Δεκτή εν μέρει προσφυγή πρώην αιρετού για την ακύρωση προστίμου ύψους 1,327 εκ.

Με την υπ’ αρίθμ. 198/2020 από­φα­ση του 2ου Τμή­μα­τος του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου έγινε εν μέρει δεκτή προ­σφυ­γή πρώην αι­ρε­τού του πρώ­του βαθ­μού της αυ­το­διοί­κη­σης, για την ακύ­ρω­ση 4 απο­φά­σε­ων επι­βο­λής προ­στί­μου (ΑΕΠ) Κώ­δι­κα Βι­βλί­ων και Στοι­χεί­ων συ­νο­λι­κού ύψους 1.326.729,23 ευρώ.

Το δι­κα­στή­ριο με προη­γού­με­νη από­φα­σή του είχε απορ­ρί­ψει την αί­τη­σή του λόγω μη υπο­βο­λής του απαι­τού­με­νου από το νόμο πα­ρα­βό­λου και πλέον έκανε δε­κτούς τους ισχυ­ρι­σμούς του, δια­γρά­φο­ντας ση­μα­ντι­κά πρό­στι­μα που του έχουν επι­βλη­θεί και με­ταρ­ρυθ­μί­ζο­ντας άλλα.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση του διέ­γρα­ψε πρό­στι­μο ύψους 786.998,65 € για την δια­χει­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο του 2008.

Επι­πλέ­ον εις βάρος του είχε κα­τα­λο­γι­σεί πρό­στι­μο ύψους 414.293,44 € για την δια­χει­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο 2009, που μειώ­θη­κε στις 103.573 ευρώ. Πρό­στι­μο ύψους 142.237,14 € για την δια­χει­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο του 2010 μειώ­θη­κε στις 35.559,28 € ενώ πα­ρέ­μει­νε πρό­στι­μο ύψους 1.200 € για την δια­χει­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο του 2011.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», κατά τους μήνες Φε­βρουά­ριο και Μάρ­τιο, του έτους 2011, διε­νερ­γή­θη­κε έλεγ­χος από το ΣΔΟΕ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, κα­τό­πιν κα­ταγ­γε­λιών, στις φο­ρο­λο­γι­κές δη­λώ­σεις, που υπο­βλή­θη­καν από αλ­λο­δα­πά πρό­σω­πα, τα οποία είχαν προ­βεί στην αγορά ακι­νή­των στην Ελ­λά­δα και δια­πι­στώ­θη­κε με­τα­ξύ των άλλων ότι το τί­μη­μα που δη­λώ­θη­κε για την αγο­ρα­πω­λη­σία των ακι­νή­των υπο­λεί­πο­νταν από το ποσό του δα­νεί­ου, που έλα­βαν για το συ­γκε­κρι­μέ­νο σκοπό.

Με­τα­ξύ των πω­λη­τών ακι­νή­των στους συ­γκε­κρι­μέ­νους αλ­λο­δα­πούς ήταν και η ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση του πρώην αι­ρε­τού.

Κα­τό­πιν τού­των εκ­δό­θη­κε εντο­λή ελέγ­χου από το ΣΔΟΕ προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θεί αν τυχόν ποσά (προ­ερ­χό­με­να κυ­ρί­ως από δά­νεια) πέραν της δη­λω­θεί­σας αξίας των συμ­βο­λαί­ων, κα­τέ­λη­ξαν στην επι­χεί­ρη­σή του.

Από τον έλεγ­χο φέ­ρε­ται να δια­πι­στώ­θη­κε ότι προ­έ­βη στην πώ­λη­ση πλή­θους ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών με άδεια οι­κο­δο­μής σε αλ­λο­δα­πούς πε­λά­τες.

Οι πω­λή­σεις αυτές δεν δη­λώ­θη­καν ως ακα­θά­ρι­στα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης αλλά ως με­τα­βι­βά­σεις ακι­νή­των από ιδιώ­τη.

Πε­ραι­τέ­ρω, εκ­δό­θη­καν φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία προς τα ίδια πρό­σω­πα – αγο­ρα­στές των ακι­νή­των, για χω­μα­τουρ­γι­κές και οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σί­ες, που πα­ρα­σχέ­θη­καν από την επι­χεί­ρη­σή του, στις εν λόγω νε­ό­δμη­τες οι­κο­δο­μές.

