Χωρίς νερό και χωρίς απαντήσεις: Κοινή καταγγελία κατοίκων της Ιαλυσού κατά της ΔΕΥΑΡ

• Οι κ.κ. Άννα Λαμπακάκη και Καίτη Παρασκευά, κάτοικοι των περιοχών Κανδάλου και Αχαιών αντίστοιχα, περιγράφουν με ανοιχτή επιστολή τους ένα χρόνιο πρόβλημα υδροδότησης που, όπως υποστηρίζουν, συνοδεύεται από πλήρη αδυναμία επικοινωνίας με τους αρμόδιους και χρεώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική παροχή

Δύο κάτοικοι της Ιαλυσού προχώρησαν σε κοινή δημόσια καταγγελία για το πρόβλημα που, όπως αναφέρουν, ταλαιπωρεί τα νοικοκυριά τους επί σειρά ετών και κορυφώθηκε τις τελευταίες ημέρες.
Η κ. Άννα Λαμπακάκη, κάτοικος της περιοχής Κανδάλου, και η κ. Καίτη Παρασκευά, κάτοικος της οδού Αχαιών, απευθύνονται με την επιστολή τους στη ΔΕΥΑΡ, ζητώντας συγκεκριμένες και δημόσιες απαντήσεις για τα αίτια των διακοπών, τη διαχείριση του δικτύου και το σχέδιο επίλυσης.
Οι δύο μαρτυρίες αφορούν διαφορετικές κατοικίες της ίδιας περιοχής. Η μία διαθέτει δεξαμενές και πιεστικό, η άλλη όχι. Το αποτέλεσμα, όπως τονίζουν οι καταγγέλλουσες, είναι κοινό: το νερό δεν φτάνει στις βρύσες και οι εξηγήσεις δεν φτάνουν ποτέ στους πολίτες.
Η κ. Λαμπακάκη περιγράφει ημέρες ολόκληρες χωρίς τροφοδοσία από το δίκτυο, αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα στη γραμμή βλαβών και παραπομπές από υπάλληλο σε υπάλληλο χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Η κ. Παρασκευά, από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι για τουλάχιστον 6 μήνες τον χρόνο το νερό δεν φτάνει ουσιαστικά στην κατοικία της, ενώ διατείνεται ότι, παρά τα επανειλημμένα email, τις επισκέψεις στην υπηρεσία και το επίσημο αίτημα με αριθμό πρωτοκόλλου που έχει καταθέσει, επίσημη απάντηση δεν έλαβε ποτέ. Κάνει μάλιστα λόγο για χρεώσεις που, όπως ισχυρίζεται, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική παροχή.
Η επιστολή  των κατοίκων
Ακολουθεί αυτούσια η κοινή καταγγελία, όπως εστάλη προς δημοσίευση:
«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ – ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ
Δύο κάτοικοι, σε δύο διαφορετικά σημεία της Ιαλυσού. Η πρώτη μαρτυρία αφορά την περιοχή Κανδάλου και η δεύτερη την οδό Αχαιών. Δύο διαφορετικές κατοικίες, δύο διαφορετικές περιπτώσεις — η μία με πιεστικό και δεξαμενές, η άλλη χωρίς. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι το ίδιο: το νερό δεν φτάνει στα σπίτια μας και οι απαντήσεις δεν φτάνουν ποτέ σε εμάς.
Ακολουθούν οι δύο μαρτυρίες, όπως ακριβώς βιώνουμε την κατάσταση.
Περιοχή Κανδάλου – Ιαλυσός
10/8/26
Χωρίς νερό πολλές μέρες. Με πιεστικό και δεξαμενές τριών τόνων το σπίτι. Τροφοδοσία δικτύου ανύπαρκτη, συνεπώς, για πολλές μέρες! Επικοινωνία με τις βλάβες στη ΔΕΥΑΡ από το απόγευμα. Απάντηση από… σεκιουριτά, όπως συστήθηκε. Καμία σχέση με τις βλάβες… Αρνείται, όπως υποχρεούται, να δώσει το όνομά του. Και βεβαίως αρνείται να δώσει όνομα και τηλέφωνο κάποιου υπεύθυνου που θα μπορούσε να δώσει κάποια εξήγηση έστω.
