Στη «σκιά» της τρομοκρατίας η σύνοδος των G20-Προσφυγικό και Συρία διχάζουν

Επί ποδός βρί­σκο­νται 12.000 Τούρκοι αστυ­νο­μι­κοί στην πόλη Αττά­λεια. Εκεί συνα­ντώ­νται σήμερα οι αρχηγοί κρατών από τις 20 ισχυ­ρό­τε­ρες οικο­νο­μίες του κόσμου.

Ωστόσο, λόγω του μακε­λειού την Παρα­σκευή στο Παρίσι, αλλά και της επί­θε­σης στην Άγκυρα τον Οκτώ­βριο, έχουν ληφθεί ενι­σχυ­μένα μέτρα ασφα­λείας. Εξάλλου, στην ίδια περιοχή συνε­λή­φθη­σαν πριν από είκοσι μέρες υπο­στη­ρι­κτές του Ισλα­μι­κού Κράτους, ενώ οι τουρ­κι­κές αρχές υπο­λο­γί­ζουν ότι θα συγκε­ντρω­θούν στην πόλη 30.000 δια­δη­λω­τές.

Εντολή των G20 είναι να ενι­σχυ­θεί η οικο­νο­μική και χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα, και η ατζέντα της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης για την προ­ε­δρία του 2015 ανα­φέ­ρε­ται στην «ενδυ­νά­μωση της παγκό­σμιας ανά­καμ­ψης» και την ενί­σχυση της ρύθ­μι­σης της αγοράς, την ενερ­γειακή πολι­τική και την κλι­μα­τική αλλαγή. Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, για πολλούς από τους ηγέτες που θα συμ­με­τέ­χουν στην σύνοδο, το κυρί­αρχο θέμα θα είναι ανα­πό­φευ­κτα το μακε­λειό της Παρα­σκευής στο Παρίσι, ο πόλεμος στη Συρία και η ροή των προ­σφύ­γων/μετα­να­στών που φθάνει στην Ευρώπη μέσω της Τουρ­κίας.

Όπως μετα­δί­δει το πρα­κτο­ρείο, ορι­σμένα από τα ζητή­ματα που χρήζουν προ­σο­χής στην επερ­χό­μενη σύνοδο, είναι τα εξής:

Η δυνα­μική Ομπάμα-Πούτιν

Έχουν περάσει λιγό­τερο από δυο μήνες από τότε που οι πρό­ε­δροι των ΗΠΑ και της Ρωσίας συνα­ντή­θη­καν στη Νέα Υόρκη προ­κει­μέ­νου να συζη­τή­σουν το θέμα του εμφυ­λίου πολέμου στη Συρία. Τότε ο Αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος Μπαράκ Ομπάμα δεν γνώριζε ότι ο Ρώσος ομό­λο­γός του σχε­δί­αζε την μεγα­λύ­τερη στρα­τιω­τική εκστρα­τεία της χώρας των τελευ­ταίων δυο δεκα­ε­τιών, στέλ­νο­ντας τα μαχη­τικά του αερο­σκάφη στα τέλη Σεπτεμ­βρίου για να ενι­σχύ­σουν τον Μπασάρ αλ Άσσαντ.

Στην περυ­σινή σύνοδο των G20 στο Μπρί­σμπεϊν της Αυστρα­λίας, ο Πούτιν απο­χώ­ρησε νωρί­τερα, αφού επι­κρί­θηκε έντονα για το θέμα της Ουκρα­νίας και απει­λή­θηκε με επι­πλέον κυρώ­σεις. Αυτή τη φορά όμως, προ­σέρ­χε­ται στη σύνοδο ως κάποιος με τον οποίον ο Ομπάμα και οι σύμ­μα­χοί του είναι πιο πιθανό να δια­πραγ­μα­τευ­τούν. Το τελευ­ταίο ρωσικό σχέδιο, το οποίο θα συζη­τη­θεί στη Βιέννη αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο, αφορά σε μια πολι­τική μετά­βαση στη Συρία που θα διαρ­κέ­σει έως και 18 μήνες.

