Η Αγιά Σοφιά – Γράφει ο K. Σαρής

Του Κων­στα­ντί­νου Σαρή,

Δι­κη­γό­ρου

Εχει πολ­λα­πλώς σχο­λια­στεί η από­φα­ση του Σουλ­τά­νου Ερ­ντο­γάν γύρω από το θέμα της ΑΓΙΑΣ ΣΟ­ΦΙΑΣ και γι’ αυτό ίσως η δική μου γραφή μάλ­λον πε­ρισ­σεύ­ει, ωστό­σο πήρα την από­φα­ση να πω και εγώ δύο λόγια, έστω και τε­τριμ­μέ­να.

Τούτο δε διότι είχα τη τύχη να την επι­σκε­φτώ αρ­κε­τές φορές, αι­σθα­νό­με­νος πά­ντο­τε δέος μπρο­στά στην ει­κό­να της Αγίας της του Θεού Σο­φί­ας. Δέος το οποίο πι­στεύω ότι νοιώ­θει ο κάθε Χρι­στια­νός ανε­ξάρ­τη­τα αν είναι Ορ­θό­δο­ξος, Κα­θο­λι­κός ή Προ­τε­στά­ντης και σε­βα­σμό που αι­σθά­νε­ται ακόμα και ο κάθε πι­στός άλλης θρη­σκεί­ας.

Αυτό τον οφει­λό­με­νο σε­βα­σμό δεν έδει­ξε έστω και τυ­πι­κά ο Σουλ­τά­νος Ερ­ντο­γάν, αλλά αντί­θε­τα με τις σκό­πι­μες ενέρ­γειες του προ­κά­λε­σε ολό­κλη­ρη την Χρι­στια­νο­σύ­νη. Και μπο­ρεί βέ­βαια η αντί­δρα­ση των ηγε­τών στις σκό­πι­μες, προ­κλη­τι­κές και ασε­βείς ενέρ­γειες του Σουλ­τά­νου να μην ήταν η επι­βαλ­λό­με­νη, κυ­ρί­ως από το δέος το οποίο προ­κα­λεί στην ψυχή του κάθε Χρι­στια­νού το Ιερό αυτό μνη­μείο της Χρι­στια­νο­σύ­νης, όμως έστω και χλια­ρά αντέ­δρα­σαν. Ας ελ­πί­σου­με αν συ­νε­χι­στεί η Σουλ­τα­νι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα ότι θα δοθεί η δέ­ου­σα απά­ντη­ση.

Αν κά­πο­τε τα πάθη και τα μίση, τε­χνη­τά ή υπαρ­κτά, πραγ­μα­τι­κά ή ανύ­παρ­κτα απο­τε­λού­σαν πρό­σχη­μα για πα­ρό­μοιες ενέρ­γειες, σή­με­ρα σε μια πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νη πλέον κοι­νω­νία, όπου ο σε­βα­σμός προς τον άν­θρω­πο και την αν­θρώ­πι­νη αξία απο­τε­λεί το σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όχι μόνο ζη­τού­με­νο αλλά απαι­τού­με­νο. Σε μια πλέον Ευ­ρώ­πη, η οποία πολλά δι­δά­χθη­κε από τον Αρ­χαίο Ελ­λη­νι­κό Πο­λι­τι­σμό, η στέ­ρη­ση του βα­σι­κού δι­καιώ­μα­τος έκ­φρα­σης της θρη­σκευ­τι­κής δο­ξα­σί­ας απο­τε­λεί κα­τά­φο­ρη πα­ρα­βί­α­ση του ως άνω απα­ρά­βα­του δι­καιώ­μα­τος.

Και δεν είναι η μο­να­δι­κή ενέρ­γειά σας για την οποί­αν εξ αντι­κει­μέ­νου δεν μπο­ρεί­τε να απο­τε­λέ­σε­τε μέλος της Ενω­μέ­νης Ευ­ρώ­πης αλλά και πολ­λές άλλες όπως η φυ­λά­κι­ση Αξιω­μα­τι­κών της χώρας σας, επει­δή ήταν αντί­θε­τη με τις δικές σας δο­ξα­σί­ες και μά­λι­στα η όλη αυτή τρα­γω­δία των αν­θρώ­πων έγινε χωρίς τις προ­α­παι­τού­με­νες δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες.

Αυτά βέ­βαια απο­τε­λούν προ­βλή­μα­τα της χώρας σας, όμως επει­δή με­ρι­κές φορές εκ­δη­λώ­νε­τε και το εν­δια­φέ­ρον σας να εντα­χθεί­τε στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, θα πρέ­πει να γνω­ρί­ζε­τε ότι η Ευ­ρώ­πη έχει Θε­σμούς και Αξίες, τις οποί­ες σέ­βε­ται και θα πρέ­πει να δεί­χνουν ανά­λο­γο σε­βα­σμό και αυτοί που θέ­λουν να απο­τε­λέ­σουν μέλος της.

Ανα­λο­γί­ζε­στε κ. Ερ­ντο­γάν τι θα γι­νό­ταν αν κά­ποιος έκανε στην Μέκκα ή στην Με­δί­να κάτι ανά­λο­γο με αυτό το οποίο κά­νε­τε εσείς στην Αγία Σοφιά. Θα πρέ­πει επι­τέ­λους να αντι­λη­φθεί­τε ότι η Αγία Σοφιά είναι μνη­μείο πα­γκό­σμιας πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και θα στέ­κει πά­ντο­τε όσο υπάρ­χει η αν­θρω­πό­τη­τα, φω­τί­ζου­σα και εμπνέ­ου­σα τους απα­ντα­χού της γης χρι­στια­νούς και όσους άλ­λους εμπνέ­ο­νται από αυτήν.

Η Αγία Σοφία αντι­στά­θη­κε πει­σμα­τι­κά στο πέ­ρα­σμα των αιώ­νων, με­ρι­κές φορές πλη­γω­μέ­νη, όμως πά­ντο­τε ακα­τα­νί­κη­τη. Ο Τρού­λος της θα είναι πά­ντο­τε ορα­τός από οποιο­δή­πο­τε ση­μείο της πόλης και αν βρί­σκε­ται κα­νείς, πά­ντο­τε εμπνέ­ου­σα και φω­τί­ζου­σα πι­στούς και απί­στους. Γι’ αυτό και θα έλεγα κ. Ερ­ντο­γάν κάτω τα χέρια από την Αγία Σοφιά, διότι δια­φο­ρε­τι­κά θα σας κο­πούν τα χέρια.