Υπόμνημα σε Περιφέρεια και Δήμο της ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου για την άσχημη κατάσταση των δρόμων

Στις 11 Μαρτίου 2015, ημέρα Δευτέρα, η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, είχε συνά­ντηση με τον Περι­φε­ρειάρχη σχετικά με την κατά­σταση του οδικού δικτύου κατα­θέ­το­ντας το υπό­μνημα στο οποίο κατα­γρά­φε­ται η κατά­σταση του οδικού δικτύου. Επίσης συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και προ­τά­σεις της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ. Το ΥΠΟΜΝΗΜΑ συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και τον Δήμαρχο Ρόδου με γνώμονα την συνερ­γα­σία Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και Δήμου Ρόδου για την αξιο­λό­γηση και ιεράρ­χηση των έργων που πρέπει άμεσα να υλο­ποι­η­θούν με γνώμονα την ασφά­λεια των χρηστών του οδικού δικτύου.

Στην συνά­ντηση με τον Περι­φε­ρειάρχη παρό­ντες ήταν τα μέλη της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, Καρύδη Ελένη, Μάνθα Ζιώγου, Καφρί­τσα Δήμητρα, Κακκιού Καθο­λική, Βαρέλης Αντώνης και οι συντά­κτες του ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ, μέλη της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ οι Αδα­μά­κης Δημή­τρης, Παπα­κων­στα­ντί­νου Κλε­ό­βου­λος, Στε­φα­νί­δου Βαρβάρα, Βενέρης Πάνος, Λυμπέ­ρης Νίκος, Σταυλάς Γιάννης και Ξάνθης Αγα­πη­τός.

ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς : 1. κ. Χατζη­μάρκο Γεώργιο

Περι­φε­ρειάρχη

Περι­φέ­ρειας Νότιου Αιγαίου

2. κ Χατζη­διάκο Φώτη

Δήμαρχο

Ρόδου

Αξιό­τιμε κ Περι­φε­ρειάρχη και Δήμαρχε

Τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, η οδική ασφά­λεια απο­τε­λεί για τη χώρα μας ένα θέμα μεί­ζο­νος σημα­σίας με ιδιαί­τε­ρες επι­πτώ­σεις τόσο στην οικο­νο­μική όσο και στην κοι­νω­νική ζωή του τόπου και συνο­δεύ­ε­ται δυστυ­χώς από βαρύ­τα­τες κοι­νω­νι­κές συνέ­πειες οι οποίες εκφρά­ζο­νται με την απώλεια πολλών συναν­θρώ­πων μας και το βαρύ­τατο τραυματισμό- ανα­πη­ριών.

Τα θανα­τη­φόρα δυστυ­χή­ματα στην περιοχή μας, τη χρονιά που δια­νύ­ουμε έχουν φτάσει τα 21.το 2015 μέχρι σήμερα 4, άνθρω­ποι δικοί μας και όχι αριθμοί. Οι σοβαροί τραυ­μα­τι­σμοί, τα πολλά ατυ­χή­ματα με υλικές ζημιές, που από τύχη δεν κατα­λή­γουν σε θανα­τη­φόρα, επι­βε­βαιώ­νουν για άλλη μια φορά, ότι κυρί­αρχη πολι­τική είναι η μη πολι­τική βούληση για την μείωση των τρο­χαίων. Από­δειξη ότι η Ελλάδα έχει το υψη­λό­τερο ποσοστό θανάτων από τροχαία στην Ευρω­παϊκή Ένωση.

Η υπο­τι­θέ­μενη πολι­τική της οδικής ασφά­λειας, η οποία εξαγ­γέλ­λε­ται κατά καιρούς με βαρυ­σή­μα­ντες δηλώ­σεις από τις κυβερ­νή­σεις και την Ε.Ε. έρχεται κάτω από τις σοβαρές πιέσεις της αγα­νά­κτη­σης του κόσμου και στο­χεύει στο να κρύψει την ουσία της εξυ­πη­ρέ­τη­σης συμ­φε­ρό­ντων. Ελά­χι­στα έχει να κάνει με πραγ­μα­τικά μέτρα ή υλο­ποί­ηση εξαγ­γε­λιών για την οδική ασφά­λεια.

Ένας από τους πολλούς και βασι­κούς παρά­γο­ντες που υπει­σέρ­χο­νται στην οδική ασφά­λεια είναι αυτός των υπο­δο­μών των οδικών δικτύων. Είναι η ορθό­τητα των γεω­με­τρι­κών στοι­χείων, των μέτρων ασφα­λείας, των ρυθ­μι­στι­κών σημάν­σεων, των πλη­ρο­φο­ρια­κών στοι­χείων κλπ.

