Ταινία μικρού μήκους για τα μικρόσωμα αλογάκια της Ρόδου από το 4ο Γυμνάσιο Ρόδου

Ται­νία μι­κρού μή­κους για τα μι­κρό­σω­μα αλο­γά­κια της Ρόδου έφτια­ξαν οι μα­θη­τές και ο μα­θή­τριες του 4ου Γυ­μνα­σί­ου Ρόδου ανα­δει­κνύ­ο­ντας ένα ξε­χω­ρι­στό θέμα.

Οι μι­κροί κι­νη­μα­το­γρα­φι­στές της ομά­δας «Cin-εκ­φρά­ζειν» με την κα­θο­δή­γη­ση των εκ­παι­δευ­τι­κών τους πραγ­μα­τεύ­τη­καν ένα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό θέμα, με ιδιαί­τε­ρη χροιά για την ιστο­ρία και τον πο­λι­τι­σμό του νη­σιού αφού τα αλο­γά­κια της Ρόδου είναι μο­να­δι­κά και έχουν μεί­νει πια ελά­χι­στα στο νησί.

Το ντο­κι­μα­ντέρ με τίτλο «Ζει» συμ­με­τεί­χε στους δια­γω­νι­σμούς cin-εκ­παί­δευ­ση και cine-μά­θεια 2018, απο­σπώ­ντας το 1ο και 3ο βρα­βείο αντί­στοι­χα, ενώ δέ­χτη­κε προ­σκλή­σεις για συμ­με­το­χή σε διε­θνή φε­στι­βάλ ται­νιών μι­κρού μή­κους. Την πρω­τό­τυ­πη μου­σι­κή της ται­νί­ας έγρα­ψε ο γνω­στός Ρό­διος μου­σι­κός Αντώ­νης Κυ­ζού­λης.

Μία μο­να­δι­κή φυλή

Τα μι­κρό­σω­μα άλογα της Ρόδου, μια μο­να­δι­κή φυλή αλό­γων, με πα­ρου­σία αιώ­νων που χά­νε­ται στα βάθη της Ιστο­ρί­ας, κιν­δύ­νευ­σε με αφα­νι­σμό λόγω της εμ­φά­νι­σης της τε­χνο­λο­γί­ας και του πε­ριο­ρι­σμού της χρη­σι­μό­τη­τάς τους στη ζωή της υπαί­θρου.

Το 2001, μια ομάδα ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νων εθε­λο­ντών, κα­τέ­βα­λαν υπε­ράν­θρω­πες και πο­λύ­μη­νες προ­σπά­θειες επι­τυγ­χά­νο­ντάς τη συ­γκέ­ντρω­σή τους στις σταυ­λι­κές εγκα­τα­στά­σεις του νε­ο­σύ­στα­του συλ­λό­γου ΦΑ­Ε­ΘΩΝ η δρα­στη­ριό­τη­τα του οποί­ου είναι ιδιαι­τέ­ρως αξιέ­παι­νη και έχει συμ­βά­λει ση­μα­ντι­κά στη διά­σω­ση των μι­κρών αλό­γων και στην ευαι­σθη­το­ποί­η­ση της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

Σκο­πός της ται­νί­ας είναι η διά­δο­ση του άγνω­στου αγώνα των αλό­γων της Ρόδου για επι­βί­ω­ση και η διεύ­ρυν­ση των φίλων τους που θα προσ­δώ­σει επι­πρό­σθε­τη αγάπη και φρο­ντί­δα για τη διαιώ­νι­ση του εί­δους, όπως ανα­φέ­ρουν οι μι­κροί κι­νη­μα­το­γρα­φι­στές

Δεν είναι πόνυ

Τα αλο­γά­κια της Ρόδου είναι από­γο­νος ενός πα­νάρ­χαιου φύλου, είναι μι­κρό­σω­μα καθώς το ύψος του δεν ξε­περ­νά τους 80-115 πό­ντους. Έχουν εξαι­ρε­τι­κή σω­μα­τι­κή διά­πλα­ση, τέ­λειες ανα­λο­γί­ες, τρί­χω­μα πλού­σιο σε χαίτη και ουρά. Τα μορ­φο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του μι­κρό­σω­μου αυτού αλό­γου μοιά­ζουν με τα αντί­στοι­χα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των με­γα­λό­σω­μων φύλων αλό­γου. Αλλά δεν είναι άλογα νάνοι, τα γνω­στά pony.

