Γιώργος Χατζημάρκος: «Έμαθα να κοιτώ μπροστά»

Συνέ­ντευξη του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου στη «Δημο­κρα­τική»

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, μέσα Αυγού­στου, επι­διώκω μια χαλαρή συζήτηση-συνέντευξη με τον περι­φε­ρειάρχη Ν. Αιγαίου Γιώργο Χατζη­μάρκο και πρέπει να πω ότι όχι μόνο δεν μου την έχει αρνηθεί αλλά την κάνει κάθε χρόνο και πιο ευχά­ρι­στη. Φέτος, είχα τη χαρά να με δεχθεί στο γραφείο του και να μου δια­θέ­σει όσο χρόνο χρειά­στηκα σε μια ομο­λο­γου­μέ­νως μεγάλη συζή­τηση. Μου κάνει εντύ­πωση, σταθερά, το γεγονός ότι δεν βάζει περιο­ρι­σμούς στα θέματα που μπορεί να συζη­τη­θούν και αυτό γιατί όπως λέει και ο ίδιος “την ημέρα που θα θελή­σεις να κρυ­φτείς από ερώτηση, θα πρέπει να σκε­φτείς σοβαρά και τη θέση σου την πολιτική’’. Αυτό, από μόνο του το βρίσκω εξαι­ρε­τικό πήχη σε έναν πολι­τικό και σίγουρα σε εμας τους δημο­σιο­γρά­φους κάνει τη δουλειά μας ευκο­λό­τερη. Ο αυθορ­μη­τι­σμός του Περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, επίσης, κάνει τη δουλειά μας ευκο­λό­τερη.

ΔΑ: Κύριε Περι­φε­ρειάρχη, σας ευχα­ρι­στώ για τη συνέ­πειά σας στο ετήσιο ραντε­βού μας.

ΓΧ: Χαρά μου κ. Αθα­να­σίου να είμαι συνεπής στην 4η εξουσία.

ΔΑ: Δεν είστε εσείς στην εξουσία;

ΓΧ: Προ­σω­ρινά εμείς οι πολι­τι­κοί, μόνιμα εσείς οι δημο­σιο­γρά­φοι.

ΔΑ: Κρύβει κάποιο υπο­νο­ού­μενο αυτό;

ΓΧ: Κανένα. Αυτή είναι η αλήθεια.

ΔΑ: Κύριε Περι­φε­ρειάρχη, βρι­σκό­μα­στε στην κορύ­φωση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Πώς βλέπετε μέχρι στιγμής τη φετινή σεζόν;

ΓΧ: Είναι από τις χρονιές που επι­βε­βαιώ­νουν πως κατα­φέ­ραμε να είναι το Νότιο Αιγαίο μια του­ρι­στική δύναμη ανθε­κτική στις ανα­τα­ρά­ξεις των παγκό­σμιων συγκυ­ριών. Οι αφίξεις είναι υψηλές, οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις επίσης, οι επι­χει­ρή­σεις δου­λεύ­ουν, οι εργα­ζό­με­νοι εξα­σφα­λί­ζουν εισο­δή­ματα, οι τοπικές κοι­νω­νίες των νησιών μας κερ­δί­ζουν.

ΔΑ: Σας ανη­σύ­χησε η φετινή του­ρι­στική περί­ο­δος;

ΓΧ: Αν σας έλεγα όχι, θα ήταν ψέματα. Πόλεμοι πολλοί, ύφεση μεγάλη, πτώση στην αγο­ρα­στική δύναμη σε όλες τις χώρες, συνέ­θε­σαν ένα δύσκολο περι­βάλ­λον. Μου δίνει μεγάλη χαρά η ανθε­κτι­κό­τητα των προ­ο­ρι­σμών μας.

