Ανησυχία και προβληματισμός από τα αυξανόμενα κρούσματα αυτοχειρίας στον στρατό

Το πε­ρι­στα­τι­κό με τον ΕΠΟΠ, ο οποί­ος έχει με­τα­φερ­θεί στη Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας, ήταν το τέ­ταρ­το στη διάρ­κεια του 2018 δη­μιουρ­γώ­ντας έντο­νη ανη­συ­χία και προ­βλη­μα­τι­σμό.

Το πρώτο όνομα που μπήκε στη «μα­τω­μέ­νη» λίστα ήταν του 20χρο­νου στρα­τιώ­τη στην Ημα­θία, ο οποί­ος στις 3 Μαρ­τί­ου έκοψε το νήμα της ζωής του σε στρα­τιω­τι­κό ερ­γο­στά­σιο της Με­ραρ­χί­ας Υπο­στή­ρι­ξης στο Πλατύ. Ο 20χρο­νος θα έπαιρ­νε το απο­λυ­τή­ριό του σε λι­γό­τε­ρο από έναν μήνα, όμως απο­φά­σι­σε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Ακο­λού­θη­σε το πρω­ι­νό της 27ης Ιου­νί­ου ο θα­νά­σι­μος τραυ­μα­τι­σμός του στρα­τιώ­τη της 2018 Β/ΕΣΣΟ, ο οποί­ος αυ­το­πυ­ρο­βο­λή­θη­κε με το ατο­μι­κό του όπλο στη διάρ­κεια της υπη­ρε­σί­ας σκο­πού στη Ρω.

Στις 14 Ιου­λί­ου ο ελ­λη­νι­κός στρα­τός θρή­νη­σε άλλο ένα θύμα.

«Ο ΕΠΟΠ Λο­χί­ας (ΤΘ) Κ.Φ., της δύ­να­μης της XVI Μη­χα­νο­κί­νη­της Με­ραρ­χί­ας Πε­ζι­κού (XIV M/K MΠ), 33 ετών, έγ­γα­μος, για αδιευ­κρί­νι­στη μέ­χρις στιγ­μής αιτία, ευ­ρι­σκό­με­νος σε οικία συγ­γε­νι­κών του προ­σώ­πων τις πρω­ι­νές ώρες του Σαβ­βά­του 14 Ιου­λί­ου 2018, στην πε­ριο­χή του Σου­φλί­ου, έβαλε δια απαγ­χο­νι­σμού τέλος στη ζωή του», ανέ­φε­ρε η σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση του ΓΕΣ.

Το τε­λευ­ταίο πε­ρι­στα­τι­κό ση­μειώ­θη­κε το με­ση­μέ­ρι της Τε­τάρ­της, όταν ΕΠΟΠ που υπη­ρε­τεί στην 98 ΑΔΤΕ αυ­το­τραυ­μα­τί­στη­κε. Ο ΕΠΟΠ υπο­βλή­θη­κε σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση και έχει με­τα­φερ­θεί στη Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες να ανα­φέ­ρουν ότι η ζωή του δεν κιν­δυ­νεύ­ει.

Ου­δείς μπο­ρεί να γνω­ρί­ζει με βε­βαιό­τη­τα τους λό­γους που οδή­γη­σαν τα συ­γκε­κρι­μέ­να στε­λέ­χη του ελ­λη­νι­κού στρα­τού να στρέ­ψουν πάνω τους τα όπλα και να πα­τή­σουν την σκαν­δά­λη.

Είναι, όμως, γε­γο­νός πως τα κρού­σμα­τα αυ­το­χει­ρί­ας ολο­έ­να και αυ­ξά­νο­νται. Και είναι κάτι που δη­μιουρ­γεί έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό και ανα­γκά­ζει τους υπεύ­θυ­νους να βρουν λύ­σεις, προ­κει­μέ­νου να μην θρη­νή­σου­με άλλα θύ­μα­τα.