Μητσοτάκης : Η πανδημία απαιτεί συνεργασία πολιτικής και επιστήμης

Για νίκες αλλά και αστο­χίες μίλησε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στη δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας κατά τον χαι­ρε­τι­σμό του στο 29o Πανελ­λή­νιο Πνευ­μο­νο­λο­γικό Συνέ­δριο που διορ­γα­νώ­νει η Ελλη­νική Πνευ­μο­νο­λο­γική Εται­ρεία, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ωστόσο ότι απαι­τεί­ται η συνερ­γα­σία πολι­τι­κής και επι­στή­μης.

Νίκες, αστο­χίες και διδάγ­ματα

«Σε αυτόν τον πόλεμο που ακόμη διαρκεί, ανάμεσα σε νίκες ή αστο­χίες που μπορούν να συζη­τη­θούν, προ­βά­λουν και διδάγ­ματα που δύσκολα θα αμφι­σβη­τη­θούν. Όπως, για παρά­δειγμα, ότι τέτοιες στιγμές απαι­τούν συνερ­γα­σία πολι­τι­κής και επι­στή­μης.

Συστρά­τευση δημό­σιων και ιδιω­τι­κών δυνά­μεων. Αίσθηση καθή­κο­ντος και διάθεση εθε­λο­ντι­σμού. Και, βέβαια, κοι­νω­νική ενότητα και συνοχή. Όλα αυτά ήταν, είναι και θα παρα­μεί­νουν τα όπλα μας ενα­ντίον του κορο­νοϊού» ανέφερε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Χαι­ρε­τι­σμός του πρω­θυ­πουρ­γού έχει ως εξής:

«Κυρίες και κύριοι,

Δηλώνω σήμερα «παρών» στο Συνέ­δριό σας, όχι μόνο για να ευχηθώ καλή επι­τυ­χία στις εργα­σίες του, ανα­μέ­νο­ντας τα πορί­σματά του. Αλλά, κυρίως, για να εκφράσω στο πρόσωπό σας την ευγνω­μο­σύνη όλων μας προς τον Έλληνα γιατρό και ειδι­κό­τερα τον Έλληνα πνευ­μο­νο­λόγο.

Νομίζω ότι στα 54 χρόνια δράσης της Ελλη­νι­κής Πνευ­μο­νο­λο­γι­κής Εται­ρείας, τα μέλη της αντι­με­τώ­πι­σαν πολλές προ­κλή­σεις. Όμως καμία δεν συγκρί­νε­ται με αυτήν του Covid. Γι’ αυτό και θα έλεγα ότι, εδώ και 10 μήνες, οι πνευ­μο­νο­λό­γοι μας μάχο­νται στην «πρώτη γραμμή της πρώτης γραμμής» ενα­ντίον του. Και μάλιστα, παντού.

Από το Νοσο­κο­μείο «Σωτηρία», το κατ’ εξοχήν θερα­πευ­τή­ριο για νοσή­ματα θώρακος που εξ αρχής δέχθηκε και δέχεται ένα τερά­στιο βάρος, μέχρι τις ΜΕΘ και τα κρε­βά­τια όλων των νοσο­κο­μείων, αλλά και τις απλές μονάδες της Πρω­το­βάθ­μιας Υγείας.

Γιατί, βλέπετε, ο ιός επι­τί­θε­ται ακριβώς σε αυτό που εσείς έχετε ταχθεί να προ­στα­τεύ­ετε: Τους πνεύ­μο­νες του ανθρώ­που, αυτούς που προ­φέ­ρουν το οξυγόνο της ζωής.

Δεν θα ήθελα σε αυτή την επι­κοι­νω­νία μας να ανα­φερθώ σε όλες τις πτυχές της προ­σπά­θειας που κατα­βάλ­λει η κυβέρ­νηση για την αντι­με­τώ­πιση της υγειο­νο­μι­κής κρίσης. Ούτε για την έντασή της, που ήδη λυγίζει κραταιά συστή­ματα υγείας, μαζί με τις οικο­νο­μίες πανί­σχυ­ρων κρατών.