ΔΑ: Είναι επι­τυ­χία λοιπόν οι αριθμοί;

ΓΧ: Θα προ­τι­μού­σατε να κάναμε την ίδια συζή­τηση με 50% πτώση σε αφίξεις, δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις και έσοδα; Τότε ποιο θα ήταν το αντι­κεί­μενο της συζή­τη­σής μας και τι θα με ρωτού­σατε; Μην πέφτετε και εσείς σας παρα­καλώ θύμα μιας ακα­τά­σχε­της γκρί­νιας που δηλη­τη­ριά­ζει την κάθε ημέρα μας, την κάθε πτυχή της ζωής μας.

ΔΑ: Όχι, έχετε δίκιο. Ούτε εγώ φυσικά θα προ­τι­μούσα μια συζή­τηση εν μέσω του­ρι­στι­κής ύφεσης. Η ερώτησή μου είχε στόχο την ανα­ζή­τηση των στοι­χείων που πρέπει να προ­σέ­ξουμε.

ΓΧ: Σε αυτό θα συμ­φω­νήσω. Αγώνας λοιπόν για ευχα­ρι­στη­μένο επι­σκέ­πτη, καλή εμπει­ρία, συνεχή θωρά­κιση και βελ­τί­ωση. Ο του­ρι­σμός κρατά όρθια την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία και εμείς δου­λεύ­ουμε για να τον κάνουμε πιο ανθε­κτικό και ποιο­τικό. Έτσι κερ­δί­ζουμε την εμπι­στο­σύνη των επι­σκε­πτών μας και συνε­χί­ζουμε να είμαστε οι εθνικοί πρω­τα­θλη­τές στον του­ρι­σμό.

ΔΑ: Ζεστό καλο­καίρι λοιπόν στο Νότιο Αιγαίο…

ΓΧ: Ζεστό, γεμάτο του­ρί­στες, γεμάτο δουλειά. Δεν παρα­πο­νιέ­μαι, αν δεν ιδρώ­νεις Αύγου­στο, δεν είσαι Αιγαίο.

ΔΑ: Οι «υπο­δο­μές» αντέ­χουν;

ΓΧ: Οι υπο­δο­μές δοκι­μά­ζο­νται. Χρεια­ζό­μα­στε νέες, χρεια­ζό­μα­στε ανα­βάθ­μιση, χρεια­ζό­μα­στε βελ­τί­ωση και αυτό εμείς στην Περι­φέ­ρεια δεν το περι­γρά­φουμε μόνο, αλλά το κάνουμε και πράξη. Εμείς στην Περι­φέ­ρεια ανα­λαμ­βά­νουμε δράση για τα πάντα: λιμάνια, αερο­δρό­μια, δρόμους, μονάδες αφα­λά­τω­σης, σχολεία, νοσο­κο­μεία, δίκτυα απο­χέ­τευ­σης, ανα­πλά­σεις. Αν μελε­τή­σει κανείς πόσες από τις υπο­δο­μές στις οποίες ανα­φε­ρό­μα­στε είναι πραγ­μα­τικά αρμο­διό­τη­τες της Περι­φέ­ρειας, θα εκπλα­γεί. Ελά­χι­στες. Και όμως για όλα, αλλά για όλα πραγ­μα­τικά, η συζή­τηση στρέ­φε­ται στην Περι­φέ­ρεια για υλο­ποί­ηση. Εσείς ξέρετε να μου πείτε γιατί;

ΔΑ: Εσείς πρέπει να μας το απα­ντή­σετε αυτό κ. Περι­φε­ρειάρχη.

ΓΧ: Γιατί στην Περι­φέ­ρεια έχει ο κόσμος ελπίδα και σε αυτήν έχει εμπι­στο­σύνη. Διότι ξέρει πως εμείς δεν μένουμε στους τύπους αλλά δου­λεύ­ουμε για την ουσία. Μπορεί να μην έχουμε αρμο­διό­τητα, έχουμε όμως απε­ριό­ρι­στη αγάπη για αυτό που κάνουμε και υψηλό αίσθημα καθή­κο­ντος.

