Αντώνης Καμπουράκης: «Ζητώ καθαρή εντολή, για μια Ρόδο που να λάμπει ξανά!»

Για όλους και για όλα μιλά σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» σε μια συ­νέ­ντευ­ξη «πο­τα­μό», χωρίς πε­ρι­στρο­φές, που θα συ­ζη­τη­θεί, ο επι­κε­φα­λής της δη­μο­τι­κής πα­ρά­τα­ξης «Με Δύ­να­μη για τη Ρόδο» κ. Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης. Ο κ. Κα­μπου­ρά­κης κα­θι­στά σαφές ότι moto της πα­ρά­τα­ξης του είναι να μη χαθεί άλλος χρό­νος, να μη χα­θούν άλλες ευ­και­ρί­ες και δυ­να­τό­τη­τες για τον τόπο μας και για τους αν­θρώ­πους του, ενώ ανα­φέ­ρε­ται στην και­νο­τό­μο δια­βού­λευ­ση που προη­γή­θη­κε της συ­ντά­ξε­ως του πλή­ρους, ρε­α­λι­στι­κού και υλο­ποι­ή­σι­μου προ­γράμ­μα­τος του δη­μο­τι­κού συν­δυα­σμού. Αφού ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι οι Ρο­δί­τες βα­ρέ­θη­καν να ακού­νε με­γά­λα λόγια και να βλέ­πουν μόνον μι­κρό­τη­τες στην πράξη δε­σμεύ­ε­ται οτι ο Δήμος Ρόδου θα  λει­τουρ­γεί προς όφε­λος του δη­μό­τη και όχι προς όφε­λος του δη­μάρ­χου, όπως δυ­στυ­χώς συ­νέ­βαι­νε μέχρι σή­με­ρα. «Ο απερ­χό­με­νος δή­μαρ­χος ητ­τή­θη­κε και στα μικρά και στα με­γά­λα. Κα­νέ­να με­γά­λο πρό­βλη­μα δεν λύ­θη­κε. Ακόμα και βα­σι­κά αγαθά όπως ο ηλε­κτρι­σμός και το νερό, που θε­ω­ρού­νται αυ­το­νό­η­τα, πα­ρα­μέ­νουν στο νησί μας ζη­τού­με­να» το­νί­ζει στην ίδια συ­νέ­ντευ­ξη ο κ. Κα­μπου­ρά­κης, προ­σθέ­το­ντας ότι είναι εξορ­γι­στι­κό η εγκα­τά­λει­ψη των τεσ­σά­ρων και πλέον χρό­νων να γί­νε­ται προ­σπά­θεια να δια­σκε­δα­στεί με έργα-μπα­λώ­μα­τα της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής, «προ­ε­κλο­γι­κή στά­χτη» στα μάτια. «Οι Ρο­δί­τες δεν τρώνε σανό. “Πόρτα” θα φάνε, εκεί­νοι που δο­κι­μά­στη­καν κι απέ­τυ­χαν».

Aνα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης «Με Δύ­να­μη για τη Ρόδο» κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη

• Μια βδο­μά­δα μας χω­ρί­ζει πλέον από τις κάλ­πες. Ποια είναι τα μη­νύ­μα­τα που φτά­νουν σε εσάς και στο επι­τε­λείο σας;

Είναι μη­νύ­μα­τα απο­δο­χής και εμπι­στο­σύ­νης. Η ρο­δί­τι­κη κοι­νω­νία μετά από  πέντε σχε­δόν χρό­νια στα­σι­μό­τη­τας και απρα­ξί­ας θέλει επι­τέ­λους να δει τα πράγ­μα­τα να αλ­λά­ζουν και τη Ρόδο να γυ­ρί­ζει σε­λί­δα. Όλα όσα δεν έγι­ναν χθες και προ­χθές, και είναι πάρα πολλά αυτά, πρέ­πει να γί­νουν σή­με­ρα.  Να μη χαθεί άλλος χρό­νος, να μη χα­θούν άλλες ευ­και­ρί­ες και δυ­να­τό­τη­τες για τον τόπο μας, και για τους αν­θρώ­πους του. Κι αυτή είναι η δια­βε­βαί­ω­ση που δίνω, σε κάθε Ρο­δί­τισ­σα και κάθε Ρο­δί­τη: Δεν υπάρ­χει ούτε λεπτό χρό­νου, ούτε μισό ευρώ χρή­μα­τος για χά­σι­μο. Είναι η ώρα της αλ­λα­γής!

