Οριστική τελεία σε εξαετή οικογενειακή διαμάχη με επικύρωση αποζημίωσης για ψευδή καταμήνυση και εξύβριση

Μια πολύχρονη ενδοοικογενειακή αντιδικία με επίκεντρο την εκμετάλλευση πισίνας και σνακ μπαρ σε συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων σε τουριστική περιοχή του νησιού έφθασε στο τέλος της δικαστικής της διαδρομής.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 9 Ιουλίου 2026, επικύρωσε πλήρως την κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, το οποίο είχε δικαιώσει εν μέρει ημεδαπό επιχειρηματία σε βάρος της συζύγου του αδελφού του. Ο εφεσίβλητος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του κ. Ηλία Ζωγραφίδη.
Η αφετηρία της διένεξης
Όπως προκύπτει από το ιστορικό που δέχθηκε το Εφετείο, ο εφεσίβλητος και ο αδελφός του, σύζυγος της εκκαλούσας, είναι συγκύριοι οικοπέδου έκτασης 4.000 τετραγωνικών μέτρων, επί του οποίου λειτουργεί εποχιακά συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων. Καθένας από τους 2 αδελφούς έχει στην αποκλειστική κυριότητά του 5 αυτοτελείς ιδιοκτησίες, ενώ το 1995 τα αδέλφια κατασκεύασαν από κοινού πισίνα και σνακ μπαρ ως κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος. Η άδεια λειτουργίας του σνακ μπαρ εκδόθηκε το 1998 στο όνομα της εκκαλούσας, υπήρχε ωστόσο συμφωνία των μερών να διαχειρίζονται εναλλάξ κατ’ έτος την πισίνα και το κατάστημα, με τον εκάστοτε διαχειριστή να εισπράττει τα κέρδη και να επωμίζεται τις δαπάνες συντήρησης.
Το καθεστώς αυτό λειτούργησε επί χρόνια χωρίς προβλήματα. Από το 2019 όμως ξέσπασαν διαφωνίες για το ποιος είχε δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοινόχρηστων χώρων. Οι διαφωνίες κλιμακώθηκαν ραγδαία και το 2020 οι 2 πλευρές βρέθηκαν στα δικαστήρια με αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων και ποινικές εγκλήσεις.
Οι εκατέρωθεν μηνύσεις
Η εκκαλούσα υπέβαλε στις 13 Μαρτίου 2020 έγκληση σε βάρος του εφεσίβλητου και της θυγατέρας του, υποστηρίζοντας ότι στις 18 Ιανουαρίου 2020 και στις 14 Φεβρουαρίου 2020 παραβίασαν την κλειδαριά του σνακ μπαρ, εισήλθαν παράνομα στον χώρο, κατέστρεψαν τις εσωτερικές κάμερες ασφαλείας και αφαίρεσαν φάκελο με οικονομικά στοιχεία και άδειες λειτουργίας της επιχείρησης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο εφεσίβλητος την απείλησε λέγοντάς της πως θα την καταστρέψει. Σε βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη, ο ίδιος όμως κηρύχθηκε αθώος με τη με αριθμό 246/2022 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, η οποία κατέστη αμετάκλητη. Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγο πριν από τη δίκη εκείνη η ίδια η εκκαλούσα είχε εξουσιοδοτήσει τον συνήγορό της να δηλώσει στο δικαστήριο ότι δεν επιθυμούσε την τιμωρία του κατηγορουμένου, ότι επρόκειτο για παρεξήγηση στο πλαίσιο αστικών διαφορών και ότι εκείνος δεν είχε τελέσει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνταν.
Από την πλευρά του, ο εφεσίβλητος είχε υποβάλει στις 31 Αυγούστου 2020 δική του έγκληση, ζητώντας την ποινική δίωξη της εκκαλούσας για ψευδή καταμήνυση, συκοφαντική δυσφήμηση και παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, καθώς, όπως υποστήριξε, η ίδια είχε τοποθετήσει χωρίς τη συναίνεσή του 4 κάμερες που κατέγραφαν τους κοινόχρηστους χώρους της πισίνας, τον διάδρομο προς τα δωμάτιά του, το σημείο στάθμευσης του οχήματός του, ακόμη και τον δημόσιο δρόμο έξω από την ιδιοκτησία του.

Ο συμβιβασμός που δεν κράτησε
Τον Μάιο του 2021 οι 2 πλευρές επιχείρησαν να κλείσουν οριστικά το μέτωπο. Με ιδιωτικό συμφωνητικό της 20 Μαΐου 2021 ρύθμισαν τον τρόπο λειτουργίας και εκμετάλλευσης της πισίνας και του σνακ μπαρ και δήλωσαν ότι είχαν επιλύσει όλες τις σχετικές διαφορές τους. Η ηρεμία ωστόσο αποδείχθηκε εύθραυστη. Οι σχέσεις των μερών οξύνθηκαν εκ νέου, τόσο από τη λειτουργία του συγκροτήματος όσο και από την προσπάθεια του εφεσίβλητου να ανεγείρει οικοδομή σε έτερο ακίνητο συνιδιοκτησίας του με τον αδελφό του. Σε διένεξη που σημειώθηκε το 2022, η εκκαλούσα φέρεται να απηύθυνε στον εφεσίβλητο τη φράση «να ψοφήσεις, γιατί μας έχεις πρήξει», την οποία, όπως δέχθηκε το δικαστήριο, επανέλαβε και σε μεταγενέστερες φορτισμένες συναντήσεις τους.
Η κρίση του Εφετείου
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, είχε κάνει εν μέρει δεκτή την από 8 Ιουλίου 2024 αγωγή του εφεσίβλητου, ο οποίος ζητούσε αρχικά 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του επιδίκασε 2.000 ευρώ με τον νόμιμο τόκο, υποχρέωσε την εναγόμενη να απέχει στο μέλλον από εξυβριστικές και προσβλητικές εκφράσεις σε βάρος του και την καταδίκασε σε μέρος των δικαστικών του εξόδων, ύψους 450 ευρώ.
Το Εφετείο απέρριψε έναν προς έναν όλους τους λόγους της έφεσης. Έκρινε ότι η αγωγή ήταν ορισμένη, ότι ορθά ελήφθησαν υπόψη οι ένορκες βεβαιώσεις και ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε πως ο εφεσίβλητος είχε πράγματι εισέλθει παράνομα στο σνακ μπαρ, είχε καταστρέψει κάμερες ή είχε αφαιρέσει έγγραφα. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, δεν προσκομίστηκε κανένα φωτογραφικό ή βιντεοληπτικό υλικό που να τον απεικονίζει στις επίμαχες ενέργειες, ούτε καν αποδείξεις αγοράς νέων κλειδαριών ή καμερών που θα δικαιολογούσαν την επικαλούμενη καταστροφή τους. Οι μάρτυρες της εκκαλούσας, όπως σημειώνει το δικαστήριο, δεν ήταν παρόντες στα γεγονότα και απλώς μετέφεραν όσα είχαν πληροφορηθεί από την ίδια. Το Εφετείο υπογράμμισε επιπλέον ότι η πισίνα και το σνακ μπαρ αποτελούν κοινόχρηστους χώρους στους οποίους ο εφεσίβλητος είχε ούτως ή άλλως δικαίωμα πρόσβασης.
Με την απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου δέχθηκε τυπικά και απέρριψε ουσιαστικά την έφεση, επικυρώνοντας πλήρως την πρωτόδικη κρίση.