Η πάγια αναφορά μετά από κάθε δυστύ­χημα για την ευθύνη του χρήστη της οδού ή του οχή­μα­τος, καλύ­πτει, εν μέρει, τις στο­χευ­μέ­νες με βάση τα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα επι­λο­γές στην κατα­σκευή, τις σοβα­ρό­τα­τες κακο­τε­χνίες, τις αστο­χίες, τις αντοχές, ή παρα­λεί­ψεις στα γεω­με­τρικά στοι­χεία των οδών, τόσο του Εθνικού όσο και του Επαρ­χια­κού δικτύου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ καταγ­γέλ­λει δημόσια ότι:

Η Εθνική Οδός Ρόδου-Λίνδου, από το 4οχλμ έως το 20ο χλμ συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στους πιο επι­κίν­δυ­νους οδικούς άξονες της Ελλάδας το 2012.

Η Εθνική Οδός Ρόδου – Λίνδου παρα­μέ­νει πάνω από 10ετία εργο­τά­ξιο, στην περιοχή Αφάντου. Δαπα­νή­θη­καν τερά­στια ποσά με σκοπό την βελ­τί­ωσή της, ήρθαν και έφυγαν οι μεγάλες εται­ρείες, αλλά το εργο­τά­ξιο παρα­μέ­νει. Δόθηκαν υπο­σχέ­σεις επί υπο­σχέ­σεων χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Αμέ­τρητα είναι τα ατυ­χή­ματα ιδιαί­τερα τους καλο­και­ρι­νούς μήνες, τα οποία συμ­βαί­νουν καθη­με­ρινά στην συγκε­κρι­μένη περιοχή και τα οποία δεν βλέπουν το φώς της δημο­σιό­τη­τας.

Το «εργο­τά­ξιο» της Εθνικής Οδού στα­μά­τησε για μια ακόμα φορά να λει­τουρ­γεί, γιατί ο εργο­λά­βος εδώ και καιρό παρα­μέ­νει απλή­ρω­τος. Ο κίν­δυ­νος για τις ανθρώ­πι­νες ζωές εξα­κο­λου­θεί να μην υπο­λο­γί­ζε­ται.

Δεν εφαρ­μό­ζο­νται οι Τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές Σήμαν­σης Εκτε­λού­με­νων Οδικών έργων εντός και εκτός κατοι­κη­μέ­νων περιο­χών (ΦΕΚ, 946/9-07-2003).

Η εθνική οδός Ρόδου – Λίνδου από το Ροδίνι μέχρι και το Φαλη­ράκι δηλ. σε μήκος 12Κμ δια­κό­πτε­ται από 12 (!) φωτει­νούς σημα­το­δό­τες, ενώ άλλοι 8 έχουν ήδη τοπο­θε­τη­θεί στην πρό­σφατη δια­πλά­τυνσή της από το Φαλη­ράκι μέχρι τα Κολύ­μπια (από­σταση 10 χλμ) και ποιος ξέρει πόσοι ακόμη θα τοπο­θε­τη­θούν μελ­λο­ντικά, καθι­στώ­ντας στην ουσία το κύριο εθνικό δίκτυο του νησιού, αστική περιοχή. Παγκό­σμια ίσως πρωτιά! Για τη Ρόδο φαί­νε­ται ότι είναι πολυ­τέ­λεια οι ανι­σό­πε­δοι ή κυκλι­κοί κόμβοι και εντός της πόλης. Είναι επίσης πολυ­τέ­λεια η δημιουρ­γία παρό­διων οδών εξυ­πη­ρέ­τη­σης καθώς επίσης βοη­θη­τι­κών παρά­πλευ­ρων οδών όπως εξ’ άλλου ορίζουν οι προ­δια­γρα­φές.

Ακόμα και οι κυκλι­κοί κόμβοι που κατα­σκευά­στη­καν μετά από τις έντονες δια­μαρ­τυ­ρίες μας και την εκφρα­σμένη αγα­νά­κτηση του κόσμου, παρου­σιά­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα σημάν­σεων και ασφά­λειας των χρηστών. Εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει ζητού­μενο η εφαρ­μογή των κυκλι­κών κόμβων με σωστές προ­δια­γρα­φές, προ­σαρ­μο­σμέ­νες στις απαι­τή­σεις της κάθε θέσης.

Σε όλο το μήκος του Εθνικού και Επαρ­χια­κού οδικού δικτύου, οι κόμβοι εισόδου – εξόδου από τα κτίρια κατα­στη­μά­των και παρεμ­φε­ρών χρήσεων, που πληρούν τις προ­δια­γρα­φές και τους κανόνες ασφα­λείας είναι ελά­χι­στοι. Ο κίν­δυ­νος “παρά­νο­μων” παρει­σφρή­σεων στο εθνικό και επαρ­χιακό δίκτυο επι­βα­ρύ­νε­ται όχι μόνο από την έλλειψη δια­σταυ­ρώ­σεων στα σημεία συνα­ντή­σεως του με παρά­πλευ­ρες οδούς, αλλά και από την καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία επι­χει­ρή­σεων που δεν πληρούν τις προ­δια­γρα­φές όσον αφορά στη κυκλο­φο­ριακή σύνδεση της επι­χεί­ρη­σής τους με το οδικό δίκτυο.

