“Να τεθεί ο νησιωτικός χώρος του Νοτίου Αιγαίου στο επίκεντρο της προσοχής”

Στην ανάγκη της στα­θε­ρής και βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, ανα­φέρ­θηκε στην ομιλία του στο ετήσιο συνέ­δριο της ΚΕΔΕ, που διε­ξά­γε­ται στη Θεσ­σα­λο­νίκη, ο Δήμαρ­χος Ρόδου και Πρό­ε­δρος της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ) Ν. Αιγαίου, Αντώνης Β. Καμπου­ρά­κης. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά δήλωσε, σε μία τέτοια στο­χευ­μένη προ­σπά­θεια, ο νησιω­τι­κός χώρος του Νοτίου Αιγαίου, πρέπει να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της προ­σο­χής, τονί­ζο­ντας ότι δεν πρό­κει­ται για χάρη, αλλά για ανα­γκαιό­τητα, της ίδιας της χώρας.

Και για να επι­τευ­χθεί αυτό, θα πρέπει να τεθούν προ­τε­ραιό­τη­τες και συγκε­κρι­μέ­νοι στόχοι, όπως η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ κατά 30%, που ίσχυε στα νησιά μας, και είχαν καταρ­γη­θεί, στα πλαίσια των μνη­μο­νίων, η ενί­σχυση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, στους Νησιώ­τι­κους Δήμους, και την Περι­φέ­ρεια μας, για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος, της χρόνιας υπο­στε­λέ­χω­σης τους και η αλλαγή του συστή­μα­τος κατα­νο­μής των Κ.Α.Π., στην κατεύ­θυνση της ενί­σχυ­σης της Νησιω­τι­κής Ελλάδας.

Ακο­λου­θεί το κείμενο της ομιλίας του Δημάρ­χου Ρόδου & Προ­έ­δρου της ΠΕΔ Ν. Αιγαίου, Αντώνη Β. Καμπου­ράκη, στο συνέ­δριο της ΚΕΔΕ ανα­λυ­τικά:

Πρόεδρε Δημήτρη Παπα­στερ­γίου,

Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι, Φίλες & Φίλοι, Κυρίες & Κύριοι,

Στο λίγο χρόνο, που έχω στη διάθεσή μου, μέσα σε αυτή τη δια­δι­κα­σία του Ετήσιου Τακτι­κού Συνε­δρίου της ΚΕΔΕ, θέλω να δώσω πρώτα, ένα τίτλο στην παρέμ­βασή μου, και θα τον εξηγήσω αμέσως μετά.

Βρι­σκό­μα­στε στο ιστο­ρικό momentum, που πρέπει να ξεκα­θα­ρί­σουμε όλοι, τι Ελλάδα θέλουμε.

Αυτό είναι το βασικό, και το κρίσιμο. Κι αυτό που θα συμ­φω­νή­σουμε, θα πρέπει να μας δεσμεύει όλους, από την κορυφή της Πολι­τείας, μέχρι τη βάση. Από το Κεντρικό Κράτος, μέχρι τη Δημο­τική Κοι­νό­τητα. Ώστε να δου­λέ­ψουμε όλοι συντο­νι­σμένα, για να φτά­σουμε εκεί, που θέλουμε να πάμε. Αλλιώς, αν οι μισοί, ποτί­ζουν το δέντρο, και οι άλλοι μισοί, το πετρο­βο­λούν, θα κάνουμε πάλι κύκλους, γύρω από τον εαυτό μας. Κύκλους, ανού­σιων αντι­πα­ρα­θέ­σεων και αμφι­σβη­τή­σεων, που τους έχουμε πλη­ρώ­σει ακριβά, και δεν έχουμε πλέον την πολυ­τέ­λεια, να ξανα­ζή­σουμε χαμένες ευκαι­ρίες. Η κλε­ψύ­δρα έχει γυρίσει ανάποδα, και ο μόνος χρόνος που υπάρχει, είναι το «τώρα».

Συμ­φω­νούμε λοιπόν, πως οι σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις, όπως αυτή της κλι­μα­τι­κής κρίσης, μας επι­βάλ­λουν να κινη­θούμε απο­φα­σι­στικά, προς τη βιώσιμη ανά­πτυξη;

Προ­φα­νώς συμ­φω­νούμε, διότι αλλιώς, ΔΕΝ θα υπάρξει μέλλον. Κι αυτό αφορά, ιδιαί­τερα τα νησιά μας, τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, τα οποία έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ, ως Δήμαρ­χος Ρόδου, και ως Πρό­ε­δρος της Π.Ε.Δ. Ν.Αιγαίου. Εκπρο­σωπώ ευλο­γη­μέ­νους τόπους, προι­κι­σμέ­νους με απί­στευτη φυσική ομορφιά, και κλι­μα­τική ισορ­ρο­πία. Που απο­δει­κνύ­ε­ται από το γεγονός, ότι απο­τε­λούν πόλο έλξης, για τα εκα­τομ­μύ­ρια του­ρι­στών, από όλο το κόσμο. Το είδαμε να επι­βε­βαιώ­νε­ται, ακόμη και στη φετινή σεζόν, παρά τις αντι­ξο­ό­τη­τες, και τις ανα­σφά­λειες της συγκυ­ρίας.