Τηλέφωνο βλαβών που θα έπρεπε να εξυπηρετεί σε 24ωρη βάση τους πολίτες… με σεκιουριτά να λέει απλά το ποίημα που του έχουν μάθει να λέει. Ή δεν υπάρχουν βλάβες ή υπάρχουν υπεύθυνοι-ανεύθυνοι που διαχειρίζονται το νεράκι ΜΑΣ με βάση τις ανάγκες αυτών που εξυπηρετούν… Δεν υπάρχει ντροπή! Για άλλη μια φορά!
11/8/26
Ξημέρωσε… Μέχρι τις 3:00 τα ξημερώματα σταγόνα… Τρελό ξενύχτι παρέα με την αγωνία της βρύσης. Γύρω στις 6:00 εμφανίστηκε νεράκι στις βρύσες που συνδέονται με τις δεξαμενές. Η κεντρική που συνδέεται με το δίκτυο… στεγνή και πάλι. Επικοινωνίας συνέχεια: Από τον μη υπεύθυνο σεκιουριτά, στον υπεύθυνο κύριο Ν., ο οποίος δήλωσε αδυναμία επίλυσης, ότι γνωρίζει το πρόβλημα, ότι έχει προτείνει λύσεις χρόνια τώρα οι οποίες δεν υλοποιήθηκαν, αλλά δεν ευθύνεται ο ίδιος γι’ αυτό, και ότι το πρόβλημα εξάλλου εμφανίζεται δύο μήνες το καλοκαίρι μόνο! Υπερκατανάλωση…
Σωστά. Μία ώρα την ημέρα νερό στον μόνιμο κάτοικο της περιοχής, για να εξυπηρετηθεί τις 23 ώρες η βαριά βιομηχανία του νησιού. Πάμε, λοιπόν, στον αμέσως επόμενο υπεύθυνο, κύριο Β. Επικοινωνία μόνο με τη γραμματέα του. Τρεις φορές… Η τηλεφωνική σύνδεση με τον ίδιο μη εφικτή. Η γραμματέας με παραπέμπει στον αμέσως παραπάνω, κύριο Π. Πάλι επικοινωνία με γραμματέα. «Αφήστε το τηλέφωνό σας και θα σας καλέσουμε…».
Σε αναμονή και της απάντησης στο e-mail που στάλθηκε στο Τμήμα Πρωτοκόλλου της ΔΕΥΑΡ.
Το αίτημα στο ελάχιστο: να υδροδοτείται η περιοχή έστω για κάποιες ώρες τη νύχτα, αλλά καθημερινά, ώστε να γεμίζουν οι δεξαμενές. Λύσεις! Από το «τι να σας κάνω εγώ, κυρία μου, ο παραπάνω ευθύνεται», χορτάσαμε… Ζητείται ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ! Γιατί πρέπει αυτή η χώρα να λειτουργεί έτσι…
12/8/26
Νύχτωσε… Ούτε σταγόνα νερό από το δίκτυο από χθες τα ξημερώματα. Υποθέτω και για τα ξημερώματα… βλέποντας την ελάχιστη στάθμη του νερού στις δεξαμενές. Οι υπεύθυνοι-ανεύθυνοι εξαφανισμένοι. Απάντηση καμία και από κανέναν. Μόνο κοροϊδία από τους γραμματείς και τους σεκιουριτάδες που επάξια βγάζουν το μεροκάματο, σηκώνοντας τηλέφωνα για να σε συνδέσουν με τα αφεντικά τους που δεν απαντούν ποτέ ή, στην καλύτερη, να σημειώσουν το τηλέφωνό σου για να το προωθήσουν…
Η απαξίωση του πολίτη στο μεγαλείο της… Οδός Αχαιών – Ιαλυσός Και μια δεύτερη πλευρά της ίδιας πραγματικότητας… Μένουμε στην Αχαιών, σε ένα αρκετά ψηλό σημείο της Ιαλυσού. Εδώ και πολλά χρόνια, για τουλάχιστον έξι μήνες τον χρόνο, το νερό δεν φτάνει ουσιαστικά στο σπίτι μας. Σταγόνα νερό σε καθημερινή βάση.
