Στον Αρειο Πάγο υπόθεση απάτης με κατηγορούμενο ασφαλιστικό σύμβουλο

Την 2η Μαρ­τί­ου 2021 θα εκ­δι­κα­στεί ενώ­πιον του Στ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου η αί­τη­ση αναί­ρε­σης της υπ΄ αρίθμ. 37/2019 από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που άσκη­σε ένας 45χρο­νος ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος, ο οποί­ος έχει κρι­θεί ένο­χος, χωρίς ελα­φρυ­ντι­κά, για απάτη εις βάρος επεν­δυ­τών στην πόλη της Ρόδου και του επι­βλή­θη­κε ποινή κά­θειρ­ξης 5 ετών.

Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα, της εμ­φά­νι­σής του δύο φορές κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του και της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 15.000 ευρώ.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο τον έκρι­νε αθώο για τα αδι­κή­μα­τα που εφέ­ρε­το να έχει τε­λέ­σει εις βάρος 3 μη­νυ­τών και τον έκρι­νε ένοχο ως προς τους υπό­λοι­πους.

Το όφε­λος που φέ­ρε­ται να απο­κό­μι­σε ανέρ­χε­ται στο ποσό των 715.331€ αφαι­ρου­μέ­νων των κα­τα­βο­λών, που έκανε στο με­σο­διά­στη­μα.

Θυ­μί­ζου­με ότι η υπό­θε­ση κι­νή­θη­κε κα­τό­πιν εγκλή­σε­ων 20 ατό­μων από τους οποί­ους εφέ­ρε­το να είχε αφαι­ρέ­σει στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία, στην οποία ερ­γα­ζό­ταν, με το πρό­σχη­μα επεν­δύ­σε­ων σε αμοι­βαία κε­φά­λαια υψη­λής κερ­δο­φο­ρί­ας, το συ­νο­λι­κό ποσό των 1.753.736,31 ευρώ.

Τα θύ­μα­τα ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο μη­νυό­με­νος τούς χο­ρη­γού­σε ει­κο­νι­κά αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Η ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι τα ποσά που εξα­σφά­λι­ζε ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος, για τα πλα­στά αμοι­βαία κε­φά­λαια που κα­τάρ­τι­ζε, τα δια­χει­ρι­ζό­ταν μέσω τρά­πε­ζας με την οποία δεν συ­νερ­γα­ζό­ταν και δεν ήταν ο θε­μα­το­φύ­λα­κας των νό­μι­μων αμοι­βαί­ων της θυ­γα­τρι­κής εται­ρεί­ας του ασφα­λι­στι­κού ομί­λου στον οποίο ερ­γα­ζό­ταν.

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι οι φε­ρό­με­νοι ως θύ­μα­τα, του είχαν δα­νεί­σει τα χρή­μα­τα, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν είχε πρό­θε­ση να εξα­πα­τή­σει και να βλά­ψει κα­νέ­ναν, ότι δεν έχει ιδιο­ποι­η­θεί χρή­μα­τα και ότι έχει δια­συρ­θεί με την υπό­θε­ση αυτή.

Ισχυ­ρί­στη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι το έτος 1998 και ενώ η ελ­λη­νι­κή χρη­μα­τα­γο­ρά αν­θού­σε ανέ­λα­βε να προ­ω­θή­σει τα αμοι­βαία κε­φά­λαια της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας και να δια­μορ­φώ­σει ένα ισχυ­ρό επεν­δυ­τι­κό χαρ­το­φυ­λά­κιο με κέρδη για τους πε­λά­τες του.

Για μια διε­τία προ­ω­θού­σε επεν­δυ­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα στους πε­λά­τες του με βάση τις κα­τευ­θυ­ντή­ριες οδη­γί­ες της εται­ρεί­ας. Τον Σε­πτέμ­βριο του 2000 όταν συ­ντε­λέ­στη­κε η πτώση του Χρη­μα­τι­στη­ρί­ου οι απώ­λειες των αμοι­βαί­ων έφτα­ναν, όπως υπο­στή­ρι­ξε, στο 70% και οι πε­λά­τες του ζη­τού­σαν την εξα­γο­ρά τους.

Ακο­λού­θη­σε, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, ρητές εντο­λές της εται­ρεί­ας για τη δια­τή­ρη­ση των πε­λα­τών και απο­φά­σι­σε να τους πεί­σει να με­τα­φέ­ρουν τις επεν­δύ­σεις τους σε ομο­λο­για­κά αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Υπο­στή­ρι­ξε πα­ρα­πέ­ρα ότι τον Μάρ­τιο του 2001 έλαβε εκ νέου εντο­λές από δύο στε­λέ­χη της εται­ρεί­ας να με­τα­φέ­ρει τα κε­φά­λαια των πε­λα­τών του από ομο­λο­για­κά σε με­το­χι­κά. Ξέ­σπα­σε στην πο­ρεία νέα χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση, όπως είπε, με απώ­λειες της τά­ξε­ως του 90%.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι λόγω των σχέ­σε­ων που είχε ανα­πτύ­ξει με τους πε­λά­τες του απο­φά­σι­σε όχι μόνο να τους επι­στρέ­ψει το κε­φά­λαιο της επέν­δυ­σης αλλά και να κα­λύ­ψει τις απώ­λειές τους.

Ξε­κί­νη­σε, όπως είπε, να κα­λύ­πτει τις απώ­λειες αυτές που ανέρ­χο­νταν σε αρ­κε­τά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ αρ­χι­κά εξ ιδίων χρη­μά­των, ενώ στη συ­νέ­χεια προ­σέ­φυ­γε σε τρα­πε­ζι­κό δα­νει­σμό.

Αυτό δι­ήρ­κε­σε μέχρι το 2006 και τότε προ­σέ­φυ­γε στην εται­ρεία διότι είχε πε­ριέλ­θει σε οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία, οπότε έλαβε δά­νειο απ΄αυ­τήν ύψους 891.344 ευρώ(!!) για το οποίο ενε­γρά­φη προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης σε ακί­νη­το της μη­τέ­ρας του.

Το ποσό του δα­νεί­ου αυτού δια­τέ­θη­κε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, για την κά­λυ­ψη απώ­λειας 4 πε­λα­τών. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι έκτο­τε ενε­πλά­κη σε ένα φαύλο κύκλο και ανα­γκά­στη­κε να κα­τα­φεύ­γει ακόμη και σε το­κο­γλυ­φι­κές δα­νειο­δο­τή­σεις και να πλη­ρώ­νει πα­ρά­λο­γες απαι­τή­σεις πε­λα­τών του.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.