Συμ­φω­νούμε, πως η χώρα οφείλει να αξιο­ποιεί τα πλε­ο­νε­κτή­ματά της, και ο του­ρι­σμός, είναι το πιο δυνατό ανα­πτυ­ξιακό μας χαρτί;

Συμ­φω­νούμε! Όμως για να συνε­χί­σει ο του­ρι­σμός, να είναι πηγή εισο­δη­μά­των, τζίρων, και θέσεων απα­σχό­λη­σης, για να μπορεί να συνει­σφέ­ρει γενναία, στην εθνική οικο­νο­μία, και στο ΑΕΠ, πρέπει να προ­σαρ­μο­στεί στις νέες παγκό­σμιες τάσεις. Αυτό σημαί­νει Βιώ­σι­μος Του­ρι­σμός, αυτό σημαί­νει Μείωση του Οικο­λο­γι­κού Απο­τυ­πώ­μα­τος, της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, καθώς όλο και μεγα­λύ­τερα δυνα­μικά κοινά, της παγκό­σμιας αγοράς, επι­λέ­γουν προ­ο­ρι­σμούς, με αυτά τα κρι­τή­ρια.

Γι’ αυτό, εμείς θέλουμε τη Ρόδο πράσινο νησί, γι’ αυτό θέλουμε να έχει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο, στην εφαρ­μογή δράσεων βιω­σι­μό­τη­τας, όπως το μεγάλο πρό­γραμμα ηλε­κτρο­κί­νη­σης, που ξεκι­νή­σαμε.

Συμ­φω­νούμε, πως η χώρα βρί­σκε­ται, σε μια γεω­πο­λι­τικά ευαί­σθητη περιοχή, όπως αυτή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, και πως υπάρ­χουν, συνεχώς, Σοβαρές Απειλές;

Όποιος ΔΕΝ εθε­λο­τυ­φλεί, το βλέπει. Για μας τους ακρίτες, του Αιγαίου, δεν είναι ένα θεω­ρη­τικό ζήτημα. Είναι ένα καθη­με­ρινό βίωμα. Από τα προ­σφυ­γικά/μετα­να­στευ­τικά κύματα, μέχρι τις καθη­με­ρι­νές παρα­βιά­σεις, και τις εντά­σεις, πάνω από τα κεφάλια μας, ή κάθε τρεις και λίγο, με τις παρε­νο­χλή­σεις στους ψαράδες μας.

Ποια είναι η ασπίδα μας; Η σταθερή και βιώσιμη ανά­πτυξη. Γιατί έτσι, θα κρα­τή­σουμε τα παιδιά μας, στον τόπο τους, για να υπάρ­χουν, ευη­με­ρού­σες οικο­γέ­νειες, και χαρού­με­νες φωνές παιδιών, στα σχολεία μας. Αλλιώς, ΔΕΝ βγαίνει αυτή η εξίσωση.

Ή θα συμ­φω­νή­σουμε, να κρα­τή­σουμε Ελλη­νικά και Ευρω­παϊκά τα νησιά μας, ή θα χαθούνε, μέσα στις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Δεν κιν­δυ­νο­λογώ, αλλά ΔΕΝ πρέπει, να πετάμε και στα σύννεφα. Σύνεση και ρεα­λι­σμός χρειά­ζε­ται, κι αυτό είναι το προει­δο­ποι­η­τικό «καμπα­νάκι», που χτυπάω, εκπρο­σω­πώ­ντας τον αυτο­διοι­κη­τικό κόσμο, των νησιών μας.

Άρα…, στο βαθμό, που το εθνικό στοί­χημά μας, είναι μια ανα­βαθ­μι­σμένη Ελλάδα, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται και στο Εθνικό Σχέδιο Ανά­καμ­ψης «Ελλάδα 2.0», η δική μας θέση είναι, πως σε αυτή την προ­σπά­θεια, ο νησιω­τι­κός χώρος του Νοτίου Αιγαίου, πρέπει να είναι, στο επί­κε­ντρο της προ­σο­χής. Τόσο για την εθνική σημασία του, στο «μεγάλο παι­χνίδι», της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, όσο και για τη διαρκή Προ­σφορά του, στην Εθνική Οικο­νο­μία. Μέσω, των επι­δό­σεών του στον Του­ρι­σμό, ακόμη και μέσα, στις πιο δύσκο­λες συν­θή­κες. Είτε, της δεκα­ε­τούς δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης, είτε της υγειο­νο­μι­κής κρίσης, της παν­δη­μίας. Τα νησιά μας, και ο του­ρι­σμός μας, έβαλαν πλάτη, για Όλη την Ελλάδα!

Μας αξίζει να είμαστε, στο κέντρο της προ­σο­χής. Δεν ζητάμε χάρη. Για ανα­γκαιό­τητα, της ίδιας της χώρας, πρό­κει­ται.