ΔΑ: Δια πάσαν νόσο λοιπόν, όπως λέει και ο λαός μας.

ΓΧ: Ευτυχώς δεν συνε­χί­σατε την παροι­μία (γελά …).

ΔΑ: Αντέχει η Περι­φέ­ρεια;

ΓΧ: Αυτή η Περι­φε­ρειακή αρχή κ. Αθα­να­σίου είναι μονάδα ειδικών απο­στο­λών. Μονάδα και ομάδα. Έχει απο­θέ­ματα αγάπης, αίσθη­σης καθή­κο­ντος και αφο­σί­ω­σης που την κάνουν χρήσιμη και παρα­γω­γική ανε­ξαρ­τή­τως συν­θη­κών. Και δεν κλα­ψου­ρί­ζει όπως συνη­θί­ζε­ται στον τόπο μας. Σκύβει το κεφάλι και δου­λεύει. Σηκώνει μανίκια και αγω­νί­ζε­ται. Βλέπει τα εμπόδια και χαμο­γελά. Σε αυτή την ομάδα στρέφει το βλέμμα της η κοι­νω­νία γιατί από αυτήν την ομάδα, μόνο, περι­μέ­νει τις λύσεις. Και αυτό λέγεται εμπι­στο­σύνη. Εμπι­στο­σύνη που κερ­δή­θηκε. Εμπι­στο­σύνη που κτί­στηκε.

ΔΑ: Δηλαδή, δεν στρέ­φε­ται στην Περι­φέ­ρεια η συζή­τηση λόγω δια­θε­σι­μό­τη­τας οικο­νο­μι­κών πόρων και προ­σω­πι­κού;

ΓΧ: Από μύθους στην Ελλάδα, άλλο τίποτα κ. Αθα­να­σίου. Ούτε τα έσοδα, ούτε το προ­σω­πικό έχουμε για αυτό που κάνουμε. Έσοδα φέρ­νουμε μέσα από προ­γράμ­ματα, αντα­γω­νι­στικά και όχι χαρι­στικά. Και το προ­σω­πικό μας είναι ελά­χι­στο για αυτά που κάνουμε. Ελά­χι­στο. Τι κάνει λοιπόν τη διαφορά; Μια διοί­κηση με σχέδιο και εργα­ζό­με­νοι που πιστεύ­ουν σε αυτό το σχέδιο και δου­λεύ­ουν με αγάπη για τον τόπο μας.

ΔΑ: Επι­τρέψτε μου εδώ την παρα­τή­ρηση ότι δεν παύει να είναι μη βιώσιμο το μοντέλο στο οποίο ένας οργα­νι­σμός τρέχει να καλύψει τα κενά δεκάδων άλλων.

ΓΧ: Εσείς πείτε όπως θέλετε αλλά δεν θα μιλήσω για αυτό εγώ που εκπρο­σωπώ τον ένα οργα­νι­σμό που εργά­ζε­ται μεθο­δικά και ξεπερνά τα όρια. Τώρα, αν κάπου αλλού, είναι πραγ­μα­τική η έλλειψη δυνα­τό­τη­τας παρα­γω­γής έργου ή ανι­κα­νό­τητα, αυτό πλέον θα το συζη­τή­σουμε ανοικτά κ. Αθα­να­σίου. Δημόσια, ανοικτά, με στοι­χεία και αλή­θειες.

ΔΑ: Τι εννο­είτε;

ΓΧ: Τίποτα παρα­πάνω από αυτό το απλό που μόλις σας περιέ­γραψα. Κάποιοι φορείς δεν μπορούν λόγω αντι­κει­με­νι­κών συν­θη­κών, λόγω έλλει­ψης πόρων και προ­σω­πι­κού, να είναι παρα­γω­γι­κοί και κάποιοι, που έχουν επάρ­κεια οικο­νο­μι­κών πόρων και άφθονο προ­σω­πικό, είναι απλά ανί­κα­νοι.

