Λίγα λόγια για τον Γεώργιο Μαργαρίτη του Αλεξάνδρου,  προ Πρόεδρο του Ροταριανού Ομίλου Ρόδου

Από τον Ροτα­ριανό Όμιλο ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Απο­χαι­ρε­τούμε σήμερα με βαριά καρδιά έναν άνθρωπο που υπήρξε για όλους μας πρότυπο ευπρέ­πειας, ανι­διο­τέ­λειας και ήθους. Ενός ανθρώ­που που άφησε ανε­ξί­τηλο το απο­τύ­πωμά του τόσο στον Ροτα­ριανό Όμιλο Ρόδου όσο και στην κοι­νω­νία μας. Απο­χαι­ρε­τούμε με σεβασμό και ευγνω­μο­σύνη τον Γεώργιο Μαρ­γα­ρίτη του Αλέ­ξαν­δρου, έναν Ροτα­ριανό που υπη­ρέ­τησε τα ιδανικά του Rotary με συνέ­πεια, ανι­διο­τέ­λεια και μία ήρεμη αλλά ακλό­νητη δύναμη ψυχής.

Ο Γεώρ­γιος Μαρ­γα­ρί­της δεν ήταν απλώς ένας προ Πρό­ε­δρος του Ομίλου μας. Υπήρξε ένας άνθρω­πος που έδωσε νόημα στην προ­σφορά, που στήριξε, ενέ­πνευσε και καθο­δή­γησε. Με την πρα­ό­τητα και τη σοφία του, με τον ήρεμο αλλά σταθερό του λόγο, κατά­φερε να ενώσει ανθρώ­πους, να προ­ω­θή­σει έργα, να καλ­λιερ­γή­σει σχέσεις αδελ­φο­σύ­νης και συνερ­γα­σίας. Το έργο του υπήρξε πλούσιο, όχι μόνο σε πράξεις αλλά και σε πνεύμα. Ήξερε να ακούει, ήξερε να στη­ρί­ζει, ήξερε να προ­σφέ­ρει.

Η παρου­σία του στον Όμιλο υπήρξε φάρος ήθους. Πίστευε βαθιά στην αξία της κοι­νό­τη­τας, στην προ­σφορά χωρίς ανταλ­λάγ­ματα, στην καλο­σύνη που δε χρειά­ζε­ται λόγια αλλά πράξεις. Και αυτές οι πράξεις θα μείνουν για πάντα ζωντα­νές: στις πρω­το­βου­λίες που ενέ­πνευσε, στους ανθρώ­πους που βοήθησε, στους φίλους που κέρδισε και κράτησε.

Για όλους εμάς που τον γνω­ρί­σαμε, ο Γεώρ­γιος Μαρ­γα­ρί­της αφήνει πίσω του μια κλη­ρο­νο­μιά αληθινά πολύ­τιμη: την κλη­ρο­νο­μιά ενός ανθρώ­που που έζησε με αξιο­πρέ­πεια, εργά­στηκε με αφο­σί­ωση, υπήρξε πρότυπο οικο­γε­νειάρχη και στάθηκε πάντα δίπλα στον συνάν­θρωπο με καθαρή καρδιά. Μας δίδαξε ότι το ήθος δεν είναι απλώς μια αρετή, αλλά τρόπος ζωής. Πως η ηγεσία δεν φαί­νε­ται από τα λόγια, αλλά από τη σιωπηλή δύναμη της προ­σφο­ράς.

Εκ μέρους όλων όσων τον γνω­ρί­σαμε, τον τιμή­σαμε και τον αγα­πή­σαμε, εκφρά­ζουμε στην οικο­γέ­νειά του την πιο βαθιά μας συμπα­ρά­σταση. Η απώλειά τους είναι μεγάλη, όμως η κλη­ρο­νο­μιά του Γεωρ­γίου Μαρ­γα­ρίτη είναι ακόμη μεγα­λύ­τερη, γιατί άγγιξε ζωές και άφησε πίσω του έργο που θα συνε­χί­σει να φωτίζει.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Ροδί­τι­κης γης που θα τον σκε­πά­σει. Αιωνία του η μνήμη.