Γιάννης Παππάς: «Σταθερή χώρα με διακυβέρνηση της Ν.Δ.»

Τους λό­γους για τους οποί­ους θα πρέ­πει να υπερ­ψη­φι­στεί η Νέα Δη­μο­κρα­τία από τους πο­λί­τες ανα­λύ­ει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο υπ. βου­λευ­τής Ν.Δ. Γιάν­νης Παπ­πάς, ανα­φε­ρό­με­νος στις εκλο­γές της Κυ­ρια­κής.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Η αυ­το­δυ­να­μία της Ν.Δ. είναι αυτό που τί­θε­ται ως μεί­ζον θέμα σε αυτές τις εκλο­γές. Είναι εφι­κτό να επι­τευ­χθεί;

Είναι το θέμα, στο οποίο πραγ­μα­τι­κά έχει ανα­φερ­θεί πολ­λές φορές ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης. Το σί­γου­ρο είναι ότι, δεν τί­θε­ται ως θέ­σφα­το, ούτε είναι επι­τα­κτι­κή απαί­τη­σή μας, ούτε και αλα­ζο­νι­κό επι­χεί­ρη­μα. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι, ότι η αυ­το­δυ­να­μία, απο­τε­λεί απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για τη δια­σφά­λι­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και του διε­θνούς κύ­ρους της χώρας.

Ζούμε σε πα­γκό­σμιου βε­λη­νε­κούς αστα­θές πε­ρι­βάλ­λον, επο­μέ­νως δε­δο­μέ­να όπως, η στα­θε­ρό­τη­τα της πο­λι­τι­κής, της οι­κο­νο­μί­ας, της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας, της δια­χεί­ρι­σης προ­σφυ­γι­κής κρί­σης, είναι προ­ϋ­πο­θέ­σεις αυ­το­δυ­να­μι­κής κυ­βέρ­νη­σης.

• Σε πε­ρί­πτω­ση που η αυ­το­δυ­να­μία δεν επι­τευ­χθεί, ποιος πο­λι­τι­κός συν­δυα­σμός, πι­στεύ­ε­τε ότι θα ταί­ρια­ζε πο­λι­τι­κά στην Ν.Δ.;

Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι οι πο­λί­τες, δεν θα αφή­σουν να συμ­βεί κάτι τέ­τοιο. Στην υπο­θε­τι­κή όμως πε­ρί­πτω­ση, που συμ­βεί αυτό που ρω­τά­τε, γνω­ρί­ζε­τε ότι, η Ν.Δ. είναι η με­γά­λη πα­ρά­τα­ξη, που λει­τουρ­γεί με τα σωστά αντα­να­κλα­στι­κά, με γνώ­μο­να το εθνι­κό συμ­φέ­ρον, και πάνω από κάθε κομ­μα­τι­κή σκο­πι­μό­τη­τα. Στην ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή της, απέ­δει­ξε ότι, πάντα ήταν στη λο­γι­κή πλευ­ρά της ιστο­ρί­ας.

• Με ποια επι­χει­ρή­μα­τα, ως ση­μα­ντι­κά πο­λι­τι­κά επι­τεύγ­μα­τα της τε­τρα­ε­τί­ας που πέ­ρα­σε, θα μπο­ρού­σαν να πει­σθούν οι πο­λί­τες, ώστε να επι­λέ­ξουν Ν.Δ. με πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη;

Αρ­χι­κά, να ξε­κα­θα­ρί­σου­με ότι, δεν ήταν μια οποια­δή­πο­τε, συ­νη­θι­σμέ­νη, κυ­βερ­νη­τι­κή τε­τρα­ε­τία. Ο πλα­νή­της βίωσε τις με­γα­λύ­τε­ρες δια­δο­χι­κές και μά­λι­στα ιδιό­μορ­φες κρί­σεις, σε ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας θέ­μα­τα (οι­κο­νο­μία, υγεία, φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές) σε τέ­τοιο βαθμό, που οι πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες στον κόσμο, αδυ­να­τού­σαν ακόμα να είναι αλ­λη­λέγ­γυ­ες με­τα­ξύ τους.

Αυτή η δύ­σκο­λη συ­γκυ­ρία, κα­τέ­δει­ξε πόσο πο­λύ­τι­μη τε­λι­κά, είναι η ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη. Όλη αυτή η πρω­τό­γνω­ρη, δυ­σμε­νής για τους πο­λί­τες εμπει­ρία, πα­ρου­σί­α­σε οξύ­μω­ρο απο­τέ­λε­σμα. Όσο πιο δύ­σκο­λη ήταν η κρίση, τόσο πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή ήταν η αντι­με­τώ­πι­ση. Και αυτό, είχε να κάνει με τη σωστή δια­χεί­ρι­ση από την κυ­βέρ­νη­ση. Δύ­σκο­λα επι­τεύγ­μα­τα.