• Πού θα δώ­σε­τε βάρος αυτές τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες;

Στην επαφή με τον πο­λί­τη, πα­ρου­σιά­ζο­ντας και εξη­γώ­ντας ανα­λυ­τι­κά το πλή­ρες πρό­γραμ­μά μας, το οποίο δια­μορ­φώ­σα­με μαζί με την κοι­νω­νία. Γνω­ρί­ζε­τε πως ορ­γα­νώ­σα­με μια και­νο­τό­μα και πρω­το­πο­ρια­κή δια­βού­λευ­ση στο δια­δί­κτυο, για να ακού­σου­με τη φωνή των πο­λι­τών. Κα­τα­τέ­θη­καν πάνω από 18.000 προ­τά­σεις, για μικρά και με­γά­λα ζη­τή­μα­τα, που απα­σχο­λούν το νησί μας. Σκύ­ψα­με με προ­σο­χή πάνω από κάθε πρό­τα­ση, πάνω από κάθε αί­τη­μα. Επε­ξερ­γα­στή­κα­με όλο αυτό το υλικό και συν­θέ­σα­με το πρό­γραμ­μά μας, το οποίο θέ­λου­με να μπει σε κάθε σπίτι, σε κάθε γρα­φείο, σε κάθε μα­γα­ζί, σε κάθε επι­χεί­ρη­ση, σε κάθε Ρο­δί­τι­κη οι­κο­γέ­νεια. Είναι ένα σχέ­διο ρε­α­λι­στι­κό και εφαρ­μό­σι­μο, για να ενι­σχύ­σου­με την ανά­πτυ­ξη σε όλο το νησί, για να δη­μιουρ­γή­σου­με νέες και κα­λύ­τε­ρες δου­λειές, για να εγ­γυ­η­θού­με ποιό­τη­τα ζωής στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, αλλά και αξιο­πρέ­πεια στους συ­μπο­λί­τες μας, που έχουν ανά­γκη στή­ρι­ξης και εν­δια­φέ­ρο­ντος. Αυτό το σχέ­διο θέ­λου­με να γίνει κτήμα όλων των πο­λι­τών της Ρόδου, γιατί μόνον όλοι μαζί μπο­ρού­με να το κά­νου­με πράξη, και να δώ­σου­με στο νησί μας την αίγλη και τη λάμψη που του αξί­ζει.

• Από την εμπει­ρία της εκ­στρα­τεί­ας σας, τι πι­στεύ­ε­τε πως παί­ζει πρω­τεύ­ο­ντα ρόλο στην επι­λο­γή των ψη­φο­φό­ρων; Το πρό­σω­πο ή το πρό­γραμ­μα;

