Η Στεφανία Στάγκα αποχώρησε από την παράταξη Κολιάδη και δηλώνει: “Κάνουν χειρότερα από αυτά που κατήγγειλαν”

Η πολι­τική σκηνή στη Ρόδο ταρά­ζε­ται από μια ηχηρή ανε­ξαρ­τη­το­ποί­ηση που έρχεται να ανα­δεί­ξει τις εσω­τε­ρι­κές αντι­θέ­σεις και τις βαθιές ρωγμές στο εσω­τε­ρικό της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «ΕΝΑ – Ενω­μέ­νοι Αλλά­ζουμε» του δημάρ­χου Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη.

Η δημο­τική σύμ­βου­λος κ. Στε­φα­νία Στάγκα, με πολυ­σέ­λιδη επι­στολή που απηύ­θυνε στον πρόεδρο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου κ. Κυριάκο Κασάπη, ανα­κοί­νωσε την απο­χώ­ρησή της από την παρά­ταξη και την πρόθεσή της να συνε­χί­σει τη θητεία της ως ανε­ξάρ­τητη.

Η απο­χώ­ρηση αυτή δεν είναι απλώς μια τυπική δια­φο­ρο­ποί­ηση, απο­τε­λεί πολι­τική πράξη με βαρύ συμ­βο­λι­σμό, καθώς συνο­δεύ­ε­ται από μια ανα­λυ­τική και σφοδρή κριτική προς τη δημο­τική αρχή, την οποία η κα Στάγκα κατη­γο­ρεί για αλα­ζο­νεία, μικρο­πο­λι­τι­κές πρα­κτι­κές, έλλειψη συλ­λο­γι­κό­τη­τας, αλλά κυρίως για απουσία έργου και εγκα­τά­λειψη των προ­ε­κλο­γι­κών δεσμεύ­σεων.

Η επι­στολή που δημο­σιο­ποί­ησε δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νειών. Με αιχ­μη­ρές δια­τυ­πώ­σεις και σαφείς ανα­φο­ρές σε πρόσωπα και γεγο­νότα, σκια­γρα­φεί ένα πολι­τικό τοπίο που απέχει πολύ από το όραμα που, όπως σημειώ­νει, την οδήγησε να εντα­χθεί στην παρά­ταξη του Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη. Παράλ­ληλα, υπο­γραμ­μί­ζει ότι η ίδια δεν διστά­ζει να συγκρου­στεί όταν πρό­κει­ται για ζητή­ματα αρχών, όπως είχε πράξει και παλαιό­τερα από τη θέση της στη ΔΕΡΜ ΑΕ.

Μια επι­στολή με πολι­τικό βάρος

Η δήλωση ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­σης της Στε­φα­νίας Στάγκα έρχεται σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου αντι­με­τω­πί­ζει ήδη προ­κλή­σεις στη λει­τουρ­γία του. Οι επι­ση­μάν­σεις της περί «κλει­στού κογκλα­βίου των τεσ­σά­ρων» και περί «συστη­μα­τι­κής απα­ξί­ω­σης της δια­φο­ρε­τι­κής άποψης» κατα­γρά­φουν μια εικόνα εσω­τε­ρι­κής δυσλει­τουρ­γίας, που αγγίζει πλέον την καρδιά της διοί­κη­σης.

Με ιδιαί­τερη έμφαση στέ­κε­ται στην εγκα­τά­λειψη της Δημο­τι­κής Ενό­τη­τας Ιαλυσού, την οποία χαρα­κτη­ρί­ζει «πολι­τική προ­σβολή» απέ­να­ντι σε μια κοι­νω­νία που, όπως λέει, συνει­σφέ­ρει σημα­ντικά στα δημο­τικά έσοδα αλλά εισπράτ­τει ελά­χι­στα. Το σημείο αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς η Ιαλυσός απο­τέ­λεσε ιστο­ρικά έναν από τους βασι­κούς πυλώνες εκλο­γι­κής στή­ρι­ξης της παρά­τα­ξης, και η απο­γο­ή­τευση που εκφρά­ζε­ται ανοικτά πλέον από εκλεγ­μένη σύμ­βουλο έχει πολ­λα­πλές πολι­τι­κές ανα­γνώ­σεις.

Οι προ­ε­κλο­γι­κές δεσμεύ­σεις και  η διά­ψευση

Στην επι­στολή της, η κα Στάγκα θυμίζει πως είχε επι­λέ­ξει να συμπο­ρευ­θεί με τον Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη έχοντας την ελπίδα μιας άλλης πολι­τι­κής κουλ­τού­ρας. Όμως, δύο χρόνια μετά τις εκλογές, δηλώνει πικρά απο­γοη­τευ­μένη, καθώς –όπως ανα­φέ­ρει– «η δημο­τική αρχή ανα­πα­ρά­γει τις ίδιες ακριβώς πρα­κτι­κές που κατήγ­γειλε πριν ανα­λά­βει την εξουσία».

