Η καρέττα “Λάουρα” απελευθερώνεται από τον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου

Ο Υδρο­βιο­λο­γι­κός Σταθµός Ρόδου (Υ.Σ.Ρ.) λει­τουρ­γεί από το 1963 σαν Ενυ­δρείο-Μου­σείο και ερευ­νη­τι­κή μο­νά­δα του Ελ­λη­νι­κού Κέ­ντρου θα­λασ­σιών Ερευ­νών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Έρευ­νας και Τε­χνο­λο­γί­ας του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των. Δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Ν.Α. Αι­γαί­ου και απο­τε­λεί σηµείο ανα­φο­ράς για την προ­στα­σία του θα­λάσ­σιου οι­κο­συ­στή­μα­τος γε­νι­κό­τε­ρα και των απει­λού­με­νων υδρό­βιων ειδών ει­δι­κό­τε­ρα.

Μια από τις δρά­σεις του Υ.Σ.Ρ. είναι η άµεση και ταυ­τό­χρο­να μο­να­δι­κή σε το­πι­κό επί­πε­δο αντα­πό­κρι­ση σε πε­ρί­πτω­ση εκ­βρα­σμού νε­κρών, τραυ­μα­τι­σμέ­νων ή σε δυ­σχέ­ρεια θα­λάσ­σιων απει­λούµενων ζώων (όπως θα­λάσ­σιων χε­λω­νών, κη­τω­δών, Με­σο­γεια­κών φω­κιών) (βλέπε CITES, IUCN, ΕΕ) που προ­στα­τεύ­ο­νται από την Εθνι­κή και Διε­θνή νο­μο­θε­σία. Λει­τουρ­γεί λοι­πόν, ως “σταθµός πρώ­των βοη­θειών” για την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της ∆ωδε­κα­νή­σου, µε την προ­σφο­ρά φρο­ντί­δας στα χρή­ζο­ντα βοη­θεί­ας ζώα, από το επι­στη­μο­νι­κό προ­σω­πι­κό του (Μ. Corsini-Φωκά, βιο­λό­γος, Γ. Κον­δυ­λά­τος και Η. Σα­ντο­ρι­νιός, ιχθυο­λό­γοι). Η όλη δια­δι­κα­σία εντο­πι­σμού, συλ­λο­γής και κα­τα­γρα­φής επι­στη­μο­νι­κών δε­δο­μέ­νων και φω­το­γρα­φιών εκ μέ­ρους των τε­λευ­ταί­ων, πραγ­μα­το­ποιεί­ται ανε­ξαρ­τή­τως ημέ­ρας και ώρας.

Ση­μα­ντι­κό ρόλο στην πο­λυ­ε­τή αυτή δράση του Υ.Σ.Ρ. παί­ζει η άρι­στη συ­νερ­γα­σία µε το Κε­ντρι­κό Λιµεναρ­χείο Ρόδου και τις Λι­με­νι­κές Αρχές των γει­το­νι­κών νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου, και στην πε­ρί­πτω­ση των θα­λάσ­σιων χε­λω­νών και με το Σύλ­λο­γο για την Προ­στα­σία της Θα­λάσ­σιας Χε­λώ­νας «Αρ­χέ­λων». Τα τε­λευ­ταία χρό­νια ο Σταθ­μός έχει την κτη­νια­τρι­κή υπο­στή­ρι­ξη του Π. Μαρ­γιέ, κτη­νιά­τρου Α.Π.Θ., εξει­δι­κευ­μέ­νου στη διά­σω­ση και πε­ρί­θαλ­ψη Θα­λάσ­σιων Χε­λω­νών. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί η αυ­ξα­νό­με­νη ευαι­σθη­το­ποί­η­ση των πο­λι­τών, οι οποί­οι σπεύ­δουν να ανα­φέ­ρουν οποιο­δή­πο­τε σχε­τι­κό συμ­βάν στις Λι­με­νι­κές αρχές ή τον Υ.Σ.Ρ.

