«Θα πρέπει να προσέλθουμε ενθουσιασμένοι στον εμβολιασμό, όχι φοβισμένοι ή μουδιασμένοι»

Κύριε Θανασιά, στο Κέντρο Υγείας Αρχαγ­γέ­λου, οι εμβο­λια­σμοί κατά της νόσου Covid-19 ξεκί­νη­σαν εδώ και καιρό. Ποια είναι η στάση των πολιτών απέ­να­ντι στο εμβόλιο γενι­κό­τερα;

Οι εμβο­λια­σμοί στο Κέντρο Υγείας Αρχαγ­γέ­λου ξεκί­νη­σαν τον Φεβρουά­ριο. Όλο αυτό το διά­στημα, παρα­τηρώ ότι οι πολίτες προ­σέρ­χο­νται απο­λύ­τως συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι. Επι­θυ­μούν να εμβο­λια­στούν, δεν φοβού­νται. Ελά­χι­στοι είναι εκείνοι οι οποίοι μας εκφρά­ζουν απορίες ή επι­φυ­λά­ξεις για ενδε­χό­με­νες παρε­νέρ­γειες, όπως ο πυρετός. Κανείς δεν ρωτά για το ενδε­χό­μενο θρόμ­βω­σης. Είναι πολύ απλές οι απορίες τους. Mας ρωτούν π.χ. εάν θα πρέπει να απο­φύ­γουν κάποιες τροφές, εάν μπορούν να κάνουν μπάνιο, εάν μπορούν κάνουν εργα­σίες στον κήπο. Και είναι φυσιο­λο­γικό να θέλει να ενη­με­ρω­θεί κανείς τι θα πρέπει να κάνει εάν εκδη­λω­θούν παρε­νέρ­γειες μετά τον εμβο­λια­σμό του, όπως θα ρωτούσε για ην κάθε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή.

Φαί­νε­ται όμως να έχει μειωθεί η συμ­με­τοχή των πολιτών στην εμβο­λια­στική εκστρα­τεία… Τι μπορεί να φταίει;

Κατά την προ­σω­πική μου άποψη, ενδέ­χε­ται να φταίει και η υπερ­πλη­ρο­φό­ρηση. Οι πολίτες άκουσαν πολλά περισ­σό­τερα πράγ­ματα γύρω από τους εμβο­λια­σμούς απ’ ό,τι ήταν ανα­γκαίο και δόθηκε η ίδια έμφαση στην αρνη­τική ή στη θετική παρά­με­τρο των εμβο­λια­σμών. Τα ΜΜΕ δίνουν την ίδια βαρύ­τητα στους 12.000 θανά­τους από τον κορω­νοϊό στην Ελλάδα και στον ένα θάνατο (στην Κρήτη) που συσχε­τί­ζε­ται με το εμβόλιο. Και προ­φα­νώς έστω και ένας θάνατος από το εμβόλιο είναι ένα φοβερό γεγονός. Πρέπει όμως να υπάρχει ισορ­ρο­πία και μέτρο στην προβολή και παρου­σί­αση των γεγο­νό­των.

Δικαιο­λο­γεί η πιθανή συναι­σθη­μα­τική κόπωση του κόσμου την αποχή από τον εμβο­λια­σμό;

Πλέον ο κόσμος δεν φοβάται τον ιό όπως τον φοβόταν στην αρχή της παν­δη­μίας. Εάν υπήρχαν τα εμβόλια πέρυσι τον Μάρτιο, θα σχη­μα­τί­ζο­νταν ουρές έξω από τα εμβο­λια­στικά κέντρα. Τώρα ο κόσμος ξεπέ­ρασε τον αρχικό φόβο και ένας λόγος για την μικρό­τερη από την προσ­δο­κώ­μενη συμ­με­τοχή στην εμβο­λια­στική εκστρα­τεία, είναι κατά την άποψή μου αυτός.

Έπειτα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήδη έχει εμβο­λια­στεί ένα μεγάλο ποσοστό του πλη­θυ­σμού πανελ­λη­νίως. Σε μία χώρα των 10 εκα­τομ­μυ­ρίων, τα έξι εκα­τομ­μύ­ρια εμβο­λια­σμών δεν είναι μικρό νούμερο. Προ­φα­νώς και θα θέλαμε να είχαν εμβο­λια­στεί και τα δέκα εκα­τομ­μύ­ρια, πράγμα όμως που δεν είναι εύκολο για χίλιους δύο λόγους. Δεν μπορεί να εμβο­λια­στεί το 100% του πλη­θυ­σμού μίας χώρας σε χρόνο ρεκόρ.

