ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εγκλήματα με ονοματεπώνυμο

news room 2 λεπτά ανάγνωση
σκίτσο

Την Τρίτη, άναυδοι βλέπαμε τις εικόνες κατα­στρο­φής στη Σύμη, μια μέρα μετά, δεν προ­λα­βαί­ναμε το κοντέρ ν’ αλλάζει « τρεις νεκροί, πέντε νεκροί, επτά, εννιά, δεκα­τρείς, δεκα­πέ­ντε». Εθνική τρα­γω­δία οι τίτλοι, εθνικό πένθος κήρυξε ο πρω­θυ­πουρ­γός, για μια ανα­με­νό­μενη τρα­γω­δία.

Ακουγα και διάβαζα τον καθη­γητή Γεω­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, Δημήτρη Παπα­νι­κο­λάου, να λέει πως ήταν μάθημα για τους φοι­τη­τές η περιοχή που έγινε Μπα­γκλα­ντές και χάθηκαν 15 (δέκα πέντε) άνθρω­ποι: «Βασική άσκηση για το θέμα των πλημ­μυ­ρών ήταν η περιοχή της Μάνδρας. Την είχαμε επι­λέ­ξει σαν μια από τις χαρα­κτη­ρι­στι­κές περι­πτώ­σεις, όπου η ανθρώ­πινη παρέμ­βαση και η άγνοια ή η αδια­φο­ρία ή εν πάση περι­πτώ­σει η μη γνώση και ουσια­στική ενα­σχό­ληση με το θέμα ήταν εγκλη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα» Και το τρα­γι­κό­τερο: « Ο δήμος μπάζωνε για 20 χρόνια το ρέμα. Ενα μεγάλο κομμάτι του μπα­ζώ­μα­τος και του κλει­σί­μα­τος, στο πιο στενό σημείο, ήταν μερικά στρέμ­ματα που έφτιαξε ο ΔΗΜΟΣ χώρο αμα­ξο­στα­σίου, που είχε κλείσει ακριβώς όλη τη δίοδο του νερού! Ο ΔΗΜΟΣ! Αυτός που θα έπρεπε να είναι θεμα­το­φύ­λα­κας.

«Του ορφανού και του νερού το δίκιο, μην το πάρεις ποτέ»  «Ο ξένος και ο ποταμός, τον τόπο τους γυρεύ­ουν», έλεγαν οι παλιοί, σεβό­με­νοι την άτεγκτη δύναμη τού νερού των ρεμάτων και των ποταμών. Διότι το ρέμα πάντα βρίσκει το «δρόμο» του. Κι αν δεν τον βρει, τότε τον (ξανα)φτιά­χνει. Τα μπα­ζώ­ματα και οι αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές, που έχουν ως απο­τέ­λε­σμα τη στένωση της κοίτης των ρεμάτων, οδηγούν με βεβαιό­τητα σε κατα­στρο­φές σαν  αυτές που κάθε φορά παρα­κο­λου­θούμε άναυδοι, ιδίως με την ολοένα αυξα­νό­μενη συχνό­τητα των ακραίων βρο­χο­πτώ­σεων. Η απά­ντηση στο πρό­βλημα δεν είναι τα μεγα­λό­πνοα και δαπα­νηρά έργα που απλώς απο­δέ­χο­νται και νομι­μο­ποιούν τις υπάρ­χου­σες κατα­πα­τή­σεις, αλλά πρω­τί­στως η εφαρ­μογή της νομο­θε­σίας (χωρίς παρεκ­κλί­σεις και αστε­ρί­σκους) και -βεβαίως- η άρση των κάθε είδους κατα­πα­τή­σεων.

Αλλά από ποιους; Από αυτούς τους ίδιους που παρα­νο­μούν, που στην καλύ­τερη περί­πτωση αδια­φο­ρούν και χωρίς ντροπή περι­δια­βαί­νουν τα κανάλια, γράφουν δακρύ­βρε­χτα δελτίου τύπου συμπα­ρά­στα­σης και προ­τά­σεις ανα­κού­φι­σης των πλη­γέ­ντων;

Αυτά τα εγκλή­ματα έχουν ονο­μα­τε­πώ­νυμο. Η μόνη μας ελπίδα η Δικαιο­σύνη, να ρίξει βαρύ τον πέλεκυ, μήπως παρα­δειγ­μα­τι­στούν και  γλυ­τώ­σουμε από τους εν δυνάμει εγκλη­μα­τίες που περι­μέ­νουν στην ουρά να μας σώσουν. Η να μας ξανα­σώ­σουν, γιατί οι πολ­λα­πλές γενιές αυθαί­ρε­των είναι έργο δεκα­ε­τιών κι ας μην παρι­στά­νουν κάποιοι τους έκπλη­κτους.

Φοβάμαι  όμως ότι σε λίγο καιρό που θα «ξεχα­στεί» η κατα­στροφή, όπως έγινε και με άλλες προη­γού­με­νες , όπως έγινε και με προη­γού­με­νους θανά­τους, δεν θα αλλάξει και πάλι τίποτε. Θα συνε­χί­ζουμε τις μπα­ζω­μέ­νες ζωές μας μέχρι τους επό­με­νους νεκρούς .

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.