Γιατροί στη Γερμανία : Εμπιστευόμαστε την Ελλάδα για θερινό τουρισμό

Εύσημα στην Ελλάδα για την δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας, δίνουν, Έλληνες γιατροί που ζουν και εργά­ζο­νται στη Γερ­μα­νία.

Δίνουν άριστα στα γρήγορα αντα­να­κλα­στικά της ελλη­νι­κής πολι­τείας και επαι­νούν την πει­θαρ­χία των Ελλήνων, στα μέτρα κατά της εξά­πλω­σης του κορο­ναϊού. Συγκρί­νουν επίσης, την κατά­σταση με αυτή της Γερ­μα­νίας. Παράλ­ληλα δηλώ­νουν ότι η Ελλάδα θα είναι ο προ­ο­ρι­σμός των καλο­και­ρι­νών δια­κο­πών τους.

Δια­κο­πές στην Ελλάδα

Σε ρεπορ­τάζ της Deutsce Welle, η Πανα­γιώτα Πετρο­που­λάκη και ο Γιώργος Γκο­δό­λιας, γιατροί στη Γερ­μα­νία, βάζουν άριστα στην Ελλάδα για τον τρόπο δια­χεί­ρι­σης της παν­δη­μίας.

Ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής του Πανε­πι­στη­μίου Γιώργος Γκο­δό­λιας, χει­ρουρ­γός ορθο­πε­δι­κός, ήταν να πετάξει την περα­σμένη Παρα­σκευή για την ιδιαί­τερη πατρίδα του, την Ξάνθη, όπου το Σάββατο, 16 Μαΐου, ο Ότο Ρεχά­γκελ, ο ιστο­ρι­κός προ­πο­νη­τής της Εθνικής Ποδο­σφαί­ρου Ελλάδος, θα ανα­γο­ρεύ­ο­νταν επί­τι­μος διδά­κτο­ρας του Τμή­μα­τος Επι­στή­μης Φυσικής Αγωγής και Αθλη­τι­σμού του Δημο­κρί­τειου Πανε­πι­στη­μίου, αλλά πρόλαβε ο κορο­ναϊός.

Ο ίδιος στήριξε την ιδέα και ανέλαβε να την υλο­ποι­ή­σει, αλλά φυσικά δεν μπόρεσε να πετάξει και έτσι «εγκλω­βί­στηκε» στη Γερ­μα­νία, όπου ζει και εργά­ζε­ται τα τελευ­ταία 35 χρόνια έχοντας απο­κτή­σει τερά­στια εμπει­ρία και στη διοί­κηση νοσο­κο­μείων. Ξεκί­νησε από ένα μικρό περι­φε­ρειακό νοσο­κο­μείο και κατά­φερε να “στήσει” τον όμιλο St. Elisabeth με άλλα 5 νοσο­κο­μεία με βάση την πόλη Χέρνε στην Ρηνανία Βεστφα­λία.

Στο δρόμο ανα­ζή­τη­σης μιας νέας κανο­νι­κό­τη­τας σε Γερ­μα­νία και Ελλάδα ο κ. Γκο­δό­λιας τάσ­σε­ται υπέρ των δια­κο­πών φέτος στην Ελλάδα. “Θα σας έλεγα να κάνετε το ταξίδι, γιατί πιστεύω ότι η κατά­σταση στις δύο χώρες συγκλί­νει, υπάρχει συνει­δη­το­ποί­ηση των προ­βλη­μά­των και λαμ­βά­νο­ντας υπόψη όλες τις προ­φυ­λά­ξεις, θα μπο­ρούσε κανείς να ζήσει με λιγό­τε­ρους περιο­ρι­σμούς χωρίς να δημιουρ­γεί πρό­βλημα στον εαυτό του και στους άλλους” υπο­στη­ρί­ζει ο ΄Ελληνας καθη­γη­τής. “Τώρα απο­κτή­σαμε εμπει­ρίες, παρά το ότι το πρό­βλημα είναι λίγων εβδο­μά­δων και στην ουσία δεν έχει λυθεί”.

