Σε κινητοποίηση προχώρησαν χθες οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Ρόδου

Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το σλό­γκαν του αδι­κο­χα­μέ­νου Τζόρτζ Φλόιντ ‘I can’t breathe’ προ­χώ­ρη­σαν χτες σε κι­νη­το­ποί­η­ση, οι ερ­γα­ζό­με­νοι στο νο­σο­κο­μείο Ρόδου και σε συ­γκέ­ντρω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας στην εί­σο­δο του Νο­σο­κο­μεί­ου. Βα­σι­κά αι­τή­μα­τα ήταν η ενί­σχυ­ση του νο­σο­κο­μεί­ου με προ­σω­πι­κό καθώς υπάρ­χουν τε­ρά­στια κενά και δη­μιουρ­γού­νται άπει­ρα προ­βλή­μα­τα στην εξυ­πη­ρέ­τη­ση των ασθε­νών.

Στην κι­νη­το­ποί­η­ση με­τεί­χαν και σύλ­λο­γοι που στε­γά­ζο­νται στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο, όπως ο Σύλ­λο­γος Καρ­κι­νο­πα­θών κ.ά.

Στην ομι­λία του ο αντι­πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου των Ερ­γα­ζο­μέ­νων κ. Στέ­φα­νος Ια­τρί­δης, επι­σή­μα­νε με­τα­ξύ άλλων τα εξής:

«Κλι­νι­κές, όπως η νευ­ρο­λο­γι­κή, λει­τουρ­γεί με την υπερ­προ­σπά­θεια ενός για­τρού και μιας νο­ση­λεύ­τριας. Η ΜΕΘ είναι γε­μά­τη με δια­σω­λη­νω­μέ­νους ασθε­νείς και το προ­σω­πι­κό εξου­θε­νω­μέ­νο στην κυ­ριο­λε­ξία, αφού βάσει του ορ­γα­νι­σμού θα έπρε­πε να λει­τουρ­γούν τρία κρε­βά­τια, αλλά αυτή την στιγ­μή λει­τουρ­γούν εφτά, με δύο συ­να­δέλ­φους να έχουν βγει σε αναρ­ρω­τι­κή άδεια. Ο αξο­νι­κός το­μο­γρά­φος βρί­σκε­ται εκτός λει­τουρ­γί­ας εδώ και μία εβδο­μά­δα με τα βαριά πε­ρι­στα­τι­κά να δια­κο­μί­ζο­νται σε ιδιώ­τη.

Πέ­ρα­σαν πάνω από δύο μήνες κα­ρα­ντί­νας και ένας μήνας άρσης των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων και όλος ο χρό­νος που δό­θη­κε από μέ­ρους μας στην κυ­βέρ­νη­ση πε­τά­χτη­κε στα σκου­πί­δια.

Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος φαί­νε­ται ότι το μόνο που εν­διέ­φε­ρε την κυ­βέρ­νη­ση και τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες ήταν να σώ­σουν το brand name της χώρας ως του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού, αδια­φο­ρώ­ντας πλή­ρως για τους ερ­γα­ζό­με­νους, τους μι­κρούς αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους, και τον φτωχό λαό του νη­σιού μας.

Από­δει­ξη, η κα­τά­στα­ση στα νο­σο­κο­μεία με την υπο­στε­λέ­χω­ση, την με­τα­τρο­πή τους σε κο­ρω­νο­σο­κο­μεία, για να αντε­πε­ξέλ­θει στις απαι­τή­σεις της παν­δη­μί­ας, χωρίς όμως, να μπο­ρεί να συν­δυά­σει τον έλεγ­χο και τη νο­ση­λεία των ασθε­νών με διά­φο­ρες άλλες πα­θή­σεις που δεν στα­μά­τη­σαν να υπάρ­χουν!

Απο­τέ­λε­σμα στο νησί μας να είναι ανύ­παρ­κτη η πρω­το­βάθ­μια υγεία και υπο­στε­λε­χω­μέ­να κέ­ντρα υγεί­ας και πε­ρι­φε­ρεια­κά ια­τρεία. Το νο­σο­κο­μείο να μην μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τή­σει τα τα­κτι­κά χει­ρουρ­γεία.

Οι καρ­κι­νο­πα­θείς ζουν με τον φόβο ο ΕΟΠΠΥ να τους κόψει την συ­ντα­γο­γρά­φη­ση στα πα­νά­κρι­βα αντι­καρ­κι­νι­κά φάρ­μα­κα.

Την πλειο­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων να είναι εξου­θε­νω­μέ­νοι σω­μα­τι­κά και ψυ­χι­κά, με την αγω­νία πού θα πάει αυτή η κα­τά­στα­ση. Σε πολλά τμή­μα­τα αδυ­να­τού­με να πά­ρου­με τις άδειές μας, να ξε­κου­ρα­στού­με, να πε­ρά­σου­με με­ρι­κές μέρες το κα­λο­καί­ρι με τις οι­κο­γέ­νειές μας μετά από έναν δύ­σκο­λο χει­μώ­να.

Οι 18 προ­σλή­ψεις είναι στα­γό­να στον ωκε­α­νό των ελ­λεί­ψε­ων σε προ­σω­πι­κό. Το νο­σο­κο­μείο λει­τουρ­γεί σχε­δόν με το μισό προ­σω­πι­κό που προ­βλέ­πε­ται.

