Δεν κωλύεται η υπογραφή της σύμβασης του Δήμου Ρόδου με την ΑΜCO για τα «έξυπνα» εισιτήρια της συγκοινωνίας

Τέλος στην εκκρε­μό­τητα που κρα­τούσε στον αέρα την πεντα­ετή σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης για το σύστημα ηλε­κτρο­νι­κού κομί­στρου της αστικής και υπε­ρα­στι­κής συγκοι­νω­νίας της Ρόδου έβαλε το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. Με την 403/2026 Πράξη του, το Ζ΄ Κλι­μά­κιο του Ανώ­τα­του Δημο­σιο­νο­μι­κού Δικα­στη­ρίου απο­φάν­θηκε ότι δεν δια­πι­στώ­νε­ται ουσιώ­δης νομική πλημ­μέ­λεια που να κωλύει την υπο­γραφή του σχεδίου σύμ­βα­σης μεταξύ του Δήμου Ρόδου και της εται­ρείας «ΑΜCO Ολο­κλη­ρω­μένα Συστή­ματα Υψηλής Τεχνο­λο­γίας ΑΒΕΕ».

Το αντι­κεί­μενο

της παρα­χώ­ρη­σης

Η σύμβαση αφορά την απο­κλει­στική διανομή κομί­στρων συγκοι­νω­νίας με μορφή «έξυπνων» εισι­τη­ρίων και ανω­νύ­μων καρτών σε σημεία διά­θε­σης, την επα­να­φόρ­τισή τους μέσω ηλε­κτρο­νι­κών αυτό­μα­των πωλητών, την έκδοση προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νων καρτών και τη δια­χεί­ριση συστή­μα­τος τηλε­μα­τι­κής και πλη­ρο­φό­ρη­σης επι­βα­τών. Η εκτι­μώ­μενη αξία της παρα­χώ­ρη­σης, βάσει μέσου ετήσιου κύκλου εργα­σιών 3.445.029,90 ευρώ, ανέρ­χε­ται σε 17.225.149,50 ευρώ πλέον ΦΠΑ για την πεντα­ε­τία.

H χρη­μα­το­δό­τηση του συνόλου των δαπανών βαρύνει τον παρα­χω­ρη­σιούχο, ο οποίος υπο­χρε­ού­ται να δια­θέ­σει την υλι­κο­τε­χνική υποδομή, το λογι­σμικό και το προ­σω­πικό. Η αμοιβή του συνί­στα­ται απο­κλει­στικά σε ποσοστό επί της ονο­μα­στι­κής αξίας των κομί­στρων που δια­νέ­μο­νται, με ανώτατο επι­τρε­πτό ποσοστό 18%, χωρίς χρη­μα­το­δο­τική συμ­με­τοχή του Δήμου.

Η σκο­πι­μό­τητα της παρα­χώ­ρη­σης εγκρί­θηκε με την 87/18.3.2026 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, ενώ οι όροι του ανοι­κτού διε­θνούς ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού εγκρί­θη­καν με την 238/6.4.2026 απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής. Η περί­ληψη της δια­κή­ρυ­ξης δημο­σιεύ­θηκε στην Επίσημη Εφη­με­ρίδα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στις 17 Απρι­λίου 2026.

Μία μόνο προ­σφορά και οι 3 ποι­νι­κές ρήτρες

Μέχρι την κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών, στις 8 Μαΐου 2026, υπο­βλή­θηκε μία μόνο προ­σφορά, από την ΑΜCO, με προ­σφε­ρό­μενο ποσοστό 17,98% επί του κύκλου εργα­σιών της παρα­χώ­ρη­σης. Η κατα­κύ­ρωση εγκρί­θηκε με την 490/15.6.2026 απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής Ρόδου.

Το σημείο που είχε προ­κα­λέ­σει την αρχική αναβολή του ελέγχου, με την 335/2026 Πράξη του ίδιου Κλι­μα­κίου, ήταν η δήλωση της εται­ρείας στο Ευρω­παϊκό Ενιαίο Έγγραφο Σύμ­βα­σης ότι εντός του 2025 της είχαν επι­βλη­θεί 3 ποι­νι­κές ρήτρες στο πλαίσιο προη­γού­με­νων συμ­βά­σεων: με τον Δήμο Δράμας, με τον Δήμο Ιερά­πε­τρας και με την Κοι­νω­νία της Πλη­ρο­φο­ρίας ΜΑΕ, στην τελευ­ταία περί­πτωση ως μέλος κοι­νο­πρα­ξίας με την ΤΕΡΝΑ Ενερ­γειακή ΑΒΕΤΕ και την Indigital ΑΕ. Το Κλι­μά­κιο είχε επι­ση­μά­νει ότι ούτε η Επι­τροπή Δια­γω­νι­σμού ούτε η Δημο­τική Επι­τροπή είχαν αιτιο­λο­γή­σει τη βαρύ­τητα των κυρώ­σεων.

Μετά τη συμπλή­ρωση του φακέλου με το 50845/31.7.2026 έγγραφο του αντι­δη­μάρ­χου Οικο­νο­μι­κών, προ­έ­κυψε ότι η ποινή στη σύμβαση με τον Δήμο Δράμας ανερ­χό­ταν σε 8.638,41 ευρώ, ήτοι περίπου 3,46% του συμ­βα­τι­κού τιμή­μα­τος των 249.500 ευρώ. Στην Ιερά­πε­τρα η αρχικώς προ­τα­θείσα κύρωση των 12.475 ευρώ περιο­ρί­στηκε, μετά την εν μέρει αποδοχή ένστα­σης της εται­ρείας, σε 307,50 ευρώ, ποσοστό περίπου 0,12% της σύμ­βα­σης. Η τρίτη κύρωση, ύψους 29.164,29 ευρώ, επι­βλή­θηκε στην κοι­νο­πρα­ξία στο πλαίσιο σύμ­βα­σης 30.000.000 ευρώ και αντι­στοι­χεί στο 0,10% της συνο­λι­κής αξίας, ενώ έχει προ­σβλη­θεί ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Η κρίση του Κλι­μα­κίου

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, έκρινε ότι οι 3 κυρώ­σεις, είτε αυτο­τε­λώς είτε σωρευ­τι­κώς, δεν στοι­χειο­θε­τούν σοβαρή ή επα­να­λαμ­βα­νό­μενη πλημ­μέ­λεια. Καμία από τις συμ­βά­σεις δεν καταγ­γέλ­θηκε και η εται­ρεία δεν κηρύ­χθηκε έκπτωτη, ενώ τα συμ­βα­τικά αντι­κεί­μενα ολο­κλη­ρώ­θη­καν και παρα­λή­φθη­καν. Όπως σημειώ­νε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά, η απλή αριθ­μη­τική ύπαρξη 3 κυρώ­σεων δεν αρκεί για τον χαρα­κτη­ρι­σμό της συμπε­ρι­φο­ράς ως «επα­να­λαμ­βα­νό­με­νης» χωρίς ποιο­τική εκτί­μηση της φύσης και της βαρύ­τη­τας των περι­στα­τι­κών.

Το Κλι­μά­κιο έκρινε επίσης επαρκώς αιτιο­λο­γη­μένη την κρίση του Δήμου Ρόδου ότι τα περι­στα­τικά δεν κλο­νί­ζουν την αξιο­πι­στία της εται­ρείας, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη και τη Γνώμη 68Δ/2025 της αρμό­διας Επι­τρο­πής, η οποία είχε εξε­τά­σει τις ίδιες 3 κυρώ­σεις στο πλαίσιο προη­γού­με­νου δια­γω­νι­σμού του Δήμου Κοριν­θίων και είχε κρίνει επαρκή τα επα­νορ­θω­τικά μέτρα της ΑΜCO.

Ένα δεύτερο ζήτημα αφο­ρούσε τη χρονική δια­τύ­πωση των κρι­τη­ρίων επι­λο­γής. Η δια­κή­ρυξη ζητούσε οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις για τις χρήσεις 2022, 2023 και 2024 και εμπει­ρία από έργα των ετών 2020 έως 2024, εξαι­ρώ­ντας το 2025, το χρονικά εγγύ­τερο έτος. Ο Δήμος Ρόδου απέδωσε την ανα­γραφή των ετών σε προφανή παρα­δρομή, ενδε­χο­μέ­νως λόγω αντι­γρα­φής από σχέδιο δια­κή­ρυ­ξης του προη­γού­με­νου έτους.

Το Κλι­μά­κιο χαρα­κτή­ρισε τη δια­τύ­πωση αυτή αντι­κει­με­νική πλημ­μέ­λεια, έκρινε όμως ότι δεν προ­σέ­λαβε ουσιώδη και δια­κω­λυ­τικό χαρα­κτήρα. Λήφθηκε υπόψη η ιδιαί­τερα εξει­δι­κευ­μένη φύση της παρα­χώ­ρη­σης, η οποία περιο­ρί­ζει εκ των πραγ­μά­των τον κύκλο των δυνη­τι­κών υπο­ψη­φίων, η δυνα­τό­τητα συμ­με­το­χής ενώσεων και στή­ρι­ξης σε ικα­νό­τη­τες τρίτων, καθώς και το γεγονός ότι κανένας οικο­νο­μι­κός φορέας δεν προ­σέ­βαλε τους επί­μα­χους όρους. Εξάλλου, από τα στοι­χεία που προ­σκο­μί­στη­καν προ­έ­κυψε ότι η ΑΜCO πληροί με σημα­ντική από­σταση τα κρι­τή­ρια και για την ορθή τριετία 2023 έως 2025, με μέσο ετήσιο κύκλο εργα­σιών 23.575.293,18 ευρώ έναντι απαι­τού­με­νου ποσού 8.612.574,75 ευρώ.