ΔΑ: Σωστό είναι αυτό που λέτε αλλά στον τόπο μας, ιδιαί­τερα στη Ρόδο, αυτό είναι αφήγημα πολι­τι­κής επι­βί­ω­σης.

ΓΧ: Ζητού­μενο της κοι­νω­νίας είναι η παρα­γωγή έργου και όχι η παρα­γωγή δικαιο­λο­γιών. Είναι καιρός λοιπόν να συζη­τή­σουμε τα στοι­χεία αυτού του βολικού αφη­γή­μα­τος, το οποίο δεν μπο­ρούμε να δεχό­μα­στε άκριτα.

ΔΑ: Από τα ζητή­ματα που ανα­δει­κνύ­ο­νται έντονα αυτή την περίοδο είναι αυτό της λει­ψυ­δρίας.

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, το να μιλάμε σήμερα για λει­ψυ­δρία στα νησιά είναι ένδειξη κακής δια­χεί­ρι­σης, όχι ανα­πό­φευ­κτης μοίρας. Υπάρχει πλέον η τεχνο­λο­γία που έχει κάνει άλματα και είναι προσιτή και αυτό το ζήτημα, ειδικά στα νησιά, δεν θα έπρεπε να έχει καν ανοίξει. Ανα­φέ­ρο­μαι φυσικά στην τεχνο­λο­γία της αφα­λά­τω­σης και στις λύσεις που αυτή μπορεί εύκολα και άμεσα να δώσει. Στα νησιά υπάρχει πρό­βλημα δια­χεί­ρι­σης του νερού και δρο­μο­λό­γη­σης των ανα­γκαίων λύσεων και επι­τέ­λους έχει έρθει η εποχή να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομά τους.

ΔΑ: Η Περι­φέ­ρεια, τι ρόλο μπορεί να παίξει σε αυτό;

ΓΧ: Στα μικρά νησιά, να βάλει πλάτη στον ρόλο της Τεχνι­κής Υπη­ρε­σίας που αυτά στε­ρού­νται. Και αυτό το κάνουμε. Καθη­με­ρινά και σε όλα τα νησιά. Κάνουμε μελέτες, εξα­σφα­λί­ζουμε χρη­μα­το­δο­τή­σεις, δημο­πρα­τούμε έργα που τα επι­βλέ­πουμε και τα παρα­δί­δουμε λει­τουρ­γικά στους οικεί­ους Δήμους.

ΔΑ: Στα μεγάλα νησιά;

ΓΧ: Στα μεγάλα νησιά κ. Αθα­να­σίου, η λογική λέει ότι δεν θα έπρεπε να έχουμε κάποιο ρόλο. Στον βαθμό που η λογική αυτή καταρ­γεί­ται από την πραγ­μα­τι­κό­τητα ή τα πάσης φύσεως «φαι­νό­μενα» δεν μπορούν αντι­με­τω­πι­στούν αλλιώς, τότε μπορεί να απο­κτή­σουμε ρόλο και εμείς. Δυστυ­χώς, αυτό έχει γίνει πλέον συνή­θεια στην κεντρική διοί­κηση και κατά καιρούς αντι­με­τω­πί­ζο­νται οι Περι­φέ­ρειες ως η λύση επί παντός του επι­στη­τού και σας φέρνω για παρά­δειγμα δύο ακόμα τέτοιες περι­πτώ­σεις: τη μετα­φορά των μαθητών και τον καθα­ρι­σμό των ποταμών. Αυτό όμως είναι στρέ­βλωση και παθο­γέ­νεια, που δεν οφεί­λε­ται σε εμάς αλλά σε αυτούς που έχουν απο­δει­χθεί, δια­χρο­νικά, κατώ­τε­ροι των περι­στά­σεων.

