Στο εδώλιο με βαριές κατηγορίες αλλοδαπός εργολάβος

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νος για εκ­βί­α­ση επι­χεί­ρη­σης, τε­λε­σθεί­σα κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, από την οποία το πε­ριου­σια­κό όφε­λος ή η προ­ξε­νη­θεί­σα ζημία υπερ­βαί­νει συ­νο­λι­κά το ποσό των 120.000 € και απάτη επί δι­κα­στη­ρίω κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση από την οποία το πε­ριου­σια­κό όφε­λος ή η προ­ξε­νη­θεί­σα ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000€ θα κα­θί­σει την 7η Φε­βρουα­ρί­ου 2019 ένας αλ­λο­δα­πό ερ­γο­λά­βος.

Με το υπ’ αρίθμ. 94/2017 βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου έγινε δεκτή έφεση του Αντει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου για την ακύ­ρω­ση του υπ’ αρίθμ. 178/2016 βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το οποίο είχε κρι­θεί ότι δεν πρέ­πει να γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος του.

Η έρευ­να για την υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε μετά απο μή­νυ­ση μιας ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης, που λει­τουρ­γεί τρεις ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες και ανέ­πτυ­ξε συ­νερ­γα­σία με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, ελαιο­χρω­μα­τι­στή στο επάγ­γελ­μα.

Στο διά­στη­μα από τον Μάρ­τιο του 2005 έως και τον Μάρ­τιο του 2010 συ­νή­ψε μαζί του 9 συμ­βά­σεις έργου, δυ­νά­μει των οποί­ων ανέ­λα­βε ένα­ντι αμοι­βής την -υπο­χρέ­ω­ση εκτέ­λε­σης μο­νω­τι­κών και χω­μα­τουρ­γι­κών ερ­γα­σιών στα ξε­νο­δο­χεία της.

Λόγω της ποι­κι­λό­τη­τας των ερ­γα­σιών και της δια­δο­χι­κής εκτέ­λε­σης αυτών σε τρία δια­φο­ρε­τι­κά ξε­νο­δο­χεια­κά συ­γκρο­τή­μα­τα ήταν ανα­γκαία για τον υπο­λο­γι­σμό της αμοι­βής του ερ­γο­λά­βου η επι­μέ­τρη­ση των επί μέ­ρους ερ­γα­σιών, η οποία γι­νό­ταν στο τέλος κάθε έτους, οπότε και εκ­δί­δο­νταν οι ισό­πο­σες με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εξέ­δω­σε 13 τι­μο­λό­για πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών συ­νο­λι­κής αξίας 2.102.894,91 ευρώ.

Η εται­ρεία ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­κρύ­πτο­ντας τις επι­με­τρή­σεις που έκανε μέσω του επι­με­τρη­τή του, κα­τά­φε­ρε να ει­σπρά­ξει πα­ρά­νο­μα 1.519.283,80 €.

Η δια­φο­ρά τους με­τα­φέρ­θη­κε στα αστι­κά δι­κα­στή­ρια και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εξέ­δω­σε δια­τα­γές πλη­ρω­μής σε βάρος της εται­ρεί­ας η οποία ανέ­θε­σε την επι­μέ­τρη­ση και την κο­στο­λό­γη­ση των ερ­γα­σιών σε τε­χνι­κό γρα­φείο.

Η εται­ρεία υπο­στή­ρι­ξε ότι το σύ­νο­λο των ερ­γα­σιών κο­στο­λο­γεί­ται στο ποσό των 1.091.319 €.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκρι­νε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί είναι αβά­σι­μοι, θε­ω­ρεί ότι η τε­χνι­κή έκ­θε­ση του επι­με­τρη­τή της εται­ρεί­ας δεν μπο­ρεί να προσ­δώ­σει απο­δει­κτι­κή αξιο­πι­στία στο επί­μα­χο ζή­τη­μα της αξίας των ερ­γα­σιών. Έκρι­νε επί­σης ότι η εται­ρεία αι­τή­θη­κε την επι­στρο­φή ΦΠΑ για τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα τι­μο­λό­για που είχε εκ­δώ­σει ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με αι­τή­σεις της εντός των ετών 2008 και 2009 και επι­πλέ­ον τα χρη­σι­μο­ποί­η­σε για να λάβει επι­δο­τή­σεις ενώ έκρι­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη αντι­δι­κία είναι αστι­κής φύ­σε­ως.

Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου δεν συμ­φώ­νη­σε όμως με την ως άνω κρίση και με το βού­λευ­μα του πα­ρα­πέ­μπει σε δίκη τον αλ­λο­δα­πό ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των.

Την ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Φώτης Κω­στό­που­λος.