Τα γκρίζα σημεία της συμφωνίας

Ολοι ανα­κου­φί­στη­καν, αλλά κα­νέ­νας σχε­δόν (εκτός, ίσως από το Μα­ξί­μου) δεν θριαμ­βο­λό­γη­σε για την προ­χθε­σι­νή από­φα­ση του Eurogroup. Επει­τα από τόση ανα­μο­νή και τόσα μέτρα, που ψη­φί­στη­καν, η ελά­φρυν­ση του χρέ­ους πα­ρα­πέ­μπε­ται και πάλι για το 2018 και το QE δεν φαί­νε­ται να εξα­σφα­λί­ζε­ται. Τι συ­νέ­βη λοι­πόν προ­χθές στο Λου­ξεμ­βούρ­γο; Πα­ρα­κά­τω επι­χει­ρού­νται κά­ποιες απα­ντή­σεις σε βα­σι­κά ερω­τή­μα­τα:

Ποιο ήταν το βα­σι­κό κέρ­δος για την Ελ­λά­δα από το προ­χθε­σι­νό Eurogroup;

H δόση των 8,5 δισ. ευρώ. Μπο­ρού­με να πλη­ρώ­σου­με τις υπο­χρε­ώ­σεις του Ιου­λί­ου, που είναι 7,4 δισ. ευρώ, και να εξο­φλη­θούν λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές του Δη­μο­σί­ου 1,6 δισ. ευρώ σε δύο δό­σεις, από 800 εκατ. ευρώ. Η πρώτη θα δοθεί άμεσα με την εκτα­μί­ευ­ση και η δεύ­τε­ρη το φθι­νό­πω­ρο.

Ως προς την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους, τι συμ­φω­νή­θη­κε;

Εγινε κά­ποια συ­γκε­κρι­με­νο­ποί­η­ση των με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων, αλλά όχι αρ­κε­τή για να μι­λά­με για «κα­θα­ρό­τη­τα». Απο­φα­σί­στη­κε ότι η μέση σταθ­μι­σμέ­νη ωρί­μαν­ση των ομο­λό­γων πα­ρα­τεί­νε­ται κατά 0-15 χρό­νια. Η μέση ωρί­μαν­ση είναι σή­με­ρα 30 χρό­νια, άρα τα 15 επι­πλέ­ον χρό­νια είναι ικα­νο­ποι­η­τι­κά. Ωστό­σο, το «0» δεν έφυγε, αφή­νο­ντας τους επεν­δυ­τές σε αβε­βαιό­τη­τα. Δεν έφυγε επί­σης η δια­τύ­πω­ση ότι τα μέτρα θα εφαρ­μο­στούν «στον βαθμό που χρειά­ζε­ται». Η προη­γού­με­νη δια­τύ­πω­ση ήταν ίσως λίγο χει­ρό­τε­ρη, αφού έλεγε «αν χρειά­ζε­ται».

H γαλ­λι­κή πρό­τα­ση τε­λι­κά πέ­ρα­σε;

Εγινε δεκτή η κε­ντρι­κή της ιδέα, να δη­μιουρ­γη­θεί ένας μη­χα­νι­σμός που θα συν­δέ­ει τα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέ­ους με την ανά­πτυ­ξη. Ομως, οι λε­πτο­μέ­ρειες του μη­χα­νι­σμού θα προσ­διο­ρι­στούν μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος, το 2018. Ας ση­μειω­θεί ότι ως προς το πε­ριε­χό­με­νο της πρό­τα­σης αυτής υπάρ­χουν και επι­φυ­λά­ξεις, αφού ο μη­χα­νι­σμός ίσως απο­τε­λέ­σει αντι­κί­νη­τρο στις κυ­βερ­νη­τι­κές προ­σπά­θειες για τό­νω­ση της ανά­πτυ­ξης, προ­κει­μέ­νου να δοθεί με­γα­λύ­τε­ρη ελά­φρυν­ση χρέ­ους.

Εξα­σφα­λί­σθη­κε η έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης (QE);

Oχι, αν και δό­θη­καν πε­ρισ­σό­τε­ρες διευ­κρι­νί­σεις ως προς τη μελ­λο­ντι­κή ελά­φρυν­ση του χρέ­ους. Επί της ου­σί­ας, η ΕΚΤ δύ­σκο­λα θα απο­φα­σί­σει την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, αν προη­γου­μέ­νως δεν χα­ρα­κτη­ρί­σει βιώ­σι­μο το χρέος το ΔΝΤ.

