Τα ίδια Παντελάκη μου

Απλός καρ­διο­λό­γος, δήλωνε καρ­διο­χει­ρουρ­γός με συστα­τική επι­στολή μάλιστα του διά­ση­μου Για­κούμπ. Πώς δεν δήλωσε ότι έχει χει­ρουρ­γή­σει και τον Ανδρέα.

Δηλω­νό­ταν σκω­λη­κοει­δί­τιδα και γίνο­νταν ανορ­θώ­σεις στήθους.

Εκαναν μπότοξ αντί για εγχεί­ρη­σης κήλης.

Εχουμε και αυθαί­ρετα WC που για να μην κατε­δα­φι­στούν, κλεί­νουν μέσα γριές.

Θυρω­ρούς στην εφορία που ζητούν 50λεπτα για να σε εξυ­πη­ρε­τή­σουν, με απο­τέ­λε­σμα να βγάζουν περισ­σό­τερα απ’ τους διευ­θυ­ντές τους (και μαύρα).

Όλα αυτά μας τα λέει ο επι­θε­ω­ρη­τής δημό­σιας διοί­κη­σης, ο κ. Λέαν­δρος Ρακιν­τζής. Γιατί μας τα λέει; Είναι κάτι που δεν γνω­ρί­ζουμε; Μια χαρά το ξέρουμε ότι έχουμε λαμόγια, τίγκα στα λαμόγια είμαστε, κάθε τρεις και λίγο βγαίνει στη φόρα κάποιο απ’ τα κατορ­θώ­ματά τους.

Το μαθαί­νουμε, το σχο­λιά­ζουμε, το κατα­δι­κά­ζουμε στα λόγια και μετά, τα ίδια Παντε­λάκη μου τα ίδια Παντελή μου. Αφη­ρη­μέ­νες γενι­κεύ­σεις ή ηθι­κο­λο­γι­κές ανα­λύ­σεις, εξέταση των αιτιών χωρίς πρόθεση παρέμ­βα­σης στον πελα­τειακό χαρακτήρα- για παράδειγμα- σύμφωνα με τον οποίο έχει δομηθεί η δημόσια διοί­κηση και εν γένει το πολι­τικό σύστημα, δεν οδηγούν πουθενά.

Απλώς ανα­κυ­κλώ­νουν το θέμα, προ­σθέ­το­ντας με τα χρόνια περισ­σό­τερα, πιο ευφά­ντα­στα και τρα­γε­λα­φικά περι­στα­τικά στην λίστα του κ. Ρακιν­τζή. Ιστο­ρικά έχει απο­δει­χθεί ότι οι κρίσεις, επαυ­ξά­νουν και «νομι­μο­ποιούν» τη δια­φθορά σε όλη την κλίμακα. Λαός και εξουσία, σε διαρκή αλλη­λο­τρο­φο­δό­τηση, βρί­σκουν τρόπους να τακτο­ποιούν «εκκρε­μό­τη­τες». «Κινού­με­νοι στην γκρίζα ζώνη ανάμεσα στη νομι­μό­τητα και την εγκλη­μα­τι­κό­τητα, αφενός απο­κτούν μια αίσθηση ατι­μω­ρη­σίας και αφε­τέ­ρου επι­κα­λού­νται ένα ιδιαί­τερο καθήκον που εξου­δε­τε­ρώ­νει -κατ’ αυτούς- τον παρά­νομο ή ανήθικο χαρα­κτήρα των πράξεών τους (π.χ. το συμ­φέ­ρον του κόμ­μα­τος, η ασφά­λεια του συστή­μα­τος κ.ο.κ.)», επι­ση­μαί­νει σε άρθρο του ο καθη­γη­τής και πρώην υπουρ­γός Γιάννης Πανού­σης.