Θα θυμίσω μόνο ότι τους τελευ­ταί­ους μήνες οι 557 κλίνες εντα­τι­κής θερα­πείας έγιναν 1.322. Κι ότι, σύμφωνα με την τελευ­ταία απο­γραφή του Μητρώου Ανθρώ­πι­νου Δυνα­μι­κού του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, οι εργα­ζό­με­νοι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας έχουν αυξηθεί κατά 10.786 σε σύγκριση με το 2019.

Θα τονίσω ωστόσο ότι σε αυτόν τον πόλεμο που ακόμη διαρκεί, ανάμεσα σε νίκες ή αστο­χίες που μπορούν να συζη­τη­θούν, προ­βά­λουν και διδάγ­ματα που δύσκολα θα αμφι­σβη­τη­θούν.

Όπως, για παρά­δειγμα, ότι τέτοιες στιγμές απαι­τούν συνερ­γα­σία πολι­τι­κής και επι­στή­μης. Συστρά­τευση δημό­σιων και ιδιω­τι­κών δυνά­μεων. Αίσθηση καθή­κο­ντος και διάθεση εθε­λο­ντι­σμού. Και, βέβαια, κοι­νω­νική ενότητα και συνοχή.

Όλα αυτά ήταν, είναι και θα παρα­μεί­νουν τα όπλα μας ενα­ντίον του κορο­νοϊού. Και είναι όπλα απο­τε­λε­σμα­τικά, γιατί δίπλα στα καθη­με­ρινά κρού­σματα που ακούμε θα πρέπει να θυμό­μα­στε ότι χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας νόσησαν και νοση­λεύ­τη­καν στο νοσο­κο­μείο, όμως πήραν εξι­τή­ριο και γύρισαν υγιείς στο σπίτι τους.

Κι αυτό οφεί­λε­ται σε εσάς και όλους αυτούς που μάθαμε, πια, να ονο­μά­ζουμε «ήρωες με τις λευκές και πρά­σι­νες μπλού­ζες».

Η ευγνω­μο­σύνη όλων μας, λοιπόν, θα εξα­κο­λου­θή­σει να σας συνο­δεύει. Μέχρι τον εμβο­λια­σμό που ξεκινά σε λίγο. Στη διάρ­κειά του, που θα εξε­λίσ­σε­ται κατά φάσεις. Αλλά και μετά απ’ αυτόν, αφού ο κίν­δυ­νος θα καρα­δο­κεί για καιρό ακόμη.

Σας ζητώ, συνεπώς, να αντλή­σετε νέα δύναμη από την προ­ο­πτική της τελικής νίκης. Άλλωστε η πνευ­μο­νο­λο­γία απο­τε­λεί εξέλιξη της λεγό­με­νης «φυμα­το­λο­γίας». Άρα, πρώτοι εσείς γνω­ρί­ζετε ότι μεγάλες απειλές κατά της ανθρω­πό­τη­τας είτε αντι­με­τω­πί­στη­καν είτε και εξα­φα­νί­στη­καν ορι­στικά από τον πλανήτη.

Αγα­πη­τοί φίλοι,

Μερικοί αιφ­νι­διά­στη­καν καθώς, αν δεν κάνω λάθος, είμαι ο πρώτος Πρω­θυ­πουρ­γός που χαι­ρε­τί­ζει συνέ­δριο της Εται­ρείας σας. Τους απαντώ ότι το θεώρησα χρέος μου. Γιατί τα νοσή­ματα του ανα­πνευ­στι­κού προ­κα­λούν κάθε χρόνο 1 εκα­τομ­μύ­ριο θανά­τους στην Ευρώπη. Αλλά και γιατί ξέρω καλά πως η δική σας ειδι­κό­τητα είναι αυτή που, κυριο­λε­κτικά, δίνει ανάσα στους συμπο­λί­τες μας που δοκι­μά­ζο­νται από τον κορο­νοϊό.

Κλείνω λοιπόν σίγου­ρος για την επι­τυ­χία του συνε­δρίου σας. Και με ευχές προς όλους και τον καθένα ξεχω­ρι­στά για καλές γιορτές. Πρώτα απ’ όλα με υγεία».