Στο φόντο όλων αυτών υπάρχει και μία κατα­στροφή. Το 2014 ήταν η κατάρ­ρευση μιας μαλαι­σια­νής πτήσης στην Ουκρα­νία, με την ευθύνη να απο­δί­δε­ται στους φιλο­ρώ­σους αυτο­νο­μι­στές. Τώρα είναι η έρευνα σχετικά με ρωσικό επι­βα­τηγό αερο­σκά­φος που συνε­τρίβη στην Αίγυπτο και το αν οι δράστες ήταν ισλα­μι­στές τρο­μο­κρά­τες.

«Υπάρχει ανάγκη για ένα είδος συνερ­γα­σίας σε αυτό», τόνισε ο Fyodor Lukyanov, επι­κε­φα­λής του Συμ­βου­λίου Εξω­τε­ρι­κής Πολι­τι­κής και Άμυνας με έδρα τη Μόσχα, που συμ­βου­λεύει τη ρωσική κυβέρ­νηση. «Επο­μέ­νως είναι προ­φα­νές πως η ατμό­σφαιρα θα είναι δια­φο­ρε­τική σε αυτή τη σύνοδο».

Μέρκελ, Ερντο­γάν και πρό­σφυ­γες

Η Άνγκελα Μέρκελ είναι στην πρώτη γραμμή της κρίσης των Σύρων προ­σφύ­γων. Η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος δέχεται τα πυρά μελών της ίδιας της κομ­μα­τι­κής της διοί­κη­σης για την πολι­τική της στο θέμα των προ­σφύ­γων. Χρειά­ζε­ται ο πρό­ε­δρος Ερντο­γάν, ο οποίος έχει ενθαρ­ρυν­θεί από την κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία που ξανα­κέρ­δισε στις εκλογές, να κάνει περισ­σό­τερα για να ανα­χαι­τί­σει τη ροή από τη χώρα του, όχι μόνο των Σύρων, αλλά και των μετα­να­στών από χώρες όπως το Αφγα­νι­στάν και το Μπα­γκλα­ντές.

Οι δύο ηγέτες συνα­ντή­θη­καν τον περα­σμένο μήνα στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, όπου η Μέρκελ πρό­τεινε την προ­ο­πτική βοή­θειας σε μετρητά και στε­νό­τε­ρων δεσμών με την ΕΕ, σε αντάλ­λαγμα της βοή­θειας στο ζήτημα των μετα­να­στών. Καθώς μάχεται έναντι Κούρδων και μελών του Ισλα­μι­κού Κράτους, ο Ερντο­γάν θα είναι πρό­θυ­μος να δείξει πως όλοι έχουν την ανάγκη να συνερ­γα­στούν μαζί του ως παρα­δο­σιακή γέφυρα μεταξύ Ανα­το­λής και Δύσης.

Το προ­σφυ­γικό πρό­βλημα δεν είναι υπερ­βο­λικά μεγάλο ώστε να μην μπορεί να λυθεί, τόνισε η Simone Filippini, επι­κε­φα­λής του ανα­πτυ­ξια­κού οργα­νι­σμού Cordaid με έδρα τη Χάγη. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι μια «συντο­νι­σμένη, ολο­κλη­ρω­τική, μακρο­πρό­θε­σμα δομη­μένη θεώρηση των δια­φο­ρε­τι­κών πλευρών του ζητή­μα­τος», επε­σή­μανε.

Ας μην ξεχνάμε την οικο­νο­μία

Όταν πρό­κει­ται για τη δια­τή­ρηση των στόχων της G20, η κατά­σταση της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας δεν πρό­κει­ται να συν­δρά­μει ιδιαί­τερα. Μόλις αυτή την εβδο­μάδα, ο Οργα­νι­σμός Οικο­νο­μι­κής Συνερ­γα­σίας και Ανά­πτυ­ξης μείωσε την πρό­βλεψή του για την παγκό­σμια ανά­πτυξη για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις μήνες.