Εντός του τμή­μα­τος αυτού (Ροδίνι- Φαλη­ράκι) εισέρ­χο­νται τρο­χο­φόρα από δεκάδες παρά­πλευ­ρες χρήσεις από αγρο­τι­κούς ή δημο­τι­κούς δρόμους, με ελά­χι­στες κυκλο­φο­ρια­κές συν­δέ­σεις εντός προ­δια­γρα­φών. Το ίδιο και στο επόμενο τμήμα Φαλη­ράκι – Κολύ­μπια που υπο­τί­θε­ται ότι γίνεται με σύγ­χρο­νες προ­δια­γρα­φές.

Οι ορι­ζό­ντιες κυκλο­φο­ρια­κές σημάν­σεις (δια­γραμ­μί­σεις) στις περισ­σό­τε­ρες των περι­πτώ­σεων είναι σβη­σμέ­νες. Η έλλειψη ορατών σημάν­σεων στις δια­βά­σεις των πεζών καθιστά την διέ­λευση εγκλη­μα­τικά επι­κίν­δυνη.

Οι κάθετες πινα­κί­δες σήμαν­σης οδών (ρυθ­μι­στι­κές), όπου υπάρ­χουν έχουν παρα­μεί­νει από την αρχική κατα­σκευή των οδών.

Ούτε λόγος να γίνεται για τις πλη­ρο­φο­ρια­κές πινα­κί­δες.

Μεγάλα τμήματα των στη­θαίων, αλλά και σημάν­σεων, είναι καλυμ­μένα από την παρόδια βλά­στηση με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι ορατά από τους χρήστες της οδού.

Οι φθορές των στη­θαίων ασφα­λείας μετά από δυστυ­χή­ματα παρα­μέ­νουν υπεν­θυ­μί­ζο­ντας στον οδηγό το ατύχημα η το δυστύ­χημα.

Η φύτευση στην δια­χω­ρι­στική νησίδα, απα­ραί­τητη για την προ­στα­σία των οδηγών της αντί­θε­της κίνησης από τους προ­βο­λείς των οχη­μά­των είναι σε πολλά σημεία ή ανύ­παρ­κτη είτε αφημένη στην φυσική της εξέλιξη και χωρίς ανα­κλα­στικά σε μεγάλο μήκος.

Ένα από τα βασι­κό­τερα στοι­χεία οδικής ασφά­λειας κατά τις νυκτε­ρι­νές ώρες, ο φωτι­σμός του οδικού δικτύου, σε αρκετές περι­πτώ­σεις είναι εκτός προ­δια­γρα­φών τόσο στην επάρ­κεια, όσο και στην τοπο­θέ­τησή του. Οι κολώνες φωτι­σμού σε πολλές περι­πτώ­σεις, λόγω θέσης, απο­τε­λούν κατα­λυ­τικά στοι­χεία των οδικών δυστυ­χη­μά­των.

Εξα­κο­λου­θούν να παρα­μέ­νουν παρά τις συνε­χείς προ­σπά­θειες και παρεμ­βά­σεις, οι παρά­νο­μες δια­φη­μι­στι­κές πινα­κί­δες, οι οποίες απο­τε­λούν εστίες πολλών δυστυ­χη­μά­των, αλλοιώ­νο­ντας ακόμη και την αισθη­τική εικόνα της οδού. Το ΣτΕ έχει απο­φαν­θεί με την απ αριθ. απόφαση 909-910/2007 ότι απα­γο­ρεύ­ο­νται οι δια­φη­μι­στι­κές πινα­κί­δες στους δρόμους, ποτέ δεν εφαρ­μό­στηκε παρότι έχει συγκρο­τη­θεί συνερ­γείο απο­μά­κρυν­σης (4 φορές) από τις τεχνι­κές υπη­ρε­σίες του Δήμου..

Η εισροή μεγάλων ποσο­τή­των όμβριων υδάτων και πολλές φορές φερτών υλικών από παρά­πλευ­ρους δρόμους ή ρέματα στο εθνικό και επαρ­χιακό δίκτυο, είναι ένα σοβαρός επι­πρό­σθε­τος κίν­δυ­νος τη χει­με­ρινή περίοδο, όπως συμ­βαί­νει σε κάθε έντονη βρο­χό­πτωση .

Τα πρώτα 15 χιλιό­με­τρα του δυτικού επαρ­χια­κού δικτύου (Ρόδου – Καμεί­ρου) διέρ­χο­νται μέσα από αστικές περιο­χές με δια­σταυ­ρώ­σεις, και χρήσεις που δημιουρ­γούν κυκλο­φο­ριακό κομ­φού­ζιο με κατα­γραφή στο ιστο­ρικό σοβαρών δυστυ­χη­μά­των. Η ορι­στική μελέτη με τίτλο « Λει­τουρ­γική βελ­τί­ωση επαρ­χια­κής οδού Ρόδου- Αερο­δρο­μίου» δυστυ­χώς έμεινε στα συρ­τά­ρια.