Η φράση της ότι «το προ­ε­κλο­γικό αφήγημα απο­δει­κνύ­ε­ται απο­λύ­τως ψευ­δε­πί­γραφο» ανα­μέ­νε­ται να προ­κα­λέ­σει συζη­τή­σεις εντός και εκτός του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου. Παράλ­ληλα, κατη­γο­ρεί τη διοί­κηση για «συστη­μα­τική άρνηση ανά­λη­ψης ευθυνών» και για συνεχή επί­κληση της «καμένης γης», με στόχο –όπως τονίζει– να δικαιο­λο­γη­θεί η απραξία και η απουσία χει­ρο­πια­στού έργου.

Ολό­κληρη η επι­στολή ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­σης

Ρόδος, 15 Σεπτεμ­βρίου 2025

ΠΡΟΣ: Τον Αξιό­τιμο Πρόεδρο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου

Κύριο Κυριάκο Κασάπη

ΔΗΛΩΣΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Κύριε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επι­στολή, σας γνω­στο­ποιώ την απόφασή μου να απο­χω­ρήσω από την παρά­ταξη «ΕΝΑ – Ενω­μέ­νοι Αλλά­ζουμε» του Δημάρ­χου Ρόδου Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη, και να συνε­χίσω την πορεία μου ως Ανε­ξάρ­τητη Δημο­τική Σύμ­βου­λος.

Η απόφασή μου αυτή δεν είναι παρορ­μη­τική. Είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας μακράς και βαθιάς πολι­τι­κής απο­γο­ή­τευ­σης, που εδρά­ζε­ται σε πολι­τι­κές απο­φά­σεις, ενέρ­γειες και συμπε­ρι­φο­ρές που προ­σβάλ­λουν κατά­φωρα τον αξιακό μου κώδικα και δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στο όραμα που έχω για τον τόπο μου, ούτε συνά­δουν με το περιε­χό­μενο που δίνω στον όρο «συμ­με­τοχή στα κοινά».

Κυρίως όμως εδρά­ζε­ται στην ανάγκη μου να αντι­τα­χθώ σε μια κυνική και αλλοιω­μένη αντί­ληψη της εξου­σίας, η οποία δεν έχει καμία σχέση με το όραμα και τις δεσμεύ­σεις για συλ­λο­γι­κό­τητα που μας ένωσαν προ­ε­κλο­γικά.

Τον τρόπο με τον οποίο αντι­λαμ­βά­νο­μαι την άσκηση πολι­τι­κής και εξυ­πη­ρέ­τη­σης των καλώς εννο­ού­με­νων συμ­φε­ρό­ντων του τόπου μου, τον είχα κατα­στή­σει σαφή ήδη από τη συμ­με­τοχή μου στην προη­γού­μενη Δημο­τική Αρχή υπό τον Αντώνη Καμπου­ράκη. Δεν δίστασα τότε, ως μέλος του ΔΣ της ΔΕΡΜ ΑΕ, να δια­φο­ρο­ποι­ηθώ και να συντα­χθώ με εκεί­νους που δια­φώ­νη­σαν και αντι­τά­χθη­καν στις ενέρ­γειες του τότε δημάρ­χου και ανα­φέ­ρο­μαι στον τότε πρόεδρο της ΔΕΡΜ ΑΕ Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη και στον τότε νομικό της σύμ­βουλο, Κώστα Χαλκιά.

Απο­φά­σισα να ακο­λου­θήσω τον Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη στη διεκ­δί­κηση του Δήμου Ρόδου, με την προσ­δο­κία μιας άλλης πολι­τι­κής κουλ­τού­ρας, ενός άλλου τρόπου διοί­κη­σης του Δήμου, μιας άλλης αντί­λη­ψης άσκησης εξου­σίας. Δέχθηκα να παρα­μείνω στη ΔΕΡΜ ΑΕ, πιστεύ­ο­ντας, αφελώς, ότι αυτή η δια­φο­ρε­τική αντί­ληψη θα δια­περ­νούσε και τη διοί­κηση της επι­χεί­ρη­σης. Με μεγάλη απο­γο­ή­τευση δια­πί­στωσα ότι αυτοί που δήθεν επε­δί­ω­καν το καλό της επι­χεί­ρη­σης, τελικά ήθελαν τη ΔΕΡΜΑΕ ως λάφυρο για να κάνουν χει­ρό­τερα από εκείνα που Κολιά­δης – Χαλκιάς κατα­λό­γι­σαν στον τέως Δήμαρχο. Με θλίψη και αγα­νά­κτηση δια­πι­στώνω ότι εκείνοι που τότε εγκα­λού­σαν την τέως δημο­τική αρχή για αδια­φά­νεια και αλα­ζο­νεία, είναι πλέον οι ίδιοι που ανα­πα­ρά­γουν και εντεί­νουν τις ίδιες ακριβώς πρα­κτι­κές.