Πρό­σω­πο και πρό­γραμ­μα είναι οι δυο όψεις του ίδιου νο­μί­σμα­τος. Το πρό­σω­πο εγ­γυά­ται την αξιο­πι­στία και την εφαρ­μο­γή του προ­γράμ­μα­τος. Οι Ρο­δί­τες βα­ρέ­θη­καν να ακού­νε με­γά­λα λόγια και να βλέ­πουν μόνον μι­κρό­τη­τες στην πράξη.  Εμείς τρα­βά­με μια κόκ­κι­νη γραμ­μή, σε σχέση με το πα­ρελ­θόν.  Ούτε τά­ζου­με λα­γούς με πε­τρα­χή­λια, ούτε υπο­σχό­μα­στε τα πάντα στους πά­ντες. Με­τρη­μέ­να και ρε­α­λι­στι­κά, λέμε ποια είναι αυτά που μπο­ρού­με να κά­νου­με, από την πρώτη μέρα ανά­λη­ψης της διοί­κη­σης του Δήμου. Σε όλους τους το­μείς, από τις αστι­κές ανα­πλά­σεις, μέχρι την ενί­σχυ­ση της νε­α­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, και από την κα­θα­ριό­τη­τα, μέχρι την  ανα­βάθ­μι­ση της ποιό­τη­τας του του­ρι­σμού. Και σε όλο το νησί, από το κέ­ντρο της πόλης, μέχρι και το πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νο χωριό. Δεν αφή­νου­με τί­πο­τα στην τύχη του, δεν αφή­νου­με κα­νέ­ναν να νιώ­θει μόνος του. Είναι προ­σω­πι­κή δέ­σμευ­σή μου, ένας Δήμος που θα λει­τουρ­γεί προς όφε­λος του δη­μό­τη, και όχι προς όφε­λος του δη­μάρ­χου, όπως δυ­στυ­χώς συ­νέ­βαι­νε μέχρι σή­με­ρα. Αυτά τε­λειώ­νουν. Ο Δήμος Ρόδου μπαί­νει σε μια νέα εποχή.

• Σε ποια μέ­τω­πα κα­τα­λο­γί­ζε­τε στην απερ­χό­με­νη δη­μο­τι­κή αρχή πως έχασε τη μάχη;

Ο απερ­χό­με­νος δή­μαρ­χος ητ­τή­θη­κε και στα μικρά και στα με­γά­λα. Κα­νέ­να με­γά­λο πρό­βλη­μα δεν λύ­θη­κε. Ακόμα και βα­σι­κά αγαθά όπως ο ηλε­κτρι­σμός και το νερό, που θε­ω­ρού­νται αυ­το­νό­η­τα, πα­ρα­μέ­νουν στο νησί μας ζη­τού­με­να. Η Παλιά Πόλη αφη­μέ­νη κι αυτή στην τύχη της. Το οδικό δί­κτυο, τα ίδια. Η οδική ασφά­λεια, εξ αυτού, ακόμη τρα­γι­κό­τε­ρη. Αλλά και στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, η ήττα υπήρ­ξε συ­ντρι­πτι­κή. Κα­θα­ριό­τη­τα, κυ­κλο­φο­ρια­κό, πε­ζο­δρό­μια, πάρκα, παι­δι­κές χαρές, σχο­λεία. Όλα χωρίς φρο­ντί­δα, χωρίς πρό­γραμ­μα. Και το πιο εξορ­γι­στι­κό είναι, πως αυτή η εγκα­τά­λει­ψη των τεσ­σά­ρων και πλέον χρό­νων, γί­νε­ται προ­σπά­θεια να δια­σκε­δα­στεί με έργα-μπα­λώ­μα­τα της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής, «προ­ε­κλο­γι­κή στά­χτη» στα μάτια. Αυτή είναι ξε­κά­θα­ρη υπο­τί­μη­ση της νοη­μο­σύ­νης των Ρο­δι­τών, και είναι γε­λα­σμέ­νος τε­λι­κά αυτός που πι­στεύ­ει, πως μπο­ρεί να κο­ροϊ­δεύ­ει καθ’ αυτόν τον τρόπο τους πο­λί­τες. Οι Ρο­δί­τες δεν τρώνε σανό. “Πόρτα” θα φάνε, εκεί­νοι που δο­κι­μά­στη­καν κι απέ­τυ­χαν.

