Η φτώχεια και στο νησί της Ρόδου είναι μια σκληρή πραγματικότητα

Μερικές εβδο­μά­δες πριν από την εορ­τα­στική περίοδο φιλαν­θρω­πι­κοί σύλ­λο­γοι, η μητρό­πολη Ρόδου, ενορίες και εθε­λο­ντές ετοι­μά­ζο­νται πυρε­τω­δώς για να καλύ­ψουν τις ανάγκες εκα­το­ντά­δων οικο­γε­νειών, μονα­χι­κών συμπο­λι­τών μας και κυρίως των παιδιών που θα περι­μέ­νουν και φέτος τα δώρα τους από τον Άγιο Βασίλη.

Η κατά­σταση περι­γρά­φε­ται στη «δ» ως εξαι­ρε­τικά δύσκολη, ως απόρ­ροια των οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών επι­πτώ­σεων της παν­δη­μίας και η προ­ε­τοι­μα­σία με τη συγκέ­ντρωση αγαθών, ειδών πρώτης ανάγκης και τρο­φί­μων έχει ήδη ξεκι­νή­σει από τον προη­γού­μενο μήνα.

Οι ρυθμοί της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, καλύ­πτουν δράματα που κρύ­βο­νται πίσω από το πολύ­βουο κέντρο και τις συνοι­κίες της πόλης. Από την μια άκρη του νησιού μέχρι την άλλη, τόσο στην πόλη όσο και στα χωριά, υπάρ­χουν οικο­γέ­νειες που ζουν χωρίς νερό και ρεύμα και υπάρ­χουν συμπο­λί­τες μας που μπορεί να περά­σουν ολό­κλη­ρες μέρες χωρίς να βάλουν φαγητό στο στόμα τους. Αυτή είναι η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Στη Ρόδο του 2021, υπάρ­χουν φτωχοί άνθρω­ποι που δυστυ­χούν. Παρά την οργα­νω­μένη προ­σπά­θεια που γίνεται από τις κοι­νω­νι­κές δομές, άνθρω­ποι που είτε δεν μπορούν να συγκε­ντρώ­σουν τα απα­ραί­τητα έγγραφα είτε ντρέ­πο­νται να υπο­βά­λουν αίτηση για το συσ­σί­τιο και για το κοι­νω­νικό παντο­πω­λείο, επα­φί­ε­νται στην ευαι­σθη­σία των γει­τό­νων τους ακόμα και για να πιουν ένα ποτήρι νερό και για να φάνε ένα πιάτο φαγητό… Χωρίς να το ζητή­σουν.

Κι αν όλα αυτά φαντά­ζουν από­κο­σμα, αρκεί να περάσει κανείς λίγη ώρα από τα γραφεία των φιλαν­θρω­πι­κών συλ­λό­γων, για να δια­πι­στώ­σει την σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα. Τα τηλέ­φωνα δεν στα­μα­τούν να χτυπούν από ανθρώ­πους που χρειά­ζο­νται τρόφιμα, ρούχα, απορ­ρυ­πα­ντικά, είδη προ­σω­πι­κής υγιει­νής, κλι­νο­σκε­πά­σματα, καθαρό νερό, κεριά για τα σπιτικά που δεν έχουν ρεύμα, σχολικά είδη, έπιπλα, οικο­σκευές… Και που αν δεν σπεύ­σουν εθε­λο­ντές δεν πρό­κει­ται κανείς να τους χτυ­πή­σει την πόρτα, ακόμα κι αν υπάρ­χουν συγ­γε­νείς μερικά μέτρα παρα­κάτω. Οι ανάγκες είναι πολλές, οι επι­πτώ­σεις της παν­δη­μίας έχουν αφήσει ανε­ξί­τηλα σημάδια που όπως όλα δεί­χνουν θα σημα­δεύ­ουν την κοι­νω­νία για πολύ καιρό ακόμα.

Μονο­γο­νεϊ­κές και πολύ­τε­κνες οικο­γέ­νειες, ορφανά παιδιά, παπ­πού­δες και για­γιά­δες που έχουν ανα­λά­βει την ανα­τροφή των εγγο­νιών τους, εγκυ­μο­νού­σες που οι σύντρο­φοί τους τις παρά­τη­σαν, γυναί­κες που κακο­ποιού­νται από τους συντρό­φους τους, ανή­μπο­ροι ηλι­κιω­μέ­νοι, άρρω­στοι συμπο­λί­τες μας που αδυ­να­τούν να εργα­στούν. Ανθρω­ποι που από τη μια στιγμή στην άλλη έχασαν τη δουλειά τους, εξα­σφα­λί­ζουν το φαγητό τους χάρης στην προ­σπά­θεια εθε­λο­ντών και φιλαν­θρω­πι­κών συλ­λό­γων, με τη συν­δρομή τοπικών επι­χει­ρή­σεων, γιατρών, δικη­γό­ρων, ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών που παρέ­χουν τις υπη­ρε­σίες τους δωρεάν… Κάθε οικο­γέ­νεια και μια πονε­μένη ιστορία, από εκείνες που παρα­κο­λου­θείς στις τηλε­ο­ρά­σεις και θεωρείς ότι δεν μπορεί να συμ­βαί­νουν στη Ρόδο. Όπως εξο­μο­λο­γού­νται εθε­λο­ντές στη «δ», υπάρ­χουν ιστο­ρίες που προ­κα­λούν θλίψη, οργή και πόνο αλλά παρα­μέ­νουν πίσω από τις κλει­στές πόρτες των σπιτιών της γει­το­νιάς. Κακο­ποί­ηση, φτώχεια, αρρώ­στιες, εγκα­τά­λειψη, αδια­φο­ρία…

