Μετά τη μερική απασχόληση “σαρώνει” και η προσωρινή εργασία

Μετά την ημια­πα­σχό­ληση –δηλαδή τη δουλειά για τις 3-4 ώρες την ημέρα το μερίδιο της οποίας έχει ήδη φτάσει κοντά στο 10% της συνο­λι­κής απασχόλησης- και την εκ περι­τρο­πής εργασία (για μερικές ημέρες της εβδο­μά­δας), οι εργα­ζό­με­νοι έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν τώρα τις ολοένα και αυξα­νό­με­νες προ­τά­σεις για θέσεις εργα­σίας «προ­σω­ρι­νής» απα­σχό­λη­σης.

Με βάση τα επίσημα στοι­χεία, αυτές έφτασαν αισίως στις 256.700 στο 4ο τρίμηνο του 2017 και εξα­κο­λου­θούν να αυξά­νο­νται από χρόνο σε χρόνο (σ.σ πέρυσι τέτοιο καιρό ήταν 239.800). Οι προ­σω­ρι­νές θέσεις, έχουν φτάσει στο σημείο να αντι­στοι­χούν σε πάνω από 10% της μισθω­τής απα­σχό­λη­σης στην Ελλάδα η οποία με τη σειρά της αντι­στοι­χεί στα 2/3 της συνο­λι­κής απα­σχό­λη­σης.

Με βάση τον επίσημο ορισμό, προ­σω­ρινή εργασία είναι «η εργασία των μισθω­τών που θα τερ­μα­τι­στεί είτε μετά από συγκε­κρι­μένο περίοδο, γνωστή εκ των προ­τέ­ρων, είτε μετά από μια περίοδο που δεν είναι γνωστή εκ των προ­τέ­ρων αλλά προσ­διο­ρί­ζε­ται από αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια (για παρά­δειγμα, λήξη έργου, ή επι­στροφή άλλου υπαλ­λή­λου που είχε αντι­κα­τα­στα­θεί προ­σω­ρινά). Αν λοιπόν λάβει κανείς υπόψη του ότι:

·        256.700 άνθρω­ποι είναι μεν εργα­ζό­με­νοι με… ημε­ρο­μη­νία λήξεως

·        356.400 άνθρω­ποι είναι μερικής απα­σχό­λη­σης και

·        Ότι 1,27 εκα­τομ­μύ­ρια εργά­ζο­νται ως αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι (με ή χωρίς δικό τους προ­σω­πικό) ή ως «βοηθοί στην οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση (σ.σ αυτοί από μόνοι τους είναι 143.200)

Τότε αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι το «θαύμα» της αύξησης της απα­σχό­λη­σης τα τελευ­ταία χρόνια που θέλει να προ­βάλ­λει η κυβέρ­νηση έχει πολλά… αστε­ρά­κια καθώς σε σύνολο 3,7 εκα­τομ­μυ­ρίων εργα­ζο­μέ­νων (τόσοι είναι όλοι μαζί αυτοί που έχουν δουλειά) του­λά­χι­στον οι μισοί εργά­ζο­νται σε συν­θή­κες πλήρους ανα­σφά­λειας.

Όσοι παρα­κο­λου­θούν από κοντά τις εξε­λί­ξεις στον δείκτη της ανερ­γίας γνω­ρί­ζουν ότι το να κατα­γρά­φε­ται μόνο ο πλη­θυ­σμός (σ.σ το τέταρτο τρίμηνο του 2017 έκλεισε με ένα εκα­τομ­μύ­ριο ανέρ­γους οι οποίοι μειώ­θη­καν σε σχέση με το 4ο τρίμηνο του 2017 αλλά αυξή­θη­καν σε σχέση με το 3ο τρίμηνο του 2017 λόγω του­ρι­σμού) , δεν απο­τυ­πώ­νει όλη την πραγ­μα­τι­κό­τητα στην αγορά εργα­σίας.

«Λείπει» το στοι­χείο των απο­δο­χών: οι μέσες απο­δο­χές μειώ­νο­νται ολοένα και περισ­σό­τερο κάτι που δείχνει ότι οι «νέες δου­λειές» που δημιουρ­γού­νται έχουν πολύ χαμηλές αμοιβές και ενι­σχύ­ουν μια επίσης «και­νούρ­για τάξη» απα­σχο­λού­με­νων «των εργαζόμενων-άνεργων» δηλαδή αυτών που εμφα­νί­ζο­νται στα χαρτιά ως απα­σχο­λού­με­νοι αλλά στην πράξη εργά­ζο­νται χωρίς να μπορούν να τα βγάλουν πέρα.

Από τα ανα­λυ­τικά στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ, καθί­στα­ται προ­φα­νές ότι η μείωση της ανερ­γίας είναι εξαι­ρε­τικά εύθραυ­στη και συγκυ­ριακή. Τα στοι­χεία απο­τυ­πώ­νουν αυτό που λένε και οι ξένοι οίκοι αλλά και το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο: μπορεί η ονο­μα­στική ανεργία να μειώ­νε­ται αλλά απου­σιά­ζουν οι «καλές θέσεις» εργα­σίας.

Tο 2017, δημιουρ­γή­θη­καν τελικώς λιγό­τε­ρες από 100.000 νέες θέσεις εργα­σίας: από­δειξη ότι ο αριθμός των απα­σχο­λού­με­νων αυξή­θηκε από τα 3,648 εκα­τομ­μύ­ρια στο τέταρτο τρίμηνο του 2016, στα 3,736 εκα­τομ­μύ­ρια στο τέλος του 2017. Η καθαρή μετα­βολή είναι μόλις 88 χιλιά­δες νέες θέσεις εργα­σίας. Τι θα γίνει αν έρθει μια κακή χρονιά για τον του­ρι­σμό στον οποίο απα­σχο­λού­νται του­λά­χι­στον ο ένας στους 8 απα­σχο­λού­με­νους σε όλη τη χώρα; Που θα βρουν δουλειά οι του­λά­χι­στον 250.000 άνεργοι πτυ­χιού­χοι και πώς θα απο­τρα­πεί το brain drain όταν η αγορά «γεννά» θέσεις μόνο με τον κατώ­τατο μισθό, προ­σω­ρι­νές ή μερικής απα­σχό­λη­σης;

thetoc.gr