Η Ελ­λά­δα, με κυ­βερ­νή­τη τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, έκανε αλ­μα­τι­κές επι­τυ­χί­ες προ­κει­μέ­νου να αντε­πε­ξέλ­θει σε αυτά, ενώ ταυ­τό­χρο­να, αντι­με­τώ­πι­σε επι­τυ­χώς και άλ­λους το­μείς, όπως, την αμυ­ντι­κή θω­ρά­κι­ση της χώρας μας, τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και την ψη­φιο­ποί­η­ση του κρά­τους, την προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων, τη στα­θε­ρο­ποί­η­ση της οι­κο­νο­μί­ας, την ισχυ­ρο­ποί­η­ση του ονό­μα­τος της χώρας μας, την προ­σέλ­κυ­ση του­ρι­σμού, ως μια από τις με­γα­λύ­τε­ρες βιο­μη­χα­νί­ες στον κόσμο, τη δί­καιη αντι­με­τώ­πι­ση των πο­λι­τών και τόσα άλλα. Και βέ­βαια, όλα αυτά, είναι απο­τέ­λε­σμα συ­νε­τής πο­λι­τι­κής που εφαρ­μό­σα­με, χωρίς ακρό­τη­τες, χωρίς εξάρ­σεις, χωρίς αντι­πα­ρα­γω­γι­κούς λαϊ­κι­σμούς, με γνώ­μο­να και τε­λι­κό απο­δέ­κτη τον πο­λί­τη της πόλης, του χω­ριού, του νη­σιού.

• Τα τε­λευ­ταία τέσ­σε­ρα χρό­νια, εί­σα­στε βου­λευ­τής της κυ­βερ­νη­τι­κής πα­ρά­τα­ξης στα Δω­δε­κά­νη­σα. Τι σας κάνει να εί­σα­στε αι­σιό­δο­ξος για το απο­τέ­λε­σμα αυτής της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης;

Το αλάν­θα­στο έν­στι­κτο που οδη­γεί τους συ­μπα­τριώ­τες μου. Αυτό, που τους έκανε να μου εμπι­στευ­θούν τις τύχες των νη­σιών μας, ου­σια­στι­κά το μέλ­λον τους σε πολλά επί­πε­δα. Και θέλω κάτι να διευ­κρι­νί­σω. Από μικρό παιδί, ζω μέσα στα πο­λι­τι­κά γρα­φεία. Οι γο­νείς μου ήταν πο­λι­τι­κο­ποι­η­μέ­νοι και εγώ έχω πάθος με την πο­λι­τι­κή.

Ποτέ όμως, η πο­λι­τι­κή για εμένα, δεν ήταν αυ­το­σκο­πός, ούτε και τρό­πος για την αυ­το­προ­βο­λή μου. Γνω­ρί­ζο­ντας πολύ καλά τα προ­βλή­μα­τα της Δω­δε­κα­νή­σου, αφού εδώ γεν­νή­θη­κα και με­γά­λω­σα, είχα πάντα στη σκέψη μου, το να μου δοθεί η ευ­και­ρία, να συμ­με­τά­σχω στα κέ­ντρα των απο­φά­σε­ων για το μέλ­λον της πε­ριο­χής μας. Οι άν­θρω­ποι που με εμπι­στεύ­θη­καν στις προη­γού­με­νες εκλο­γές και μου έδω­σαν αυτή την ευ­και­ρία, είμαι σί­γου­ρος πως θα το επα­να­λά­βουν με­τα­φέ­ρο­ντας και σε άλ­λους την εμπει­ρία τους. Η σχέση εμπι­στο­σύ­νης και αλή­θειας που ανα­πτύ­χθη­κε με­τα­ξύ μας, συ­νε­χί­ζε­ται σε δια­φο­ρε­τι­κή, ακόμα πιο ισχυ­ρή βάση.

Από την πρώτη ημέρα της ανά­λη­ψης των κα­θη­κό­ντων μου ως βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, η σχέση μου με τους συ­μπο­λί­τες μου, βα­σί­στη­κε στην ει­λι­κρί­νεια, την οι­κειό­τη­τα και τον σε­βα­σμό. Σαν να τους ήξερα από παλιά. Εκτι­μώ ότι τηρώ απα­ρά­βα­τα την υπό­σχε­ση που έδωσα σε όλους. Μπορώ σή­με­ρα να τους κοιτώ στα μάτια, ζη­τώ­ντας ξανά την ψήφο τους, διότι η προ­σφο­ρά μου στον τόπο μας και σε αυ­τούς τους αν­θρώ­πους που αξί­ζουν πολλά, δεν έχει τε­λειώ­σει.

• Εκτός από τη συ­μπε­ρι­φο­ρά σας απέ­να­ντι στους συ­μπο­λί­τες σας, πώς εκτι­μά­τε ότι βοη­θή­σα­τε τον τόπο;

Έχω εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια, τους Δή­μους των νη­σιών, τους το­πι­κούς φο­ρείς και σε ό,τι με χρειά­στη­καν, ποτέ δεν αδια­φό­ρη­σα. Και αυτό, όχι ως υπο­χρέ­ω­ση, αλλά ως αυ­θόρ­μη­τη, ανι­διο­τε­λής αγάπη για τον τόπο μου. Και για αυ­τούς, τους υπέ­ρο­χους αν­θρώ­πους. Τους Δω­δε­κα­νή­σιους που εμπι­στεύ­ο­μαι!