«Είμαστε άνθρωποι που γνωρίζουμε Ιατρική και εξυπηρετούμε τη Δικαιοσύνη»

Ο κ. Πανα­γιώ­της Κοτρέ­τσος είναι από τους συμπο­λί­τες μας, που δεν ανήκει στα γνωστά πρόσωπα της δημο­σιό­τη­τας. Κι όμως, είναι ο άνθρω­πος που έχει άμεση σχέση με ανα­ρίθ­μητα σοβαρά περι­στα­τικά βίας, εγκλή­ματα, ατυ­χή­ματα και θέματα τα οποία ίσως κανένας από εμάς να μην μάθει ποτέ –ακόμη και ο Τύπος- ή να είναι στην πρώτη γραμμή της δημο­σιό­τη­τας, ανάλογα με τη φύση και τη διά­σταση που λαμ­βά­νουν.

Επί δεκα­τρία χρόνια, είναι ο προϊ­στά­με­νος της ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου, και σήμερα μιλάει στη «δημο­κρα­τική» για τη φύση της δου­λειάς του, τη σύνδεσή της με την Ιατρική και το Νόμο, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας πως δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που έχει ο κόσμος από τις… τηλε­ο­πτι­κές σειρές, αφού έχει έναν εντελώς δια­φο­ρε­τικό χαρα­κτήρα.

• Κύριε Κοτρέ­τσο, να ξεκι­νή­σουμε από την φύση της δου­λειάς. Στη Ρόδο είναι πολύ συχνά τα περι­στα­τικά τα οποία αντι­με­τω­πί­ζετε;

Το πολλά, είναι σχετικό. Γενικά τα περι­στα­τικά είναι ανα­λο­γικά του πλη­θυ­σμού. Και τα περι­στα­τικά είναι δια­φό­ρων ειδών. Δεν είναι μόνον αυτά που ακού­γο­νται ή λαμ­βά­νουν κάποιο βαθμό δημο­σιό­τη­τας. Καθη­με­ρινά ασχο­λού­μεθα με πάρα πολλά θέματα. Με ο,τιδή­ποτε εμπλέ­κε­ται η Ιατρική και ο Νόμος, καλού­μεθα να δώσουμε μια γνω­μο­δό­τηση.

• Επειδή πρό­κει­ται για πολυ­σύν­θετο και πολύ­πλοκο κομμάτι –ειδικά επειδή εμπλέ­κο­νται η Ιατρική και ο Νόμος. Μιλήστε μας γι αυτό. Οι περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι δεν γνω­ρί­ζουν επα­κρι­βώς τη δική σας δουλειά.

Γι αυτό κι έχω πει επα­νει­λημ­μένα ότι δεν είμαστε ακριβώς ‘ιατροί’ σύμφωνα με τον Ιππο­κρά­τειο ορισμό – ότι δηλαδή έχω ασθε­νείς και τους κάνω καλά. Εμείς είμαστε άνθρω­ποι που γνω­ρί­ζουμε Ιατρική και εξυ­πη­ρε­τούμε τη Δικαιο­σύνη. Οπότε εμείς, χρη­σι­μο­ποιούμε και προ­σφέ­ρουμε τις ιατρι­κές μας γνώσεις όπου απαι­τού­νται από τη Δικαιο­σύνη. Πάντα και μόνο κατά παραγ­γε­λία των ανα­κρι­τι­κών αρχών. Δεν εξυ­πη­ρε­τούμε το κοινό άμεσα. Είμαστε πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες, μέρος ανα­κρι­τι­κών δια­δι­κα­σιών.

• Τα περι­στα­τικά που καλεί­στε να αντι­με­τω­πί­σετε ποια είναι; Δώστε μας μια εικόνα.

Οι δύο μεγάλες κατη­γο­ρίες είναι οι νεκρο­ψίες – νεκρο­το­μές σε περι­πτώ­σεις αιφ­νί­διων και βίαιων θανάτων. Οι βίαιοι θάνατοι είναι δια­φό­ρων ειδών, ενώ οι αιφ­νί­διοι θάνατοι είναι ουσια­στικά φυσικοί θάνατοι με άγνωστα όμως αίτια που δεν μπορούν να πιστο­ποι­η­θούν από κάποιο ιατρό με την έκδοση Ιατρι­κού Πιστο­ποι­η­τι­κού θανάτου.

Το άλλο μεγάλο κομμάτι, είναι οι κλι­νι­κές εξετάσεις- σε ζωντα­νούς, δηλαδή, ανθρώ­πους. Εδώ η γκάμα είναι τερά­στια. Χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα απο­τε­λούν η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία, “βιασμοί”, ατυ­χή­ματα και γενι­κό­τερα κάθε είδους σωμα­τι­κής βλάβης.

