Προσφυγή της ΔΕΥΑΡ για την ακύρωση προστίμου για περιβαλλοντικές παραβάσεις

Ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε η ΔΕΥΑ Ρόδου για την ακύ­ρω­ση προ­στί­μου που της επέ­βα­λε η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, κα­τό­πιν πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού ελέγ­χου του ΚΕΠΠΕ κατά τη διά­θε­ση αστι­κών/οι­κια­κών λυ­μά­των μέσω του δι­κτύ­ου απο­χέ­τευ­σης ομ­βρί­ων υδά­των σε χεί­μαρ­ρο που διέρ­χε­ται από τον οι­κι­σμό Αρ­χαγ­γέ­λου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να στην επι­χεί­ρη­ση επι­βλή­θη­κε πρό­στι­μο ύψους 11.000 ευρώ διότι πα­ρα­βί­α­σε ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής νο­μο­θε­σί­ας.

Ει­δι­κό­τε­ρα:

Στο χεί­μαρ­ρο (φυ­σι­κός υδά­τι­νος απο­δέ­κτης) που διέρ­χε­ται από τον οι­κι­σμό Αρ­χαγ­γέ­λου γί­νε­ται επι­φα­νεια­κή διά­θε­ση ανε­πε­ξέρ­γα­στων αστι­κών/οι­κια­κών λυ­μά­των μέσω του δι­κτύ­ου απο­χέ­τευ­σης των όμ­βριων υδά­των της ΔΕΥΑ Ρόδου, με απο­τέ­λε­σμα την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή υπο­βάθ­μι­ση της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής του χει­μάρ­ρου. Άγνω­στες πο­σό­τη­τες ανε­πε­ξέρ­γα­στων αστι­κών λυ­μά­των απορ­ρί­πτο­νται στο χεί­μαρ­ρο μέσω του δι­κτύ­ου απο­χέ­τευ­σης όμ­βριων της ΔΕΥΑΡ. Το πρό­βλη­μα είναι δια­χρο­νι­κό και προ­κα­λεί πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις στο χεί­μαρ­ρο και κίν­δυ­νο για τη δη­μό­σια υγεία, αφού ανε­πε­ξέρ­γα­στα αστι­κά λύ­μα­τα δια­τί­θε­νται σε κε­ντρι­κό ση­μείο του οι­κι­σμού.

Η κα­τά­στα­ση δεν έχει αλ­λά­ξει στην πε­ριο­χή από την πρώτη αυ­το­ψία του ΚΕΠΠΕ το 2015 και επί­σης δεν έχει κα­τα­σκευα­στεί σύ­στη­μα επε­ξερ­γα­σί­ας υγρών απο­βλή­των στον οι­κι­σμό.

Οι ως άνω πα­ρα­βά­σεις έχουν ως απο­τέ­λε­σμα την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή υπο­βάθ­μι­ση της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής κατά την έν­νοια των ορι­σμών της παρ. 4 του αρθ. 2 του Ν. 1650/86., και επι­σύ­ρουν διοι­κη­τι­κές κυ­ρώ­σεις, σύμ­φω­να με την πα­ρά­γρα­φο 1 του άρ­θρου 30 του Ν. 1650/86.

Η ΔΕΥΑ Ρόδου δια­τεί­νε­ται στην προ­σφυ­γή της ότι συ­στά­θη­κε με την υπ’ αριθμ. 82/2011 από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της Ρόδου, η οποία δη­μο­σιεύ­θη­κε στο υπ’ αριθμ. 786/9-5-2011 ΦΕΚ και προ­ήλ­θε από την συγ­χώ­νευ­ση των έξι υφι­στά­με­νων στο νησί της Ρόδου Δ.Ε.Υ.Α., και στη συ­νέ­χεια η εδα­φι­κή της αρ­μο­διό­τη­τα επε­κτά­θη­κε σε όλο το νησί της Ρόδου. Κατά τον έλεγ­χο του ΚΕΠΠΕ δια­πι­στώ­θη­κε η ύπαρ­ξη «αγω­γού» μέσω του οποί­ου δια­τί­θε­νται οι­κια­κά/αστι­κά λύ­μα­τα, ο οποί­ος κα­τα­σκευά­στη­κε πριν από πάρα πολλά χρό­νια από πρώην Δήμο Αρ­χαγ­γέ­λου. Για την κα­τα­σκευή του η ΔΕΥΑΡ, δεν έχει κα­νέ­να στοι­χείο. Το­νί­ζει ακόμη ότι είναι γνω­στό ότι το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα πού αντι­με­τω­πί­ζει η ανα­το­λι­κή πλευ­ρά του νη­σιού και ει­δι­κό­τε­ρα οι δη­μο­τι­κές κοι­νό­τη­τες Αρ­χαγ­γέ­λου και Αφά­ντου, είναι η ανυ­παρ­ξία βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού και σύν­δε­σής τους στον κε­ντρι­κό αγωγό που θα διο­χέ­τευε τα λύ­μα­τα των πε­ριο­χών αυτών προς τον κε­ντρι­κό βιο­λο­γι­κό κα­θα­ρι­σμό που βρί­σκε­ται στη πε­ριο­χή «Βόδι» της δη­μο­τι­κής ενό­τη­τας Ρόδου.

Το συ­γκε­κρι­μέ­νο έργο από το 2011 που συ­στά­θη­κε η ΔΕΥΑΡ, γί­νο­νται με­γά­λες προ­σπά­θειες να εντα­χθεί στα ευ­ρω­παϊ­κά προ­γράμ­μα­τα και να κα­τα­σκευα­στεί, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του οποί­ου ανέρ­χε­ται στα 32.000.000 € πε­ρί­που.

Λόγω της έλ­λει­ψης βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού στην ανω­τέ­ρω πε­ριο­χή, πολ­λοί κά­τοι­κοι πι­θα­νο­λο­γεί­ται ότι δεν έχουν στε­γα­νούς βό­θρους, με απο­τέ­λε­σμα οι­κια­κά λύ­μα­τα να διο­χε­τεύ­ο­νται σε άλ­λους χώ­ρους. Δια­τεί­νε­ται εξάλ­λου ότι ο «αγω­γός» που ανα­φέ­ρε­ται στην έκ­θε­ση του κλι­μα­κί­ου ελέγ­χου πε­ρι­βάλ­λο­ντος, της πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, βρί­σκε­ται εντός χει­μάρ­ρου, και οι επεμ­βά­σεις επ’ αυτών, καθώς και η επο­πτεία τους, ανή­κουν στην αρ­μο­διό­τη­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και όχι της ΔΕΥΑΡ.

Επι­ση­μαί­νει δε ότι η ΔΕΥΑΡ στο πλαί­σιο των αρ­μο­διο­τή­των της προ­έ­βη σε όλες τις κατά νόμο απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες και πρέ­πει να απαλ­λα­γεί από την επι­βο­λή οποιοσ­δή­πο­τε διοι­κη­τι­κής κύ­ρω­σης.