ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Χωρίς νερό και χωρίς απαντήσεις: Κοινή καταγγελία κατοίκων της Ιαλυσού κατά της ΔΕΥΑΡ

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
νερο
✦ Σύνοψη ⌄
  • Οι κάτοι­κοι Άννα Λαμπα­κάκη και Καίτη Παρα­σκευά καταγ­γέλ­λουν χρόνιο πρό­βλημα υδρο­δό­τη­σης στην Ιαλυσό, με έλλειψη επι­κοι­νω­νίας με τις αρμό­διες αρχές.
  • Η κ. Λαμπα­κάκη ανα­φέ­ρει πολλές ημέρες χωρίς νερό και αδυ­να­μία να λάβει σαφείς απα­ντή­σεις από τη ΔΕΥΑΡ, ενώ η κ. Παρα­σκευά τονίζει ότι το νερό δεν φτάνει στην κατοι­κία της για του­λά­χι­στον 6 μήνες το χρόνο.
  • Και οι δύο κάτοι­κοι εκφρά­ζουν την αγα­νά­κτησή τους για τις χρε­ώ­σεις που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τική παροχή νερού.
  • Η κοινή τους επι­στολή ζητά υπεύ­θυ­νους και λύσεις για το πρό­βλημα, τονί­ζο­ντας ότι το νερό δεν είναι πολυ­τέ­λεια αλλά βασική ανάγκη.

• Οι κ.κ. Άννα Λαμπα­κάκη και Καίτη Παρα­σκευά, κάτοι­κοι των περιο­χών Καν­δά­λου και Αχαιών αντί­στοιχα, περι­γρά­φουν με ανοιχτή επι­στολή τους ένα χρόνιο πρό­βλημα υδρο­δό­τη­σης που, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, συνο­δεύ­ε­ται από πλήρη αδυ­να­μία επι­κοι­νω­νίας με τους αρμό­διους και χρε­ώ­σεις που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τική παροχή

Δύο κάτοι­κοι της Ιαλυσού προ­χώ­ρη­σαν σε κοινή δημόσια καταγ­γε­λία για το πρό­βλημα που, όπως ανα­φέ­ρουν, ταλαι­πω­ρεί τα νοι­κο­κυ­ριά τους επί σειρά ετών και κορυ­φώ­θηκε τις τελευ­ταίες ημέρες.

Η κ. Άννα Λαμπα­κάκη, κάτοι­κος της περιο­χής Καν­δά­λου, και η κ. Καίτη Παρα­σκευά, κάτοι­κος της οδού Αχαιών, απευ­θύ­νο­νται με την επι­στολή τους στη ΔΕΥΑΡ, ζητώ­ντας συγκε­κρι­μέ­νες και δημό­σιες απα­ντή­σεις για τα αίτια των δια­κο­πών, τη δια­χεί­ριση του δικτύου και το σχέδιο επί­λυ­σης.

Οι δύο μαρ­τυ­ρίες αφορούν δια­φο­ρε­τι­κές κατοι­κίες της ίδιας περιο­χής. Η μία δια­θέ­τει δεξα­με­νές και πιε­στικό, η άλλη όχι. Το απο­τέ­λε­σμα, όπως τονί­ζουν οι καταγ­γέλ­λου­σες, είναι κοινό: το νερό δεν φτάνει στις βρύσες και οι εξη­γή­σεις δεν φτάνουν ποτέ στους πολίτες.

Η κ. Λαμπα­κάκη περι­γρά­φει ημέρες ολό­κλη­ρες χωρίς τρο­φο­δο­σία από το δίκτυο, αλλε­πάλ­ληλα τηλε­φω­νή­ματα στη γραμμή βλαβών και παρα­πο­μπές από υπάλ­ληλο σε υπάλ­ληλο χωρίς κανένα ουσια­στικό απο­τέ­λε­σμα.