Πολυ­σύ­χνα­στοι δρόμοι όπως αυτός του Ρόδου Καλ­λι­θέας και μάλιστα σε περιο­χές με πολλές εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις και μεγάλες του­ρι­στι­κές ξενο­δο­χεια­κές μονάδες έχουν παντελή έλλειψη πεζο­δρο­μίων και δια­βά­σεων πεζών.

Πεζο­δρό­μια με μικρές δια­στά­σεις πλάτους αλλά με μεγάλο ύψος, που κατα­λαμ­βά­νο­νται συνήθως από δένδρα, κολώνες φωτι­σμού, δια­φη­μι­στι­κές πινα­κί­δες ή στάσεις λεω­φο­ρείων είναι ακα­τάλ­ληλα για τους χρήστες και απο­τε­λούν κατα­λυ­τικά στοι­χεία των οδικών δυστυ­χη­μά­των. Σε ορι­σμένα σημεία της πόλης και στους περισ­σό­τε­ρους οικι­σμούς τα πεζο­δρό­μια είναι ανύ­παρ­κτα, η τα πρό­σφατα που κατα­σκευά­στη­καν στην είσοδο του Αφάντου κατε­στραμ­μένα, επι­κίν­δυνα και χωρίς σήμανση για την επι­κιν­δυ­νό­τητα.

Ένας επί πλέον επι­βα­ρυ­ντι­κός παρά­γο­ντας στην ασφά­λεια των χρηστών των οδών και ο οποίος τυγ­χά­νει της πλήρους αδια­φο­ρίας των αρχών είναι αυτός της ολι­σθη­ρό­τη­τας των οδο­στρω­μά­των, τα οποία παρα­μέ­νουν για χρόνια χωρίς συντή­ρηση.

Συχνό φαι­νό­μενο κατά τη δια­δρομή Ρόδος – Κατ­τα­βιά, είναι οι κατο­λι­σθή­σεις. Ενώ έχουν δαπα­νη­θεί τερά­στια ποσά για ογκο­δέ­στα­τους και άκομ­ψους τοίχους αντι­στή­ρι­ξης (περιοχή Κολυ­μπίων, Αφάντου), τα σημεία όπου ανέ­κα­θεν υπήρξε και υπάρχει πρό­βλημα (στροφή Πυλώνα, περιοχή Χαράκι) δεν έχει γίνει απο­λύ­τως τίποτα αφή­νο­ντας τους οδηγούς στην τύχη τους. Μετά από έντονη βρο­χό­πτωση τα κατο­λι­σθη­τικά φαι­νό­μενα, ειδικά στην Πυλώνα, είναι έντονα και πολύ επι­κίν­δυνα. Στο Χαράκι, θα μπο­ρούσε με τη χρήση ενός συστή­μα­τος μεταλ­λι­κών πλεγ­μά­των το οποίο συγκρι­τικά με άλλα μέσα αντι­στή­ρι­ξης είναι οικο­νο­μι­κό­τερο, να λυθεί το πρό­βλημα των κατα­κρη­μνί­σεων μικρών αλλά και μεγάλων βράχων. Κατο­λι­σθή­σεις στο Μήδεια στον επαρ­χιακό Τσαίρι –Αερο­δρό­μιο και στην πόλη της Ρόδου.

Η διέ­λευση μέσα από μεγάλα ρέματα του επαρ­χια­κού οδικού δικτύου όπως αυτό της Κρε­μα­στής χωρίς σημάν­σεις και μηχα­νι­σμούς ασφα­λείας, χωρίς εξα­σφά­λιση συγ­χρό­νων γεφυρών και αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων οδηγεί σε τρα­γω­δίες όπως αυτή των πλημ­μυ­ρών του 2013.

Δυστυ­χώς, όποιος φορέας, δημό­σιος ή ιδιω­τι­κός, απο­φα­σί­ζει να κατα­σκευά­σει το δίκτυό του (ρεύμα, τηλε­φω­νία, ύδρευση) θα επέμβει στο οδό­στρωμα (εκσκαφή, τοπο­θέ­τηση) χωρίς να λαμ­βά­νει ειδική μέριμνα κατά την απο­κα­τά­σταση του, με απο­τέ­λε­σμα ο οδηγός να κιν­δυ­νεύει λόγω της τοπικής ανω­μα­λίας που παρου­σιά­ζει το οδό­στρωμα. Η επί­βλεψη, δυστυ­χώς, της Πολι­τείας είναι απούσα και ο οδηγός βρί­σκε­ται έρμαιο απέ­να­ντι στην ασυ­δο­σία των συμ­φε­ρό­ντων και την αδια­φο­ρία του Κράτους.