Ο Κινέζος πρό­ε­δρος Ξι Ζιν­πίνγκ έρχεται έπειτα από μία επι­βρά­δυνση στη χώρα του, η οποία απο­στα­θε­ρο­ποί­ησε τις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές αγορές φέτος, τη στιγμή που η Αργε­ντινή βρί­σκε­ται στα πρόθυρα της κατάρ­ρευ­σης ενόψει των επα­να­λη­πτι­κών προ­ε­δρι­κών εκλογών στις 22 Νοεμ­βρίου. Ο βασι­λιάς της Σαου­δι­κής Αραβίας μπορεί να εξε­τά­σει την προ­σαρ­μογή του στις τιμές του πετρε­λαίου που είναι κάτω από 50 δολάρια το βαρέλι. Έπειτα είναι και η Βρα­ζι­λία, όπου η πρό­ε­δρος Ντίλμα Ρούσεφ, έχει προ­σκολ­λη­θεί στην εξουσία ενώ προ­σπα­θεί να δια­χει­ρι­στεί μια όλο και πιο βαθιά ύφεση και έναν αχα­λί­νωτο πλη­θω­ρι­σμό.

Ένα θέμα προς συζή­τηση που παρα­κο­λου­θεί­ται στενά από τους επεν­δυ­τές είναι το αν το κινε­ζικό γουάν θα παρα­μεί­νει απο­θε­μα­τικό νόμισμα του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου και πώς αυτό μπορεί να επη­ρε­ά­σει την αξία του. Η Τουρκία έχει στη­ρί­ξει τη συμπε­ρί­ληψη της Κίνας.

Ρύθμιση των μεγάλων τρα­πε­ζών

Αυτό κάτι θα απο­δώ­σει. Έπειτα από χρόνια δου­λειάς, το Συμ­βού­λιο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας που δημιουρ­γή­θηκε από τη G20 σε απά­ντηση στην παγκό­σμια κρίση, εξέδωσε αυτή την εβδο­μάδα το σχέδιό του ώστε να δια­σφα­λί­σει πως οι τρά­πε­ζες που ήταν «πολύ μεγάλες για να πτω­χεύ­σουν» μπορούν να εξυ­γιαν­θούν και να ανα­κε­φα­λαιο­ποι­η­θούν χωρίς δια­σώ­σεις από τους φορο­λο­γου­μέ­νους.

Οι προ­τά­σεις ανα­μέ­νε­ται να πάρουν το πράσινο φως από τη σύνοδο της Αττά­λειας, το οποίο σημαί­νει πως οι μεγα­λύ­τε­ρες τρά­πε­ζες του κόσμου μπορεί να χρεια­στεί να συγκε­ντρώ­σουν μέχρι και 1,2 τρισ. δολάρια για να συμ­μορ­φω­θούν με τους νέους κανόνες.

Και τέλος, το Ιράν θα είναι υψίστης σημα­σίας

Το Ιράν, το οποίο έφτασε τον Ιούλιο σε συμφωνία-ορόσημο με τις δυτικές δυνά­μεις για τα πυρη­νικά, μπορεί να μη συμ­με­τέ­χει στη G20 αλλά με έναν τρόπο θα είναι εκεί, εν μέρει λόγω και της υπο­στή­ρι­ξής του στον Άσσαντ στη Συρία.

«Η συμ­φω­νία για τα πυρη­νικά έδειξε το τι μπορούν να επι­τύ­χουν η διεθνής διπλω­μα­τία και η συντο­νι­σμένη προ­σπά­θεια», τόνισε ο Paul Salem, αντι­πρό­ε­δρος του Ινστι­τού­του Μέσης Ανα­το­λής στην Ουά­σινγ­κτον, προ­σθέ­το­ντας πως «αυτή η επι­τυ­χία σε ένα πολύ δύσκολο ζήτημα μπορεί να ενι­σχυ­θεί ώστε να αντι­με­τω­πί­σουμε τη σημα­ντι­κό­τερη κρίση που επη­ρε­ά­ζει την περιοχή και την Ευρώπη, που είναι το ζήτημα της Συρίας».

euro2day.gr/