«Όχι» από το ΣτΕ στις παράνομες επεκτάσεις οικισμών εντός δασικών εκτάσεων

Οι περιο­χές τις οποίες οι δήμοι επι­χεί­ρη­σαν ανε­πι­τυ­χώς να πολε­ο­δο­μή­σουν τα προη­γού­μενα χρόνια και απο­τυ­πώ­θη­καν στους δασι­κούς χάρτες με κίτρινο περί­γραμμα δεν μπορούν να εξαι­ρε­θούν από τη δασική νομο­θε­σία. Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική τη σχετική ρύθμιση του ν.4685/20, επι­στρέ­φο­ντας έτσι προς ανάρ­τηση και εξέταση από τις υπη­ρε­σίες αυτές τις περιο­χές (συνήθως περιο­χές αυθαι­ρέ­των σε δασικές εκτά­σεις, τις οποίες οι δήμοι προ­σπα­θού­σαν εκ των υστέρων να εντά­ξουν στο σχέδιο πόλης).

Αυτή είναι ίσως η σημα­ντι­κό­τερη –και σχεδόν η μόνη–από τις αλλαγές στις οποίες θα υπο­χρε­ω­θεί το υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος, όπως προ­κύ­πτει από τη δημο­σί­ευση των δύο πολυα­να­με­νό­με­νων απο­φά­σεων της Ολο­μέ­λειας (1364 και 1365/21) του ανω­τά­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου. Κατά τα λοιπά, το ΣτΕ δίνει «συγ­χω­ρο­χάρτι»σε σειρά παρα­νο­μιών και παρα­τυ­πιών των προη­γού­με­νων ετών, κρί­νο­ντας συνταγ­μα­τι­κές τις σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, ενώ ανοίγει παρά­θυρο για επέ­κταση ανά­λο­γων εξαι­ρέ­σεων από τη δασική νομο­θε­σία για τους δασω­μέ­νους αγρούς. Κρί­νο­ντας τις προ­σφυ­γές του ΓΕΩΤΕΕ και πέντε μη κυβερ­νη­τι­κών οργα­νώ­σεων (WWF, Greenpeace, Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού, Ελλη­νική Εται­ρεία Προ­στα­σίας της Φύσης, Καλ­λι­στώ), το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκανε δεκτές μόνο δύο από τις πολλές αιτιά­σεις που υπο­βλή­θη­καν. Πιο συγκε­κρι­μένα:

•Οι δασικοί χάρτες δεν μπορούν να συμπε­ρι­λά­βουν εκτά­σεις που άλλαξαν χρήση «δυνάμει έγκυρης πολι­τεια­κής πράξης»δηλαδή κάποιας από­φα­σης δημό­σιας υπη­ρε­σίας). «Η απει­κό­νιση των εκτά­σεων αυτών στους δασι­κούς χάρτες ως δασικών θα περιό­ριζε τη χρη­στι­κό­τητα του Δασο­λο­γίου ως σημείου ανα­φο­ράς για τη χάραξη των δημο­σίων πολι­τι­κών, κυρίως δε της προ­στα­σίας των δασικών οικο­συ­στη­μά­των» ανα­φέ­ρει.

•Οσον αφορά τις δασικές εκτά­σεις που μετα­τρά­πη­καν σε αγρο­τι­κές πριν το 1975, και τις οποίες ο 4685/20 εξαί­ρεσε από τις προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις της δασικής νομο­θε­σίας, οι απο­φά­σεις ανα­φέ­ρουν ότι η εκχέρ­σωσή τους με βάση διοι­κη­τι­κές πράξεις «δεν συνιστά ανε­πί­τρε­πτη μετα­βολή του δασικού προ­ο­ρι­σμού και χαρα­κτήρα των εκτά­σεων» Το Δημόσιο δεν μπορεί σήμερα να επι­διώ­ξει την ανα­τροπή των πραγ­μα­τι­κών κατα­στά­σεων που έγιναν με βάση διοι­κη­τι­κές πράξεις, ακόμα κι αν αυτές ήταν παρά­τυ­πες ή λαν­θα­σμέ­νες, καθώς αυτό θα οδη­γή­σει «σε ανα­μό­χλευση ανυ­πο­λό­γι­στου αριθμού εννόμων πράξεων»

•Οσον αφορά το πλήθος των διοι­κη­τι­κών πράξεων, όπως οι πράξεις εποι­κι­σμού και ανα­δα­σμών, σε εφαρ­μογή του 4685/20, το ΣτΕ απο­φά­σισε ότι νομίμως έγιναν απο­δε­κτές για την εξαί­ρεση εκτά­σεων από τις προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις της δασικής νομο­θε­σίας.

