Αλ. Τσίπρας: Η ζωή θα νικήσει όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες

«Η ζωή θα νικήσει, όσο δύσκο­λες κι αν είναι οι συν­θή­κες», τονίζει ο Αλέξης Τσίπρας σε μήνυμα του για την Ανά­σταση, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «δεν θα αργήσει η στιγμή που θα βρε­θούμε ξανά, όλοι μαζί» και που «ο κοινός μας αγώνας για ζωή, θα γεμίσει από την ελπίδα ότι η πατρίδα μας θα ξανα­βρε­θεί στο δρόμο της Ανά­στα­σης».

Ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ ανα­φέ­ρε­ται στις δυσκο­λίες της συγκυ­ρίας που «για κάποιους είναι ακόμα δυσκο­λό­τερη», τους ανθρώ­πους του μόχθου και της βιο­πά­λης, εκεί­νους που βρί­σκο­νται στην πρώτη γραμμή «να βάζουν πλάτη για όλους μας». Ανα­φέ­ρει ότι και η επόμενη μέρα θα είναι για κάποιους δυσκο­λό­τερη, «για όσους δεν θα βρουν τη δουλειά τους να τους περι­μέ­νει, για όσους δε θα μπορούν να κρα­τή­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους όρθιες». Τονίζει ότι η σκέψη είναι πρώτα απ’ όλα στον άνθρωπο, σε όλους αυτούς και στους ανθρώ­πους που χάθηκαν και τους ασθε­νείς που ανε­βαί­νουν τον δικό τους Γολγοθά.

Ο κ. Τσίπρας τονίζει ότι «είμαστε μαθη­μέ­νοι να δίνουμε μάχες μαζί και να τις κερ­δί­ζουμε, στις δύσκο­λες στιγμές να βάζουμε τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, πάνω από τα κέρδη και τις σκο­πι­μό­τη­τες» και δια­τυ­πώ­νει την υπό­σχεση: «Την Ανά­σταση να την κερ­δί­σουμε μαζί. Τότε που θα είμαστε ξανά ο ένας πλάι στον άλλο. Για να παλέ­ψουμε μαζί να μη πάνε χαμένοι οι κόποι, οι θυσίες και τα όνειρά μας».

Ακο­λου­θεί ολό­κληρο το μήνυμα του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα:

«Φέτος η Ανά­σταση γίνεται σε πρω­τό­γνω­ρες για όλους μας συν­θή­κες.

Γίνεται όμως. Και αυτό είναι το πιο επί­καιρο ανα­στά­σιμο μήνυμα: Ότι η ζωή θα νικήσει, όσο δύσκο­λες κι αν είναι οι συν­θή­κες.

Γνωρίζω καλά ότι αυτή η περι­πέ­τεια είναι πολύ δύσκολη για όλους μας.

Γνωρίζω όμως επίσης ότι για κάποιους είναι ακόμα δυσκο­λό­τερη.

Για τους ανθρώ­πους του μόχθου και της βιο­πά­λης. Για όσους βρέ­θη­καν στη πρώτη γραμμή να βάζουν πλάτη για όλους μας.

Είτε στις κλι­νι­κές και στα νοσο­κο­μεία, είτε στα γκισέ των σούπερ μάρκετ, είτε στα μηχα­νά­κια των ταχυ­με­τα­φο­ρών και στα απορ­ριμ­μα­το­φόρα των Δήμων.

Και η επόμενη μέρα όμως για κάποιους θα είναι δυσκο­λό­τερη.

Για όσους δεν θα βρουν τη δουλειά τους να τους περι­μέ­νει.

Για όσους δε θα μπορούν να κρα­τή­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους όρθιες.

Αυτή την ώρα η σκέψη μας είναι σε όλους αυτούς.

Στους αφανείς ήρωες της διπλα­νής μας πόρτας.

Και η υπό­σχεσή μας, την Ανά­σταση να την κερ­δί­σουμε μαζί.

Τότε που θα είμαστε ξανά ο ένας πλάι στον άλλο.

Για να παλέ­ψουμε μαζί να μη πάνε χαμένοι οι κόποι, οι θυσίες και τα όνειρά μας.

Άλλωστε είμαστε μαθη­μέ­νοι να δίνουμε μάχες μαζί και να τις κερ­δί­ζουμε.

Στις δύσκο­λες στιγμές, να βάζουμε τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, πάνω από τα κέρδη και τις σκο­πι­μό­τη­τες.

Τούτη την ώρα, λοιπόν, η σκέψη μας είναι στον άνθρωπο.

Πρώτα απ’ όλα στους ανθρώ­πους που χάσαμε.

Στον καθένα και στην καθεμιά ξεχω­ρι­στά.

Γιατί οι άνθρω­ποι δεν είναι αριθμοί μιας στα­τι­στι­κής.

Η σκέψη μας είναι στους ασθε­νείς που ανε­βαί­νουν το δικό τους Γολγοθά, προ­σμέ­νο­ντας να έρθει η προ­σω­πική τους Ανά­σταση.

Είναι στους για­τρούς και στους νοση­λευ­τές, που τους στη­ρί­ζουν.

Είναι στους ανθρώ­πους που δε μένουν σπίτι όπως εμείς.

Γιατί από τη δική τους αφο­σί­ωση εξαρ­τά­ται η κάθε δική μας μέρα.

Η σκέψη μας είναι, επίσης, στους φίλους που δε βλέ­πουμε.

Στους συγ­γε­νείς που μας λείπουν.

Στον παππού, στη γιαγιά, στα παιδιά που φέτος θα στε­ρη­θούν τις αγκα­λιές τους.

Το Πασχα­λινό μας τραπέζι φέτος, θα είναι αλλό­κοτο.

Θα έχει πολλές θέσεις κενές. Όμως κάθε μία από αυτές θα γράφει το όνομα του αγα­πη­μέ­νου μας προ­σώ­που.

Και δε θα αργήσει η στιγμή που θα βρε­θούμε ξανά, όλοι μαζί.

Το κάθε σπίτι θα γεμίσει πάλι φωνές. Και ο κοινός μας αγώνας για ζωή, θα γεμίσει από την ελπίδα. Ότι η πατρίδα μας θα ξανα­βρε­θεί στο δρόμο της Ανά­στα­σης.

Χρόνια πολλά σε όλες και σε όλους!»