Αλλά και η κυρία Πανα­γιώτα Πετρο­που­λάκη, ιατρός αναι­σθη­σιο­λό­γος, γεν­νη­μένη στη Θεσα­λο­νίκη, που δια­τη­ρεί ιδιω­τικό ιατρείο και εργά­ζε­ται ως ελεύ­θερη συνερ­γά­τρια του Ευαγ­γε­λι­κού Νοσο­κο­μείου της πόλης Ζίγκεν υπό συν­θή­κες κορο­ναϊού, είναι απο­φα­σι­σμένη να πάει τον Αύγου­στο στην Ελλάδα. Εκείνο στο οποίο δίνει μεγάλη σημασία, είναι η εξα­το­μι­κευ­μένη υπεύ­θυνη στάση.

“Θα πρέπει να τηρούμε πολύ καλά τα ατομικά υγειο­νο­μικά μέτρα ασφα­λείας. Δεν θα έχω πρό­βλημα να ταξι­δέψω με το αερο­πλάνο με μάσκα και ένα μικρό αντι­ση­πτικό για τα χέρια, δεν θα έχω πρό­βλημα να φάω σε μια ταβέρνα, όταν υπάρχει από­σταση ανάμεσα στα τρα­πέ­ζια. Ούτε θα έχω πρό­βλημα να κάτσω πάνω στην πετσέτα μου στην άμμο, όπου γύρω μου ο κόσμος είναι μακριά. Από πού θα έρθει ο ιός; Και να σας πω κάτι; Εάν είναι να με βρει στην άμμο κοντά στη θάλασσα, καλώς να έρθει. Όχι και να τρε­λα­θούμε!”, λέει χαρα­κτη­ρι­στικά η κ.Πετρο­που­λάκη, η οποία είναι εκλεγ­μένο μέλος της συνέ­λευ­σης του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Westfalen-Lippe, με έδρα την πόλη Μίνστερ.

Ασκή­σεις ψύχραι­μης αντι­με­τώ­πι­σης ενός πρω­το­φα­νούς υγειο­νο­μι­κού προ­βλή­μα­τος που αιφ­νι­δί­ασε την Ευρώπη και τη Γερ­μα­νία. Ή μήπως δεν έπρεπε να είχαν αιφ­νι­δια­στεί; Η Ελλη­νίδα γιατρός κατα­λο­γί­ζει στη διεθνή κοι­νό­τητα ότι αγνόησε μελέτες και άρθρα που υπήρχαν από χρόνια και προει­δο­ποιού­σαν για μεγάλη επι­δη­μία με κορω­νοϊό. Αλλά το αργό­τερο από τότε που η Κίνα “σφρά­γισε” τη Γουχάν, άρχισε να ανη­συ­χεί. “Είπα, για να κάνουν αυτό το βήμα οι Κινέζοι, πρό­κει­ται για μια σοβαρή ασθέ­νεια. Αλλά δια­πί­στωσα ότι ούτε το Ινστι­τούτο Robert Koch, ούτε οι υπη­ρε­σίες υγείας μας έδιναν οδηγίες. Μας μιλού­σαν για μόλυνση”.

Αιφ­νι­δια­σμός με ελλεί­ψεις στα γερ­μα­νικά νοσο­κο­μεία;

Αλλά ούτε και στον τομέα προ­μή­θειας χει­ρουρ­γι­κών μασκών και κατάλ­λη­λου ιατρι­κού εξο­πλι­σμού επέ­δειξε η Γερ­μα­νία γρήγορα αντα­να­κλα­στικά, όπως πιστεύει η κυρία Πετρο­που­λάκη, η οποία είχε την πρό­βλεψη, ήδη από τον Ιανουά­ριο, να κάνει το δικό της απόθεμα σε αντι­ση­πτικά και ιατρικό υλικό. “Αλλά δεν μιλάμε μόνο για μάσκες και αντι­ση­πτικά, που είναι κατα­στρο­φικό, μιλάμε για όλα τα εργα­λεία που χρεια­ζό­μα­σταν σε καθη­με­ρινή βάση, για να λει­τουρ­γή­σουμε ως αναι­σθη­σιο­λό­γοι.