Αλλά, τι σημαί­νει επί­κε­ντρο προ­σο­χής; Να μη μένουμε, στο φιλικό χτύπημα στον ώμο. Είναι ώρα απο­φά­σεων, είναι ώρα δράσεων, είναι ώρα να απο­δεί­ξουμε, πως αυτή η νέα Ελλάδα, που μας αξίζει, μπορεί επι­τέ­λους να βάζει, τις σωστές προ­τε­ραιό­τη­τες, και να πετυ­χαί­νει, σημα­ντι­κούς στόχους.

Στόχους όπως:

01. Η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ κατά 30%, που ίσχυε στα νησιά μας, και είχαν καταρ­γη­θεί, στα πλαίσια των μνη­μο­νίων.

02. Η ενί­σχυση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, στους Νησιώ­τι­κους Δήμους, και την Περι­φέ­ρεια μας, για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος, της χρόνιας υπο­στε­λέ­χω­σης τους.

03. Η αλλαγή του συστή­μα­τος κατα­νο­μής των Κ.Α.Π., στην κατεύ­θυνση της ενί­σχυ­σης της Νησιω­τι­κής Ελλάδας. Βιώ­νουμε καθη­με­ρινά στο πετσί μας, τις Αρνη­τι­κές Πλευρές της Νησιω­τι­κό­τη­τας.

Το αυξη­μένο, κατά του­λά­χι­στον +50% κόστος ζωής, εξ αιτίας των ακριβών μετα­φο­ρι­κών ναύλων, και επι­βα­τών, και εμπο­ρευ­μά­των. Των ελλεί­ψεων σε δομές υγείας, πρό­νοιας, και παι­δείας, σε σχέση, με τα μεγάλα αστικά κέντρα. Τη μεγάλη από­σταση, από τα Διοι­κη­τικά Κέντρα.

Δεν θα μιλήσω λοιπόν, για Τοπικά Αιτή­ματα. Δεν είναι τοπικά αιτή­ματα. Είναι ανα­γκαίες δράσεις, μιας σοβαρής, Εθνικής Στρα­τη­γι­κής, για την Ελλάδα του Αύριο. Για μια Ελλάδα βιώσιμη, Ευη­με­ρούσα, και Ικανή να προ­στα­τεύει τα Εθνικά Συμ­φέ­ρο­ντά της, και το Ανα­πτυ­ξιακό Μέλλον της. Από τη μια άκρη της, ως την άλλη, και κυρίως, στο πιο ευαί­σθητο Εθνικό Κομμάτι της, που βρί­σκε­ται στο μάτι του κυκλώνα.

Κλείνω αισιό­δοξα. Πιστεύω, πως οι αρνη­τι­κές εμπει­ρίες, του παρελ­θό­ντος έγιναν μαθή­ματα, και αυτή τη φορά, δεν θα χαθεί το “momentum”.

Υπάρ­χουν οι πόροι της χρη­μα­το­δό­τη­σης, που έχει να λαμ­βά­νει η χώρα μας, τα επόμενα χρόνια, από την Ε.Ε.

Υπάρχει μια ευρύ­τατη κοι­νω­νική και πολι­τική συναί­νεση, στην προ­ο­πτική της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, με οφέλη για όλους, σε όλη την Ελλάδα, χωρίς εξαι­ρέ­σεις.

Υπάρ­χουν οι θετικές προσ­δο­κίες της αγοράς, από την πράσινη μετά­βαση του Του­ρι­σμού, ο οποίος παρα­μέ­νει ο πιο ισχυρός κινη­τή­ρας της Ελλη­νι­κής Οικο­νο­μίας. Υπάρχει η ατα­λά­ντευτη Εθνική Ενότητα, για να συνε­χί­ζει να κυμα­τί­ζει η γαλα­νό­λευκη, σε όλα τα νησιά μας. Από το πιο μικρό, μέχρι το πιο μεγάλο.

Με εμπι­στο­σύνη, με συνερ­γα­σία, με τεκ­μη­ρί­ωση και σχέδιο, για τα νησιά μας, έχει έρθει η στιγμή, για το μεγάλο ανα­πτυ­ξιακό άλμα, προς το μέλλον. Άλμα για την καθη­με­ρι­νό­τητα, των νησιω­τών. Άλμα, για την εμπει­ρία των επι­σκε­πτών μας, και την εικόνα μας, στα μάτια εκα­τομ­μυ­ρίων φίλων μας, σε Όλο τον κόσμο. Άλμα, για τη διπλω­μα­τία των λαών. Άλμα για την Ελλάδα, που με αυτο­πε­ποί­θηση και σιγου­ριά, θέτει τις κόκ­κι­νες γραμμές της, απέ­να­ντι σε κάθε επι­βουλή, ή απειλή.

Αφού μπο­ρούμε να το ορα­μα­τι­ζό­μα­στε, μπο­ρούμε και να το πετύ­χουμε!

Σας ευχα­ρι­στώ θερμά για την προσοχή σας.