• Τε­λι­κά το γε­γο­νός πως δεν είστε πο­λι­τι­κός υπήρ­ξε πλε­ο­νέ­κτη­μα ή μειο­νέ­κτη­μα της υπο­ψη­φιό­τη­τάς σας;

Πράγ­μα­τι, όπως έχω πει δεν είμαι επαγ­γελ­μα­τί­ας πο­λι­τι­κός και ούτε σκο­πεύω να γίνω. Είμαι άν­θρω­πος του του­ρι­σμού, είμαι άν­θρω­πος της αγο­ράς, σκέ­φτο­μαι και πράτ­τω με βάση την κοινή λο­γι­κή. Αυτή έχει λεί­ψει από τον τόπο μας και γι αυτό βγήκα μπρο­στά. Για να γί­νουν τα αυ­το­νό­η­τα, που δεν γί­νο­νται. Για να κά­νου­με πράξη πέντε-δέκα ανα­γκαία, που μπο­ρούν να αντι­στρέ­ψουν τη φθί­νου­σα πο­ρεία του νη­σιού μας. Από κει και πέρα, ασφα­λώς έχω μια ση­μα­ντι­κή δια­δρο­μή συμ­με­το­χής στα κοινά, ως πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου, και από τη θέση αυτή έχω δεί­ξει έμπρα­κτα, το πώς αντι­λαμ­βά­νο­μαι κά­ποια πράγ­μα­τα.  Είμαι πε­ρή­φα­νος για το γε­γο­νός πως η ένωσή μας, ήταν πρω­το­πό­ρος στην υπο­γρα­φή κλα­δι­κής σύμ­βα­σης με τους ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λους, κι ανοί­ξα­με εμείς το δρόμο για την επέ­κτα­σή της στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα, και μά­λι­στα μέσα στη δίνη της κρί­σης, όταν γύρω μας όλα κα­τέρ­ρε­αν. Και όλοι αντι­στέ­κο­νταν. Όμως με τον διά­λο­γο, τα επι­χει­ρή­μα­τα, τη συ­νερ­γα­σία όλα γί­νο­νται. Αυτό ακρι­βώς το πνεύ­μα, θέλω να φέρω και στο Δήμο Ρόδου. Να ξε­κολ­λή­σου­με από το αλα­ζο­νι­κό “Εγώ” που κυ­ριαρ­χεί, και να πάμε στο “Εμείς”. Τί­πο­τα με­γά­λο δεν μπο­ρεί να είναι έργο του ενός. Χρειά­ζε­ται πάντα να ενω­θούν πολλά χέρια και πολλά μυαλά, για να πε­τύ­χου­με. Κι αυτό εμείς ακρι­βώς θα κά­νου­με.

• Προ­έρ­χε­στε από μια εύ­πο­ρη οι­κο­γέ­νεια του νη­σιού. Άρα έχετε ακού­σει κρι­τι­κή, πως είστε μα­κριά από τα προ­βλή­μα­τα των απλών κα­θη­με­ρι­νών αν­θρώ­πων. Τι σκέ­φτε­στε όταν το ακού­τε και πως απα­ντά­τε;

Αυτό το επί­πε­δο κρι­τι­κής δεί­χνει μόνο γύ­μνια επι­χει­ρη­μά­των, και απο­κα­λύ­πτει το αλη­θι­νό πρό­σω­πο, όσων τάχα κό­πτο­νται για τον πο­λι­τι­κό πο­λι­τι­σμό, και για τον δη­μο­κρα­τι­κό διά­λο­γο. Δεν έχου­με ανά­γκη από υπο­κρι­τές. Χορ­τά­σα­με. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως, δεν μπορώ να μην πω ότι μα­κριά από την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και τα προ­βλή­μα­τα, είναι όσοι κά­θο­νται ανα­παυ­τι­κά στις πο­λυ­θρό­νες της εξου­σί­ας, κι απο­λαμ­βά­νουν τα προ­νό­μια της θέσης τους, χωρίς να λο­γο­δο­τούν για τις πρά­ξεις και τις πα­ρα­λεί­ψεις τους.