Σύμ­φω­να με πηγή που επι­κα­λεί­ται το Reuters σε χθε­σι­νό τη­λε­γρά­φη­μά του, η ΕΚΤ χρειά­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρη σα­φή­νεια στο είδος της ελά­φρυν­σης του χρέ­ους που θα πάρει η Ελ­λά­δα από τους πι­στω­τές της, προ­κει­μέ­νου να απο­φα­σί­σει την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο QE. Αλ­λω­στε και ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος απέ­φυ­γε τις θριαμ­βο­λο­γί­ες και είπε προ­χθές ότι η από­φα­ση είναι θέμα της ΕΚΤ.

Το ΔΝΤ θα συμ­με­τά­σχει, πότε;

Είναι αρ­κε­τά ασα­φές. Αυτό που απο­φα­σί­σθη­κε είναι να ει­ση­γη­θεί η κ. Λα­γκάρντ ένα stand by arrangement, με δυ­να­τό­τη­τα χρη­μα­το­δό­τη­σης 2 δισ. δο­λα­ρί­ων, που θα εκτα­μιευ­θεί, όμως, μόνον εφό­σον μπο­ρεί να δια­σφα­λι­σθεί, στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος, ότι το χρέος είναι βιώ­σι­μο. Πολ­λοί ανα­λυ­τές θε­ω­ρούν ότι στην πράξη το ΔΝΤ δεν θα εκτα­μιεύ­σει τί­πο­τα. Αλ­λω­στε, το ποσό είναι και ασή­μα­ντο και το επι­τό­κιο του ΔΝΤ υψη­λό­τε­ρο από τα ευ­ρω­παϊ­κά.

Πότε θα βγού­με στις αγο­ρές;

Μέχρι πρό­τι­νος, ο σχε­δια­σμός προ­έ­βλε­πε έξοδο στις αγο­ρές μετά το QE και πολ­λοί θε­ω­ρούν ότι αυτό πα­ρα­μέ­νει το βα­σι­κό σε­νά­ριο. Αυτό ση­μαί­νει ότι, στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, η έξο­δος το­πο­θε­τεί­ται στα τέλη του 2017 με αρχές του 2018, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι μέχρι τότε θα γίνει με­γα­λύ­τε­ρη συ­γκε­κρι­με­νο­ποί­η­ση των μέ­τρων ελά­φρυν­σης του χρέ­ους από τη γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση που θα προ­κύ­ψει μετά τις εκλο­γές. Ο επι­κε­φα­λής του ESM, Κλά­ους Ρέ­γκλινγκ, είπε ότι η Ελ­λά­δα θα μπο­ρέ­σει να ξα­να­βγεί στις αγο­ρές το 2017 ή νωρίς μέσα στο 2018.

Το Eurogroup δε­σμεύ­θη­κε να πα­ρά­σχει υπο­στή­ρι­ξη, με τη δη­μιουρ­γία, από τις επό­με­νες δό­σεις, ενός «μα­ξι­λα­ριού» με­τρη­τών.

Θα μπο­ρέ­σει η Ελ­λά­δα να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες της από τις αγο­ρές μετά το 2018 ή θα χρεια­στεί νέο μνη­μό­νιο;

Είναι πρό­ω­ρο να απα­ντη­θεί. Το 2018, οι ανά­γκες είναι αντι­με­τω­πί­σι­μες, κυ­μαί­νο­νται στα 10 δισ. ευρώ, αλλά το 2019 φτά­νουν τα 19 δισ. ευρώ και αυτό δύ­σκο­λα θα το κα­λύ­ψει το Δη­μό­σιο, υπο­στη­ρί­ζουν τρα­πε­ζι­κές πηγές. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, αυτήν τη στιγ­μή κα­νέ­νας δεν θέλει να μι­λά­ει για 4ο μνη­μό­νιο.

Εξάλ­λου, νέα κον­δύ­λια δεν προ­βλέ­πε­ται να υπάρ­ξουν. Με τη δόση των 8,5 δισ. ευρώ θα έχου­με απορ­ρο­φή­σει συ­νο­λι­κά 40 από τα 86 δισ. ευρώ του τρί­του μνη­μο­νί­ου.

Είχε δίκιο ο Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε που είπε ότι η κυ­βέρ­νη­ση ανέ­βα­λε την από­φα­ση για τρεις εβδο­μά­δες για επι­κοι­νω­νια­κούς λό­γους;

Η αλή­θεια είναι ότι στο διά­στη­μα αυτό έγι­ναν κά­ποιες βελ­τιώ­σεις. Πά­ντως, ο κ. Τσα­κα­λώ­τος προ­χθές το βράδυ πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι η από­φα­ση σε ό,τι αφορά το χρέος δεν αντι­στοι­χεί στις θυ­σί­ες του ελ­λη­νι­κού λαού. Αντι­θέ­τως, το Μα­ξί­μου με non paper υπο­στή­ρι­ζε πως «η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά πήρε αυτά που ήθελε».

Κα­θη­με­ρι­νή