Επί­σης, συ­νυ­πάρ­χει ο φόβος ότι δεν θα μπο­ρέ­σου­με να αντε­πε­ξέλ­θου­με σε πε­ρί­πτω­ση εξά­πλω­σης της επι­δη­μί­ας στο νησί. Η κυ­βέρ­νη­ση, ο Δήμος και η Πε­ρι­φέ­ρεια το­πο­θε­τού­νται μόνο στο πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν τα COVID πε­ρι­στα­τι­κά του­ρι­στών, ενώ για την συ­νο­λι­κή υγειο­νο­μι­κή θω­ρά­κι­ση του νη­σιού δε βγά­ζουν άχνα.

Προ­φα­νώς μας θε­ω­ρούν ανα­λώ­σι­μους και την υγειο­νο­μι­κή θω­ρά­κι­ση του νη­σιού κό­στος και μά­λι­στα τώρα που η νέα κρίση χτυπά την πόρτα της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μί­ας ενώ οι με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες, αυτοί που κάθε χρόνο έσπα­ζαν το ένα ρεκόρ κερ­δών μετά το άλλο, τώρα από την μία προ­σπα­θούν να μας κλεί­σουν τα μάτια με δω­ρε­ές και φι­λαν­θρω­πι­κές δρά­σεις και από την άλλη τσα­κώ­νο­νται με­τα­ξύ τους για το ποιος θα βάλει πιο βαθιά το χέρι στον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της ΕΕ, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί που χτί­στη­καν με την βαριά φο­ρο­λο­γία του λαού μας.

Εμείς μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες δεν μέ­νου­με απα­θείς. Με αφορ­μή την πα­νυ­γειο­νο­μι­κή απερ­γία κα­λού­με κάθε συ­νά­δελ­φο/ισσα να σκε­φτεί. Κα­λού­με όλο τον λαό της Ρόδου να σκε­φτεί. Έχου­με αρ­κε­τή πείρα από την προη­γού­με­νη οι­κο­νο­μι­κή κρίση. Ξέ­ρου­με πολύ καλά με όποια κυ­βέρ­νη­ση ποιοι θα κλη­θούν να πλη­ρώ­σουν την κρίση. Να σκε­φτούν τι μέλ­λον θέ­λουν για τα παι­διά τους, για τις οι­κο­γέ­νειές τους, για τους ίδιους; Τι υγειο­νο­μι­κή κά­λυ­ψη θέ­λουν μέσα στην κρίση που η ανερ­γία και η φτώ­χεια θα εξα­πλω­θούν και ο πε­ρισ­σό­τε­ρος κό­σμος δεν θα μπο­ρεί να απευ­θυν­θεί στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή – ια­τρείο.

Τώρα είναι η ώρα να δώ­σου­με πλη­ρω­μέ­νη απά­ντη­ση στην ΕΕ και στην κυ­βέρ­νη­ση. Η υγεία δεν είναι εμπό­ρευ­μα, είναι δι­καί­ω­μα. Στο 2020 δεν δε­χό­μα­στε να ζούμε χει­ρό­τε­ρα από ό,τι η αν­θρω­πό­τη­τα πριν σα­ρά­ντα χρό­νια. Η τε­χνο­λο­γία, η επι­στή­μη δίνει όλες τις δυ­να­τό­τη­τες να πα­ρέ­χει δω­ρε­άν το κρά­τος σύγ­χρο­νες ποιο­τι­κές υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας σε όλο τον λαό.

Κα­λού­με όλα τα σω­μα­τεία-συλ­λό­γους να στη­ρί­ξουν τα δί­καια αι­τή­μα­τά μας που είναι και δικά τους. Να ανα­μορ­φω­θεί ο ορ­γα­νι­σμός του νο­σο­κο­μεί­ου για να αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανά­γκες.

– Μα­ζι­κές προ­σλή­ψεις μό­νι­μου προ­σω­πι­κού στις δη­μό­σιες δομές Υγεί­ας.

– Μο­νι­μο­ποί­η­ση όλων των συμ­βα­σιού­χων-ερ­γο­λα­βι­κών ερ­γα­ζο­μέ­νων

– Έντα­ξη στα ΒΑΕ όλων όσοι ερ­γά­ζο­νται σε αντί­στοι­χες συν­θή­κες.

– Ου­σια­στι­κές αυ­ξή­σεις σε μι­σθούς. Επα­να­φο­ρά 13ου και 14ου μι­σθού.

– Λήψη όλων των ανα­γκαί­ων μέ­τρων προ­στα­σί­ας της υγεί­ας και ασφά­λειας στους χώ­ρους δου­λειάς.

– Απο­κλει­στι­κά δη­μό­σιο δω­ρε­άν σύ­στη­μα Υγεί­ας – Πρό­νοιας, με πλήρη και επαρ­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση.

Και όπως ο αδι­κο­χα­μέ­νος Τζόρτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ φώ­να­ξε ‘I can’t breathe’ έτσι κι εμείς, φω­νά­ζου­με ότι “δεν αντέ­χου­με άλλο”».