Σε τακτική ανάκριση η έκδοση ψευδούς ασφαλιστικής ενημερότητας

Ενώ­πιον της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου, κλή­θη­καν σε απο­λο­γία, την Πέμ­πτη 26 Μαϊου 2016, υπάλ­λη­λος του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ Ρόδου και εκ­πρό­σω­ποι γνω­στής εται­ρεί­ας, που ενε­πλά­κη­σαν σε υπό­θε­ση έκ­δο­σης ψευ­δούς ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Αφορ­μή για τη συ­γκε­κρι­μέ­νη έρευ­να απο­τέ­λε­σαν ανα­φο­ρές του πρώην διευ­θυ­ντή του ΙΚΑ Ρόδου κ. Ιω­άν­νη Πα­πα­ντω­νί­ου και υπη­ρε­σια­κά ση­μειώ­μα­τα της προϊ­στα­μέ­νης του Τμή­μα­τος Εσό­δων κ. Ερα­σμί­ας Μο­σχο­γιάν­νη και της υπαλ­λή­λου του ιδίου τμή­μα­τος κ. Ου­ρα­νί­ας Βα­φειά­δου.

Από την έρευ­να είχε δια­πι­στω­θεί ότι την 31η Μαΐου 2010 είχε κα­τα­τε­θεί σε τρά­πε­ζα η υπ’ αριθμ. 2663/25-05-10 πλα­στή Βε­βαί­ω­ση Ασφα­λι­στι­κής Ενη­με­ρό­τη­τας, από ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία της Ρόδου.

Την 23η Απρι­λί­ου 2010 με­τέ­βη στο ΙΚΑ ένας κά­τοι­κος Ρόδου, εκ­πρό­σω­πος της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας και ομόρ­ρυθ­μο μέλος στην επι­χεί­ρη­ση που προ­α­να­φέ­ρα­με, προ­κει­μέ­νου να ζη­τή­σει τον έλεγ­χο και τη ρύθ­μι­ση οφει­λών στις δύο επι­χει­ρή­σεις σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του αρ. 19 Ν. 3833/2010.

Από χει­ρό­γρα­φη ση­μεί­ω­ση που έχει τεθεί επί του σώ­μα­τος της αί­τη­σης, που αφορά την ανώ­νυ­μη εται­ρεία, προ­κύ­πτει ότι η διεκ­πε­ραί­ω­σή της χρε­ώ­θη­κε στον υπάλ­λη­λο, ο οποί­ος διε­νήρ­γη­σε έλεγ­χο και στις δύο επι­χει­ρή­σεις κα­τα­λο­γί­ζο­ντας τις οφει­λό­με­νες ει­σφο­ρές. Για την ανώ­νυ­μη εται­ρεία εκ­δό­θη­κε την 23η Μαΐου 2010 από­φα­ση για τη ρύθ­μι­ση οφει­λών με τις δια­τά­ξεις του Ν. 3833/2010 ενώ για την ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία οι βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές πα­ρέ­μει­ναν αρ­ρύθ­μι­στες.

Εν συ­νε­χεία, εκ­πρό­σω­πος της επι­χεί­ρη­σης κα­τέ­θε­σε στο ΙΚΑ αί­τη­ση χο­ρή­γη­σης βε­βαί­ω­σης μη οφει­λής για χρήση σε τρά­πε­ζες, που αφο­ρού­σε την ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Επί του σώ­μα­τος της ανω­τέ­ρω αί­τη­σης, την οποία πα­ρέ­λα­βε ο υπάλ­λη­λος, δεν έχει τεθεί σφρα­γί­δα της ανω­τέ­ρω επι­χεί­ρη­σης και ενώ ως επω­νυ­μία είχαν αρ­χι­κά ανα­γρα­φεί τα στοι­χεία της επι­χεί­ρη­σης ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, χωρίς να ανα­γρα­φεί ο αντί­στοι­χος ΑΜΕ, εν συ­νε­χεία η επω­νυ­μία διε­γρά­φη με στυλό και στη θέση της ετέθη η επω­νυ­μία της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας.

Ο υπάλ­λη­λος στη συ­νέ­χεια φέ­ρε­ται να έθεσε επί της επί­μα­χης αί­τη­σης την υπο­γρα­φή του προ­κει­μέ­νου να βε­βαιώ­σει ότι η επι­χεί­ρη­ση ήταν ενή­με­ρη και χωρίς να την πα­ρα­δώ­σει μαζί με τα συ­νημ­μέ­να πα­ρα­στα­τι­κά στην υπάλ­λη­λο η οποία την 25η Μαΐου 2010 διεκ­πε­ραί­ω­νε τη συ­ναλ­λα­γή για τη χο­ρή­γη­ση βε­βαιώ­σε­ων μη οφει­λής, τη δια­βε­βαί­ω­σε ότι είχε προ­βεί σε έλεγ­χο της επι­χεί­ρη­σης και εκ­κρε­μού­σε μόνο να τεθεί πρω­τό­κολ­λο στην αί­τη­ση.