Στις 5 Οκτω­βρί­ου 2013, μια ζω­ντα­νή θη­λυ­κή θα­λάσ­σια χε­λώ­να Caretta caretta, εκ­βρά­σθη­κε στα Κρη­τι­κά Ρόδου. Ήταν αδύ­να­μη και πα­ρου­σί­α­σε σο­βα­ρό τραύ­μα στο κε­φά­λι, το οποίο ξε­κι­νού­σε από το αρι­στε­ρό μάτι, και έφτα­νε δια­γώ­νια μέχρι το λαιμό. Μικρή αι­μορ­ρα­γία υπήρ­χε μόνο σε ένα πιο βαθύ ση­μείο. Με­τα­φέρ­θη­κε άμεσα σε ει­δι­κό χώρο των εγκα­τα­στά­σε­ων του ΥΣΡ, όπου της πα­ρή­χθη­σαν τις πρώ­τες βο­ή­θειες υπό την επί­βλε­ψη του κτη­νί­α­τρου Π. Μαρ­γιέ και την τη­λε­φω­νι­κή και γρα­πτή κα­θο­δή­γη­ση του Παύ­λου Τσά­ρου, ει­δι­κού υπεύ­θυ­νου του «Αρ­χέ­λων».

Η χε­λώ­να που ονο­μά­στη­κε Λά­ου­ρα, ζύ­γι­ζε 50 κιλά, το κα­μπύ­λο μήκος του κε­λύ­φους της ήταν 73 εκ. και έφερε ανα­γνω­ρι­στι­κό σήμα. Μέσω της δια­σύν­δε­σης με διε­θνείς ορ­γα­νώ­σεις για τη προ­στα­σία θα­λάσ­σιων χε­λω­νών ο Υ.Σ.Ρ. ενη­με­ρώ­θη­κε από τον Τούρ­κο Κα­θη­γη­τή Y. Kaska ότι το μαρ­κά­ρι­σμα είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το 2012 σε πα­ρα­λία ωο­το­κί­ας στην πε­ριο­χή του Dalyan της Τουρ­κί­ας. Επει­δή το Κέ­ντρο Πε­ρί­θαλ­ψης της Γλυ­φά­δας αδυ­να­τού­σε να την φι­λο­ξε­νή­σει λόγω του με­γά­λου αριθ­μού των τραυ­μα­τι­σμέ­νων χε­λω­νών που ήδη νο­σή­λευαν εκεί, απο­φα­σί­στη­κε η πε­ρί­θαλ­ψή της να γίνει στις εγκα­τα­στά­σεις του Υ.Σ.Ρ.

Από την πρώτη ημέρα η Λά­ου­ρα υπο­βλή­θη­κε σε φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή (αντι­βιο­τι­κά, αναλ­γη­τι­κά-αντι­φλεγ­μο­νώ­δη, βι­τα­μί­νες, ορός) το τραύ­μα της το πε­ρι­ποι­ή­θη­κε το προ­σω­πι­κό, προ­σε­κτι­κά και σε κα­θη­με­ρι­νή βάση με ει­δι­κά φάρ­μα­κα εξω­τε­ρι­κής χρή­σης. Τις πρώ­τες μέρες έγι­ναν και ακτι­νο­γρα­φί­ες, μέσω των οποί­ων δια­πι­στώ­θη­κε ότι δεν υπήρ­χαν εσω­τε­ρι­κά προ­βλή­μα­τα ούτε ξένα αντι­κεί­με­να (π.χ. αγκί­στρι).

Αρ­χι­κά, αδυ­να­τού­σε να κα­τα­δυ­θεί οπότε και κο­λυ­μπού­σε μόνο στην επι­φά­νεια της δε­ξα­με­νής. Η εκού­σια λήψη τρο­φής ήταν επί­σης αδύ­να­τη προ­φα­νώς λόγω του σόκ που είχε υπο­στεί αλλά και του πόνου από το τραύ­μα.

