Παγκόσμιο μήνυμα των προκαθημένων από τη Λέσβο: “Οχι στην παγκοσμιοποίηση της απανθρωπιάς”

Έκκληση προς τη διεθνή κοι­νό­τητα να αντα­πο­κρι­θεί με θάρρος στη αντι­με­τώ­πιση της τερά­στιας ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, «της τρα­γω­δίας της ανα­γκα­στι­κής μετα­νά­στευ­σης και της μετα­τό­πι­σης αλλά και των βαθυ­τέ­ρων αιτίων της κατά­στα­σης αυτής», μέσω διπλω­μα­τι­κών, πολι­τι­κών και φιλαν­θρω­πι­κών πρω­το­βου­λιών, και μέσα από συλ­λο­γι­κές προ­σπά­θειες, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ευρώπη απηύ­θυ­ναν με κοινή τους δήλωση μέσα από το κέντρο κατα­γρα­φής και δια­μο­νής μετα­να­στών και προ­σφύ­γων το γνωστό και σαν χοτ σποτ της Μόριας, ο Πάπας κ. Φρα­γκί­σκος, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κ. Βαρ­θο­λο­μαίος και ο Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών κ. Ιερώ­νυ­μος,

Σύμφωνα με τους τρεις κορυ­φαί­ους θρη­σκευ­τι­κούς ηγέτες απαι­τεί­ται «μια απά­ντηση αλλη­λεγ­γύης, συμπό­νιας, γεν­ναιο­δω­ρίας και άμεσης πρα­κτι­κής δέσμευ­σης πόρων» στην ανθρω­πι­στική κρίση «που δημιουρ­γή­θηκε από την εξά­πλωση της βίας και των ενόπλων συγκρού­σεων, τις διώξεις και τον εκτο­πι­σμό των θρη­σκευ­τι­κών και εθνικών μειο­νο­τή­των και τον ξερι­ζωμό των οικο­γε­νειών από τα σπίτια τους, κατά παρα­βί­αση της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας και των θεμε­λιω­δών ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και ελευ­θε­ριών τους».

Ο Πάπας της Ρώμης, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης και ο Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών μέσα από το χοτ σποτ της Μόριας ζήτησαν την προ­στα­σία των μειο­νο­τή­των, για την κατα­πο­λέ­μηση της εμπο­ρίας ανθρώ­πων και του λαθρε­μπο­ρίου, για την εξά­λειψη των μη ασφαλών δια­δρο­μών, όπως αυτές μέσα από το Αιγαίο και το σύνολο της Μεσο­γείου και για να ανα­πτυ­χθούν ασφα­λείς δια­δι­κα­σίες επα­νε­γκα­τά­στα­σης.

Επίσης εξέ­φρα­σαν την αλλη­λεγ­γύη τους προς τον λαό της Ελλάδας, ο οποίος παρά τις δικές του οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες, έχει αντα­πο­κρι­θεί με γεν­ναιο­δω­ρία σ’ αυτή την κρίση. Και απευ­θύ­νουν κοινή έκκληση για τον τερ­μα­τι­σμό του πολέμου και της βίας στη Μέση Ανατολή, μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, και την έντιμη επι­στροφή όσων ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τα σπίτια τους.

Η έκκληση – δια­κή­ρυξη

Το πλήρες κείμενο της έκκλη­σης – δια­κή­ρυ­ξης των τριών θρη­σκευ­τι­κών ηγετών από τη Λέσβο έχει ως εξής:

Ημείς ο Πάπας Φρα­γκί­σκος, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος και ο Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώ­νυ­μος, συνα­ντη­θή­καμε στο ελλη­νικό νησί της Λέσβου για να απο­δεί­ξουμε την βαθειά ανη­συ­χία μας για την τραγική κατά­σταση των πολυά­ριθ­μων προ­σφύ­γων, των μετα­να­στών και των αιτού­ντων άσυλο, που έχουν έλθει στην Ευρώπη, προ­σπα­θώ­ντας να ξεφύ­γουν από κατα­στά­σεις συγκρού­σεων και, σε πολλές περι­πτώ­σεις, καθη­με­ρι­νών απειλών για την επι­βί­ωσή τους. Η παγκό­σμια κοινή γνώμη δεν μπορεί να αγνο­ή­σει την τερά­στια ανθρω­πι­στική κρίση που δημιουρ­γή­θηκε από την εξά­πλωση της βίας και των ενόπλων συγκρού­σεων, τις διώξεις και τον εκτο­πι­σμό των θρη­σκευ­τι­κών και εθνικών μειο­νο­τή­των και τον ξερι­ζωμό των οικο­γε­νειών από τα σπίτια τους, κατά παρα­βί­αση της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας και των θεμε­λιω­δών ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και ελευ­θε­ριών τους.