O εν λόγω υπάλ­λη­λος φέ­ρε­ται να κα­τα­χώ­ρη­σε ο ίδιος στο βι­βλίο Πρω­το­κόλ­λου Ασφα­λι­στι­κών Ενη­με­ρο­τή­των τα στοι­χεία της ομόρ­ρυθ­μης επι­χεί­ρη­σης.

Στη συ­νέ­χεια φέ­ρε­ται να πα­ρέ­λα­βε από το φαξ την απά­ντη­ση σε τη­λε­ο­μοιο­τυ­πία, η οποία στο πεδίο «κα­τά­στα­ση» της ανω­τέ­ρω επι­χεί­ρη­σης έφερε την έν­δει­ξη «οφει­λέ­της (401)» και ακο­λού­θως, εξα­κο­λου­θώ­ντας να μην πα­ρα­δί­δει τα πα­ρα­στα­τι­κά στην υπάλ­λη­λο, της υπα­γό­ρευ­σε τα ανα­γκαία για την έκ­δο­ση της βε­βαί­ω­σης στοι­χεία. Ακο­λού­θως, ο υπάλ­λη­λος φέ­ρε­ται να πα­ρέ­λα­βε την εκ­δο­θεί­σα σε τρία αντί­γρα­φα βε­βαί­ω­ση ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι θα την προ­ω­θού­σε ο ίδιος στην προϊ­στα­μέ­νη για υπο­γρα­φή.

Αντί αυτού ωστό­σο, πα­ρέ­λα­βε τη στρογ­γυ­λή σφρα­γί­δα του υπο­κα­τα­στή­μα­τος από το γρα­φείο της προϊ­στα­μέ­νης εσό­δων και αναρ­μο­δί­ως έθεσε αυτή επί της εκ­δο­θεί­σας βε­βαί­ω­σης μη οφει­λής και εν συ­νε­χεία έθεσε την υπο­γρα­φή του.

Εν συ­νε­χεία και σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα Ε.Δ.Ε., που διε­νερ­γή­θη­κε, χωρίς να πα­ρα­δώ­σει τα αντί­στοι­χα πα­ρα­στα­τι­κά στην αρ­μό­δια υπάλ­λη­λο προ­κει­μέ­νου να αρ­χειο­θε­τη­θούν, την ενη­μέ­ρω­σε ψευ­δώς ότι η από 25 Μαΐου 2010 βε­βαί­ω­ση δεν χο­ρη­γή­θη­κε καθώς υπήρ­χαν οφει­λές σε συ­νυ­πεύ­θυ­νη εται­ρεία.

Ακο­λού­θως, μετά το πέρας του ωρα­ρί­ου του και εκτός του χώρου ερ­γα­σί­ας, πα­ρέ­δω­σε στον εκ­πό­σω­πο της εται­ρεί­ας την επί­μα­χη ασφα­λι­στι­κή ενη­με­ρό­τη­τα.

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες ο ίδιος εξε­τα­ζό­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι λόγω του φόρ­του ερ­γα­σί­ας (λόγω συσ­σω­ρευ­μέ­νης υπο­βο­λής αι­τή­σε­ων και λήψης βε­βαιώ­σε­ων) αφού έδωσε αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου στην αί­τη­ση, θε­ω­ρώ­ντας ότι είχε το δι­καί­ω­μα να πρά­ξει κάτι τέ­τοιο, αφού ήταν εκεί­νος που διε­νήρ­γη­σε τους ελέγ­χους, είπε στον αι­τού­ντα ότι δεν μπο­ρού­σε να λάβει ενη­με­ρό­τη­τα για την ΑΕ παρά μόνο για την ΟΕ. Δια­τεί­νε­ται ότι διόρ­θω­σε ο αιτών την αί­τη­ση και ότι ο ίδιος ζή­τη­σε από συ­νά­δελ­φό του να ετοι­μά­σουν την βε­βαί­ω­ση ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Επει­δή, όπως είπε, στο γκισέ της υπη­ρε­σί­ας υπήρ­χε πλή­θος κό­σμου εξαι­τί­ας άγ­χους και υπε­ρέ­ντα­σης υπα­γό­ρευ­σε λάθος στοι­χεία με απο­τέ­λε­σμα από αν­θρώ­πι­νο λάθος να είναι εσφαλ­μέ­νη. Αυ­θόρ­μη­τα, όπως είπε, υπέ­γρα­ψε μά­λι­στα ο ίδιος. Τό­νι­σε επί­σης ότι το λάθος εντο­πί­στη­κε σύ­ντο­μα και επε­σή­μα­νε ότι προ­έ­βη στις ως άνω ενέρ­γειες μην έχο­ντας πρό­θε­ση ή σκοπό να απο­κο­μί­σει οποιο­δή­πο­τε όφε­λος.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Δη­μή­τρης Κα­ρα­γε­ώρ­γης.