ΕΚΠΑ: Νέες οδηγίες για τη χρήση μασκών

Τις ανα­θε­ω­ρη­μέ­νες οδη­γί­ες του Κέ­ντρου Ελέγ­χου Νο­ση­μά­των (CDC) των ΗΠΑ για τη χρήση μα­σκών για την πρό­λη­ψη της με­τά­δο­σης του SARS-CoV-2 συ­νο­ψί­ζουν οι για­τροί της Θε­ρα­πευ­τι­κής Κλι­νι­κής της Ια­τρι­κής Σχο­λής του Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, Θε­ο­δώ­ρα Ψαλ­το­πού­λου, Πα­να­γιώ­της Μα­λαν­δρά­κης, Ιω­άν­νης Ντά­να­σης και Θάνος Δη­μό­που­λος (πρύ­τα­νης ΕΚΠΑ).

Ο ιός SARS-CoV-2 με­τα­δί­δε­ται από άν­θρω­πο σε άν­θρω­πο μέσω της ανα­πνευ­στι­κής οδού. Η χρήση μά­σκας απο­τε­λεί έναν απλό φραγ­μό των μο­λυ­σμα­τι­κών ανα­πνευ­στι­κών στα­γο­νι­δί­ων και είναι απα­ραί­τη­τη ακόμα και για τους μη νο­σού­ντες, καθώς με­λέ­τες έχουν δεί­ξει ότι και ασθε­νείς που δεν εμ­φα­νί­ζουν συμ­πτώ­μα­τα ποτέ ή δεν έχουν προ­λά­βει να εμ­φα­νί­σουν ακόμη, με­τα­δί­δουν τον ιό. Η πρω­ταρ­χι­κή αξία της μά­σκας είναι να προ­στα­τεύ­ει τους υπό­λοι­πους σε πε­ρί­πτω­ση που κά­ποιος νοσεί, ιδίως εάν δεν μπο­ρεί να κρα­τή­σει από­στα­ση του­λά­χι­στον 2 μέ­τρων. Η χρήση της μά­σκας προ­στα­τεύ­ει και ως ένα ση­μείο αυτόν που την φο­ρά­ει από τους υπό­λοι­πους, ανά­λο­γα με το υλικό της.

Όλοι πρέ­πει να φο­ρούν μάσκα, όπως επι­ση­μαί­νουν οι επι­στή­μο­νες. Εξαί­ρε­ση, δυ­νη­τι­κά, απο­τε­λούν τα παι­διά κάτω των 2 ετών, άτομα με ανα­πνευ­στι­κή δυ­σχέ­ρεια και άτομα με συ­μπε­ρι­φο­ρι­κά ή γνω­σια­κά προ­βλή­μα­τα, όπου πρέ­πει να ελεγ­χθούν δια­φο­ρε­τι­κές εναλ­λα­κτι­κές πρό­λη­ψης.

Τα είδη μα­σκών

Μία σωστή υφα­σμά­τι­νη μάσκα πρέ­πει να κα­τα­σκευά­ζε­ται από του­λά­χι­στον δύο επι­πέ­δων σφι­χτό ύφα­σμα, όπως βαμ­βά­κι, και να διευ­κο­λύ­νει την ανα­πνοή δια­μέ­σου της (συ­νί­στα­ται να απο­φεύ­γο­νται οι δερ­μά­τι­νες και οι πλα­στι­κές μά­σκες). Οι μη χει­ρουρ­γι­κές μά­σκες μίας χρή­σης μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν σε πε­ρι­στά­σεις όπου η υφα­σμά­τι­νη μάσκα μπο­ρεί να λε­ρω­θεί. Οι μά­σκες με βαλ­βί­δα ει­σπνο­ής δεν συ­νί­στα­νται γιατί δεν προ­στα­τεύ­ουν από τη δια­σπο­ρά του ιού σε πε­ρί­πτω­ση που ο χρή­στης νοσεί. Οι χει­ρουρ­γι­κές μά­σκες πρέ­πει να χρη­σι­μο­ποιού­νται από τους λει­τουρ­γούς υγεί­ας. Τα δια­φα­νή πλα­στι­κά κα­λύμ­μα­τα στο­μα­τι­κής κοι­λό­τη­τας απο­τε­λούν μία εναλ­λα­κτι­κή για ει­δι­κές πε­ρι­πτώ­σεις, όπως είναι οι κω­φά­λα­λοι, τα παι­διά που μα­θαί­νουν να δια­βά­ζουν ή για μα­θη­τές που μα­θαί­νουν ξένες γλώσ­σες, άτομα με ανα­πη­ρί­ες ή σε πε­ρι­πτώ­σεις όπου πρέ­πει να φαί­νο­νται οι στο­μα­τι­κές κι­νή­σεις, όπως σε τρα­γου­δι­στές. Αν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί αυτή η εναλ­λα­κτι­κή, τότε πρέ­πει να επι­βε­βαιω­θεί ότι ο χρή­στης ανα­πνέ­ει κα­νο­νι­κά, ότι δεν συ­γκε­ντρώ­νε­ται υγρα­σία στο εσω­τε­ρι­κό της μά­σκας, και αυτή η μάσκα πρέ­πει να αφαι­ρεί­ται στον ύπνο.