Η τρα­γω­δία της ανα­γκα­στι­κής μετα­νά­στευ­σης και της μετα­τό­πι­σης επη­ρε­ά­ζει εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πων, και είναι ουσια­στικά μια κρίση της ανθρω­πό­τη­τας, καλώ­ντας για μια απά­ντηση αλλη­λεγ­γύης, συμπό­νιας, γεν­ναιο­δω­ρίας και άμεσης πρα­κτι­κής δέσμευ­σης πόρων. Από τη Λέσβο, κάνουμε έκκληση προς τη διεθνή κοι­νό­τητα να αντα­πο­κρι­θεί με θάρρος στη αντι­με­τώ­πιση αυτής της τερά­στιας ανθρω­πι­στι­κής κρίσης και των βαθυ­τέ­ρων αιτίων της, μέσω διπλω­μα­τι­κών, πολι­τι­κών και φιλαν­θρω­πι­κών πρω­το­βου­λιών, και μέσα από συλ­λο­γι­κές προ­σπά­θειες, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ευρώπη.

Ως ηγέτες των αντί­στοι­χων Εκκλη­σιών μας, εκφρά­ζουμε από κοινού την επι­θυ­μία μας για ειρήνη και την ετοι­μό­τητά μας να προ­ω­θή­σουμε την επίλυση των συγκρού­σεων μέσω του δια­λό­γου και της συμ­φι­λί­ω­σης. Καθώς ανα­γνω­ρί­ζουμε τις προ­σπά­θειες που ήδη γίνο­νται για την παροχή βοή­θειας και φρο­ντί­δας στους πρό­σφυ­γες, μετα­νά­στες και αιτού­ντες άσυλο, καλούμε όλους τους πολι­τι­κούς ηγέτες να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν κάθε μέσο, για να εξα­σφα­λι­σθεί ότι πρόσωπα και κοι­νό­τη­τες, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Χρι­στια­νών, παρα­μέ­νουν στις πατρί­δες τους και απο­λαμ­βά­νουν το θεμε­λιώ­δες δικαί­ωμα να ζουν με ειρήνη και ασφά­λεια. Μια ευρύ­τερη διεθνής συναί­νεση και ένα πρό­γραμμα βοή­θειας, χρειά­ζο­νται επει­γό­ντως, για να δια­τη­ρη­θεί το κράτος δικαίου, για την προ­ά­σπιση των θεμε­λιω­δών ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των σ αυτή τη μη βιώσιμη κατά­σταση, για την προ­στα­σία των μειο­νο­τή­των, για την κατα­πο­λέ­μηση της εμπο­ρίας ανθρώ­πων και του λαθρε­μπο­ρίου, για την εξά­λειψη των μη ασφαλών δια­δρο­μών, όπως αυτές μέσα από το Αιγαίο και το σύνολο της Μεσο­γείου και για να ανα­πτυ­χθούν ασφα­λείς δια­δι­κα­σίες επα­νε­γκα­τά­στα­σης. Μ αυτό τον τρόπο θα είμαστε σε θέση να βοη­θή­σουμε άμεσα αυτές τις χώρες οι οποίες εμπλέ­κο­νται στην ικα­νο­ποί­ηση των αναγκών των πολυά­ριθ­μων βασα­νι­σμέ­νων αδελφών μας. Ειδι­κό­τερα, εκφρά­ζουμε την αλλη­λεγ­γύη μας προς τον λαό της Ελλάδας, ο οποίος παρά τις δικές του οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες, έχει αντα­πο­κρι­θεί με γεν­ναιο­δω­ρία σ΄ αυτή την κρίση.