ΔΑ: Να υποθέσω ότι ανα­φέ­ρε­στε στη Ρόδο;

ΓΧ: Στη Ρόδο κ. Αθα­να­σίου, έχουμε την ευλογία ενός έργου εξαι­ρε­τι­κού έργου, του φράγ­μα­τος Γαδουρά, που θα ζήλευαν σε εκα­το­ντά­δες μέρη στον κόσμο και όχι μόνο σε νησιά, και κάποιοι, υπο­τί­θε­ται και με θεσμικό ρόλο, αγω­νί­ζο­νται με νύχια και δόντια να το απα­ξιώ­σουν, μη κάνο­ντας τίποτα άλλο από το να το υπο­νο­μεύ­ουν και να το συκο­φα­ντούν. Απί­στευ­τες συμπε­ρι­φο­ρές.

ΔΑ: Να πάμε και στο επίμαχο θέμα, των οφειλών της ΔΕΥΑΡ προς την Περι­φέ­ρεια;

ΓΧ: Να πάμε κ. Αθα­να­σίου. Είναι οφειλή πολλών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ και για να τελειώ­νουμε με τα παρα­μύ­θια: δεν είναι ούτε «παρε­ξή­γηση» ούτε «λογι­στικό λάθος». Είναι χρέος από πραγ­μα­τι­κές δαπάνες για τη λει­τουρ­γία των έργων που δίνουν νερό στη Ρόδο. Αντί να αντα­πο­κρι­θούν στο κάλεσμά μας, να καθί­σουμε σοβαρά στο ίδιο τραπέζι για να συζη­τή­σουμε, ακούμε συκο­φα­ντίες, ψέματα και μισές αλή­θειες που σκοπό έχουν να θολώ­σουν, να παρα­πλη­ρο­φο­ρή­σουν και να σπι­λώ­σουν. Η Περι­φέ­ρεια δεν είναι τράπεζα χωρίς όρους και δεν είναι βέβαια και σάκος του μποξ για την προ­πό­νηση του οποιο­δή­ποτε πονηρού. Και αυτά τα χρήματα ανήκουν στους πολίτες του Νοτίου Αιγαίου και δεν χαρί­ζο­νται σε κανέναν. Είναι θέμα δικαιο­σύ­νης και βιω­σι­μό­τη­τας. Με αυτά εμείς δεν παί­ζουμε…

ΔΑ: Σκληρό αλλά δίκαιο αυτό που λέτε.

ΓΧ: Σκληρό είναι να μείνεις από νερό κ. Αθα­να­σίου, εκ του γεγο­νό­τος ότι κάποιος είναι συστη­μα­τι­κός κακο­πλη­ρω­τής.

ΔΑ: Σας στε­νο­χω­ρεί αυτή η συζή­τηση ή καλύ­τερα αυτή η στάση του Δήμου Ρόδου και της ΔΕΥΑΡ;

ΓΧ: Με στε­νο­χω­ρεί η ανευ­θυ­νό­τητα οπου­δή­ποτε και οπο­τε­δή­ποτε τη συναντώ αλλά από την άλλη, στην πολι­τική, όπως και στη ζωή, είναι πολύ καλό να σου δείχνει γρήγορα κάποιος το ποιος πραγ­μα­τικά είναι (γελά …).

ΔΑ: Μα, νομίζω δεχθή­κατε και την ευθεία απειλή ότι ο γίγα­ντας θα ξυπνή­σει.

ΓΧ: Ας ξυπνή­σει και ας είναι και για λάθος λόγο (γελά…).

ΔΑ: Το Περι­φε­ρειακό Επι­χει­ρη­σιακό Πρό­γραμμα Νοτίου Αιγαίου στο ΕΣΠΑ 2021-2027, που παρα­κο­λου­θείτε και ως πρό­ε­δρος της σχε­τι­κής Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης, πώς απο­δί­δει;

ΓΧ: Είναι ένα από τα πιο απο­δο­τικά της χώρας. Τα κον­δύ­λια δεν μένουν σε φακέ­λους, γίνο­νται έργα. Αυτό το βλέπει ο πολίτης όταν οδηγεί σε έναν ανα­σκευα­σμένο δρόμο, όταν πηγαί­νει σε ένα νέο σχολείο, όταν περ­πα­τάει σε μια ανα­πλα­σμένη γει­το­νιά, όταν βλέπει ένα ανα­βαθ­μι­σμένο και καλύ­τερα εξο­πλι­σμένο νοσο­κο­μείο ή κέντρο υγείας.

