ΔΕΥΑΡ: Συμφωνία για δώρα και επίδομα αδείας κλείνει την εκκρεμότητα με 154 υπαλλήλους

Η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Υδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης στη Ρόδο ορι­στι­κο­ποί­ησε εξώδικη λύση με εργα­ζό­με­νους για την περι­κοπή των δώρων και του επι­δό­μα­τος αδείας, βάζο­ντας τέλος σε μια διαφορά που είχε οδη­γη­θεί στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου εγκρί­νει ρητά τη συμ­βι­βα­στική επίλυση και το πλήρες πρα­κτικό, με όρους που καθο­ρί­ζουν ακριβώς τα ποσά, τις κρα­τή­σεις και τον τρόπο κατα­βο­λής, απο­μειώ­νο­ντας το δικα­στικό ρίσκο και επι­τρέ­πο­ντας αξιό­πι­στο οικο­νο­μικό προ­γραμ­μα­τι­σμό.

Τα συμ­φω­νη­μένα  ποσά ανά δικαιούχο

Σύμφωνα με το εγκε­κρι­μένο κείμενο του πρα­κτι­κού, για τους αριθ­μούς 1 έως 136 προ­βλέ­πε­ται κατα­βολή 3.250 € στον καθένα. Για τους επό­με­νους δικαιού­χους ορί­ζο­νται κλι­μα­κωτά ποσά: 137 έως 140 με 2.250 € ο καθένας, 141 έως 143 με 2.000 €, 144 με 1.812,50 €, 145 με 1.750 €, 146 έως 147 με 1.312,50 €, 148 με 1.812,50 €, 149 με 2.000 €, 150 έως 151 με 2.250 € και 152 έως 154 με 2.000 €.

Το καθαρό κόστος του συμ­βι­βα­σμού  για τη ΔΕΥΑΡ

Από την παρα­πάνω κατα­νομή προ­κύ­πτει συνο­λικό κεφά­λαιο ύψους 477.500€ περίπου.

Στο πρα­κτικό περι­λαμ­βά­νε­ται ρητά όρος παρα­κρά­τη­σης δικη­γο­ρι­κής αμοιβής 8% πλέον ΦΠΑ 24% για τους πλη­ρε­ξού­σιους των εργα­ζο­μέ­νων. Η παρα­κρά­τηση γίνεται «από το χρη­μα­τικό ποσό του κεφα­λαίου» και απο­δί­δε­ται από την επι­χεί­ρηση σε 5 άτοκες μηνιαίες δόσεις. Πρό­κει­ται ουσια­στικά για παρα­κρά­τηση μέσα από τα ήδη συμ­φω­νη­μένα ποσά, όχι για επι­βά­ρυνση επι­πλέον του κεφα­λαίου.

Επι­πλέον, το πρα­κτικό ορίζει ότι η ΔΕΥΑΡ θα παρα­κρα­τή­σει τον ανα­λο­γού­ντα φόρο και τυχόν οφειλές των δικαιού­χων προς την επι­χεί­ρηση πριν από την κατα­βολή της πρώτης δόσης. Οι πλη­ρω­μές προς τους δικαιού­χους γίνο­νται σε 5 άτοκες ισό­πο­σες μηνιαίες δόσεις, μετά τις παρα­κρα­τή­σεις.

Το όφελος από τον συμ­βι­βα­σμό

Κρί­σι­μος όρος του πρα­κτι­κού είναι η ρητή παραί­τηση των εργα­ζο­μέ­νων από το αίτημα κατα­βο­λής τόκων, είτε από τη δήλη ημέρα κάθε κον­δυ­λίου είτε, εναλ­λα­κτικά, από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολο­σχερή εξό­φληση. Η δίκη που είχε ανοι­χθεί δεν θα συνε­χι­στεί, ενώ η δικα­στική δαπάνη συμ­ψη­φί­ζε­ται. Αυτοί οι δύο όροι συγκρο­τούν το βασικό οικο­νο­μικό όφελος για την επι­χεί­ρηση.