Τόσο το εθνικό όσο και το κύριο επαρ­χιακό δίκτυο του νησιού έχουν μετα­τρα­πεί σε οικι­στι­κούς υπο­δο­χείς με σοβα­ρό­τα­τες αρνη­τι­κές συνέ­πειες σε πολ­λα­πλά επίπεδα και κυρίως στην οδική ασφά­λεια. Στο γεγονός αυτό συντεί­νουν η κατα­στρα­τή­γηση του θεσμι­κού πλαι­σίου για τις παρεκ­κλί­σεις αρτιό­τη­τας, οι αλλαγές χρήσεων με υπε­ρεκ­με­τάλ­λευση του Σ.Δ. και το συνον­θύ­λευμα των παρό­διων χρήσεων. Οι παρό­διες χρήσεις της εθνικής οδού είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό κεφά­λαιο και πρέπει να αντι­με­τω­πι­σθούν κάτω από ενιαίο πρίσμα.

Οι πρό­σφα­τες μελέτες για την αντι­με­τώ­πιση του κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος επι­βάλ­λο­νται χωρίς τη συνο­λική αξιο­λό­γηση και ιεράρ­χηση του οδικού δικτύου της πόλης.

Οι όποιες παρεμ­βά­σεις γίνο­νται είναι απο­σπα­σμα­τι­κές και μετά από συνε­χείς πιέσεις.

Ερω­τη­μα­τικά επίσης προ­κα­λεί η ευκολία με την οποίαν Στρα­τη­γι­κές Περι­βαλ­λο­ντι­κές Μελέτες, οι οποίες υιο­θε­τού­νται από τους αρμό­διους φορείς, εκτι­μούν με περισσή ευκολία την επάρ­κεια του σημε­ρι­νού οδικού δικτύου και την αξιο­πι­στία του, όταν η επί πλέον επι­βά­ρυνσή του με την «επέν­δυση» θα αυξήσει σε υπέρ­με­τρο βαθμό τον κυκλο­φο­ριακό φόρτο. Και ανα­φε­ρό­μα­στε σε οδικό δίκτυο το οποίο αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί ακόμα και στις σημε­ρι­νές ανάγκες.

Ο επα­να­σχε­δια­σμός της κυκλο­φο­ρίας στις πόλεις με βάση τις ανάγκες πρω­ταρ­χικά των πεζών καθώς και ο σχε­δια­σμός και η υλο­ποί­ηση ενός δικτύου ποδη­λα­το­δρό­μων.

Ανύ­παρ­κτα περι­με­τρικά της πόλης παρ­κινγκ, το κέντρο της πόλης έχει μετα­τρα­πεί σε ένα απέ­ρα­ντο παρ­κινγκ. Ενί­σχυση των Μ.Μ.Μ, επα­να­σχε­δια­σμός κυκλο­φο­ρια­κής μελέτης, συνο­λική αξιο­λό­γηση και ιεράρ­χηση του οδικού δικτύου της πόλης.

Μπορεί οι αρμο­διό­τη­τες για το Εθνικό και Επαρ­χιακό δίκτυο να πηγαι­νο­έρ­χο­νται από τις υπη­ρε­σίες, τα προ­βλή­ματα όμως παρα­μέ­νουν και οξύ­νο­νται. Το οδικό δίκτυο αφή­νε­ται στη τύχη του μαζί με τους χρήστες του, οι οποίοι, όμως καλού­νται να πλη­ρώ­νουν συνεχώς περισ­σό­τερα, πολλές φορές με τίμημα την ίδια τη ΖΩΗ τους. Πρέπει επι­τέ­λους να στα­μα­τή­σει η υπο­κρι­τική στάση όλων- όσων έχουν την ευθύνη του οδικού δικτύου της Ρόδου.

Πρέπει επί τέλους (έστω και μετά από πολλά χρόνια καθυ­στε­ρή­σεων) να τεθούν σε δια­δι­κα­σία υλο­ποί­η­σης σε δυο σοβαρά έργα που τα «μελε­τάμε» δεκα­ε­τίες και που ουδέ­ποτε υλο­ποιού­νται και τα οποία θα επι­λύ­σουν πολλά προ­βλή­ματα. Αυτά είναι ο περι­με­τρι­κός δακτύ­λιος της πόλης της Ρόδου σε συν­δυα­σμό με τη νέα είσοδο πόλης Ρόδου (αρτηρία αερο­δρό­μιο – Ρόδος που θα «κου­μπώ­σει» στον περι­με­τρικό δακτύ­λιο). Αυτή τη στιγμή ο μεν περι­με­τρι­κός παρότι είχε ώριμη μελέτη εγκα­τα­λεί­φθηκε στην τύχη του, η δε νέα είσοδος πόλης Ρόδου, ξανα­με­λε­τά­ται. Πολύ φοβού­μα­στε ότι έτσι όπως προ­χω­ρούν τα πράγ­ματα είμαστε ακόμη (δυστυ­χώς μετά την πάροδο πολλών ετών) στην αρχή.