• Εμ­μέ­νε­τε στην άποψη που έχετε δια­τυ­πώ­σει λέ­γο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πως δεν είστε δια­θέ­σι­μος για “κο­κο­ρο­μα­χί­ες”;

Ασφα­λώς! Έχω ξε­κα­θα­ρί­σει πως το να γί­νου­με θέαμα στην αρένα, δεν είναι ενη­μέ­ρω­ση, αλλά απο­προ­σα­να­το­λι­σμός του πο­λί­τη. Προ­σω­πι­κά σέ­βο­μαι τον Πο­λί­τη, και θέλω να πάει στην κάλπη ενη­με­ρω­μέ­νος ου­σια­στι­κά, για να μπο­ρέ­σει να κρί­νει και να απο­φα­σί­σει, για το μέλ­λον του τόπου μας. Γι αυτό και ο πραγ­μα­τι­κός διά­λο­γος που κά­νου­με, και θα συ­νε­χί­σου­με να κά­νου­με μέχρι την πα­ρα­μο­νή των εκλο­γών, είναι με τους Πο­λί­τες. Με νη­φα­λιό­τη­τα και τεκ­μη­ρί­ω­ση, και όχι με κραυ­γές για τη δη­μιουρ­γία εντυ­πώ­σε­ων, που τε­λι­κά διώ­χνουν και απο­ξε­νώ­νουν τους Πο­λί­τες, από τα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν την ίδια τους τη ζωή. Γι αυτό και δεν πρό­κει­ται να γίνω μέρος, αυτής της πα­ρα­πλά­νη­σης.

• Ανη­συ­χεί­τε για το πώς θα δια­μορ­φω­θεί το κλίμα των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών; Πι­στεύ­ε­τε πως θα επι­κρα­τή­σουν υψη­λοί τόνοι αντι­πα­ρά­θε­σης;

Όλους μας βλέ­πει, μας ακού­ει και μας κρί­νει ο ρο­δια­κός λαός. Σας είπα την άποψή μου, για την ανά­γκη να πάει ο πο­λί­της ου­σια­στι­κά ενη­με­ρω­μέ­νος, για να ασκή­σει το εκλο­γι­κό δι­καί­ω­μά του. Αυτή την ανά­γκη, εμείς την υπη­ρε­τού­με και τη σε­βό­μα­στε. Από κει και πέρα, όποιος θε­λή­σει να πυ­ρο­δο­τή­σει εντά­σεις και συ­γκρού­σεις, θα ανα­λά­βει και τις ευ­θύ­νες του.

• Τε­λι­κά οι δη­μο­τι­κές εκλο­γές έχουν κομ­μα­τι­κό πρό­ση­μο;

Οι δη­μο­τι­κές εκλο­γές είναι υπό­θε­ση των το­πι­κών κοι­νω­νιών, όχι των κομ­μά­των. Είμαι πε­ρή­φα­νος για την ομάδα του συν­δυα­σμού μας, και από κα­νέ­ναν και καμία δεν ζή­τη­σα πο­λι­τι­κό βιο­γρα­φι­κό. Κρι­τή­ριο υπο­ψη­φιό­τη­τας με τον συν­δυα­σμό μας, ήταν μόνο οι ικα­νό­τη­τες και η διά­θε­ση προ­σφο­ράς. Οι λύ­σεις δεν έχουν χρώ­μα­τα. Ο κα­θέ­νας μπο­ρεί να έχει μια κομ­μα­τι­κή προ­τί­μη­ση, αλλά τώρα ο κοι­νός πα­ρο­νο­μα­στής όλων, είναι το νησί μας, οι με­γά­λες ανά­γκες του, και η πολλή δου­λειά που μας πε­ρι­μέ­νει, για να ση­κώ­σου­με τη Ρόδο μας ψηλά.

• Αν οδη­γη­θού­με σε δεύ­τε­ρο γύρο, έχετε προ­τί­μη­ση για αντί­πα­λο;

Έχω από­λυ­τη εμπι­στο­σύ­νη στη μνήμη και στην κρίση των συ­μπο­λι­τών μου. Στα δικά τους χέρια, βρί­σκε­ται τώρα η τύχη του τόπου μας. Αυτό που τους ζητώ, είναι η κα­θα­ρή εντο­λή, για μια Ρόδο που να λά­μπει ξανά!