Και επι­πλέον οι 100.000 εμβο­λια­σμοί ημε­ρη­σίως, δεν είναι μικρή υπόθεση. Θα έπρεπε να παρου­σιά­ζε­ται με θετικό τρόπο το γεγονός ότι καθη­με­ρι­νώς 100.000 άτομα εμβο­λιά­ζο­νται στη χώρα μας και να μη δίνεται έμφαση στην αρνη­τική διά­σταση, στο ότι απέ­χουμε από τα προσ­δο­κώ­μενα ποσοστά. Μάλλον έχουμε εκτι­μή­σει λάθος τα πράγ­ματα. Η θετική προ­σέγ­γιση θα οδη­γούσε σε καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα. Πράγ­ματι, ως γιατρός αισθά­νο­μαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος που καθη­με­ρινά εμβο­λιά­ζο­νται 100.000 πολίτες πανελ­λη­νίως.

Με ποιο τρόπο θα μπο­ρού­σαν να πει­στούν οι πολίτες ώστε να αυξηθεί η συμ­με­τοχή στους εμβο­λια­σμούς;

Τα εμβόλια απο­τε­λούν από τα μεγα­λύ­τερα επι­τεύγ­ματα της ιατρι­κής επι­στή­μης. Σώζουν ζωές. Μακάρι να είχαμε εμβόλια για όλα τα νοσή­ματα που μαστί­ζουν σήμερα την ανθρω­πό­τητα, όπως καρ­κί­νους, εμφράγ­ματα κλπ. Τι θα λέγαμε δηλαδή εάν κυκλο­φο­ρούσε εμβόλιο κατά του καρ­κί­νου, ότι δεν θα εμβο­λια­στούμε φοβού­με­νοι τυχόν παρε­νέρ­γειες; Κάτι αντί­στοιχο ισχύει και με τον κορω­νοϊό. Πράγ­ματι το κάθε εμβόλιο ή φάρμακο μπορεί να παρου­σιά­σει παρε­νέρ­γειες. Παλιά π.χ. το εμβόλιο κατά της ιλαράς παρου­σί­αζε μία στο εκα­τομ­μύ­ριο εγκε­φα­λί­τιδα, αλλά δεν έμειναν ανεμ­βο­λί­α­στα τα παιδιά. Αντί­στοιχα το παλιό εμβόλιο κατά του κοκκύτη μπο­ρούσε να προ­κα­λέ­σει επι­λη­πτι­κούς σπα­σμούς, δεν στα­μά­τη­σαν όμως οι εμβο­λια­σμοί ποτέ.

Ποια είναι κατά την άποψή σας η επι­δη­μιο­λο­γική κατά­σταση του νησιού; Δικαιο­λο­γεί­ται η χαλα­ρό­τητα και η μη τήρηση των μέτρων προ­στα­σίας;

Χρειά­ζε­ται πάντα προσοχή. Όλοι πρέπει να φορούν την προ­στα­τευ­τική μάσκα, να τηρούν τις απο­στά­σεις και κάθε άλλο μέτρο ατο­μι­κής προ­στα­σίας. Δεν είναι όμως ανη­συ­χη­τική η επι­δη­μιο­λο­γική εικόνα του τόπου μας. Μπορεί το προη­γού­μενο διά­στημα να εντο­πί­στηκε ένας αριθμός κρου­σμά­των, πιστεύω όμως πως αυτό οφεί­λε­ται στα αυτο­δια­γνω­στικά τεστ. Ενδε­χο­μέ­νως να μην εντο­πί­ζο­νταν ποτέ αυτά τα κρού­σματα εάν μία μερίδα πολιτών δεν υπο­βαλ­λό­ταν σε self-tests. Μπορεί μέχρι πρό­τι­νος κάποιος που είχε συμ­πτώ­ματα, που ήρθε σε επαφή με επι­βε­βαιω­μένο κρούσμα, να απέ­φευγε να κάνει τεστ είτε επειδή ντρε­πό­ταν, είτε επειδή δεν ήθελε να μάθει κανείς ότι νοσεί… Τώρα έχει τη δυνα­τό­τητα να κάνει self-test και αν το απο­τέ­λε­σμα είναι θετικό θα σπεύσει να κάνει ράπιντ ή μοριακό. Kαι το θετικό απο­τέ­λε­σμα αυτών των τεστ θα κατα­γρα­φεί, γι’ αυτό είδαμε και πάλι να αυξά­νο­νται τα κρού­σματα στη Ρόδο. Άλλωστε ήταν λογικό με το άνοιγμα των δρα­στη­ριο­τή­των να υπάρξει κάποια άνοδος.