Η κ. Παρα­σκευά, από την πλευρά της, υπο­στη­ρί­ζει ότι για του­λά­χι­στον 6 μήνες τον χρόνο το νερό δεν φτάνει ουσια­στικά στην κατοι­κία της, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι, παρά τα επα­νει­λημ­μένα email, τις επι­σκέ­ψεις στην υπη­ρε­σία και το επίσημο αίτημα με αριθμό πρω­το­κόλ­λου που έχει κατα­θέ­σει, επίσημη απά­ντηση δεν έλαβε ποτέ. Κάνει μάλιστα λόγο για χρε­ώ­σεις που, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τική παροχή.

Η επι­στολή  των κατοί­κων

Ακο­λου­θεί αυτού­σια η κοινή καταγ­γε­λία, όπως εστάλη προς δημο­σί­ευση:

«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ – ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ

Δύο κάτοι­κοι, σε δύο δια­φο­ρε­τικά σημεία της Ιαλυσού. Η πρώτη μαρ­τυ­ρία αφορά την περιοχή Καν­δά­λου και η δεύτερη την οδό Αχαιών. Δύο δια­φο­ρε­τι­κές κατοι­κίες, δύο δια­φο­ρε­τι­κές περι­πτώ­σεις — η μία με πιε­στικό και δεξα­με­νές, η άλλη χωρίς. Το απο­τέ­λε­σμα, όμως, είναι το ίδιο: το νερό δεν φτάνει στα σπίτια μας και οι απα­ντή­σεις δεν φτάνουν ποτέ σε εμάς.

Ακο­λου­θούν οι δύο μαρ­τυ­ρίες, όπως ακριβώς βιώ­νουμε την κατά­σταση.

Περιοχή Καν­δά­λου – Ιαλυσός

10/8/26

Χωρίς νερό πολλές μέρες. Με πιε­στικό και δεξα­με­νές τριών τόνων το σπίτι. Τρο­φο­δο­σία δικτύου ανύ­παρ­κτη, συνεπώς, για πολλές μέρες! Επι­κοι­νω­νία με τις βλάβες στη ΔΕΥΑΡ από το από­γευμα. Απά­ντηση από… σεκιου­ριτά, όπως συστή­θηκε. Καμία σχέση με τις βλάβες… Αρνεί­ται, όπως υπο­χρε­ού­ται, να δώσει το όνομά του. Και βεβαίως αρνεί­ται να δώσει όνομα και τηλέ­φωνο κάποιου υπεύ­θυ­νου που θα μπο­ρούσε να δώσει κάποια εξήγηση έστω.

Τηλέ­φωνο βλαβών που θα έπρεπε να εξυ­πη­ρε­τεί σε 24ωρη βάση τους πολίτες… με σεκιου­ριτά να λέει απλά το ποίημα που του έχουν μάθει να λέει. Ή δεν υπάρ­χουν βλάβες ή υπάρ­χουν υπεύθυνοι-ανεύθυνοι που δια­χει­ρί­ζο­νται το νεράκι ΜΑΣ με βάση τις ανάγκες αυτών που εξυ­πη­ρε­τούν… Δεν υπάρχει ντροπή! Για άλλη μια φορά!

11/8/26

Ξημέ­ρωσε… Μέχρι τις 3:00 τα ξημε­ρώ­ματα σταγόνα… Τρελό ξενύχτι παρέα με την αγωνία της βρύσης. Γύρω στις 6:00 εμφα­νί­στηκε νεράκι στις βρύσες που συν­δέ­ο­νται με τις δεξα­με­νές. Η κεντρική που συν­δέ­ε­ται με το δίκτυο… στεγνή και πάλι. Επι­κοι­νω­νίας συνέ­χεια: Από τον μη υπεύ­θυνο σεκιου­ριτά, στον υπεύ­θυνο κύριο Ν., ο οποίος δήλωσε αδυ­να­μία επί­λυ­σης, ότι γνω­ρί­ζει το πρό­βλημα, ότι έχει προ­τεί­νει λύσεις χρόνια τώρα οι οποίες δεν υλο­ποι­ή­θη­καν, αλλά δεν ευθύ­νε­ται ο ίδιος γι’ αυτό, και ότι το πρό­βλημα εξάλλου εμφα­νί­ζε­ται δύο μήνες το καλο­καίρι μόνο! Υπερ­κα­τα­νά­λωση…

