Απορρίφθηκε αγωγή εις βάρος 12 εντεταλμένων της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου

Με την υπ’ αρίθμ. 179/16.3.2020 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε αγωγή με την οποία διεκ­δι­κεί­ται απο­ζη­μί­ω­ση από αδι­κο­πρα­ξία αλλά και για ηθική βλάβη από 12 εντε­ταλ­μέ­νους της υπό εκ­κα­θά­ρι­ση Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, που υπέ­βα­λε ένας εκ των ιδρυ­τι­κών μελών της.

Ο ενά­γων ισχυ­ρί­στη­κε στην αγωγή του ότι από το έτος 1996, κα­τέ­χει ση­μα­ντι­κό αριθ­μό συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων. Τον μήνα Δε­κέμ­βριο του έτους 2008, με την ευ­και­ρία της τότε αύ­ξη­σης του με­το­χι­κού της κε­φα­λαί­ου, απέ­κτη­σε, 856 συ­νε­ται­ρι­στι­κές με­ρί­δες (ήδη μετά τη διαί­ρε­σή τους – split – 3424).

Είχε λάβει δά­νειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν οι επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρεί­ας του, ενώ ως εγ­γυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία ανέ­στει­λε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστό­σο όμως εξυ­πη­ρε­τού­σε το ανα­λη­φθέν δά­νειο, συ­νέ­χι­σε δε να εκ­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρί­μη­νο του 2011, με υπό­λοι­πο οφει­λό­με­νο την 18.05.2012 ποσό 103.363,32 ευρώ.

Κατά την πρό­ο­δο των δια­δι­κα­σιών εκ μέ­ρους του λο­γι­στη­ρί­ου, με σκοπό την πλήρη παύση και το ορι­στι­κό κλεί­σι­μο των λο­γι­στι­κών βι­βλί­ων της εται­ρεί­ας και την αναγ­γε­λία της παύ­σης των δρα­στη­ριο­τή­των της στην αρ­μό­δια ΔΟΥ, ετέθη θέμα πλή­ρους απο­πλη­ρω­μής των υπο­χρε­ώ­σε­ών της προς την υπό εκ­κα­θά­ρι­ση τε­λού­σα συ­νε­ται­ρι­στι­κή τρά­πε­ζα.

Ζή­τη­σε τότε, όπως ανα­φέ­ρει, να κι­νη­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες ρευ­στο­ποί­η­σης των με­ρί­δων του, μέσα στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2012, με απο­κλει­στι­κό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλή­ρως, συμ­ψη­φι­στι­κά με την τρέ­χου­σα αξία των με­ρί­δων του, το δά­νειο της εται­ρεί­ας του.

Είχε λάβει, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ενη­μέ­ρω­ση τότε ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος δεν χο­ρη­γεί άδεια, για να προ­βεί η συ­νε­ται­ρι­στι­κή τρά­πε­ζα σε δια­δι­κα­σί­ες απο­χώ­ρη­σης μελών και ρευ­στο­ποί­η­σης συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων για λο­γα­ρια­σμό τους, λόγω της επι­κρα­τού­σας οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σης. Τον Μάιο του 2012, του επι­δό­θη­κε εξώ­δι­κο με τον οποίο εκα­λεί­το να τα­κτο­ποι­ή­σει το δά­νειο με τους τό­κους υπε­ρη­με­ρί­ας με την προει­δο­ποί­η­ση λή­ψε­ως και δι­κα­στι­κών μέ­τρων για την εί­σπρα­ξη της απαί­τη­σης.

Οπως υπο­στη­ρί­ζει του απά­ντη­σαν ότι δεν πλη­ρού­σε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρ­θρου 8 του κα­τα­στα­τι­κού της, που αφορά στο χρόνο πα­ρα­μο­νής του σαν μέλος αυτής, γε­γο­νός που δια­ψεύ­δει.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος δεν απα­γό­ρευε στους ενα­γό­με­νους μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, να προ­βούν στη δια­δι­κα­σία λήψης από­φα­σης απο­χώ­ρη­σής του και εξαρ­γύ­ρω­σης των συ­νε­ται­ρι­στι­κών του με­ρί­δων με απο­κλει­στι­κό σκοπό την εξό­φλη­ση της άνω οφει­λής του, συμ­ψη­φι­στι­κά.

Ο με­ρι­διού­χος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή ει­κό­να για την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της τρά­πε­ζας στους συ­νε­ταί­ρους, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι είχαν ρευ­στο­ποι­η­θεί με­ρί­δες.