Στο ΚΥ Αρχαγ­γέ­λου έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί χιλιά­δες εμβο­λια­σμοί. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να αντα­πο­κρι­θείτε σε αυτή την πρό­κληση;

Πρώτον πιστέ­ψαμε στον εμβο­λια­σμό κι αυτό νομίζω πώς είναι το σημα­ντι­κό­τερο. Χωρί­σαμε σε δύο τμήματα το Κέντρο Υγείας. Στο ένα μέρος γίνο­νται οι εμβο­λια­σμοί και στο δεύτερο συνε­χί­ζε­ται η καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία. Πλη­σιά­ζουμε σήμερα τους 6.000 εμβο­λια­σμούς με χαμό­γελο και χαρά από το νοση­λευ­τικό ή ιατρικό προ­σω­πικό. Και χαι­ρό­μα­στε πολύ περισ­σό­τερο που και οι ίδιοι οι πολίτες έμεναν ευχα­ρι­στη­μέ­νοι από την εξυ­πη­ρέ­τηση σε σημείο που μας έστελ­ναν γραπτά μηνύ­ματα φεύ­γο­ντας. Και εμείς τους ευχα­ρι­στούμε επειδή ήταν άψογοι στη συνερ­γα­σία τους μαζί μας. Επι­τρέψτε μου με την ευκαι­ρία να ευχα­ρι­στήσω όλους τους συνερ­γά­τες, το ιατρικό νοση­λευ­τικό βοη­θη­τικό προ­σω­πικό. Όλοι τους συνέ­βα­λαν με την ψυχή τους και με όλη τους την καλή καρδιά στην εμβο­λια­στική εκστρα­τεία.

Δεχθή­κατε πρό­σφατα την επί­σκεψη του υφυ­πουρ­γού Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, Ν. Χαρ­δα­λιά. Ποια θέματα συζη­τή­σατε;

Μας τίμησε ιδιαί­τερα με την παρου­σία του ο αει­κί­νη­τος και παντα­χού παρών υφυ­πουρ­γός κ. Ν. Χαρ­δα­λιάς. Ήρθε στη Ρόδο για τα εγκαί­νια της γέφυρας του ποταμού Μάκκαρη και πέρασε από το Κέντρο Υγείας για να μας δει, να ενη­με­ρω­θεί, να συζη­τή­σουμε, να μας ενη­με­ρώ­σει και να μας στη­ρί­ξει ηθικά και ψυχο­λο­γικά. Αυτό σημαί­νει ότι παρα­κο­λου­θεί στενά το έργο που επι­τε­λεί ως πρω­τα­γω­νι­στής. Τον ευχα­ρι­στούμε που μας έκανε την τιμή. Απέ­δειξε ότι είναι κοντά στις μικρές και μεγάλες μονάδες Υγείας. Τον τιμά το γεγονός αυτό και μας τιμά ιδιαί­τερα.

Ποιοι είναι οι εμβο­λια­στι­κοί ρυθμοί σήμερα στον Αρχάγ­γελο;

Συνε­χί­ζουμε τους εμβο­λια­σμούς κυρίως με τη δεύτερη δόση. Οι νέες δόσεις είναι πλέον λιγό­τε­ρες. Άλλωστε ο κόσμος έχει την επιλογή και άλλων εμβο­λίων και δη του Johnson & Johnson με το οποίο ολο­κλη­ρώ­νει τον εμβο­λια­σμό του μία κι έξω. Κι έπειτα η πολι­τεία ανα­κοί­νωσε ότι θα στα­μα­τή­σει ή θα μειώσει την προ­μή­θεια του AstraZeneca. Οφείλω πάντως να πω ότι ποτέ δεν είχαμε έλλειψη εμβο­λίων και πολλές ακυ­ρώ­σεις ραντε­βού.

Είναι όμως γεγονός ότι ο κόσμος φοβάται λιγό­τερο τον ιό. Στο συμπέ­ρα­σμα αυτό έχω οδη­γη­θεί. Πιστεύω ότι ένα θετικό μήνυμα που δεν θα στη­ρί­ζε­ται στη λογική της υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τας και του εξα­να­γκα­σμού, αλλά του ενθου­σια­σμού, θα παρό­τρυνε τον κόσμο να δει από μία δια­φο­ρε­τική οπτική το ζήτημα των εμβο­λια­σμών.

Όπως πάμε στον πόλεμο απο­φα­σι­σμέ­νοι να πολε­μή­σουμε, έτσι πρέπει να πάμε να εμβο­λια­στούμε για να…σωθούμε.

Μοιάζει αυτή η παν­δη­μία με… πόλεμο;

Έτσι όπως εξε­λί­χθηκε, θα μπο­ρούσα να πω πως ναι. Γι’ αυτό και πρέπει να προ­σέλ­θουμε ενθου­σια­σμέ­νοι στον εμβο­λια­σμό, όχι φοβι­σμέ­νοι ή μου­δια­σμέ­νοι. Θα πρέπει να αισθαν­θούμε ότι πρέπει να πάμε να πολε­μή­σουμε με τα όπλα εκείνα με τα οποία μπο­ρούμε να βγούμε νικητές και σε καμία περί­πτωση δεν πρέπει να προ­σπα­θούμε να απο­φύ­γουμε τη μάχη. Πάμε για να νική­σουμε… Δεν κατα­θέ­τουμε τα όπλα. Ακο­λου­θούμε τις συμ­βου­λές των μεγάλων επι­στη­μό­νων και απο­φα­σι­σμέ­νοι, γεμάτοι ενθου­σια­σμό, χωρίς να μεμ­ψι­μοι­ρούμε εμβο­λια­ζό­μα­στε για να νική­σουμε τον ιό.