Σωστά. Μία ώρα την ημέρα νερό στον μόνιμο κάτοικο της περιο­χής, για να εξυ­πη­ρε­τη­θεί τις 23 ώρες η βαριά βιο­μη­χα­νία του νησιού. Πάμε, λοιπόν, στον αμέσως επόμενο υπεύ­θυνο, κύριο Β. Επι­κοι­νω­νία μόνο με τη γραμ­μα­τέα του. Τρεις φορές… Η τηλε­φω­νική σύνδεση με τον ίδιο μη εφικτή. Η γραμ­μα­τέας με παρα­πέ­μπει στον αμέσως παρα­πάνω, κύριο Π. Πάλι επι­κοι­νω­νία με γραμ­μα­τέα. «Αφήστε το τηλέ­φωνό σας και θα σας καλέ­σουμε…».

Σε αναμονή και της απά­ντη­σης στο e-mail που στάλ­θηκε στο Τμήμα Πρω­το­κόλ­λου της ΔΕΥΑΡ.

Το αίτημα στο ελά­χι­στο: να υδρο­δο­τεί­ται η περιοχή έστω για κάποιες ώρες τη νύχτα, αλλά καθη­με­ρινά, ώστε να γεμί­ζουν οι δεξα­με­νές. Λύσεις! Από το «τι να σας κάνω εγώ, κυρία μου, ο παρα­πάνω ευθύ­νε­ται», χορ­τά­σαμε… Ζητεί­ται ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ! Γιατί πρέπει αυτή η χώρα να λει­τουρ­γεί έτσι…

12/8/26

Νύχτωσε… Ούτε σταγόνα νερό από το δίκτυο από χθες τα ξημε­ρώ­ματα. Υποθέτω και για τα ξημε­ρώ­ματα… βλέ­πο­ντας την ελά­χι­στη στάθμη του νερού στις δεξα­με­νές. Οι υπεύθυνοι-ανεύθυνοι εξα­φα­νι­σμέ­νοι. Απά­ντηση καμία και από κανέναν. Μόνο κοροϊ­δία από τους γραμ­μα­τείς και τους σεκιου­ρι­τά­δες που επάξια βγάζουν το μερο­κά­ματο, σηκώ­νο­ντας τηλέ­φωνα για να σε συν­δέ­σουν με τα αφε­ντικά τους που δεν απα­ντούν ποτέ ή, στην καλύ­τερη, να σημειώ­σουν το τηλέ­φωνό σου για να το προ­ω­θή­σουν…

Η απα­ξί­ωση του πολίτη στο μεγα­λείο της… Οδός Αχαιών – Ιαλυσός Και μια δεύτερη πλευρά της ίδιας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας… Μένουμε στην Αχαιών, σε ένα αρκετά ψηλό σημείο της Ιαλυσού. Εδώ και πολλά χρόνια, για του­λά­χι­στον έξι μήνες τον χρόνο, το νερό δεν φτάνει ουσια­στικά στο σπίτι μας. Σταγόνα νερό σε καθη­με­ρινή βάση.

Τα καλο­καί­ρια, συνήθως υπήρχε νερό μόνο κάποιες ώρες το πρωί και από το από­γευμα μέχρι περίπου τις 11.30 το βράδυ. Από τον περα­σμένο Σεπτέμ­βριο προ­σπαθώ να λύσω το πρό­βλημα. Χωρίς δεξα­μενή και χωρίς πιε­στικό, γιατί θεωρώ ότι δεν είναι δική μου υπο­χρέ­ωση να δημιουρ­γήσω ιδιω­τική υποδομή για να έχω πρό­σβαση σε μια δημόσια υπη­ρε­σία.