•Απορ­ρί­πτε­ται το επι­χεί­ρημα ότι η ανα­θε­ώ­ρηση του συνόλου των δασικών χαρτών, ακόμα και των κυρω­μέ­νων, «γυρίζει στο σημείο μηδέν»την υπόθεση, γιατί «είναι σε αρμονία με το Σύνταγμα, εξυ­πη­ρε­τεί την ακρί­βεια, αξιο­πι­στία και εφαρ­μο­στι­κό­τητά τους» η δε καθυ­στέ­ρηση που αυτή προ­κα­λεί «πρέπει να σταθ­μι­στεί με την επι­τά­χυνση της δια­δι­κα­σίας κύρωσής τους»λόγω της μείωσης των αντιρ­ρή­σεων.

•Για τις βιο­μη­χα­νι­κές περιο­χές που εξαι­ρέ­θη­καν ακόμα κι αν δεν είχαν πράξη χαρα­κτη­ρι­σμού, αλλά άλλα πλη­ρο­φο­ριακά έγγραφα, υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτό καλώς έγινε, καθώς σε κάθε περί­πτωση «δεν απαλ­λάσ­σει τον ενδια­φε­ρό­μενο από την υπο­χρέ­ωση να εφο­δια­στεί με τις ανα­γκαίες άδειες της βιο­μη­χα­νι­κής και οικο­δο­μι­κής νομο­θε­σίας» άρα… δεν πει­ρά­ζει αφού αδειο­δο­τή­θηκε κατά τα λοιπά.

•Το ΣτΕ δέχεται έως και τη χρήση του πλη­ρο­φο­ρια­κού συστή­μα­τος του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρότι αυτό δεν εξέταζε την τήρηση ή μη της δασικής νομο­θε­σίας, κρί­νο­ντας ότι ακόμα κι αν το αρχείο είναι ανα­ξιό­πι­στο «αυτό δεν καθιστά ανί­σχυρη τη χρη­σι­μο­ποί­ησή του» Με τον τρόπο αυτόν επι­κυ­ρώ­νε­ται η μαζική εξαί­ρεση από τη δασική νομο­θε­σία εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων στρεμ­μά­των παρά­νομα εκχερ­σω­μέ­νων εκτά­σεων, που όμως επι­δο­τού­νταν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σε δύο σημεία το ΣτΕ έκανε δεκτά τα επι­χει­ρή­ματα των προ­σφευ­γό­ντων:

•Εκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική τη ρύθμιση που εξαι­ρούσε από τη δασική νομο­θε­σία τις εκτά­σεις με κίτρινο περί­γραμμα, αυτές δηλαδή στις οποίες η ένταξη στο σχέδιο πόλης δεν μπο­ρούσε να ολο­κλη­ρω­θεί. Οπως ανα­φέ­ρει, «οδηγεί στην εξαί­ρεση από τη δασική νομο­θε­σία εκτά­σεων εντός των οποίων δεν έχει εξα­κρι­βω­θεί ότι ιδρύ­θη­καν και λει­τουρ­γούν έστω και νομι­μο­φα­νείς οικι­σμοί»

•Εκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική την εξαί­ρεση από τη δασική νομο­θε­σία εκτά­σεων με οικο­δο­μι­κές άδειες από το 1975 έως το 2011. «Η απο­σύν­δεση από τη δασική νομο­θε­σία εκτά­σεων που δια­τη­ρούν σήμερα δασική μορφή και παρα­μέ­νουν αδό­μη­τες, επειδή έχει εκδοθεί προ δεκα­ε­τίας ή και περισ­σό­τερο οικο­δο­μική άδεια, η ισχύς των οποίων έχει παρα­τα­θεί, υπερ­βαί­νει το τασ­σό­μενο από το Σύνταγμα όριο θεμιτής υπο­χώ­ρη­σης της προ­στα­σίας του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος»

Πηγή kathimerini.gr