Παράλ­ληλα πρέπει να μελε­τη­θεί η δια­σύν­δεση του τμή­μα­τος της περι­με­τρι­κής οδού που έχει κατα­σκευα­σθεί στην περιοχή «Ζέφυρος» με το λιμάνι της Ακα­ντιάς και να συν­δυα­σθεί με το αντί­στοιχο master plan των χερ­σαίων εγκα­τα­στά­σεων. Άλλως το έργο είναι ημι­τε­λές.

Είναι σε δια­δι­κα­σία μελέτης η δια­πλά­τυνση της εθνικής οδού Ρόδου – Λίνδου από τα Κολύ­μπια μέχρι τη Λίνδο. Και το έργο αυτό είναι καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας για το νησί και πρέπει να ολο­κλη­ρω­θεί το συντο­μό­τερο δυνατόν. Στη μελέτη αυτή πρέπει να υπάρ­ξουν ρυθ­μί­σεις για παρά­καμψη οικι­στι­κών περιο­χών (π.χ. Κάλαθος) και βελ­τί­ωση χαρά­ξεων που είναι προ­βλη­μα­τι­κές λόγω γεω­λο­γι­κών φαι­νο­μέ­νων (π.χ. περιοχή Τσα­μπί­κας). Επίσης τονί­ζουμε ότι δεν πρέπει να επα­να­λη­φθούν τα σφάλ­ματα που δια­πι­στώ­νουμε στο τμήμα Ρόδος – Κολύ­μπια. Όχι πια φωτει­νοί σημα­το­δό­τες, να προ­βλε­φθούν κυκλι­κοί ή ανι­σό­πε­δοι κόμβοι, παρά­πλευ­ρες εξυ­πη­ρε­τή­σεις κλπ.

Μπορεί σε συζη­τή­σεις με αρμό­διους να προ­βάλ­λο­νται τα ποσά που δια­θέ­τουν στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς τους, για το οδικό δίκτυο, κανένας όμως δεν είναι σε θέση να απα­ντή­σει, τι ποσό χρη­μά­των είναι ανα­γκαίο κάθε χρόνο για την συντή­ρηση του οδικού δικτύου και εάν αυτό εξα­σφα­λί­ζε­ται.

Η οδική ασφά­λεια σε περίοδο βαθειάς οικο­νο­μι­κής κρίσης και ο αγώνας για την εξα­σφά­λισή της φαντά­ζει πολλές φορές περιττή πολυ­τέ­λεια. Μια πιο βαθειά ματιά για τις αιτίες, θα μας οδη­γή­σει στο συμπέ­ρα­σμα ότι οι αιτίες είναι κοινές.

Είναι υπο­χρέ­ωση της πολι­τείας να εξα­σφα­λί­σει την πλη­ρό­τητα του οδικού δικτύου, χωρίς επί πλέον οικο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις στους πολίτες, μέσα από τους δημό­σιους φορείς, ώστε αυτό να είναι ασφαλές στον χρήστη, ανα­λο­γί­ζο­ντας το τερά­στιο οικο­νο­μικό κόστος και το κοι­νω­νικό κόστος των τρο­χαίων δυστυ­χη­μά­των και των ανα­πη­ριών.

Είναι ιδιαί­τερο σημα­ντικό για τη χώρα μας το γεγονός ότι ενώ στις περισ­σό­τε­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες οι δείκτες της οδικής ασφά­λειας τα τελευ­ταία είκοσι χρόνια μειώ­νο­νται, στη χώρα μας παρα­τη­ρεί­ται στα­σι­μό­τητα, παρ’ όλα τα κατά περιό­δους μέτρα που οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες λαμ­βά­νουν.

Οι δρόμοι φτιά­χτη­καν για να ενώνουν τους ανθρώ­πους και όχι οι ίδιοι δρόμοι να τιμω­ρούν με θάνατο το χρήστη σε μια λάθος συμπε­ρι­φορά του σύμφωνα με τον Κ.Ο.Κ.

Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, ρωτά ποια πολι­τική βούληση, ποια κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία, δια­φαί­νε­ται στον ορί­ζο­ντα, στην πόλη μας στο νησί της Ρόδου….. στην κοιτίδα του πολι­τι­σμού, του του­ρι­σμού… η μήπως πλήρης απα­ξί­ωση… στη Ρόδο… στην ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού, στον εθνικό και επαρ­χιακό οδικό άξονα, στις δημο­τι­κές ενό­τη­τες του Καλ­λι­κρα­τι­κού Δήμου, πολλά και ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα για το οδικό δίκτυο. Αρνού­μα­στε τον υπο­λο­γι­σμό της αξίας της ανθρώ­πι­νης ζωής, όπως τα κόστη των υλικών κατα­σκευής και ασφά­λειας των οδών, όπως γενικά τα εμπο­ρεύ­ματα.

Στόχος της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ είναι: η οργα­νω­μένη παρέμ­βαση και η κοι­νω­νική πίεση προς τους φορείς της πολι­τείας, για την βελ­τί­ωση της οδικής ασφά­λειας και τη μείωση των τρο­χαίων δυστυ­χη­μά­των, εφόσον υπάρχει πολι­τική βούληση και ευαι­σθη­σία για να κατα­νο­ή­σουν την σοβα­ρό­τητα του προ­βλή­μα­τος της οδικής ασφά­λειας….. και της ασφά­λειας των χρηστών του.

