Ρόδος : Εισέπραττε συντάξεις συγγενών που είχαν αποβιώσει!

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, κατη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια με συνο­λικό όφελος που υπερ­βαί­νει τις 30.000 ευρώ παρα­πέ­μπε­ται με βού­λευμα που εξέδωσε την 13η Ιανουα­ρίου 2015 το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας κάτοι­κος Ρόδου, που εισέ­πραττε τις συντά­ξεις συγ­γε­νών του που είχαν πεθάνει.

Η    μητέρα   του   κατη­γο­ρου­μέ­νου, ήταν συντα­ξιού­χος του Ιδρύ­μα­τος Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σεων (Ι.Κ.Α.) λαμ­βά­νο­ντας μηνιαίως  σύνταξη   ανα­πη­ρίας  από   την   16-1-1989,  τα  χρη­μα­τικά  δε  ποσά  μηνιαίως κατα­τί­θε­ντο     από     το     Ι.Κ.Α.     στον     τρα­πε­ζικό     λογα­ρια­σμό   που δια­τη­ρούσε στην Αγρο­τική Τράπεζα της Ελλάδος, με συν­δι­καιού­χους τον κατη­γο­ρού­μενο, υιό της και τον ήδη απο­βιώ­σα­ντα σύζυγό της, πατέρα του κατη­γο­ρού­με­νου.

Η   συντα­ξιού­χος απε­βί­ωσε την 27-5-2001. Ωστόσο, ο υιός της, εξα­κο­λου­θούσε να λαμ­βά­νει τη σύνταξη μηνιαίως της μητέρας του, για το χρονικό διά­στημα από την 1-6-2001 έως την 31-8-2008, η οποία ανέρ­χε­ται συνο­λικά στο ποσό των 49.116,70 €, απο­κρύ­πτο­ντας από το Ι.Κ.Α. το θάνατο της μητέρας του, αν και όφειλε να ενη­με­ρώ­σει σχε­τι­κώς τον συντα­ξιο­δο­τικό της φορέα, απο­σκο­πώ­ντας να εισπράτ­τει ο ίδιος μηνιαίως τη σύνταξη.

Με τον τρόπο αυτό ζημίωσε το Ι.Κ.Α. με το ποσό  των  49.116,70 €, πλέον  προ­σαυ­ξή­σεων  5% για  αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θεί­σες παροχές, ήτοι συνο­λικά με το ποσό των 56.914,98 €.

Επι­πλέον, ο κατη­γο­ρού­με­νος ήταν συν­δι­καιού­χος και στον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό που δια­τη­ρούσε στην Αγρο­τική Τράπεζα της Ελλάδος η θεία του,  η οποία ήταν συντα­ξιού­χος του Ιδρύ­μα­τος Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σεων (Ι.Κ.Α.) με μηνιαία σύνταξη, λόγω γήρατος, ήδη από την 25-1-1996 και λόγω θανάτου ήδη από την 1-1-1981, στον οποίο τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό κατα­τί­θε­ντο από το Ι.Κ.Α. μηνιαίως τα χρη­μα­τικά   ποσά   που  αντι­στοι­χού­σαν  σε  εκάστη   εκ  των  δύο  συντά­ξεων.

Η   θεία του    απε­βί­ωσε    την    25-11-2006.    Ωστόσο,    ο    κατη­γο­ρού­με­νος, εξα­κο­λου­θούσε να λαμ­βά­νει τη σύνταξη μηνιαίως της θείας του, για το χρονικό διά­στημα από την 1-1-2007 έως την 31-3-2007, η οποία ανέρ­χε­ται συνο­λικά στο ποσό των 6.169,00 ευρώ,  απο­κρύ­πτο­ντας από το Ι.Κ.Α. το θάνατό της, αν και όφειλε να ημε­ρώ­σει σχε­τι­κώς τον συντα­ξιο­δο­τικό της φορέα. Με τον τρόπο αυτό ζημίωσε το Ι.Κ.Α. με το  ποσό   των 6.169,60 €,  πλέον  προ­σαυ­ξή­σεων  5 %  για αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θεί­σες παροχές, ήτοι συνο­λικά με το ποσό των 6.349,54 €.

Από την τέλεση των πράξεών του αυτών, οι οποίες επα­να­λή­φθη­καν για μεγάλο χρονικό διά­στημα και μάλιστα λαμ­βά­νο­ντας αχρε­ω­στή­τως τις συντά­ξεις και της μητέρας αλλά και της θείας του, που είχαν ήδη απο­βιώ­σει, συνά­γε­ται ότι πρό­κει­ται για πρόσωπο που  δια­πράτ­τει απάτες κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.