«Αγκάθι» η έλλειψη χώρων πάρκινγκ στο αεροδρόμιο!

• Δεκάδες ΙΧ κατα­λαμ­βά­νουν κάθε δια­θέ­σιμο χώρο στις δύο πλευρές του δρόμου

Δεκάδες ΙΧ αυτο­κί­νητα παρ­κά­ρουν δεξιά και αρι­στερά στις δύο λωρίδες του δρόμου περι­με­τρικά του αερο­δρο­μίου «Δια­γό­ρας» στο Παρα­δείσι της Ρόδου. Η κατά­σταση τείνει να πάρει μεγάλες δια­στά­σεις, καθώς οι χώροι στάθ­μευ­σης δεν επαρ­κούν παρά το γεγονός ότι δημιουρ­γή­θη­καν και νέοι ελεγ­χό­με­νοι χώροι από τη Fraport, όπως και οι μεγάλες εται­ρείες rent a car δια­θέ­τουν ιδιό­κτη­τους χώρους.

Δεκάδες εργα­ζό­με­νοι όπως και επι­βά­τες απο­φεύ­γουν και λόγω κόστους να παρ­κά­ρουν τα αυτο­κί­νητά τους, με συνέ­πεια η εικόνα στην περιοχή να ελλο­χεύει κιν­δύ­νους για τα διερ­χό­μενα ΙΧ. Θεω­ρεί­ται βέβαιο ότι η εικόνα θα εκτρα­χυν­θεί τα επόμενα χρόνια καθώς οι μεγάλες επεν­δύ­σεις που υλο­ποιού­νται ή προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται στο νησί θα επι­φέ­ρουν κυριο­λε­κτικά έμφραγμα και στο κυκλο­φο­ριακό.

Την ίδια ώρα παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα -αφού η δημο­τική αρχή μοιάζει να αγνοεί παντελώς- η διεκ­δί­κηση της έκτασης της Βάρης που πέρα από την «πράσινη αξιο­ποί­ησή» της θα μπο­ρούσε ένα τμήμα της να μετα­τρα­πεί σε χώρο ελεγ­χό­με­νου πάρ­κινγκ, που θα απο­φέ­ρει αντι­σταθ­μι­στικά οφέλη στη Δημο­τική Κοι­νό­τητα και στους Παρα­δει­σιώ­τες, που βλέπουν τα άλλοτε κτήματά τους να μετα­τρέ­πο­νται σε ερείπια.

Να επι­μεί­νει ο Δήμος στη διεκ­δί­κηση της Βάρης

«Σε ενδε­χο­μένη παρα­χώ­ρηση του κτή­μα­τος της Βάρης θα μπο­ρούσε πράγ­ματι ένα τμήμα της να απο­τε­λέ­σει χώρο πάρ­κινγκ με φθη­νό­τερο αντί­τιμο για τους πολίτες, που θα φθάνει όμως στο «ταμείο» στο Παρα­δείσι που έχει φορ­τω­θεί τα πάντα. Τα δεκάδες αυτο­κί­νητα που σταθ­μεύον, κάποια επί βδο­μά­δες, στον κεντρικό δρόμο ελλο­χεύ­ουν και κίνδυνο ασφά­λειας. Η όποια χρήση όμως του κτή­μα­τος της Βάρης πρέπει να απο­τε­λεί προϊόν μελέτης βιω­σι­μό­τη­τας όλης της περιο­χής, που να λαμ­βά­νει υπόψιν του αφ’ ενός όλες τις οχλού­σες δρα­στη­ριό­τη­τες: αερο­δρό­μιο, ραντάρ, εργο­στά­σιο Δ.Ε.Η. και όσες αρνη­τι­κές συνέ­πειες έχουν δημιουρ­γή­σει σε επίπεδο περι­βαλ­λο­ντικό, οικο­νο­μικό, κλπ. και αφ’ ετέρου, όλα όσα σε τέτοιες περι­πτώ­σεις επι­βάλ­λουν οι διε­θνείς νόμοι, οδηγίες και κανο­νι­σμοί, για την προ­στα­σία των πολιτών, την ανά­πτυξη των πλητ­τό­με­νων περιο­χών και την καλυ­τέ­ρευση του επι­πέ­δου και της ποιό­τη­τας ζωής του συνόλου των κατοί­κων της περιο­χής», δηλώνει στη «δ» ο πρό­ε­δρος της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Παρα­δει­σίου Κυριά­κος Μαλ­λιω­τά­κης.