Από τότε έχω στείλει επα­νει­λημ­μένα email στη ΔΕΥΑΡ, έχω επι­σκε­φθεί την υπη­ρε­σία, έχω χάσει πολύ­τιμο χρόνο από την εργασία μου, έχω κλείσει ραντε­βού, έχω ακούσει διά­φο­ρες εξη­γή­σεις και λύσεις που δεν έλυσαν το πρό­βλημα. Έφτασα μάλιστα να ακούσω ότι οι χρε­ώ­σεις μου προ­έ­κυ­πταν ακόμη και από το Google Earth, επειδή… φαι­νό­ταν ότι έχω γκαζόν.

Έχω κατα­θέ­σει και επίσημο αίτημα με αριθμό πρω­το­κόλ­λου, ζητώ­ντας να διε­ρευ­νη­θεί το θέμα. Επίσημη απά­ντηση δεν πήρα ποτέ. Και εδώ βρί­σκε­ται για μένα το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα.

Δεν είναι μόνο ότι δεν έχουμε νερό. Είναι ότι επί μήνες προ­σπα­θούμε να βρούμε μια λύση, χωρίς ουσια­στική αντα­πό­κριση, ενώ την ίδια στιγμή βλέ­πουμε χρε­ώ­σεις για ένα αγαθό που στην πράξη δεν έχουμε. Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε νερό όταν ανοί­γουμε τη βρύση μας. Ζητάμε σωστή ενη­μέ­ρωση. Ζητάμε δίκαιη χρέωση. Και, κυρίως, ζητάμε να αντι­με­τω­πι­ζό­μα­στε ως πολίτες και όχι ως κορόιδα.

Γιατί δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται φυσιο­λο­γικό να πλη­ρώ­νουμε για μια υπη­ρε­σία που δεν μας παρέ­χε­ται επαρκώς και, όταν ζητάμε εξη­γή­σεις, να πρέπει να κυνη­γάμε μόνοι μας την απά­ντηση. Το νερό δεν είναι πολυ­τέ­λεια.

Είναι δικαί­ωμα και βασική υπο­χρέ­ωση μιας οργα­νω­μέ­νης υπη­ρε­σίας προς τον πολίτη. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να δοθούν καθαρές απα­ντή­σεις: Πού ακριβώς βρί­σκε­ται το πρό­βλημα στην περιοχή μας; Γιατί επα­να­λαμ­βά­νε­ται επί χρόνια; Και γιατί εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν χρε­ώ­σεις που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τική παροχή; Δεν θέλω άλλη μία προ­σω­ρινή λύση. Θέλω να μπορώ να ανοίγω τη βρύση μου και να έχω νερό. Τόσο απλά.

ΔΥΟ ΠΕΡΙΟΧΕΣ – ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Καν­δά­λου και Αχαιών. Δύο δια­φο­ρε­τικά σημεία της Ιαλυσού. Δύο δια­φο­ρε­τι­κές κατοι­κίες. Η μία με δεξα­με­νές και πιε­στικό, η άλλη χωρίς. Το ίδιο, όμως, πρό­βλημα. Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε να μάθουμε ποιο ακριβώς είναι το πρό­βλημα στην υδρο­δό­τηση των περιο­χών μας, γιατί παρα­μέ­νει άλυτο επί χρόνια και ποιο είναι το συγκε­κρι­μένο σχέδιο της ΔΕΥΑΡ για την επίλυσή του.

Ζητάμε καθη­με­ρινή και επαρκή υδρο­δό­τηση. Ζητάμε σωστή και υπεύ­θυνη ενη­μέ­ρωση. Ζητάμε απα­ντή­σεις από ανθρώ­πους που έχουν την αρμο­διό­τητα και την ευθύνη να τις δώσουν.

Και, πάνω απ’ όλα: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ. Γιατί το νερό δεν είναι πολυ­τέ­λεια. Και ο πολίτης δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ενο­χλη­τι­κός κάθε φορά που ζητά το αυτο­νό­ητο: να ανοίγει τη βρύση του και να έχει νερό.

Λαμπα­κάκη Άννα Κάτοι­κος περιο­χής Καν­δά­λου Ιαλυσού Ρόδου Παρα­σκευά Καίτη Κάτοι­κος περιο­χής Αχαιών Ιαλυσού Ρόδου».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.