποστηρικτής της Ελλάδας. Όταν προέκυψε το θέμα της αποστολής επιστολής στο Κογκρέσο για το μπλοκάρισμα της πώλησης ή της αναβάθμισης των F-35 στην Τουρκία, κινητοποιηθήκαμε αμέσως. Τους στείλαμε επίσημη επιστολή από το δικό μας γραφείο ζητώντας τη στήριξή τους. Και οι δύο υπέγραψαν αμέσως και τα δύο έγγραφα που κυκλοφόρησαν στο Κογκρέσο για να μπλοκάρουμε τα F-35.

• Αυτή η πίεση για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας δεν είναι νέα. Έχει όμως πρακτικό αποτέλεσμα;
Φυσικά και έχει! Θυμάστε τη μεγάλη μάχη που δώσαμε πριν από μερικά χρόνια για τα F-16; Ή τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις μας για την προστασία του Καστελλόριζου; Αυτή είναι η καθημερινή μας δουλειά. Μπορεί να είμαστε λίγοι –μόνο 50 εκλεγμένοι ομογενείς σε σύνολο χιλιάδων πολιτικών σε 50 πολιτείες, και μόλις 7 στην Εθνική Βουλή στην Ουάσιγκτον– αλλά κάνουμε ένα εξαιρετικά συντονισμένο λόμπι.
Το μυστικό μας είναι η ενότητα και η άμεση πρόσβαση. Έχουμε εκλεγμένους Ελληνοαμερικανούς σε 22 πολιτείες. Κάθε πολιτεία στέλνει δύο Γερουσιαστές στην Ουάσιγκτον. Αυτό σημαίνει ότι μέσω των ομογενών πολιτικών έχουμε άμεση, προσωπική πρόσβαση –είτε με ένα τηλέφωνο είτε με μια επιστολή– σε 44 από τους 100 Γερουσιαστές των ΗΠΑ! Οι ίδιοι άνθρωποι που ψηφίζουν εμένα στο Ρόουντ Άιλαντ, ψηφίζουν και τον εθνικό Γερουσιαστή ή Βουλευτή που στέλνουμε στην Ουάσιγκτον. Αυτό μας δίνει τεράστια διαπραγματευτική ισχύ.
• Φέτος η ΠΑΔΕΕ γιορτάζει μια σημαντική επέτειο, τα 30 χρόνια από την ίδρυσή της.
Η οργάνωσή μας γεννήθηκε το 1996, μέσα από τις στάχτες της μεγάλης κρίσης των Ιμίων. Ήταν μια πρωτοβουλία ορισμένων πρωτοπόρων ομογενών, όπως ο Δημήτρης Γιάνναρος από το Κονέκτικατ (με καταγωγή από τη Σάμο), μερικών συναδέλφων από την Αυστραλία και δύο Καναδών.
Η ιδέα ήταν απλή αλλά πανίσχυρη: Πώς μπορεί το παγκόσμιο πολιτικό δίκτυο της ομογένειας –Ελληνοαμερικανοί, Αυστραλοί, Καναδοί– να συντονιστεί για να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου; Εγώ εντάχθηκα στην ΠΑΔΕΕ το 2002, όταν το ζήτημα αυτό ήταν στην κορυφή της ατζέντας. Σήμερα, νιώθω περήφανος που ηγούμαι αυτής της προσπάθειας ως Πρόεδρος, μια θητεία που ολοκληρώνεται σύντομα, καθώς έχουμε εκλογές για τη νέα ηγεσία της Ένωσης.

• Πώς θα γιορτάσετε αυτή την επέτειο; Μαθαίνουμε ότι ετοιμάζετε ένα πολύ σημαντικό συνέδριο στην Ρόδο.
Πράγματι, διοργανώνουμε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο επετειακό συνέδριο. Θα ξεκινήσουμε από την Αθήνα, όπου θα βρεθούμε για μία ημέρα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για να απευθύνουμε χαιρετισμούς και να βραβεύσουμε τους παλιούς προέδρους της ΠΑΔΕΕ.
Στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στη Ρόδο, όπου από την Πέμπτη 23 Ιουλίου έως και την Παρασκευή 24 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί το μεγάλο μας Forum στο ξενοδοχείο Rodos Palace.
Θέλουμε να καταστήσουμε σαφές προς κάθε κατεύθυνση, και ιδιαίτερα προς την τουρκική κυβέρνηση και τον κ. Ερντογάν, ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι αδιαπραγμάτευτα. Η Άγκυρα δεν μπορεί να υποστηρίζει αυθαίρετα ότι τα σύνορά της φτάνουν απευθείας στη Λιβύη, αγνοώντας προκλητικά τη γεωγραφική πραγματικότητα και το Διεθνές Δίκαιο.
Δεν μπορείς να εξαφανίζεις από τον χάρτη τη Ρόδο, το Καστελλόριζο, την Κρήτη, την Κύπρο και όλα τα ελληνικά νησιά, ούτε να αμφισβητείς το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια.
Η παρουσία εκλεγμένων ομογενών από όλο τον κόσμο στη Ρόδο δίνει τεράστια αξία και βαρύτητα στο μήνυμα που εκπέμπουμε.
Η μάχη για την πατρίδα είναι διαρκής και η ομογένεια θα είναι πάντα εκεί, στην πρώτη γραμμή, ως η πιο αξιόπιστη και ισχυρή φωνή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Ανυπομονώ να βρεθούμε από κοντά στη Ρόδο για να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια.