Μ. Παλαιολόγου: «Οποιος ασχολείται με τα κοινά πρέπει να δέχεται την κριτική και να μάθει να ακούει»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Μαίρη Φώτη

Μετά από 2,5 χρό­νια ο αντι­δή­μαρ­χος Κα­θα­ριό­τη­τας ο κ. Μι­χά­λης Πα­λαιο­λό­γου μιλά σή­με­ρα, για πρώτη φορά, για όλους και για όλα. Στην συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ανα­φέ­ρε­ται στις επι­θέ­σεις που δέ­χθη­κε όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, κάνει τον απο­λο­γι­σμό αλλά και την αυ­το­κρι­τι­κή του, δίνει απα­ντή­σεις σε όσους του κα­τα­λό­γι­σαν πως επέ­λε­ξε να κρυ­φτεί αντί να απο­λο­γη­θεί για την ει­κό­να της Ρόδου και πα­ρου­σιά­ζει τον σχε­δια­σμό για το υπό­λοι­πο της θη­τεί­ας του.

Απα­ντά στο ερώ­τη­μα αν σκέ­φτη­κε να τα πα­ρα­τή­σει, δη­λώ­νει ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την ση­με­ρι­νή ει­κό­να της Ρόδου αλλά και απο­λύ­τως δι­καιω­μέ­νος από την έκ­βα­ση της υπό­θε­σης με την πο­λυ­συ­ζη­τη­μέ­νη σύμ­βα­ση με τον ιδιώ­τη, υπε­ρα­σπί­ζε­ται το έργο της δη­μο­τι­κής αρχής στον τομέα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας αλλά όπως λέει «εχθρός του καλού είναι το κα­λύ­τε­ρο».

• Κύριε Πα­λαιο­λό­γου, θα ήθελα να μου πείτε αρ­χι­κά, γιατί απο­φα­σί­σα­τε να μι­λή­σε­τε την συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο. Στα τε­λευ­ταία του­λά­χι­στον δύο χρό­νια, που το θέμα της κα­θα­ριό­τη­τας ήταν στην πρώτη γραμ­μή της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των πο­λι­τών αλλά και της επι­και­ρό­τη­τας, επι­λέ­ξα­τε να μην κά­νε­τε δη­μό­σιες το­πο­θε­τή­σεις.

Θεωρώ ότι τώρα είναι η κα­τάλ­λη­λη στιγ­μή. Η πο­λυ­συ­ζη­τη­μέ­νη σύμ­βα­ση με τον ιδιώ­τη είναι πλέον γε­γο­νός, το νησί έχει προ­χω­ρή­σει ένα βήμα μπρο­στά, η υπη­ρε­σία έχει στε­λε­χω­θεί, ο εξο­πλι­σμός έχει ανα­βαθ­μι­στεί, το τρο­χαίο υλικό έχει ορ­γα­νω­θεί σωστά, ο στό­λος έχει ενι­σχυ­θεί, τα οχή­μα­τα είναι τε­λευ­ταί­ας τε­χνο­λο­γί­ας… Γι αυτό επέ­λε­ξα να μι­λή­σω σή­με­ρα, 2,5 πε­ρί­που χρό­νια μετά. Ο σχε­δια­σμός όλης αυτής της πε­ριό­δου απέ­δω­σε σή­με­ρα καρ­πούς και η δια­φο­ρά γί­νε­ται πλέον αντι­λη­πτή από τον δη­μό­τη. Στον τομέα της απο­κο­μι­δής και της σά­ρω­σης έχουν γίνει άλ­μα­τα και ευ­ελ­πι­στώ ότι το 2018 θα πάμε ακόμα κα­λύ­τε­ρα. Αυτός είναι ο δια­δι­κα­στι­κός το­μέ­ας. Το ζη­τού­με­νο είναι να δώ­σου­με έμ­φα­ση στην δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των και να κά­νου­με ένα βήμα μπρο­στά, να αντα­πο­κρι­θού­με στις ανά­γκες της νέας επο­χής. Στο πλαί­σιο αυτό είναι και η μη­χα­νι­κή επε­ξερ­γα­σία των απορ­ριμ­μά­των, ένα φι­λό­δο­ξο εγ­χεί­ρη­μα, το οποίο από μέρα σε μέρα θα ανα­κοι­νώ­σει ο ίδιος ο δή­μαρ­χος. Όταν κι αυτό το εγ­χεί­ρη­μα ολο­κλη­ρω­θεί θα μπο­ρού­με να μι­λά­με για δη­μιουρ­γία νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, για την δυ­να­τό­τη­τα άντλη­σης εσό­δων από την πα­ρα­γω­γή προ­ϊ­ό­ντων μέσα από την επε­ξερ­γα­σία απορ­ριμ­μά­των, για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και της δη­μό­σιας υγεί­ας και για την επέ­κτα­ση του χρό­νου ζωής του ΧΥΤΥ.

• Δεν είναι υπερ­βο­λή να πούμε ότι όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα η Ρόδος είχε πνι­γεί στο σκου­πί­δι και σε αυτή την πε­ρί­ο­δο, δεν εί­χα­τε εμ­φα­νι­στεί που­θε­νά. Κά­ποιοι σας κα­τα­λό­γι­σαν ότι επι­λέ­ξα­τε να κρυ­φτεί­τε.

Δεν κρύ­βο­μαι, δεν έχω κρυ­φτεί και ούτε θα το πράξω ποτέ. Δεν είναι του χα­ρα­κτή­ρα μου. Ξέ­ρε­τε, όλο αυτό το διά­στη­μα που ακού­στη­καν τόσα πολλά και μας χρέ­ω­σαν ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρα, προ­σπα­θού­σα­με να βρού­με την κα­τάλ­λη­λη λύση, σε μια υπη­ρε­σία την οποία ανέ­λα­βα χωρίς υπο­δο­μή και χωρίς εξο­πλι­σμό. Επρε­πε λοι­πόν να πα­λέ­ψου­με με τα πε­ριο­ρι­σμέ­να μέσα που εί­χα­με, αλλά ξέ­ρε­τε, αυτό δεν αφορά τον πο­λί­τη. Τον πο­λί­τη τον εν­δια­φέ­ρει να είναι κα­θα­ρή η πόλη του και έχει δίκιο. Επρε­πε λοι­πόν να δου­λέ­ψου­με, για να μπο­ρέ­σου­με να αντα­πο­κρι­θού­με στις ανά­γκες και δεν ξεχνώ όσους έβα­λαν πλάτη σε όλο αυτό το διά­στη­μα και κυ­ρί­ως τους ερ­γα­ζό­με­νους, που βο­ή­θη­σαν να απο­φύ­γου­με τα χει­ρό­τε­ρα και υπό τις δε­δο­μέ­νες συν­θή­κες να πα­ρά­ξου­με το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό απο­τέ­λε­σμα.

Να το­πο­θε­τη­θώ δη­μό­σια για να πω ότι η Ρόδος είναι γε­μά­τη σκου­πί­δια, δεν επρό­κει­το να αλ­λά­ξει κάτι. Το ζη­τού­με­νο δεν είναι να κά­νου­με δια­πι­στώ­σεις αλλά να δί­νου­με λύ­σεις. Το ου­σια­στι­κό, λοι­πόν, ήταν να βρε­θεί λύση, γι αυτό και επι­κε­ντρώ­θη­κα στον δια­γω­νι­σμό, στη λει­τουρ­γία του ΚΔΑΥ, στον εξο­πλι­σμό και στην ανα­κύ­κλω­ση, στον ΧΥΤΑ -ευ­ελ­πι­στού­με ότι από μέρα σε μέρα θα ανοί­ξει και ο ΧΥΤΑ Νό­τιας Ρόδου. Επι­κε­ντρώ­θη­κα στην απο­κο­μι­δή και στην σά­ρω­ση σε όλο το νησί. Το νησί είναι ένα, δεν υπάρ­χουν δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές, όλοι ζούμε από τον του­ρι­σμό, αυτή είναι η κι­νη­τή­ριος δύ­να­μη της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας και πρέ­πει να βλέ­που­με το κοινό καλό και την συ­νο­λι­κή ει­κό­να, κό­ντρα στις νο­ο­τρο­πί­ες του πα­ρελ­θό­ντος. Εγινε, ανα­γκα­στι­κά, ιε­ράρ­χη­ση προ­τε­ραιο­τή­των για να σώ­σου­με την ει­κό­να του νη­σιού, για να μην πλη­γεί το του­ρι­στι­κό μας προ­ϊ­όν, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ότι δεν δό­θη­κε η πρέ­που­σα προ­σο­χή σε όλο το νησί. Ηταν όμως απα­ραί­τη­το να σώ­σου­με την ει­κό­να του νη­σιού, γι αυτό δό­θη­κε έμ­φα­ση στο ανα­το­λι­κό μέ­τω­πο, στις του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές απ΄ό­που δεν δια­τυ­πώ­θη­κε κα­νέ­να ου­σια­στι­κό πα­ρά­πο­νο. Δώ­σα­με μάχη με τα πε­ριο­ρι­σμέ­να μέσα που εί­χα­με και τις δυ­σκο­λί­ες που προ­έ­κυ­ψαν από την έλ­λει­ψη σύγ­χρο­νων υπο­δο­μών στην υπη­ρε­σία κα­θα­ριό­τη­τας. Πή­γα­με στον πό­λε­μο, χωρίς τα κα­τάλ­λη­λα όπλα αλλά δεν εγκα­τα­λεί­ψα­με την μάχη…

• Θε­ω­ρεί­τε ότι αδι­κη­θή­κα­τε από την πολύ σκλη­ρή κρι­τι­κή που σας ασκή­θη­κε για την ει­κό­να του νη­σιού;

Οποιος ασχο­λεί­ται με τα κοινά, πρέ­πει να δέ­χε­ται την κρι­τι­κή και να μάθει να ακού­ει. Προ­σω­πι­κά, με τον εαυτό μου είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος. Ερ­γά­στη­κα πάρα πολύ, προ­σπά­θη­σα πάρα πολύ και επι­πλέ­ον πολ­λοί άν­θρω­ποι ανέ­χτη­καν την κα­τα­πί­ε­ση που τους άσκη­σα για να πα­ρα­χθεί απο­τέ­λε­σμα. Ολο αυτό τον χρόνο, τον στέ­ρη­σα από την οι­κο­γέ­νειά μου για να κα­τα­φέ­ρου­με να φτά­σου­με στο ση­με­ρι­νό απο­τέ­λε­σμα. Σε κα­νέ­ναν μας δεν άρεσε η ει­κό­να της Ρόδου πνιγ­μέ­νη στα σκου­πί­δια, εμείς όμως που εί­χα­με την ευ­θύ­νη έπρε­πε να βρού­με λύση, το οφεί­λα­με στους δη­μό­τες, στο νησί μας, στις οι­κο­γέ­νειές μας, στα παι­διά μας. Στην ίδια πόλη ζούμε όλοι, την ίδια αγάπη έχου­με για τον τόπο μας.

• Από το ση­με­ρι­νό απο­τέ­λε­σμα είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος;

Ναι, μπορώ να πω ότι είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος αλλά μην ξε­χνά­τε ότι πρό­κει­ται για μια υπη­ρε­σία που δεν στα­μα­τά ποτέ. Τα απορ­ρίμ­μα­τα πα­ρά­γο­νται 24 ώρες το 24ωρο άρα απαι­τεί­ται επα­γρύ­πνη­ση και συ­νε­χής σχε­δια­σμός για να εί­μα­στε πάντα ένα βήμα μπρο­στά και να έχου­με το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό απο­τέ­λε­σμα.

• Πά­ντως κ. Πα­λαιο­λό­γου, γε­μά­τους κά­δους βλέ­που­με ακόμα και σή­με­ρα σε κά­ποια ση­μεία. Τα πα­ρά­πο­να δεν έχουν εκλεί­ψει.

Προ­σπα­θού­με για το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό απο­τέ­λε­σμα. Σί­γου­ρα η ει­κό­να δεν είναι ιδα­νι­κή, οπωσ­δή­πο­τε όμως δεν εί­μα­στε στο ση­μείο που βρι­σκό­μα­σταν στο προη­γού­με­νο διά­στη­μα. Ο πο­λί­της έχει δίκιο να δια­μαρ­τύ­ρε­ται αλλά δεν μπο­ρεί να γνω­ρί­ζει ότι για πα­ρά­δειγ­μα, δεν έγινε απο­κο­μι­δή το βράδυ γιατί κά­ποιος συ­μπο­λί­της μας στάθ­μευ­σε το όχημά του μπρο­στά από τους κά­δους. Ξέ­ρε­τε, οι πα­ρά­γο­ντες είναι πάρα πολ­λοί και δεν τους συ­νυ­πο­λο­γί­ζου­με. Δεν ευ­θύ­νε­ται πάντα η υπη­ρε­σία για τους γε­μά­τους κά­δους, έχει ευ­θύ­νη και ο πο­λί­της. Όμως είναι κοινά πα­ρα­δε­κτό ότι η κα­τά­στα­ση πλέον είναι πολύ κα­λύ­τε­ρη κι αυτό που ανα­φέ­ρα­τε αφορά με­μο­νω­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά. Η σύμ­βα­ση με τον ιδιώ­τη ήταν κα­τα­λυ­τι­κή για την βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας της Ρόδου και της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας του πο­λί­τη.

• Μία σύμ­βα­ση όμως για την οποία έγινε πολύς λόγος και πέ­ρα­σε από 40 κύ­μα­τα… Αι­σθά­νε­στε σή­με­ρα δι­καιω­μέ­νος;

Απο­λύ­τως. Εί­μα­στε οι πρώ­τοι στην Ελ­λά­δα που θέ­σα­με τις συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­δια­γρα­φές και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, εί­μα­στε οι μο­να­δι­κοί που θέ­σα­με ως όρο την τε­χνο­λο­γία euro 6. Θα θυ­μά­στε πολύ καλά ότι τότε με τις απερ­γί­ες όλη η Ελ­λά­δα είχε πνι­γεί στο σκου­πί­δι εκτός από τη Ρόδο. Αυτό ήταν το απο­τέ­λε­σμα σω­στού σχε­δια­σμού κι εφαρ­μο­γής εναλ­λα­κτι­κού σχε­δί­ου. Αυτό θα πρέ­πει να μας το ανα­γνω­ρί­σουν όσοι θε­ω­ρούν τους εαυ­τούς τους «ει­δή­μο­νες» και να ερ­μη­νεύ­σουν πια σωστά τους αριθ­μούς. Οι «ει­δή­μο­νες», όλο αυτό το διά­στη­μα απλώς λα­ΐ­κι­ζαν, πα­ρα­γνω­ρί­ζο­ντας σκο­πί­μως τα ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και αδια­φο­ρώ­ντας για τα οφέλη που θα απέρ­ρε­αν από την σύμ­βα­ση για τον ρο­δια­κό λαό αλλά και για τους επι­σκέ­πτες μας. Η κρι­τι­κή για την κρι­τι­κή και η αντι­πο­λί­τευ­ση για την αντι­πο­λί­τευ­ση απο­κα­λύ­φθη­καν και όλοι όσοι έλε­γαν ότι δεν επρό­κει­το να πε­τύ­χει το εγ­χεί­ρη­μα, δια­ψεύ­στη­καν πα­νη­γυ­ρι­κά. Η αίσια έκ­βα­ση του πο­λυ­συ­ζη­τη­μέ­νου αυτού εγ­χει­ρή­μα­τος, δυ­σα­ρέ­στη­σε πολ­λούς διότι δεν υπάρ­χει πλέον έδα­φος για φθηνή αντι­πο­λί­τευ­ση και λαϊ­κι­σμό. Δεν είναι άλ­λω­στε τυ­χαίο ότι το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο μάς απέ­δω­σε συγ­χα­ρη­τή­ρια για την δια­δι­κα­σία του δια­γω­νι­σμού. Οποιος είναι κα­θα­ρός, δεν έχει να φο­βη­θεί τί­πο­τα…

• Ο σχε­δια­σμός στο εξής τι πε­ρι­λαμ­βά­νει;

Η Διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας πρέ­πει πάντα να εξε­λίσ­σε­ται, πρέ­πει να εί­μα­στε μπρο­στά από τις εξε­λί­ξεις. Να εί­μα­στε διο­ρα­τι­κοί και να πα­ρα­κο­λου­θού­με τις νέες εφαρ­μο­γές, τις νέες τε­χνο­λο­γί­ες και τις νέες δυ­να­τό­τη­τες. Η Ρόδος πέ­ρυ­σι για πρώτη φορά, εμ­φά­νι­σε τον κώ­δω­να για την ανα­κύ­κλω­ση του γυα­λιού όταν στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα υφί­στα­ται εδώ και μια δε­κα­ε­τία. Ο μπλε κάδος στο νησί μας εμ­φα­νί­στη­κε το 2017, όταν εδώ και χρό­νια στην υπό­λοι­πη χώρα, ακόμα και σε μικρά νησιά, γί­νε­ται ανα­κύ­κλω­ση. Πολύ σύ­ντο­μα θα δείτε μια σειρά από δρά­σεις που σκοπό θα έχουν την ενη­μέ­ρω­ση του πο­λί­τη για τα οφέλη και την ανα­γκαιό­τη­τα της ανα­κύ­κλω­σης. Το επό­με­νο βήμα για εμάς, είναι η δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των με νέες τε­χνο­λο­γί­ες που θα μπο­ρούν να απο­δώ­σουν οφέλη σε πολ­λα­πλά επί­πε­δα, όπως είναι για πα­ρά­δειγ­μα το ενερ­γεια­κό. Εχου­με ήδη ξε­κι­νή­σει να σχε­διά­ζου­με το επό­με­νο βήμα. Εχου­με κα­τα­θέ­σει ήδη στο Υπουρ­γείο αί­τη­μα για την ίδρυ­ση και λει­τουρ­γία μο­νά­δας μη­χα­νι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας απορ­ριμ­μά­των και πε­ρι­μέ­νου­με την απά­ντη­ση για να θέ­σου­με σε εφαρ­μο­γή και αυτόν τον σχε­δια­σμό. Μι­λά­με για μια επέν­δυ­ση που ξε­περ­νά τα 30 εκατ. ευρώ και που θα φέρει τη Ρόδο στην νέα εποχή, ως προς την δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των.

• Ο πο­λί­της είναι σύμ­μα­χός σας σε αυτή τη δια­δι­κα­σία;

Ο πο­λί­της μπο­ρεί να εξε­λι­χθεί σε πο­λύ­τι­μο σύμ­μα­χο, όταν ενη­με­ρω­θεί σωστά. Υπάρ­χει κό­σμος που εν­δια­φέ­ρε­ται, υπάρ­χει μια με­γά­λη με­ρί­δα που δεν έχει ενη­με­ρω­θεί ακόμα, υπάρ­χουν κι εκεί­νοι που απλώς αδια­φο­ρούν. Πι­στεύω ότι θα χρεια­στεί ακόμα λίγος χρό­νος για να εξοι­κειω­θούν οι Ρό­διοι με την ανα­κύ­κλω­ση. Στο τέλος Σε­πτεμ­βρί­ου θα έχου­με και τα πρώτα στα­τι­στι­κά στοι­χεία εκτρο­πής από τα σύμ­μει­κτα απορ­ρίμ­μα­τα στο ανα­κυ­κλώ­σι­μο υλικό για να μπο­ρέ­σου­με να κά­νου­με έναν πρώτο απο­λο­γι­σμό. Μέχρι στιγ­μής πά­ντως, τα απο­τε­λέ­σμα­τα είναι εν­θαρ­ρυ­ντι­κά.

• Πά­ντως η δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των είναι άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­νη με την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών και απο­τε­λεί βα­ρό­με­τρο για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα κάθε δη­μο­τι­κής αρχής. Πώς θε­ω­ρεί­τε ότι τα πή­γα­τε σε αυτόν τον τομέα;

Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα είναι ένας δύ­σκο­λος το­μέ­ας που πε­ρι­λαμ­βά­νει μια σειρά από δρά­σεις και έργα και που πράγ­μα­τι δίνει το στίγ­μα της κάθε δη­μο­τι­κής αρχής. Θεωρώ ότι υπό τις δε­δο­μέ­νες συν­θή­κες και μέσα στο γε­νι­κό­τε­ρο πλαί­σιο των δυ­σκο­λιών που βιώ­νει η χώρα, τις δρα­μα­τι­κές πε­ρι­κο­πές των πόρων των ΟΤΑ και των αλ­λα­γών του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου, πρά­ξα­με το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό. Βε­βαί­ως πάντα εχθρός του καλού είναι το κα­λύ­τε­ρο. Το ζή­τη­μα είναι να μπαί­νουν δια­χρο­νι­κά θε­μέ­λια. Σε ό,τι αφορά την δική μας υπη­ρε­σία πλέον επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε την δυ­να­τό­τη­τα να μπο­ρεί ο πο­λί­της να επι­κοι­νω­νεί ηλε­κτρο­νι­κά με την υπη­ρε­σία, να κα­τα­γρά­φε­ται το αί­τη­μά του και να επε­ξερ­γά­ζε­ται από το ανά­λο­γο στε­λε­χια­κό δυ­να­μι­κό και η επέμ­βα­ση να είναι άμεση.

• Ολο αυτό το διά­στη­μα, υπήρ­ξαν στιγ­μές που σκε­φτή­κα­τε να τα πα­ρα­τή­σε­τε;

Πολ­λές φορές.

• Τι σας κρά­τη­σε;

Η υπο­μο­νή και η επι­μο­νή. Πί­στευα ότι θα τα κα­τα­φέ­ρου­με. Ηταν ένα με­γά­λο στοί­χη­μα.

• Ηταν και προ­σω­πι­κό στοί­χη­μα κ. αντι­δή­μαρ­χε;

Ναι. Κι αυτό ήταν που με κρά­τη­σε. Γιατί ποτέ μέχρι σή­με­ρα, δεν είχα πα­ρα­τή­σει κάτι στη μέση. Ημουν σί­γου­ρος για τον δρόμο που επι­λέ­ξα­με να ακο­λου­θή­σου­με και ήταν άδικα τα όσα προ­σπά­θη­σαν να μας προ­σά­ψουν. Γι αυτό θέ­λη­σα να υπε­ρα­σπι­στώ την επι­λο­γή μου μέχρι τέ­λους.

• Το επό­με­νο προ­σω­πι­κό στοί­χη­μα ποιο είναι;

Να πα­ρα­χθεί έργο στην υπη­ρε­σία που θα μεί­νει πα­ρα­κα­τα­θή­κη για τα επό­με­να χρό­νια.