Πολλές από τις οικο­γέ­νειες που έχουν ανάγκη δεν απευ­θύ­νο­νται στις κοι­νω­νι­κές δομές είτε του Δήμου είτε της Περι­φέ­ρειας για να ζητή­σουν βοήθεια είτε διότι δεν μπορούν να συγκε­ντρώ­σουν τα απα­ραί­τητα έγγραφα είτε γιατί ντρέ­πο­νται να απευ­θυν­θούν στα αρμόδια γραφεία, καθώς μέχρι πρό­τι­νος κάλυ­πταν τις οικο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις και τις ανάγκες τους. Μετά ήρθε η παν­δη­μία, έπειτα από τη δεκαετή οικο­νο­μική κρίση πολλοί λύγισαν και δεν επι­θυ­μούν να γίνει αντι­λη­πτό ότι βρί­σκο­νται σε οικο­νο­μική δυσχέ­ρεια, η διανομή του φαγητού γίνεται πολλά μέτρα μακριά από το σπίτι τους.

Πολλά Ροδι­τό­πουλα εξα­σφά­λι­σαν τη σχολική ύλη και φέτος χάρης στους εθε­λο­ντές και τους φιλαν­θρω­πι­κούς συλ­λό­γους ενώ ήδη βρί­σκε­ται σε εξέλιξη μεγάλη προ­σπά­θεια για την συγκέ­ντρωση τρο­φί­μων και κρέατος στις οικο­γέ­νειες αυτές, για το τραπέζι των γιορτών. Στόχος για φέτος, είναι να μην λείψει από καμία οικο­γέ­νεια το κρέας, τα εορ­τα­στικά γλυκά, τα παι­χνί­δια των παιδιών και το παρα­δο­σιακό χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο.

Οι επι­πτώ­σεις της παν­δη­μίας για δεύτερο συνε­χό­μενο έτος, καθι­στούν ασφυ­κτικό το περι­βάλ­λον στο οποίο θα κληθεί η κοι­νω­νία της Ρόδου να αντε­πε­ξέλ­θει.

Πάντως, τα συρ­ρι­κνω­μένα έσοδα από την του­ρι­στική περίοδο δεν προ­οιω­νί­ζουν ομαλή χει­με­ρινή περίοδο ούτε και φέτος με τις ανα­τι­μή­σεις σε μια σειρά από προ­ϊ­ό­ντα και με το ράλι ανόδου στην τιμή του ρεύ­μα­τος. Ηδη πολλοί ιδιο­κτή­τες κατα­στη­μά­των και εργα­ζό­με­νοι, εκτι­μούν ότι η όποια ανά­καμψη κατα­γρά­φε­ται στα έσοδα θα «εξα­νε­μι­στεί» με απο­τέ­λε­σμα οι εποχικά απα­σχο­λού­με­νοι να έχουν μπροστά τους έναν εξαι­ρε­τικά δύσκολο χειμώνα. Ισως δυσκο­λό­τερο και από τον περσινό κατά τον οποίον τα επι­δό­ματα που δόθηκαν για τον covid λει­τούρ­γη­σαν ως «σωσίβιο» για τα νοι­κο­κυ­ριά που είχαν από περιο­ρι­σμένα έως καθόλου εισο­δή­ματα.

Το περιο­ρι­σμένο χρονικό διά­στημα εργα­σίας ως απόρ­ροια των σαρω­τι­κών αλλαγών που επέφερε η παν­δη­μία, η διακοπή της απο­ζη­μί­ω­σης ειδικού σκοπού και των επι­δο­μά­των που δόθηκαν πέρυσι, όπως επίσης οι μεγάλες αυξή­σεις στις τιμές των πρώτων υλών και των μετα­φο­ρών, σε συν­δυα­σμό με το αυξη­μένο ενερ­γειακό κόστος που έχουν ήδη οδη­γή­σει σε σημα­ντι­κές ανα­τι­μή­σεις σε αρκετά τρόφιμα, προ­μη­νύ­ουν έναν εξαι­ρε­τικά δύσκολο χειμώνα. Το πρώτο μεγάλο στοί­χημα είναι ο ‘Αγιος Βασίλης να φτάσει σε κάθε σπίτι στη Ρόδο και ήδη ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι συμπο­λί­τες μας έχουν επι­δο­θεί σε αγώνα δρόμου, ζητώ­ντας τη συν­δρομή όσων έχουν τη διάθεση να στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θειά τους για να μην λείψει το χαμό­γελο από κανένα παιδί και το πνεύμα των Χρι­στου­γέν­νων να φτάσει σε κάθε σπίτι του νησιού.