Η κατα­γραφή των προ­βλη­μά­των έρχεται για μια άλλη φορά να επι­ση­μά­νει ότι τα θανα­τη­φόρα δυστυ­χή­ματα στην περιοχή μας, τη χρονιά που δια­νύ­ουμε έχουν φτάσει τα 21 και την χρονιά που δια­νύ­ουμε 4. Οι δρόμοι, μας τιμω­ρούν για την απρο­σε­ξία, την ταχύ­τητα, και την κακο­τε­χνία. Είναι καιρός να γεί­ρουμε με στοργή στο πρό­βλημα, όλων μας (…οι καιροί ου μενετοί).

Υιο­θε­τώ­ντας όλα τα ανωτέρω (του κει­μέ­νου) μπο­ρούμε να υπο­στη­ρί­ξουμε μερικές προ­τά­σεις:

1.Οι υπάρχoυσες κατα­γρα­φές – επι­θε­ω­ρή­σεις του οδικού δικτύου να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν από ομάδα έμπει­ρων ελεγ­κτών οδικής ασφά­λειας, σε συνερ­γα­σία με τους μηχα­νι­κούς της Περι­φε­ρείας και του Δήμου, να επι­και­ρω­ποι­η­θούν για να έχουμε ορθές βάσεις δεδο­μέ­νων.

2.Να θεσμο­θε­τη­θεί η συνερ­γα­σία μεταξύ της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, Εκπαι­δευ­τι­κών Ιδρυ­μά­των, Πανε­πι­στή­μιου Αιγαίου, Δήμου Ρόδου και ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, στο πλαίσιο παι­δα­γω­γι­κών μαθη­μά­των στις Σχολές Ρόδου καθη­γη­τές των άλλων εξει­δι­κευ­μέ­νων Σχολών, με θέμα: Οδική Ασφά­λεια και Εκπαί­δευση.

3.Nα δημιουρ­γη­θεί Υπη­ρε­σία Οδικής Ασφά­λειας της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου και του Δήμου Ρόδου, με επι­στη­μο­νικό και τεχνικό προ­σω­πικό με δικό της προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο συγκε­κρι­μένο θέμα και την ανάληψη καθο­ρι­στι­κών επεμ­βά­σεων για την οδική ασφά­λεια στο δίκτυο αρμο­διό­τη­τας και την σχετική παρα­κο­λού­θηση των μεγάλων έργων (για τα μεγάλα υπάρχει χρη­μα­το­δό­τηση από το ΕΣΠΑ, από εθνι­κούς πόρους, κ.α).

4.Αξιο­λό­γηση και ιεράρ­χηση των έργων των παρα­βά­σεων με γνώμονα την οδική ασφά­λεια και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της εφαρ­μο­γής

5.Συνερ­γα­σία Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και Δήμου Ρόδου για την αξιο­λό­γηση και ιεράρ­χηση των έργων που πρέπει άμεσα να υλο­ποι­η­θούν με γνώμονα την ασφά­λεια των χρηστών του οδικού δικτύου

6. Αιτού­μα­στε, άδεια για να διε­νερ­γή­σουμε, με την Εταιρία Ε.Κοκ­κι­νά­κης ΕΠΕ, τη μέθοδο της αδρο­ποί­η­σης μέσω σφαι­ρι­διο­βο­λής {Shotblast – Retexturing), σε σημεία του οδικού δικτύου αρμο­διό­τη­τας σας, μετρή­σεις από δια­πι­στευ­μένο εργα­στή­ριο, κατα­γραφή και κατη­γο­ριο­ποί­ηση των βαθμών

Συγκε­κρι­μένα, θα θέλαμε να κάνουμε μετρή­σεις σε θέσεις – σημεία:

της Επαρ­χια­κής Οδού Ρόδου – Καμεί­ρου από το 4ο έως 12ο χλμ.

της Νέας Εθνικής Οδού από το 1ο έως 7ο χλμ.

της Επαρ­χια­κής οδού Κρεμαστής- Μαρι­τσών

7. Κοινή θέση απο­τε­λεί το γεγονός πώς η οδική ασφά­λεια και η βιώσιμη κινη­τι­κό­τητα είναι ζητή­ματα που θα πρέπει να τα ανα­λά­βουν και να τα προ­ω­θή­σουν συστη­μα­τικά με μακρο­πρό­θε­σμες πολι­τι­κές ο δημό­σιος τομέας στο σύνολο του (Περι­φέ­ρεια , Δήμος)

8.Nα δοθεί προ­τε­ραιό­τητα στα ζητή­ματα του περιο­ρι­σμού των ορίων ταχύ­τη­τας ιδίως γύρω από σχολεία, πάρκα και τόπους μαζικής συνεύ­ρε­σης ανθρώ­πων στα 30 km/h, (ΦΕΚ, 2302/16-09-2013, Κυκλο­φο­ρια­κές παρεμ­βά­σεις σε περιο­χές σχο­λι­κών συγκρο­τη­μά­των και περιο­χές με αυξη­μένη κίνηση στα πλαίσια βελ­τί­ω­σης της οδικής ασφά­λειας), καθώς επίσης και ο περιο­ρι­σμός των ορίων στο Επαρ­χιακό και Εθνικό δίκτυο με δεδο­μένο ότι διέρ­χο­νται μέσα από αστικές περιο­χές.