O κ. Μαλ­λιω­τά­κης ζητά από τη δημο­τική αρχή να ενερ­γο­ποι­η­θεί στη διεκ­δί­κηση των κτη­μά­των Βάρης και Καλα­μώνα που η συνο­λική έκτασή τους είναι περίπου 1.700 στρέμ­ματα.

Ειδικά δε στη Βάρη η εγκα­τά­λειψη και το πλιά­τσικο που έχει κατα­γρα­φεί στο κτήμα είναι εξορ­γι­στικό. Έχουν ξηλωθεί ή αφαι­ρε­θεί τα όποια αντι­κεί­μενα υπήρχαν στον χώρο, καθώς οι εγκα­τα­στά­σεις είναι έρμαιο στις δια­θέ­σεις κάθε επί­βου­λου κατα­πα­τητή!

Οι κυβερ­νή­σεις αλλά­ζουν, οι υπο­σχέ­σεις των αρμό­διων υπουρ­γών καλά κρατούν, τα χρόνια περνούν και μονα­δική δια­πί­στωση είναι ότι οι εγκα­τα­στά­σεις λεη­λα­τού­νται και ρημά­ζουν, ενώ ο εμπαιγ­μός του Υπουρ­γείου Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης συνε­χί­ζε­ται χωρίς να δια­φαί­νε­ται τέλος!

Σημειώ­νε­ται ότι από το 2018, ο Δήμος Ρόδου έχει εκπο­νή­σει ανα­λυ­τικό master plan για την αξιο­ποί­ηση των δυο κτη­μά­των. Οι εκτά­σεις, απο­τε­λού­σαν κτήματα των κατοί­κων του Παρα­δει­σίου (τότε Βιλ­λα­νόβα), όταν ο Ιταλός κατα­κτη­τής τα απαλ­λο­τρί­ωσε ανα­γκα­στικά και με εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές, για να δημιουρ­γή­σει τα δύο κρατικά αγρο­κτή­ματα τα οποία μετά την Απε­λευ­θέ­ρωση, πέρασαν από το Ιταλικό στο Ελλη­νικό κράτος και συγκε­κρι­μένα στο Υπουρ­γείο Γεωρ­γίας, ως σταθμοί γεωρ­γι­κής και κτη­νο­τρο­φι­κής έρευνας.

Με αυτό τον τρόπο το Παρα­δείσι στε­ρή­θηκε μεγάλο μέρος εύφορου κάμπου (πλέον των 600 στρεμ­μά­των στον Καλα­μώνα και πλέον των 400 στρεμ­μά­των στη Βάρη, 900 μαζί με το δασικό του τμήμα). Το έγκλημα της στέ­ρη­σης του κάμπου, άρα του ζωτικού χώρου ανά­πτυ­ξης του Παρα­δει­σίου, ολο­κλη­ρώ­θηκε επί επτα­ε­τίας με την ανα­γκα­στική απαλ­λο­τρί­ωση των κτη­μά­των για την κατα­σκευή του αερο­δρο­μίου, γεγονός που οδήγησε ένα χωριό να ασφυ­κτιά μέσα στην ατμο­σφαι­ρική και ηχητική ρύπανση και αδιά­κοπη υπο­βάθ­μιση του βιο­τι­κού και οικο­νο­μι­κού επι­πέ­δου της ποιό­τη­τας ζωής των κατοί­κων του. Η απόδοση στον Δήμο Ρόδου της Βάρης και η τμη­μα­τική αξιο­ποί­ησή της απο­τε­λούν ουσια­στικά την μονα­δική ελπίδα ώστε το Παρα­δείσι να μπορεί να επου­λώ­σει κάποιες από τις «σύγ­χρο­νες πληγές του».