ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αρκετά πια με τη βάρβαρη γραφικότητα

news room 2 λεπτά ανάγνωση
μπαλωθιές

Δεν θα μπο­ρούσε να περι­γρά­ψει κανείς καλύ­τερα, παρά ένας Κρη­τι­κός, την απορία, την αντί­φαση, την έκπληξη, την ώρα που άρχισαν οι… μπαλωθιές-έθιμο (λέει) στην κηδεία του Βαγγέλη Για­κου­μάκη.

Μα τίποτε δεν κατά­λα­βαν όλοι αυτοί;

Δεν κατά­λα­βαν πως εκείνη την ώρα οι μπα­λω­θιές τους, το μόνο που έκαναν, ήταν περί­τρανα να μας θυμί­ζουν γιατί πέθανε ο Βαγ­γέ­λης;

Γιατί δεν ήταν «αντρειω­μέ­νος» σαν αυτούς που έχουν τα όπλα ως προ­έ­κταση του «εγώ» τους, μην πω προ­έ­κταση τι… άλλου, δεν μου το επι­τρέ­πει η αγωγή μου.

Γράφει ο Μιχάλης Ανδρια­νά­κης, Αρχαιο­λό­γος, σε κοι­νω­νικό δίκτυο:

«Να ανα­παυ­τεί η ψυχούλα του παιδιού, που τόσα φαί­νε­ται πως υπέφερε από την Κρητική βαρ­βα­ρό­τητα, που διο­χε­τεύ­ε­ται από γενιά σε γενιά σαν «αντρειά» και «καπε­τα­νι­λίκι». Να τιμή­σουμε τη μνήμη του, όπως την τίμησε ανεν­δοί­α­στα και σε υπέρ­τατο βαθμό με την παρου­σία της η κοι­νω­νία του Ρεθύ­μνου, μια κοι­νω­νία βαθιά συντη­ρη­τική μεν, αλλά με πολλή ανθρω­πιά και αξιο­πρέ­πεια. Θα δια­φω­νήσω όμως με τον τρόπο που βρήκαν κάποιες δεκάδες, που «ξεκου­μπού­ρω­σαν» και πάλι για να τιμή­σουν το δύστυχο παιδί, ρίχνο­ντας κάποιες χιλιά­δες πυρο­βο­λι­σμούς στον αέρα, τονί­ζο­ντας την παρου­σία της «άλλης όχθης» από αυτήν στην οποία βρέθηκε ο νεαρός «μάρ­τυ­ρας» και στην οποία πολλά δεινά του νησιού και ο ίδιος ο θάνατός του οφεί­λο­νται. Η καλύ­τερη τιμή, ιδίως από όλους αυτούς τους «τζάμπα παλι­κα­ρά­δες», που τρι­γυρ­νούν σαν αστακοί με τα «σιδε­ρικά» τους σε περίοδο Ειρήνης, θα ήταν να ακο­λου­θού­σαν το ξόδι σιω­πη­λοί και με σκυφτό κεφάλι και να ανα­λο­γί­ζο­νται, που οδηγούν οι στρε­βλώ­σεις μιας παρα­δο­σια­κής νοο­τρο­πίας, που γεν­νή­θηκε και είχε λόγο ύπαρξης και ρόλο σε άλλες εποχές, σε άλλες κατα­στά­σεις.Και η Αστυ­νο­μία καλά θα έκανε να έβρισκε αφορμή, με τρόπους που γνω­ρί­ζει, όταν θέλει, να φρό­ντιζε να αφο­πλί­σει καμπό­σους κατά την ανα­χώ­ρηση. Έτσι για να κατα­λά­βουμε επι­τέ­λους πως η Τουρ­κο­κρα­τία τέλειωσε, η Γερ­μα­νική Κατοχή είναι πια παρελ­θόν (το πολι­τικό θέμα είναι άλλο και αντι­με­τω­πί­ζε­ται αλλιώς) και πως ζούμε σε ένα κράτος Ευρω­παϊκό, όσο και αν μας πικραί­νει με κάποιες απα­ρά­δε­κτες συμπε­ρι­φο­ρές. Πως η παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία είναι ένα ποινικό αδίκημα και όχι λεβε­ντιά. Αρκετά πια με τη βάρβαρη γρα­φι­κό­τητα…»

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.