Οι Μεσσίες της σωτηρίας κι ο Μακιαβέλι

Ο Πάνος Καμ­μέ­νος πήρε δύο γρα­βά­τες δώρο στον πρω­θυ­πουργό, για να μοι­ρα­στεί μαζί του την «γιορτή» των καλύ­τε­ρων ημερών που έρχο­νται. Ο κ. Καμ­μέ­νος, βλέπετε, τον Μάρτιο έλεγε πως «βγαίνει η Ελλάδα απ’ τα μνη­μό­νια πριν από την Πρω­το­μα­γιά». Τον Απρίλιο η κινητή εορτή μετα­το­πί­στηκε προς το Πάσχα, «που θα προ­χω­ρή­σουμε στη νέα εποχή». Και τη Μεγάλη Εβδο­μάδα ανα­βλή­θηκε το event για το καλο­καίρι, αφού «με το τέλος των μνη­μο­νίων έρχο­νται καλύ­τε­ρες μέρες». Παρά τις απα­νω­τές ανα­βο­λές της σωτη­ρίας μας, όμως, ο κ. Καμ­μέ­νος καθόλου δεν ανη­συ­χεί. Κι εκείνος κι ο πρω­θυ­πουρ­γός, βλέπουν καιρό τώρα φως στο μνη­μο­νιακό τούνελ. Είναι εκείνο το φως του τούνελ που βλέπουν όλες οι κυβερ­νή­σεις από το 2010. Οι υπο­σχέ­σεις δεν δεσμεύ­ουν παρά μόνο εκεί­νους που τις πιστεύ­ουν, λέει κυνικά ένας φίλος, σε κου­βέ­ντα για τις υπο­σχέ­σεις που δίνο­νται κάθε φορά και δεν τηρού­νται. Και συμ­βαί­νει το οξύμωρο, ενώ η ασυ­νέ­πεια εξορ­γί­ζει τον πολίτη περισ­σό­τερο από τη σκλη­ρό­τητα που του πέφτει στην πλάτη εξ’ αιτίας της  (βλέπε μέτρα που δεν θα παίρ­νανε, μνη­μό­νια που θα σκίζανε φύλλο-φύλλο οι μεν, με ένα άρθρο οι δε)  ταυ­τό­χρονα νιώθει ασφά­λεια μόνο εγκα­τε­στη­μέ­νος στη γαλήνια σιγου­ριά ενός σύμπα­ντος όπου οι πολι­τι­κοί είναι πολι­τι­κοί χάρη στο πιο ευα­νά­γνω­στο από τα χαρα­κτη­ρι­στικά τους: τη διανομή υπο­σχέ­σεων. Κοινώς τα ψέματα. Το’ χει πει άλλωστε ο Μακια­βέλι «Σε έναν ηγεμόνα δεν λείπουν ποτέ οι νόμιμοι λόγοι για να παραβεί μια υπό­σχεση»(«Ηγε­μό­νας»). Εκτός από τους πολι­τι­κούς, μάλλον κοι­μό­μα­στε κι εμείς δια­βά­ζο­ντας Μακια­βέλι, ψάχνο­ντας τους…. νόμι­μους λόγους ή απλά κοι­μό­μα­στε όρθιοι.