ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ένας χρόνος χωρίς τον Γιώργο Σπανό

news room 2 λεπτά ανάγνωση
ΣΠΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Ήταν 13 του Νοέμβρη – ένα χρόνο πριν – όταν ο ήλιος της ζωής τού Γιώργου Σπανού βασί­λεψε πίσω από τις αγα­πη­μέ­νες βου­νο­κορ­φές της Λέρου και της Ρόδου – των δύο νησιών που λάτρευε.

Ένα χρόνο μετά ο τολ­μη­ρός αγω­νι­στής, ο δημιουρ­γός, μα πάνω απ’ όλα «ο Άνθρω­πος» βρί­σκε­ται καθη­με­ρινά ανάμεσά μας. Ζει στις ψυχές, στις καρδιές και στον νου μας, φωτει­νός φάρος και καθο­δη­γη­τής της δικής μας ζωής.

Πώς να ξεχάσει κανείς ότι ολάκερη η ζωή του ήταν ένας αδιά­κο­πος αγώνας. Από τα φτωχικά, δύσκολα παιδικά χρόνια, μέχρι που τον τύλιξε το σκοτάδι μιας αιώνιας γλυκιάς, γαλή­νιας νύχτας του φθι­νο­πώ­ρου. Τότε που «το παιδί με το κασε­λάκι», μόλις τελεί­ωσε το δημο­τικό σχολείο, βγήκε στο «πεζο­δρό­μιο» για τον αγώνα της επι­βί­ω­σης.

Το «κασε­λάκι» και το «πεζο­δρό­μιο» υπήρξαν η αρχή μιας πολυ­κύ­μα­ντης ζωής, γεμάτης από σκληρή δουλειά, επι­θυ­μίες, στόχους και οράματα, που με πείσμα και πίστη έκανε, πάντοτε, πράξη.

Τολ­μη­ρός και ριψο­κίν­δυ­νος επι­χει­ρη­μα­τίας, μολο­νότι αρκετές φορές η πορεία του ήταν πορεία σε Συμπλη­γά­δες.

Αγω­νι­στής, πέρασε πολλές δύσκο­λες στιγμές, πίκρες, απο­γοη­τεύ­σεις και λύπες μα δεν τον λύγισαν ποτέ.

Ευρη­μα­τι­κός δημιουρ­γός, γιατί στη δημιουρ­γία μόνο ανα­γνώ­ριζε το πραγ­μα­τικό νόημα της ζωής του ανθρώ­που.

«Εκείνος που δεν θα δημιουρ­γή­σει τίποτε, εκείνος που δεν θα βάλει το δικό του λιθα­ράκι στο οικο­δό­μημα του κόσμου, δεν είναι παρά μια χαμένη ψυχή» μας έλεγε πυκνά -συχνά.

Σ’ αυτό το αξίωμα στήριξε τα θεμέλια των πρω­το­πό­ρων σούπερ μάρκετ που ίδρυσε, μαζί με τον αδελφό του, Γιάννη. Και με την ίδια πίστη και αφο­σί­ωση ίδρυσε τη ναυ­τι­λιακή εται­ρεία – το πιο μεγάλο όραμα των παι­δι­κών του χρόνων, σαν έβλεπε, αραιά και που, τα πλοία στο Λακκί της Λέρου.

Ήταν η μεγα­λύ­τερη χαρά της ζωής του σαν έβλεπε τα δικά του πλοία πια να οργώ­νουν τις θάλασ­σες της Δωδε­κα­νή­σου και Σάμου, φέρ­νο­ντας όλο και πιο κοντά τα νησιά, μεταξύ τους, δίνο­ντάς τους ζωντά­νια, ανά­πτυξη και ευη­με­ρία.

Ο πλούτος δεν υπήρξε ποτέ αυτο­σκο­πός του, και το μαρτυρά η λιτή και ταπεινή ζωή του. Πίστευε ότι ο κάθε επι­χει­ρη­μα­τίας που κερ­δί­ζει χρήματα, ανα­γνώ­ριση και κατα­ξί­ωση από την κοι­νω­νία που ζει, έχει ηθικό χρέος να της επι­στρέ­φει, με κάθε τρόπο, ένα μέρος του κέρδους του.

Ο ίδιος – άνθρω­πος πάνω απ’ όλα – δεν λησμό­νησε ποτέ την ταπεινή κατα­γωγή του, δεν ξέχασε ποτέ τις λαϊκές ρίζες του και δεν αγνόησε ποτέ τη φτώχεια, τα βάσανα και τις δυστυ­χίες των άλλων, όποτε χρειά­ζο­νταν τη στήριξή του.

Έντιμος, άδολος, αυθε­ντι­κός λαϊκός άνθρω­πος, στο­χα­στής και «φιλό­σο­φος του πεζο­δρο­μίου» ο αλη­σμό­νη­τος Γιώργος Σπανός άφησε, σ’ ετούτον τον τόπο, το δικό του στίγμα. Πρότυπο ζωής και ανθρω­πιάς για τα παιδιά του και για όσους είχαν την τύχη να τον γνω­ρί­σουν.

Και είναι βέβαιο, από ’κει ψηλά – στη γει­το­νιά του παρα­δεί­σου, η ψυχή του θα χαμο­γελά.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.