Απευ­θύ­νουμε κοινή έκκληση για τον τερ­μα­τι­σμό του πολέμου και της βίας στη Μέση Ανατολή, μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, και την έντιμη επι­στροφή όσων ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τα σπίτια τους. Ζητούμε από τις θρη­σκευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες να εντεί­νουν τις προ­σπά­θειες  τους στην υποδοχή, παροχή βοή­θειας και προ­στα­σίας στους πρό­σφυ­γες όλων των θρη­σκειών, και τις θρη­σκευ­τι­κές και πολι­τι­κές υπη­ρε­σίες  ανα­κού­φι­σης (των προ­σφύ­γων) να εργά­ζο­νται για να συντο­νί­ζουν τις πρω­το­βου­λίες τους. Για όσο διά­στημα υπάρχει η ανάγκη, επι­μό­νως ζητούμε από όλες τις χώρες να παρά­σχουν προ­σω­ρινό άσυλο, να προ­σφέ­ρουν την ιδιό­τητα του πρό­σφυγα σε όσους έχουν δικαί­ωμα, να επε­κτεί­νουν τις προ­σπά­θειες αρωγής τους και να συνερ­γα­στούν με όλους τους ανθρώ­πους καλής θέλησης για τον άμεσο τερ­μα­τι­σμό των συνε­χι­ζο­μέ­νων συγκρού­σεων.

Η Ευρώπη αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα μία από τις πιο σοβαρές ανθρω­πι­στι­κές κρίσεις της από το τέλος του Δευ­τέ­ρου Παγκο­σμίου Πολέμου. Για την αντι­με­τώ­πιση αυτής της σοβαρής πρό­κλη­σης,  κάνουμε έκκληση σε όλους τους ακο­λού­θους του Χριστού να ενθυ­μού­νται τα λόγια του Κυρίου, σύμφωνα με τα οποία όλοι μας θα κρι­θούμε μια μέρα: «επεί­νασα γάρ και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και επο­τί­σατέ με, ξένος ήμιν και συνη­γά­γετέ με, γυμνός και περιε­βά­λετέ με, ησθέ­νησα και επε­σκέ­ψα­σθε με, εν φυλακή ήμιν  και ήλθατε προς με ….αμήν λέγω υμίν, εφ΄όσον εποι­ή­σατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελα­χί­στων, εμοί εποι­ή­σατε» (Ματ­θαίος 25:35 – 36, 40).

Από την πλευρά μας, υπα­κού­ο­ντας στο θέλημα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, πιστεύ­ουμε ακρά­δα­ντα, ολόψυχα και με απο­φα­σι­στι­κό­τητα, ότι πρέπει να εντεί­νουμε τις προ­σπά­θειες μας για την προ­ώ­θηση της πλήρους ενό­τη­τας όλων των Χρι­στια­νών. Επι­βε­βαιώ­νουμε την πεποί­θηση μας ότι η «συμ­φι­λί­ωση (μεταξύ των Χρι­στια­νών) περι­λαμ­βά­νει την προ­ώ­θηση της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης εντός και μεταξύ όλων των λαών… Μαζί, θα κάνουμε το χρέος μας, ώστε να προ­σφέ­ρουμε στους μετα­νά­στες, τους πρό­σφυ­γες, και τους αιτού­ντες  άσυλο, μία ανθρώ­πινη υποδοχή στην Ευρώπη» (Οικου­με­νική Χάρτα, 2001). Με την υπε­ρά­σπιση των θεμε­λιω­δών ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των των προ­σφύ­γων,  των αιτού­ντων άσυλο και των μετα­να­στών, καθώς και των πολλών περι­θω­ριο­ποι­η­μέ­νων ανθρώ­πων στις κοι­νω­νίες μας, έχουμε ως στόχο να εκπλη­ρώ­σουμε την απο­στολή των Εκκλη­σιών, που είναι η δια­κο­νία του κόσμου.

Η συνά­ντηση μας σήμερα έχει ως στόχο να δώσει κου­ρά­γιο και ελπίδα σε όσους ανα­ζη­τούν κατα­φύ­γιο και σε όλους εκεί­νους που τους καλω­σο­ρί­ζουν και τους βοηθούν. Καλούμε την διεθνή κοι­νό­τητα να θέση την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής ως προ­τε­ραιό­τητα, και σε κάθε επίπεδο, να υπο­στη­ρί­ξει πολι­τι­κές εντά­ξεις που εκτεί­νο­νται σε όλες τις θρη­σκευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες. Η φοβερή κατά­σταση όλων όσων επη­ρε­ά­ζο­νται από την παρούσα ανθρω­πι­στική κρίση, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων πολλών Χρι­στια­νών αδελφών μας, απαιτεί συνεχή προ­σευχή από μέρους μας.