Όλα ήταν made in China, οπότε κι αυτό ήταν ένα θέμα. Έχουμε λοιπόν ένα διά­στημα δύο τριών εβδο­μά­δων, όπου οι τιμές ήταν εξω­φρε­νι­κές και τα νοσο­κο­μεία φτάνουν στο αμήν. Οι αρχές έφτασαν σε σημείο να μην ξέρουν από πού θα προ­μη­θευ­τούν υλικά. Το υπουρ­γείο Υγείας θεώρησε σωστό να κάνει ανάθεση για προ­μή­θεια χει­ρουρ­γι­κών μασκών σε μια υπη­ρε­σία που ανα­λαμ­βά­νει τον εξο­πλι­σμό του στρατού. Ένας αργός μηχα­νι­σμός, που δεν γνω­ρί­ζει και δεν έχει άποψη για το τι πρέπει να γίνει”.

Ο καθη­γη­τής Γκο­δό­λιας βλέπει το θέμα μέσα από την οπτική γωνία ενός έμπει­ρου χει­ρουρ­γού με γνώση και του οικο­νο­μο­τε­χνι­κού σκέλους οργά­νω­σης λει­τουρ­γίας ενός νοσο­κο­μείου. “Όταν έχουμε έναν κορο­ναϊό ή μια γρίπη που θα μας ανά­γκαζε μέσα σε τρεις εβδο­μά­δες να έχουμε μια εντελώς δια­φο­ρε­τική κατά­σταση, είναι επόμενο ότι και η καλύ­τερη οργά­νωση δεν θα μπο­ρούσε να αντε­πε­ξέλ­θει σε ένα τέτοιο πρό­βλημα, που δημιουρ­γεί­ται με αιφ­νι­δια­σμό” υπο­στη­ρί­ζει.

“Το ίδιο συμ­βαί­νει και για τις μάσκες. Τώρα ερχό­μα­στε σε επαφή με δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια Γερ­μα­νών, δεν θα μπο­ρούσε να μην δημιουρ­γη­θεί αυτή η κατά­σταση”.

Ο ‘Ελληνας χει­ρουρ­γός κάνει ιδιαί­τερη αναφορά στην προ­βλη­μα­τική των κρε­βα­τιών εντα­τι­κής, που είναι η αχίλ­λειος πτέρνα κάθε δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας, ιδίως σε περίοδο κορο­ναϊού. “Όπως και στην Ελλάδα, τέθηκε και εδώ το θέμα, γιατί να έχουμε πχ. 27.000 και όχι 40.000 κρε­βά­τια ΜΕΘ.

Όλα αυτά τα μέσα παρα­κο­λού­θη­σης στοι­χί­ζουν καταρ­χήν χρήματα, και δεύ­τε­ρον, ύστερα από μερικά χρόνια, δεν υπο­στη­ρί­ζο­νται από πλευράς ανταλ­λα­κτι­κών από όλες τις εται­ρείες. Τη στιγμή λοιπόν που υπό κανο­νι­κές συν­θή­κες χρη­σι­μο­ποιούμε το 1/10 των κρε­βα­τιών, θα μπο­ρούσε κανείς να μου πει το αντί­θετο: γιατί να έχετε 9 φορές περισ­σό­τε­ρες δυνα­τό­τη­τες και να ξοδεύ­ο­νται για τον λόγο αυτόν, τόσα χρήματα;”.

«Παρόλα αυτά τους βρί­ζουμε»

Δύσκο­λες ασκή­σεις ισορ­ρο­πίας σε εξαι­ρε­τικά δύσκολη εποχή παν­δη­μίας. Η πολι­τεία έχει να σταθ­μί­σει την κατά­σταση ανάλογα με τα οικο­νο­μικά της και να επι­λέ­ξει τη βέλ­τι­στη λύση, ώστε να σώσει όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρες ζωές. Και εδώ η συμβολή του κάθε πολίτη είναι καθο­ρι­στική. Πώς; Με το να υπα­κούει στις οδηγίες των ειδικών. Σε αυτόν τον τομέα οι δύο γιατροί δίνουν άριστα στα γρήγορα αντα­να­κλα­στικά της ελλη­νι­κής πολι­τείας και επαι­νούν την πει­θαρ­χία των Ελλήνων.

“Καταρ­χήν δια­πί­στωσα ότι, όταν εγώ αγω­νιούσα τι θα γίνει εδώ, δια­πί­στωσα ότι οι ΄Ελληνες είχαν ήδη πάρει τα πρώτα μέτρα, νωρί­τερα από τους Γερ­μα­νούς, κι αυτό με χαρο­ποί­ησε πάρα πολύ” λέει η κυρία Πετρο­που­λάκη. “Με συνέ­πεια, δεν πήραν ένα μέτρο και επα­να­παύ­τη­καν, ήταν συνέ­χεια στην πρώτη γραμμή, πώς να κου­μα­ντά­ρουν αυτό το καράβι.