Τα καλοκαίρια, συνήθως υπήρχε νερό μόνο κάποιες ώρες το πρωί και από το απόγευμα μέχρι περίπου τις 11.30 το βράδυ. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο προσπαθώ να λύσω το πρόβλημα. Χωρίς δεξαμενή και χωρίς πιεστικό, γιατί θεωρώ ότι δεν είναι δική μου υποχρέωση να δημιουργήσω ιδιωτική υποδομή για να έχω πρόσβαση σε μια δημόσια υπηρεσία.
Από τότε έχω στείλει επανειλημμένα email στη ΔΕΥΑΡ, έχω επισκεφθεί την υπηρεσία, έχω χάσει πολύτιμο χρόνο από την εργασία μου, έχω κλείσει ραντεβού, έχω ακούσει διάφορες εξηγήσεις και λύσεις που δεν έλυσαν το πρόβλημα. Έφτασα μάλιστα να ακούσω ότι οι χρεώσεις μου προέκυπταν ακόμη και από το Google Earth, επειδή… φαινόταν ότι έχω γκαζόν.
Έχω καταθέσει και επίσημο αίτημα με αριθμό πρωτοκόλλου, ζητώντας να διερευνηθεί το θέμα. Επίσημη απάντηση δεν πήρα ποτέ. Και εδώ βρίσκεται για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Δεν είναι μόνο ότι δεν έχουμε νερό. Είναι ότι επί μήνες προσπαθούμε να βρούμε μια λύση, χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση, ενώ την ίδια στιγμή βλέπουμε χρεώσεις για ένα αγαθό που στην πράξη δεν έχουμε. Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε νερό όταν ανοίγουμε τη βρύση μας. Ζητάμε σωστή ενημέρωση. Ζητάμε δίκαιη χρέωση. Και, κυρίως, ζητάμε να αντιμετωπιζόμαστε ως πολίτες και όχι ως κορόιδα.
Γιατί δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό να πληρώνουμε για μια υπηρεσία που δεν μας παρέχεται επαρκώς και, όταν ζητάμε εξηγήσεις, να πρέπει να κυνηγάμε μόνοι μας την απάντηση. Το νερό δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι δικαίωμα και βασική υποχρέωση μιας οργανωμένης υπηρεσίας προς τον πολίτη. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να δοθούν καθαρές απαντήσεις: Πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα στην περιοχή μας; Γιατί επαναλαμβάνεται επί χρόνια; Και γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν χρεώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική παροχή; Δεν θέλω άλλη μία προσωρινή λύση. Θέλω να μπορώ να ανοίγω τη βρύση μου και να έχω νερό. Τόσο απλά.
ΔΥΟ ΠΕΡΙΟΧΕΣ – ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Κανδάλου και Αχαιών. Δύο διαφορετικά σημεία της Ιαλυσού. Δύο διαφορετικές κατοικίες. Η μία με δεξαμενές και πιεστικό, η άλλη χωρίς. Το ίδιο, όμως, πρόβλημα. Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε να μάθουμε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα στην υδροδότηση των περιοχών μας, γιατί παραμένει άλυτο επί χρόνια και ποιο είναι το συγκεκριμένο σχέδιο της ΔΕΥΑΡ για την επίλυσή του.
Ζητάμε καθημερινή και επαρκή υδροδότηση. Ζητάμε σωστή και υπεύθυνη ενημέρωση. Ζητάμε απαντήσεις από ανθρώπους που έχουν την αρμοδιότητα και την ευθύνη να τις δώσουν.
Και, πάνω απ’ όλα: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ. Γιατί το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Και ο πολίτης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικός κάθε φορά που ζητά το αυτονόητο: να ανοίγει τη βρύση του και να έχει νερό.
Λαμπακάκη Άννα Κάτοικος περιοχής Κανδάλου Ιαλυσού Ρόδου Παρασκευά Καίτη Κάτοικος περιοχής Αχαιών Ιαλυσού Ρόδου».