Η επί­σκε­ψη του κου Π. Τζά­ρου στις αρχές του Νο­εμ­βρί­ου 2013 ήταν κα­θο­ρι­στι­κή τόσο για την εξα­κρί­βω­ση της κα­τά­στα­σής της όσο και για την πε­ραι­τέ­ρω πο­ρεία της. Το τραύ­μα είχε μεν αρ­χί­σει να επου­λώ­νε­ται όμως το ζώο έπρε­πε να ξα­να­πο­κτή­σει γρή­γο­ρα τις δυ­νά­μεις του. Ξε­κί­νη­σε λοι­πόν το «εξα­να­γκα­σμέ­νο» τάϊ­σμά της, με την ει­σα­γω­γή πολ­τού τρο­φής από το στόμα με σω­λή­να. Η δια­δι­κα­σία υπήρ­ξε αρ­κε­τά δύ­σκο­λη. Ωστό­σο, μετά από λίγες ημέ­ρες η Λά­ου­ρα άρ­χι­σε να ζω­η­ρεύ­ει, να απο­κτά δυ­νά­μεις και να κο­λυ­μπά όλο και βα­θύ­τε­ρα στο νερό. Από τα μέσα του Δε­κεμ­βρί­ου 2013 δέ­χτη­κε κα­νο­νι­κή τροφή, δεί­χνο­ντας μά­λι­στα αμέ­σως φα­νε­ρή προ­τί­μη­ση στα κα­λα­μά­ρια!!! Σε πε­ρί­που κα­θη­με­ρι­νή βάση, από τότε, η Λά­ου­ρα τρώει μέσα σε λίγα λεπτά, 1,5-2 κιλά κα­λα­μα­ριών, ενί­ο­τε συ­νο­δευό­με­να από γόπες, μα­ρί­δες και μύδια. Τον Ια­νουά­ριο του 2014 ζύ­γι­ζε 53 κιλά φτά­νο­ντας τον Απρί­λιο τα 54,4 κιλά. Το τραύ­μα έχει πλέον επου­λω­θεί, δη­μιουρ­γώ­ντας νέο ιστό.

Η Λά­ου­ρα μετά την 9μηνη κα­θη­με­ρι­νή πε­ρί­θαλ­ψή της είναι τώρα σε θέση να βρει ξανά το φυ­σι­κό της πε­ρι­βάλ­λον. Την Πέμ­πτη 17 Ιου­λί­ου 2014 και ώρα 10:00, θα αφε­θεί ελεύ­θε­ρη στην πα­ρα­λία της Ια­λυ­σού πλη­σί­ον της παι­δι­κής χαράς στην πλα­τεία Ράπτη (με κα­τεύ­θυν­ση το αε­ρο­δρό­μιο, στρί­βου­με δεξιά στην οδό Ια­λυ­σού, συ­νε­χί­ζου­με στην προ­έ­κτα­σή της, την οδό Ιερού Λόχου. Στο τέλος της και αμέ­σως μόλις στρί­ψου­με δεξιά βρί­σκε­ται η παι­δι­κή χαρά).

Πα­ρα­κα­λού­νται οι συ­μπο­λί­τες καθώς και οι επι­σκέ­πτες του νη­σιού που επι­θυ­μούν να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν το σπά­νιο γε­γο­νός, να πλη­σιά­ζουν την το­πο­θε­σία πολύ προ­σε­κτι­κά, χωρίς φωνές και θό­ρυ­βο και να αφή­σουν από­στα­ση από το ζώο: η χε­λώ­να δεν πρέ­πει να ενο­χλη­θεί ούτε να φο­βη­θεί ούτε να στρε­σα­ρι­στεί!

Ο Προϊ­στά­με­νος του Υ.Σ.Ρ.

Δρ. Αν­δρέ­ας Σιού­λας

Η Κα­ρέτ­τα τραυ­μα­τι­σμέ­νη,

Πε­ριο­χή Κρη­τι­κών, Ρόδος,

5 Οκτω­βρί­ου 2013

(Φω­το­γρα­φία Αρ­χεί­ου ΥΣΡ)