Ο καθένας μπορεί να κάνει κριτική, το σίγουρο είναι ότι μέχρι στιγμής το καράβι πάει μια χαρά. Η ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν θα μπο­ρούσε να αντέξει τον αριθμό, και το λέω πολύ δια­κρι­τικά, των 50, 60 νεκρών την ημέρα. Και όταν σκέ­φτο­μαι ότι στη δική μου οικο­γέ­νεια έχω θείο 85 χρονών με πολλά θέματα και θεία 89 ετών με άλλα τόσα, θέλω να κάνω Χρι­στού­γεννα μαζί τους! Μάλιστα, εκπλήσ­σο­μαι καθη­με­ρινά όταν βλέπω με ποια μιζέρια, κάθε μικρό μεμπτό, βγαίνει στη δημο­σιό­τητα με τερά­στια διά­σταση”.

Μητέρα 92 ετών έχει και ο κ. Γκο­δό­λιας, ο οποίος δείχνει επίσης ικα­νο­ποι­η­μέ­νος με τα μέτρα. “Είναι πραγ­μα­τικά αξιέ­παι­νοι οι συμπα­τριώ­τες μας, γιατί φοβή­θη­καν και ακο­λού­θη­σαν. Έχω τη μητέρα μου που είναι 92 χρόνων και είναι τόσο ευχα­ρι­στη­μένη, κάθε φορά, μου λέει, είμαι καλά, καλά κάνουν και μας ενη­με­ρώ­νουν.

Φαί­νε­ται σωστή η ενη­μέ­ρωση ή έχει πιάσει το πνεύμα του λαού”. Βέβαια, ζώντας σε σε δύο πραγ­μα­τι­κό­τη­τες η σύγκριση με τον γερ­μα­νικό τρόπο ενη­μέ­ρω­σης γίνεται αβίαστα. “Το Ινστι­τούτο Roberrt Koch μπορεί να έβγαινε και να έλεγε αριθ­μούς και δεδο­μένα, αλλά δεν μπόρεσε να πιάσει τον πλη­θυ­σμό, τον παλμό” παρα­τη­ρεί η κυρία Πετρο­που­λάκη.

“Φαι­νό­ταν επι­στη­μο­νικό και αμέτοχο κατά τα άλλα. Ενώ ο κ. Τσιό­δρας, και ο κ. Χαρ­δα­λιάς με την αυστη­ρό­τητά του, όσο και να τον κυνη­γάνε, είχε την ανθρώ­πινη πλευρά του ζητή­μα­τος, ναι, είχε την επι­στη­μο­νική, αλλά είχε και την ανθρώ­πινη. Σου έλεγε, δεν είμαστε νούμερα, είμαστε ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, εμείς. Εγώ το θεωρώ πολύ σημα­ντικό, γιατί για μένα αυτό είναι η ιατρική, δεν είναι τα νούμερα, αλλά ο άνθρω­πος. Μέσα σε όλα όσα βλέ­πουμε να γίνο­νται στον κόσμο, στις ΗΠΑ, η Ελλάδα είναι μια επι­δη­μική όαση. Και παρόλα αυτά βρί­ζουμε”.

Και οι οικο­νο­μι­κές και ψυχο­λο­γι­κές παρά­πλευ­ρες απώ­λειες; “Θα μπο­ρούσε η κυκλο­φο­ρία να ήταν ελεύ­θερη” υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Γκο­δό­λιας. “Ιδιαί­τερα όταν άτομα χάνουν δικούς τους ανθρώ­πους και δεν έχουν καν την δυνα­τό­τητα, ιδιαί­τερα στον ελλη­νικό χώρο που είμαστε πιο συναι­σθη­μα­τι­κοί, να βρί­σκο­νται τις τελευ­ταίες ώρες εκεί για να τους συμπα­ρα­στα­θούν. Αλλά πάλι δεν ήξεραν οι αρχές τι θα ακο­λου­θούσε”.

Πηγή: DW