ΔΑ: Η γρα­φειο­κρα­τία δεν είναι τρο­χο­πέδη; Πόσο εύκολο είναι να απορ­ρο­φάς κον­δύ­λια στην Ελλάδα του 2025;

ΓΧ: Εύκολο, σίγουρα, δεν είναι. Εμείς έχουμε μάθει να κάνουμε δύσκολα πράγ­ματα, γιατί αλλιώς … απλά δεν γίνο­νται.

ΔΑ: Όπως στον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου;

ΓΧ: κ. Αθα­να­σίου, εσείς μπορεί να ανα­φέ­ρε­στε στον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου με την ελπίδα να ακού­σετε και λίγα πιπε­ράτα νέα αλλά εγώ θα σας μιλήσω για ένα στοι­χείο που απο­δει­κνύει πέρα κάθε αμφι­βο­λίας τη δουλειά που έχει γίνει εκεί. Ξεπερ­νούν πλέον τα 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις που ο ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου έχει φέρει στα νησιά μας. Και αυτή η συζή­τηση δεν έχει να κάνει με αριθ­μούς αλλά με λύσεις. Λύσεις περι­βαλ­λο­ντι­κές σε χρο­νί­ζο­ντα αδιέ­ξοδα. Λύσεις που οδηγούν τα νησιά μας στο να γυρί­σουν σελίδα στα ζητή­ματα της δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των. Όπως και στην περί­πτωση του φράγ­μα­τος Γαδουρά, έτσι και στην περί­πτωση του ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου, αυτό που στην υπό­λοιπη Ελλάδα είναι μοντέλο δια­χεί­ρι­σης, εδώ μόνο συκο­φα­ντεί­ται. Αυτό όμως κ. Αθα­να­σίου είναι και ο μεγα­λύ­τε­ρος στόχος στην πολι­τική μας: να κτυ­πή­σουμε τις νοο­τρο­πίες που μας κρα­τού­σαν δέσμιους στη μοι­ρο­λα­τρία.

ΔΑ: Ισχύει η πλη­ρο­φο­ρία ότι απο­τε­λεί πλέον κυβερ­νη­τική απόφαση να μετα­φερ­θεί το έργο του ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου, κ. Περι­φε­ρειάρχη, ως τεχνο­γνω­σία, και σε άλλες περιο­χές της Ελλάδας;

ΓΧ: Ναι, το σχετικό σχέδιο το παρου­σί­ασε στους δημάρ­χους όλων των νησιών ο γενικός γραμ­μα­τέας Δια­χεί­ρι­σης Στερεών Απο­βλή­των του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και αυτό απο­τε­λεί εξαι­ρε­τική τιμή για όσους υπη­ρε­τούμε τον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου. Το σχέδιο ανα­φέ­ρε­ται σε όλα τα νησιά της Ελλάδας με πλη­θυ­σμό έως 10.000 κατοί­κους.

ΔΑ: Αυτό είναι και μεγάλη ανα­γνώ­ριση στο έργο που έχει γίνει σε πολύ λίγο χρόνο στον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου.

ΓΧ: Μην τα λέτε αυτά κ. Αθα­να­σίου, θα σας ακού­σουν εδώ και θα έχουμε άλλα (γελά…).

ΔΑ: Μου είναι δὐσκολο να πιστέψω ότι επι­τρέ­πετε να σας επη­ρε­ά­σουν αυτές οι φωνές.