Το αλο­γά­κι της Ρόδου ανή­κει στο γένος EquusCabalus, αλλά λόγω του μι­κρού σω­μα­τι­κού με­γέ­θους του και της μα­κραί­ω­νης ιστο­ρί­ας του θε­ω­ρεί­ται ξε­χω­ρι­στή φυλή. Έχει εξαι­ρε­τι­κή σω­μα­τι­κή διά­πλα­ση, κε­φά­λι μικρό και τρά­χη­λο μα­κρου­λό και μυώδη, ευρύ θώ­ρα­κα, ισχυ­ρούς επι­κλι­νείς γλου­τούς, μυώδη και ισχυ­ρά πόδια που κα­τα­λή­γουν σε σκλη­ρές μαύ­ρες οπλές. Ο χρω­μα­τι­σμός του ποι­κί­λει από σκού­ρο καφέ έως βαθύ κόκ­κι­νο ή κα­νε­λί, πλού­σια μα­κριά χαίτη με δε­ξιό­στρο­φη ή αρι­στε­ρό­στρο­φη φορά, ζωηρά μάτια, με­γά­λα ρου­θού­νια και ευ­κί­νη­τα αυτιά.

Η εν λόγω φυλή έχει συν­δε­θεί με την πο­λι­τι­σμι­κή πα­ρά­δο­ση του νη­σιού, καθώς τα άλογα αυτά χρη­σι­μο­ποιού­νται από τους αγρό­τες για το αλώ­νι­σμα των σι­τη­ρών. Ο ση­μαί­νων ρόλος του ρο­δί­τι­κου αλό­γου στην κοι­νω­νία του νη­σιού απει­κο­νί­στη­κε σε δια­φο­ρές μορ­φές λαϊ­κής τέ­χνης.

Συμ­φώ­να με τις μαρ­τυ­ρί­ες κα­τοί­κων του χω­ριού Αρ­χάγ­γε­λου Ρόδου, τα άλογα της φυλής Ρόδου αριθ­μού­σαν πε­ρί­που 150 άτομα το 1950, στα­δια­κά όμως η συμ­βο­λή τους στην αγρο­τι­κή πα­ρά­γω­γη ελα­χι­στο­ποι­ή­θη­κε με απο­τέ­λε­σμα τα άλογα να αφε­θούν ελευ­θέ­ρα στην ορει­νή πε­ριο­χή του όρους «Κου­τσού­της». Εξαι­τί­ας των δυ­σμε­νών συν­θη­κών δια­βί­ω­σης και των διωγ­μών που υπέ­στη­σαν από τους κτη­νο­τρό­φους τη πε­ριο­χής, τα ζώα αυτά απο­δε­κα­τί­στη­καν. Το 2000 απέ­μει­νε στο βουνό μόνο μια αγέλη έξι αλό­γων.

Ο Σύλ­λο­γος «Φα­έ­θων» που ιδρύ­θη­κε για την προ­στα­σία των αλό­γων αυτών κα­τα­σκεύ­α­σε ένα σύγ­χρο­νο κα­τα­φύ­γιο που δια­θέ­τει στά­βλους με προ­αύ­λια, τα­ΐ­στρες και πο­τί­στρες, απο­θή­κες ζω­ο­τρο­φών, πε­ρι­φραγ­μέ­νους χώ­ρους εκτό­νω­σης, δε­ξα­με­νή συλ­λο­γής υδά­των και έκτα­ση όπου καλ­λιερ­γού­νται κτη­νο­τρο­φι­κά φυτά και πο­τί­ζο­νται με αυ­τό­μα­το σύ­στη­μα.

Επί­σης ανέ­δει­ξε τα αλο­γά­κια σε πόλο του­ρι­στι­κής έλξης, ανα­θερ­μαί­νο­ντας την το­πι­κή οι­κο­νο­μία, γε­γο­νός που βο­ή­θη­σε να γί­νουν απο­δε­κτά από την το­πι­κή κοι­νω­νία ως στοι­χείο της πο­λι­τι­σμι­κής της κλη­ρο­νο­μιάς. Επί­σης δη­μιούρ­γη­σε χώρο υπο­δο­χής επι­σκε­πτών, στον οποίο προ­σέρ­χο­νται κάθε χρόνο οι μα­θη­τές της Ρόδου και της υπό­λοι­πης Ελ­λά­δας για να γνω­ρί­σουν τα αλο­γά­κια και να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν για τα προ­βλή­μα­τά τους.

Η αφίσα του μα­θη­τι­κού ντο­κι­μα­ντέρ

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