9. Απο­μά­κρυνση κάθε εμπό­διου από τα πεζο­δρό­μια, ιδιαί­τερα γύρω από σχολεία, παι­δι­κούς σταθ­μούς και αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις, που θα επι­τρέ­πουν και θα ενθαρ­ρύ­νουν την μετα­κί­νηση των παιδιών με τα πόδια, με το ποδή­λατο προς αυτά.

10. Εκτε­τα­μέ­νες ζώνες ήπιας κυκλο­φο­ρίας με όριο ταχύ­τη­τος τα 30 km/h, όριο που ελα­χι­στο­ποιεί την πιθα­νό­τητα θανα­τη­φό­ρων τρο­χαίων και που εφαρ­μό­ζε­ται σε ολοένα και περισ­σό­τε­ρες πόλεις σήμερα στην Ευρώπη

11.Ενί­σχυση της τρο­χαίας με ικανό προ­σω­πικό, καθώς και συστη­μα­τι­κούς ελέγ­χους και αυστη­ρές ποινές για όλες τις παρα­βά­σεις που απει­λούν την ζωή των υπό­λοι­πων χρηστών του οδικού δικτύου.

12.Ζητάμε να προ­σαρ­μο­στεί η κυκλο­φο­ρία στις ανάγκες των ανθρώ­πων για τους οποίους δημιουρ­γή­θηκε, στους οποίους συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τόσο τα παιδιά, όσο και άλλοι ευά­λω­τοι χρήστες του οδικού δικτύου και κάθε οδηγού.

13. Καλούμε, τόσο τις Περι­φε­ρεια­ρια­κές όσο και τις Δημο­τι­κές αρχές να εγκύ­ψουν στο πρό­βλημα να δημιουρ­γή­σουν ανοι­χτές επι­τρο­πές οδικής ασφά­λειας και βιώ­σι­μης κινη­τι­κό­τη­τας σε κάθε Δήμο και κάθε περι­φε­ρειακή ενότητα, που θα ανα­δει­κνύ­ουν και θα επι­λύ­ουν προ­βλή­ματα.

14. Εκπαί­δευση οδικής ασφά­λειας και εκστρα­τείες ενη­μέ­ρω­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης για την οδική ασφά­λεια.

15. Ένταξη της κυκλο­φο­ρια­κής Αγωγής, με αίτημα σας στο Υπουρ­γείο Παι­δείας με την υπο­στή­ριξη όλων των φορέων, ως μάθημα υπο­χρε­ω­τικό σε όλες τις βαθ­μί­δες εκπαί­δευ­σης, του­λά­χι­στον 20 ώρες κάθε σχο­λι­κού έτους.

Σας καλούμε εάν ενδια­φέ­ρε­στε πραγ­μα­τικά για το θέμα της Οδικής Ασφά­λειας, σε μια συντο­νι­σμένη μόνιμη κοινή δράση που θα κορυ­φω­θεί την εβδο­μάδα 4-10 Μαΐου: Παγκό­σμια Εβδο­μάδα Οδικής Ασφά­λειας αφιε­ρω­μένη στα Παιδιά η οποία θα συνε­χι­στεί όλη την χρονιά και θα βάλει τις βάσεις για την ανα­τροπή της σημε­ρι­νής, απα­ρά­δε­κτης από κάθε άποψη, κατά­στα­σης.

Μετά από όσα προ­α­να­φέρ­θη­καν και στο πλαίσιο των ατο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των καθί­στα­ται επι­τα­κτική ανάγκη να ληφθούν όλα τα μέτρα από τους αρμό­διους φορείς προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στεί η ασφαλής χρήση του οδικού δικτύου με γνώμονα πάντοτε ότι ο χρήστης τηρεί τον Κ.Ο.Κ απρό­σκο­πτα και με σεβασμό.

Δεν μπο­ρούμε να κατα­θέ­σουμε τα όπλα, να σωπά­σουμε. Έχουμε δικαί­ωμα να είμαστε ασφα­λείς κατά την χρήση του οδικού δικτύου, είτε έχει χαρα­κτη­ρι­στεί Εθνική οδός ή επαρ­χιακή οδός ή δημο­τική οδός, είτε ως πεζοί είτε ως οδηγοί, είτε ως παιδιά, ως ενή­λι­κες και ως υπε­ρή­λι­κες.

Ρόδος 11 Μαρτίου 2015