ΓΧ: Αστειεύ­ο­μαι κ. Αθα­να­σίου. Προ­φα­νώς δεν με επη­ρε­ά­ζουν αυτές οι φωνές και μάλλον το αντί­θετο πετυ­χαί­νουν. Με πει­σμώ­νουν. Τόσο εμένα όσο και τους συνερ­γά­τες μου. Έμαθα να κοιτώ μπροστά.

ΔΑ: Στις Βρυ­ξέλ­λες μιλή­σατε για «ανθε­κτικά νησιά». Τι σημαί­νει αυτό;

ΓΧ: Ανθε­κτικά νησιά είναι εκείνα που αντέ­χουν στις κρίσεις – κλι­μα­τι­κές, οικο­νο­μι­κές, υγειο­νο­μι­κές. Για να το πετύ­χεις, χρειά­ζε­σαι υπο­δο­μές, συν­δε­σι­μό­τητα, υπη­ρε­σίες υγείας, ενερ­γειακή αυτάρ­κεια και βιώσιμο του­ρι­σμό. Χρειά­ζε­σαι αντα­να­κλα­στικά και σχέδιο. Δεν είναι θεωρία, είναι καθη­με­ρινή πράξη με χει­ρο­πια­στά και μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα.

ΔΑ: Είστε υπέρ των αυστη­ρών μέτρων για την ανθε­κτι­κό­τητα και το περι­βάλ­λον;

ΓΧ: Είμαι υπέρ της λογικής. Προ­στα­σία χωρίς υπερ­βο­λές που σκο­τώ­νουν την ανά­πτυξη.

ΔΑ: Η Δια­κή­ρυξη της Κέρ­κυ­ρας;

ΓΧ: Είναι η στρα­τη­γική συμ­μα­χία τριών Περι­φε­ρειών – Νοτίου και Βορείου Αιγαίου, Ιονίων Νήσων. Μαζί έχουμε μεγα­λύ­τερη φωνή σε Αθήνα και Βρυ­ξέλ­λες. Δεν είναι απλώς ένα χαρτί, είναι συλ­λο­γική δέσμευση για κοινές διεκ­δι­κή­σεις. Η ισχύς εν τη ενώσει.

ΔΑ: Ως πρό­ε­δρος της Ένωσης Περι­φε­ρειών, πόσο δύσκολο είναι να συντο­νί­σετε 13 Περι­φέ­ρειες;

ΓΧ: Είναι πρό­κληση, γιατί η Κρήτη δεν έχει τα ίδια προ­βλή­ματα με την Ήπειρο, και η Θεσ­σα­λία με το Βόρειο Αιγαίο. Ο ρόλος μου είναι να βρί­σκουμε κοινές θέσεις και να τις προ­ω­θούμε ενιαία.

ΔΑ: Ποιο θεω­ρείτε το μεγα­λύ­τερο επί­τευγμά σας;

ΓΧ: Ότι έχουμε κοινή γραμμή σε κρίσιμα ζητή­ματα – από την κατα­νομή πόρων μέχρι τη δια­χεί­ριση κρίσεων. Η συνεν­νό­ηση είναι η μεγα­λύ­τερη δύναμή μας.

ΔΑ: Και η μεγα­λύ­τερη δυσκο­λία;

ΓΧ: Να αφήνεις στην άκρη προ­σω­πι­κές ατζέ­ντες ή κομ­μα­τι­κές γραμμές και να βάζεις μπροστά τον πολίτη. Όταν το κάνεις, οι λύσεις έρχο­νται πιο γρήγορα.

ΔΑ: Κάποιοι σας χαρα­κτη­ρί­ζουν «πολύ πολι­τικό» για αυτο­διοι­κη­τικό.