Όλη μας η δουλειά όμως, επα­να­λαμ­βάνω, κατόπιν σχε­τι­κής παραγ­γε­λίας των αρμό­διων κατά περί­πτωση ανα­κρι­τι­κών αρχών.

• Οι υπο­δο­μές στη Ρόδο είναι επαρ­κείς για το δικό σας έργο;

Για το νησί ιδιαί­τερα αλλά και πιο γενικά θα σας πω αυτό: δεν είμαστε τηλε­ο­πτική σειρά! Αυτές οι εικόνες δηλαδή που παρα­κο­λου­θεί ο κόσμος στην τηλε­ό­ραση από τις σειρές, ωραιο­ποι­η­μένα, δρα­μα­το­ποι­η­μένα κ.λπ. Δεν είναι έτσι τα πράγ­ματα. Πολλές φορές, μου λένε ‘τι δύσκολη δουλειά κάνεις’ αλλά είναι αδύνατο να πλη­σιά­σουν την ιδέα του τι είναι πραγ­μα­τικά. Αυτό που κατα­λα­βαίνω σαν ‘δυσκολία’ είναι οι συν­θή­κες εργα­σίας. Ωστόσο, βλέπω πάντα την καλή πλευρά των πραγ­μά­των. Υπάρ­χουν προ­βλή­ματα και πάντα θα υπάρ­χουν. Προτιμώ να ασχο­λού­μαι με το πώς μπορώ να βελ­τιώσω τις συν­θή­κες και όταν κάποια προ­βλή­ματα είναι άλυτα ή δεν περνούν από το δικό μου χέρι, προ­σπαθώ να προ­σαρ­μό­ζο­μαι. Δεν κάνουμε όμως εκπτώ­σεις, στο απο­τέ­λε­σμα της δου­λειάς μας.

• Είπατε κάτι σημα­ντικό: ότι δεν είστε τηλε­ο­πτική σειρά. Ίσως να έχει περάσει όμως στο ευρύ κοινό η εικόνα του νοσηρού, της βίας, του θανάτου, του εγκλή­μα­τος που συν­δέ­ε­ται με το Νόμο και την Ιατρική –κατ επέ­κταση τον ιατρο­δι­κα­στή. Η φύση της δου­λειάς σας ωστόσο, παρα­μέ­νει δια­φο­ρε­τική.

Θα σας έλεγα ότι είναι πολύ δια­φο­ρε­τική η δική μας ματιά. Και πολύ δια­φο­ρε­τική η λει­τουρ­γία που σκε­φτό­μα­στε, από αυτό που βλέπουν οι άλλοι ή αυτό που βλέπετε στην τηλε­ό­ραση. Εκεί που ένας άνθρω­πος βλέπει την ωμότητα, την μακά­βρια εικόνα, εμείς βλέ­πουμε κάτι άλλο. Εμείς ψάχνουμε για συγκε­κρι­μένα ευρή­ματα, πει­στή­ρια που θα εξυ­πη­ρε­τή­σουν την Δικαιο­σύνη. Είναι πολύ προ­σα­να­το­λι­σμένη η δική μας οπτική σε αυτό που κάνουμε.

• Γιατί επι­λέ­ξατε αυτή την ειδι­κό­τητα; Τι σας ώθησε σε αυτό;

Ηρθε μάλλον, φυσικά να γίνω ιατρο­δι­κα­στής, μετά από δια­πι­στώ­σεις, προ­τρο­πές και ενθάρ­ρυνση που είχα από καθη­γη­τές μου. Τους εμπι­στεύ­θηκα και ελπίζω/πιστεύω να τους δικαιώνω.

• Πόσο επη­ρε­ά­ζε­ται η δουλειά σας από τη νομική διά­στασή της;

Κοι­τάξτε, οι νόμοι καθο­ρί­ζουν το απο­τέ­λε­σμα μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης δια­δι­κα­σίας. Εμείς είμαστε ένα κομμάτι αυτής της δια­δι­κα­σίας. Είμαστε πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες, κατα­θέ­τουμε την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη μας και αξιο­λο­γεί­ται.

• Αυτά τα περι­στα­τικά που βλέπετε να λαμ­βά­νουν μεγάλη δημο­σιό­τητα και δια­στά­σεις (ενδε­χο­μέ­νως ο καθένας δίνει τη δική του διά­σταση) πώς τα εκλαμ­βά­νετε, σας επη­ρε­ά­ζουν;

Ο αντί­κτυ­πος τέτοιων γεγο­νό­των μπορεί να είναι και προ­σω­πι­κός και επαγ­γελ­μα­τι­κός. Δεν το επι­τρέ­πουμε αυτό όμως. Το απορ­ρί­πτουμε κι εγώ προ­σω­πικά, το κατα­κρίνω. Δεν είναι απλά άχρηστο ή κάτι που δεν μου αρέσει. Είναι κάτι που μπορεί να φτάσει σε σημείο επι­κίν­δυνο.