Άλλα είδη προ­στα­σί­ας του προ­σώ­που, όπως τα γυα­λιά και η ασπί­δα προ­σώ­που, δεν συ­στή­νο­νται ως αντι­κα­τά­στα­ση της μά­σκας, καθώς αφή­νουν με­γά­λα κενά γύρω από το πρό­σω­πο επι­τρέ­πο­ντας τη δίοδο μι­κρο­στα­γο­νι­δί­ων. Σε πε­ρι­πτώ­σεις που δεν μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί η μάσκα και είναι μο­να­δι­κή λύση η χρήση ασπί­δας, τότε αυτή πρέ­πει να κα­λύ­πτει ολό­κλη­ρο το πρό­σω­πο έως το πη­γού­νι. Επί­σης, συ­νί­στα­ται το καλό πλύ­σι­μο των χε­ριών κατά την αφαί­ρε­ση της ασπί­δας και εάν είναι επα­να­χρη­σι­μο­ποιού­με­νη πρέ­πει να απο­λυ­μαί­νε­ται σύμ­φω­να με τις οδη­γί­ες του κα­τα­σκευα­στή.

Σε πε­ρι­πτώ­σεις όπου η χρήση μά­σκας δεν είναι εφι­κτή, θε­σπί­ζο­νται οδη­γί­ες για τη βέλ­τι­στη πρό­λη­ψη της με­τά­δο­σης του ιού. Στα εστια­τό­ρια συ­νί­στα­ται η χρήση μά­σκας εκτός από όταν κά­ποιος τρώει. Σε δρα­στη­ριό­τη­τες στο νερό, επί­σης, η χρήση της μά­σκας είναι δύ­σκο­λη, όπως και σε αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες -γε­νι­κό­τε­ρα- αυ­ξη­μέ­νης έντα­σης αλλά συ­στή­νε­ται η από­στα­ση δύο μέ­τρων με­τα­ξύ των ατό­μων. Σε άτομα με χρό­νια ανα­πνευ­στι­κά προ­βλή­μα­τα η χρήση της μά­σκας μπο­ρεί να συ­ζη­τη­θεί με τον θε­ρά­πο­ντα ιατρό, ενώ τα άτομα με άσθμα μπο­ρούν να φο­ρούν μάσκα κα­νο­νι­κά. Όσοι ερ­γά­ζο­νται σε εξω­τε­ρι­κό χώρο μπο­ρεί να μην μπο­ρούν να φο­ρέ­σουν μάσκα λόγω αύ­ξη­σης της πι­θα­νό­τη­τας θερ­μο­πλη­ξί­ας σε υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες. Σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση, προ­τε­ραιό­τη­τα έχει η χρήση μά­σκας όταν συγ­χρω­τί­ζο­νται πολλά άτομα.

Τέλος, ση­μα­ντι­κό είναι να το­νι­στεί ότι η χρήση μά­σκας δεν αυ­ξά­νει τα επί­πε­δα διο­ξει­δί­ου του άν­θρα­κα (CO2) που ει­σπνέ­ει ο χρή­στης. Το μόριο του CO2 είναι αρ­κε­τά μικρό ώστε περ­νά­ει και από τα πλά­για της μά­σκας κατά την ανα­πνοή και την ομι­λία, και δια­μέ­σου της μά­σκας, ενώ ο ιός είναι αρ­κε­τά με­γα­λύ­τε­ρος για να διέλ­θει δια­μέ­σου μίας σωστά το­πο­θε­τη­μέ­νης μά­σκας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