Διαφύλαξη των μικρών επαγγελμάτων στη Ρόδο από τους Κοινωνικούς Εταίρους στην περίοδο της Παγκοσμιοποίησης. Η περίπτωση των ομπρελάδων της Ρόδου

Το σημε­ρινό (17/5/2023) παρά­δειγμα με τον ξεση­κωμό των ομπρε­λά­δων στη Ρόδο ακο­λού­θησε τον ξεση­κωμό των οδηγών ταξί πριν μερικές μέρες που στη συνέ­χεια θα μπο­ρού­σαν ν’ ακο­λου­θή­σουν κι άλλα επαγ­γέλ­ματα μικρών επι­τη­δευ­μα­τιών εφόσον δεν υπήρξε η κατάλ­ληλη μέριμνα από τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους για τη δια­φύ­λαξή τους από το νέο οικο­νο­μικό καθε­στώς που φέρνει η μεγάλη χίμαιρα της παγκο­σμιο­ποί­η­σης.

Πολλές φορές ήρθαμε αντι­μέ­τω­ποι με δια­μαρ­τυ­ρίες συμπο­λι­τών μας που αγω­νιούν να επι­βιώ­σουν έναντι των δυσβά­στα­χτων οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σεων και περι­μέ­νουν είτε να εργα­σθούν στην περίοδο της καλο­και­ρι­νής σεζόν είτε επο­χιακά. Να θυμη­θούμε στο παρελ­θόν σχετικά με τις δια­μαρ­τυ­ρίες που έγιναν μέχρι να λει­τουρ­γή­σει γνωστό πολυ­κα­τά­στημα από τα μικρο­μά­γαζα της γει­το­νιάς .

Το ερώτημα είναι μιας και φρό­ντι­σαν κάποιοι να κατη­γο­ρή­σουν πάλι και να δεί­χνουν πρόσωπα και κατα­στά­σεις κατά πόσο είναι θωρα­κι­σμένη η κοι­νω­νία μας και δη το κοι­νω­νικό σύνολο ή οι μικρο­οι­κο­νο­μίες στις περιο­χές της Ρόδου και στους διά­φο­ρους οικο­νο­μι­κούς τομείς είτε αυτοί λέγο­νται εστια­τό­ρια, είτε μικρο­μά­γαζα, είτε ταξί, είτε ομπρε­λά­δες, είτε ψαράδες απέ­να­ντι στην οικο­νο­μική χίμαιρα της παγκο­σμιο­ποί­η­σης.

Είναι αυτά που έχουν ειπωθεί από επι­φα­νείς οικο­νο­μο­λό­γους και στα­τι­στι­κούς και ανθρώ­πους που ασχο­λού­νται με την κοι­νω­νιο­λο­γία αλλά κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά αν το πρό­βλημα δεν μας χτυ­πή­σει την πόρτα.

Το ερώτημα που τέθηκε σήμερα σε σχέση με τον Νόμο που δίνει την προ­τί­μηση στο θέμα των θέσεων των ομπρε­λά­δων στις παρα­λίες είναι γιατί δεν λει­τούρ­γη­σαν τα αντα­να­κλα­στικά των κοι­νω­νι­κών εταίρων δλδ των όσων λαμ­βά­νουν τις απο­φά­σεις ώστε να δοθούν οι σχε­τι­κές οδηγίες και να δια­σφα­λι­σθούν αυτές οι κατη­γο­ρίες επαγ­γελ­μά­των που στην τελική δίνουν ζωή σε κατη­γο­ρίες επαγ­γελ­μα­τιών που εργά­ζο­νται επο­χιακά ώστε να μην υπο­στούν κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό απο­κλει­σμό οι οικο­γέ­νειές τους, έστω με διάφορα κρι­τή­ρια προ­τί­μη­σης.

Μιλάμε δηλαδή ότι θα έπρεπε να έχει ήδη προ­βλε­φθεί ότι αυτό το μικρό ποσοστό επαγ­γελ­μα­τιών φυτο­ζωεί τους χει­με­ρι­νούς μήνες όπου δεν υπάρχει ίχνος οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας για αρκε­τούς μήνες. Γι αυτό άλλωστε έχουν αφα­νι­σθεί και πολλά άλλα επαγ­γέλ­ματα από τα νησιά μας..

Το ίδιο πρό­βλημα με αυτό που ήρθαν αντι­μέ­τω­ποι σήμερα 17/5/2023 οι ομπρε­λά­δες αντι­με­τω­πί­ζουν και άλλοι επαγ­γελ­μα­τι­κοί κλάδοι όπως οι οδηγοί ταξί, οι εστιά­το­ρες που έχουν δια­μαρ­τυ­ρη­θεί άπειρες φορές για τα all inclusive και πολλοί άλλοι.

Κι αυτό φυσικά δεν είναι πρό­βλημα των μεγάλων οικο­νο­μι­κών παρα­γό­ντων που ελέγ­χουν το μεγα­λύ­τερο μερίδιο αγοράς και προσ­δο­κούν ν’ απο­φέ­ρουν περισ­σό­τερο κέρδος στις επι­χει­ρή­σεις τους. Είναι πρό­βλημα της κοι­νω­νίας μας που ξεκι­νάει από την βάση και κατα­λή­γει στην κορυφή δλδ από τον απλό πολίτη μέχρι αυτόν τους εκά­στοτε διοι­κού­ντες ή όσους λαμ­βά­νουν απο­φά­σεις ή συντάσ­σουν νόμους και δεν λαμ­βά­νουν μέριμνα για τους υπο­λοί­πους.

Ο Χάρυ Τρούμαν, αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος είπε κάποτε «‘Όταν ο γεί­το­νας χάνει τη δουλειά του, βρι­σκό­μα­στε σε οικο­νο­μική ύφεση. Όταν τη χάνω εγώ, βρι­σκό­μα­στε σε οικο­νο­μική κρίση» και ο Λάο Τσε (Κινέζος φιλό­σο­φος) είπε «Να βλέπεις το όφελος του γείτονα σαν δικό σου όφελος, και την απώλεια του γείτονα σαν δική σου απώλεια». Σήμερα ήταν οι ομπρε­λά­δες, αύριο θα είναι κάποιος άλλος..

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Αθλή­τρια Τριά­θλου Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών Π. Αιγαίου