Ως προς τη συνο­λική λει­τουρ­γία της δημο­τι­κής αρχής, σήμερα, σχεδόν δύο χρόνια μετά από την εκλογή της, ακυ­ρώ­νει καθη­με­ρινά το προ­ε­κλο­γικό αφήγημα της παρά­τα­ξης που απο­δει­κνύ­ε­ται απο­λύ­τως ψευ­δε­πί­γραφο. Στόχος τους ήταν να εφαρ­μό­σουν την ίδια πολι­τική την οποία υπο­κρι­τικά κατήγ­γει­λαν μέχρι να ανέλ­θουν στην εξουσία.

Δύο χρόνια μετά, με λύπη μου δια­πι­στώνω την παντελή απουσία έργου από μια δημο­τική αρχή που της φταίνε όλοι οι άλλοι, με συστη­μα­τική άρνηση ανά­λη­ψης της ευθύνης που της ανα­λο­γεί. Η συνεχής αναφορά στην «καμένη γη» που παρέ­λαβε, δεν μπορεί να απο­τε­λεί πει­στική δικαιο­λο­γία για την απραξία της, όταν κάνει τα ίδια και χει­ρό­τερα με εκεί­νους που κατη­γο­ρεί.

Αν κάτι με εξορ­γί­ζει περισ­σό­τερο, είναι η απρο­κά­λυ­πτη αλα­ζο­νεία, ο ρεβαν­σι­σμός και η μικρο­πο­λι­τική απα­ξί­ωση όσων τολμούν να δια­φω­νή­σουν. Η εικόνα που παρου­σιά­ζει η παρά­ταξη στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο δεν είναι εικόνα δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας.

Η συμ­με­το­χική και δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία της παρά­τα­ξής μας, όπως δια­κη­ρύ­χθηκε προ­ε­κλο­γικά, εξα­φα­νί­στηκε ταχύ­τατα μετε­κλο­γικά. Στη θέση της, εγκα­θι­δρύ­θηκε ένα κλειστό σύστημα εξου­σίας, ένα σκληρό κογκλά­βιο των τεσ­σά­ρων, που λει­τουρ­γεί με λογικές απο­κλει­σμού και χει­ρα­γώ­γη­σης. Ό,τι είχε απο­μεί­νει από το σύνθημα «Ενω­μέ­νοι Αλλά­ζουμε» δια­λύ­θηκε μέσα σε μια κλει­στο­φο­βική λογική εξου­σίας που δεν αφήνει χώρο για αντί­λογο, συνερ­γα­σία και στοι­χειώδη πολι­τικό σεβασμό απέ­να­ντι στα μέλη της παρά­τα­ξης τα οποία αγνο­ού­νται στη λήψη των απο­φά­σεων.

Ως προς τη Δημο­τική Ενότητα Ιαλυσού, τον τόπο που με ανέ­δειξε και με ενέ­πνευσε να ασχο­ληθώ με την αυτο­διοί­κηση, νιώθω υπο­χρε­ω­μένη να πω το εξής: η πλήρης εγκα­τά­λειψη, η απουσία έργου και ο ρόλος του κακε­ντρεχή σχο­λια­στή που η δημο­τική αρχή επέλεξε για τον εαυτό της, συνι­στούν πολι­τική προ­σβολή απέ­να­ντι σε μια κοι­νω­νία που αξίζει πολύ περισ­σό­τερα και απο­λαμ­βά­νει αντι­στρό­φως ανάλογα από τα όσα συνει­σφέ­ρει στα δημο­τικά έσοδα.

Αρνού­μαι πλέον να νομι­μο­ποιώ μια διοί­κηση που εγκα­τέ­λειψε όσα υπο­σχέ­θηκε και πρόδωσε την εμπι­στο­σύνη των πολιτών.

Από τη θέση της ανε­ξάρ­τη­της δημο­τι­κής συμ­βού­λου, υπό­σχο­μαι και δεσμεύ­ο­μαι απέ­να­ντι στους συν­δη­μό­τες μου ότι θα συνε­χίσω να υπηρετώ τους πολίτες του Δήμου Ρόδου με δια­φά­νεια, αξιο­πρέ­πεια και συνέ­πεια στις αρχές μου.

Ρόδος, 15 Σεπτεμ­βρίου 2025

Η Δημο­τική Σύμ­βου­λος

Στε­φα­νία Στάγκα