Ρόδιος ασφαλιστής κατηγορείται για υπεξαίρεση αντικειμένου μεγάλης αξίας

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα καθίσει Ροδίτης ασφα­λι­στής κατη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρεση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας, που του το είχαν εμπι­στευ­θεί με την ιδιό­τητα του εντο­λο­δό­χου κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ο μηνυτής ασκεί επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα στον τομέα των ασφα­λειών και ασφα­λι­στι­κών συμ­βά­σεων και δια­τη­ρεί ασφα­λι­στικό γραφείο στη Ρόδο.

Στα πλαίσια της ανωτέρω επαγ­γελ­μα­τι­κής του δρα­στη­ριό­τη­τας συνήψε τον Νοέμ­βριο του 2007 με τον κατη­γο­ρού­μενο σύμβαση συνερ­γα­σίας.

Του ανέθεσε συγκε­κρι­μένα υπη­ρε­σίες ανε­ξάρ­τη­του συνερ­γάτη κι εκείνος ανέλαβε τη συμ­βα­τική υπο­χρέ­ωση προς υπο­στή­ριξη κι υπο­βο­ή­θηση του μηνυτή ασφα­λι­στή στα πλαίσια της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους συνερ­γα­σίας, γνω­ρί­ζο­ντας και συστή­νο­ντας πελάτες στον ασφα­λι­στή και στη συνέ­χεια συνά­πτο­ντας στο όνομα και για λογα­ρια­σμό του ασφα­λι­στή ασφα­λι­στι­κές συμ­βά­σεις με τους πελάτες, να εισπράτ­τει για λογα­ρια­σμό του τα ασφά­λι­στρα και να τα απο­δί­δει μέσα σε χρονικό διά­στημα δύο μηνών από την έναρξη εκάστου ασφα­λι­στι­κού συμ­βο­λαίου.

Συνο­μο­λο­γή­θηκε δε μεταξύ τους, ο κατη­γο­ρού­με­νος, ως ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος – συνερ­γά­της, να λαμ­βά­νει επί του καθαρού ασφα­λί­στρου τη συμ­φω­νη­θείσα μεταξύ του ιδίου και του μηνυτή «προ­μή­θεια», η οποία ανερ­χό­ταν σε ποσοστό 15% επί του καθαρού ασφα­λί­στρου μειω­μέ­νου κατά τον ανα­λο­γού­ντα επί της προ­μή­θειας φόρο ποσο­στού 30%, το δε υπο­λει­πό­μενο ποσό, το οποίο προ­κύ­πτει από το μαθη­μα­τικό τύπο [μικτά ασφά­λι­στρα – (προ­μή­θεια – φόρος προ­μή­θειας)], να το απο­δί­δει ο κατη­γο­ρού­με­νος στον ασφα­λι­στή.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, που έχει σχη­μα­τι­στεί, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να εισέ­πραξε από 93 ασφα­λι­σμέ­νους πελάτες για λογα­ρια­σμό του μηνυτή ασφα­λι­στή μικτά ασφά­λι­στρα συνο­λι­κού ποσού 13.069,81 ευρώ κι ενώ όφειλε να απο­δώ­σει στον ασφα­λι­στή συνο­λικά το χρη­μα­τικό ποσό των 12.189,18 ευρώ εντός δύο μηνών από την έναρξη εκάστου εκ των συνα­φθέ­ντων ασφα­λι­στη­ρίων συμ­βο­λαίων δεν το έπραξε.

Τα ανωτέρω φέρο­νται να προ­κύ­πτουν τόσο από την επι­συ­να­πτό­μενη στην έγκληση καρτέλα του μηνυτή ανα­φο­ρικά με την κίνηση του λογα­ρια­σμού του κατη­γο­ρου­μέ­νου για κάθε μια απο τις ασφα­λι­στι­κές εται­ρείες με τις οποίες είχε συμ­βλη­θεί για λογα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας εται­ρείας, όσο και από την από 27-3-2012 ανωμοτί εξέταση του πολι­τι­κώς ενάγοντoς και τις από 27-10-2011 ένορκες κατα­θέ­σεις δύο μαρ­τύ­ρων.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, απο­λο­γού­με­νος αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία, που του απο­δί­δε­ται, και ισχυ­ρί­στηκε ότι ο ίδιος προ­μη­θευό­ταν ασφα­λι­στή­ρια, όχι ως εντο­λο­δό­χος του εγκα­λού­ντος προ­κει­μέ­νου να τα πωλήσει για λογα­ρια­σμό του προς τρίτους και να απο­δώ­σει σε αυτόν το αντί­τιμο, αλλά επί πιστώ­σει και κατά κυριό­τητα για λογα­ρια­σμό του κατόπιν παραγ­γε­λίας (excharge order) προ­κει­μέ­νου να τα μετα­πω­λή­σει σε διά­φο­ρους πελάτες του για δικό του λογα­ρια­σμό έναντι του συμ­φω­νη­θέ­ντος με τον εγκα­λού­ντα ποσο­στού κέρδους, και όχι έναντι συμ­φω­νη­θεί­σας «προ­μή­θειας».