ΓΧ: Αν δεν υπη­ρε­τείς με πάθος την πολι­τική, απλώς ακο­λου­θείς την πεπα­τη­μένη που δεν σε πάει μακριά. Εγώ θέλω να αλλά­ζουν πράγ­ματα. Υπηρετώ με αφο­σί­ωση και δέσμευση μια πολύ συγκε­κρι­μένη αντί­ληψη περι­φε­ρεια­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης. Δεν δια­χει­ρι­ζό­μα­στε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, τη δια­μορ­φώ­νουμε!

ΔΑ: Κάνετε λάθη;

ΓΧ: Μόνο όποιος δεν κάνει τίποτα, δεν κάνει λάθη και προ­σω­πικά κάνω περισ­σό­τερα από όσα γνω­ρί­ζετε (γελά …). Προ­σπαθώ όμως να τα εντο­πίσω και να τα διορ­θώσω.

ΔΑ: Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την ομάδα σας;

ΓΧ: Απόλυτα. Κι όταν δεν είμαι, τους το λέω. Προτιμώ ειλι­κρί­νεια από κολα­κείες.

ΔΑ: Η αντι­πο­λί­τευση στην Περι­φέ­ρεια;

ΓΧ: Είναι εκεί για να μας ελέγχει, κι εμείς είμαστε εδώ για να προ­χω­ράμε. Όσο υπάρχει σεβα­σμός, το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο μπορεί να είναι παρα­γω­γικό και χρήσιμο για τον τόπο μας.

ΔΑ: Τι σας λέει ο κόσμος στον δρόμο;

ΓΧ: Άλλος με αγκα­λιά­ζει, άλλος μου ζητάει λύση για το χωριό του, άλλος με μαλώνει. Όλα μέσα στο παι­χνίδι.

ΔΑ: Η πιο δύσκολη ερώτηση που σας έχουν κάνει;

ΓΧ: «Πότε θα λυθεί το νερό;» – γιατί η απά­ντηση δεν είναι ποτέ απλή.

ΔΑ: Πώς είναι μία μέρα σας;

ΓΧ: Σαν να τρέχεις μαρα­θώ­νιο και να παίζεις σκάκι ταυ­τό­χρονα. Υπάρχει πάντα κάτι που δεν περί­με­νες.

ΔΑ: Σας χαλα­ρώ­νει κάτι;

ΓΧ: Η οικο­γέ­νειά μου.

ΔΑ: Αν δεν ήσασταν περι­φε­ρειάρ­χης;

ΓΧ: Θα φρό­ντιζα να ήμουν πάλι κάπου που να λαμ­βά­νο­νται απο­φά­σεις για να γίνεται η ζωή μας καλύ­τερη. Δεν μπορώ να κάθομαι και να βλέπω απ’ έξω.

ΔΑ: Σας λείπει η ιδιω­τι­κό­τητα;

ΓΧ: Ναι, ειδικά όταν πας στο σούπερ μάρκετ και στον διά­δρομο με τα μακα­ρό­νια λύνο­νται… δημο­τικά προ­βλή­ματα.

ΔΑ: Τι θα αλλά­ζατε αν ξεκι­νού­σατε σήμερα;

ΓΧ: Ίσως να έκανα λιγό­τε­ρες υπο­χω­ρή­σεις.

ΔΑ: Θα πάτε δια­κο­πές;

ΓΧ: Λίγες μόνο ημέρες, που τις χρωστάω στα παιδιά μου.

ΔΑ: Μπορώ να σας ρωτήσω σε ποιο νησί θα κάνετε δια­κο­πές;

ΓΧ: Να και κάτι που δεν μπορώ να σας απα­ντήσω, όχι γιατί δεν θέλω αλλά γιατί δεν ξέρω. Αυτά τα απο­φα­σί­ζουν τα αφε­ντικά… οι κόρες μου.

ΔΑ: κ. Περι­φε­ρειάρχη, σας ευχα­ρι­στώ για τον χρόνο σας και τη συζή­τηση που είχαμε.

ΓΧ: Εγώ σας ευχα­ρι­στώ κ. Αθα­να­σίου. Καλή Παναγιά σε όλο τον κόσμο.