Επι­κίν­δυνο και για την όλη δια­δι­κα­σία που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη αν και περισ­σό­τερο αυτό που με ανη­συ­χεί, είναι ότι πολλές φορές αυτό που γίνεται δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Στην συντρι­πτική πλειο­ψη­φία και σε μεγάλο ποσοστό του περιε­χο­μέ­νου της κάθε ανα­φο­ράς που γίνεται δημο­σίως. Δεν μπορεί να έχει αντα­πό­κριση στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, από τη στιγμή που εμείς που γνω­ρί­ζουμε, δεν μιλάμε. Κι αυτό συμ­βαί­νει, γιατί απα­γο­ρεύ­ε­ται. Η όποια υπόθεση την οποία χει­ρι­ζό­μα­στε και μπορεί να φτάσει στο ακρο­α­τή­ριο, εκεί θα γίνει αντι­κεί­μενο της δημό­σιας συζή­τη­σης. Εάν δεν φτάσει ποτέ ή πριν φτάσει εκεί, απα­γο­ρεύ­ε­ται η οποια­δή­ποτε απο­κά­λυψη του περιε­χο­μέ­νου, η συζή­τηση, τα σχόλια, οι κρίσεις.

Αυτό που ανη­συ­χεί εμένα προ­σω­πικά είναι πως έχει αντί­κτυπο. Εμείς, έχουμε τη γνώση και το αντι­με­τω­πί­ζουμε. Προ­σω­πικά αν με ρωτάτε, πολλές φορές με ενοχλεί αλλά το παρα­βλέπω. Το θέμα είναι ότι υπάρχει αντί­κτυ­πος στην κοι­νω­νία αφού απο­τε­λεί μια νοσηρή και επι­κίν­δυνη επιρροή.

Δεν θα έκανα καμία σύσταση στους δημο­σιο­γρά­φους για το τι θα γράψουν αλλά να ανα­λο­γι­στούν πώς επη­ρε­ά­ζε­ται η κοι­νω­νία από αυτό που γίνεται. Απλά, ας το ακού­σουν και ας κάνουν ό,τι νομί­ζουν.

• Ωστόσο, η κοι­νω­νία πάντα επη­ρε­ά­ζε­ται από τέτοιες ειδή­σεις.

Δυστυ­χώς, έχουμε συνη­θί­σει να βλέ­πουμε την άσχημη πλευρά της ζωής. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως εμένα δεν με γνω­ρί­ζει ο κόσμος. Είναι καλό αυτό! Αν με γνω­ρί­ζουν, κάτι κακό θα τους έχει συμβεί…

Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός πως ο κόσμος, όσο πλη­σιά­ζουμε το θέμα του θανάτου… κρατάει απο­στά­σεις. Υπάρχει άρνηση με το να έρθουν σε επαφή με θέματα που έχουν σχέση με το θάνατο. Είναι πάντα απρο­ε­τοί­μα­στος ο κόσμος με τέτοια πράγ­ματα –και δεν θα έλεγα ποτέ ότι θα έπρεπε να είναι.

Προ­σω­πικά, θα ήθελα να βλέπω τους συμπο­λί­τες μου χαμο­γε­λα­στούς και να είναι ξένοια­στοι. Εμάς τα δυσά­ρε­στα και δύσκολα, είναι η δουλειά μας.

• Μια ερώτηση για να κλεί­σουμε: υπάρ­χουν άνθρω­ποι στη Ρόδο που είναι στα αζήτητα;

Στη Ρόδο, όχι αυτή τη στιγμή. Κατά περιό­δους όμως υπάρ­χουν τέτοιες περι­πτώ­σεις. Είχαμε το μεγάλο θέμα με τους πρό­σφυ­γες και με πολλούς θανά­τους που σημειώ­θη­καν το 2015 -2016 αν και κατα­φέ­ραμε να ανα­γνω­ρι­στούν οι περισ­σό­τε­ροι. Κατά καιρούς προ­κύ­πτουν τέτοια περι­στα­τικά –είτε αγνώ­στων στοι­χείων, είτε αζήτητα. Είναι πολύ λυπηρό ότι άνθρω­ποι μένουν στα αζήτητα επειδή η οικο­γέ­νεια δεν ενδια­φέ­ρε­ται.