Επι­πλέ­ον, ζη­τή­θη­καν από επι­χεί­ρη­σή του τα βι­βλία και στοι­χεία των ετών από 2007 έως 2011, οι δη­λώ­σεις ΦΠΑ και ει­σο­δή­μα­τος, τα τυχόν συ­να­φθέ­ντα ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά, τα συ­να­φθέ­ντα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σί­ας ακι­νή­των καθώς και των πα­ρα­στα­τι­κών εξό­φλη­σης αυτών.

Πε­ραι­τέ­ρω, ελέγ­χθη­καv οι φο­ρο­λο­γι­κές δη­λώ­σεις των αγο­ρα­στών των ακι­νή­των μετά από σχε­τι­κό έγ­γρα­φο στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου και δια­πι­στώ­θη­κε ότι σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις δη­λώ­θη­καν ποσά δα­νεί­ου και εμ­βα­σμά­των από το εξω­τε­ρι­κό, με­γα­λύ­τε­ρα από τα ανα­γρα­φό­με­να στα συμ­βό­λαια τι­μή­μα­τα.

Στο πλαί­σιο του ελέγ­χου, το αρ­μό­διο συ­νερ­γείο προ­έ­βη με­τα­ξύ άλλων στην απο­στο­λή εγ­γρά­φων σε δύο τρά­πε­ζες με τα οποία ζη­τή­θη­καν στοι­χεία για τις συ­ναλ­λα­γές που είχε ο αι­ρε­τός.

Από την επε­ξερ­γα­σία των εγ­γρά­φων των τρα­πε­ζών και των συ­νημ­μέ­νων τους σε συν­δυα­σμό με τα δε­δο­μέ­να των βι­βλί­ων και στοι­χεί­ων της επι­χεί­ρη­σής του δια­πι­στώ­θη­κε, από τον έλεγ­χο, κα­ταρ­χήν ότι δεν εκ­δό­θη­καν φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία συ­νο­λι­κής αξίας 1.914.028,79 ευρώ για οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σί­ες που πα­ρα­σχέ­θη­καν σε 17 νε­ό­δμη­τες οι­κο­δο­μές πε­λα­τών οι οποί­οι του είχαν κα­τα­βά­λει ισό­πο­σο ποσό πέραν της αξίας των συ­να­φθέ­ντων συμ­βο­λαί­ων και εκ­δο­θέ­ντων φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων.

Το συ­νο­λι­κό ποσό που ει­σπρά­χθη­κε χωρίς να εκ­δο­θούν φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία, κα­τα­τέ­θη­κε σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς του.

Ο πρώην αι­ρε­τός αρ­νή­θη­κε τα όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται και ισχυ­ρί­ζε­ται με­τα­ξύ των άλλων ότι η φο­ρο­λο­γι­κή αρχή δεν διευ­κρι­νί­ζει ποια ακρι­βώς πα­ρο­χή πα­ρα­σχέ­θη­κε για την οποία θα έπρε­πε να εκ­δο­θεί και το αντί­στοι­χο φο­ρο­λο­γι­κό στοι­χείο.

Η έκ­θε­ση ελέγ­χου ΚΒΣ ανα­φέ­ρει μά­λι­στα ότι δέ­χε­ται ότι τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία, που εκ­δό­θη­καν προς τους πε­λά­τες του, θα πρέ­πει να αφαι­ρε­θούν από το ερ­γο­λα­βι­κό αντάλ­λαγ­μα, το οποίο εν προ­κει­μέ­νω, όπως υπο­στη­ρί­ζει, δεν υφί­στα­ται.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η ανα­φο­ρά στις ΑΕΠ ΚΒΣ «εκτέ­λε­ση οι­κο­δο­μι­κών ερ­γα­σιών» είναι εντε­λώς αό­ρι­στη κα­θό­σον η έν­νοια της οι­κο­δο­μι­κής ερ­γα­σί­ας είναι πολύ ευ­ρεία και πε­ρι­λαμ­βά­νει πολλά είδη ερ­γα­σιών τα οποία είναι εντε­λώς δια­κρι­τά και όχι πα­ρεμ­φε­ρή.Δια­τεί­νε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι ο κα­τα­λο­γι­σμός προ­στί­μου ΚΒΣ για μη έκ­δο­ση φο­ρο­λο­γι­κού στοι­χεί­ου με βάση τα ευ­ρή­μα­τα από τους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς είναι νο­μι­κά αβά­σι­μος και αστή­ρι­κτος.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι από καμία διά­τα­ξη νόμου προ­βλέ­πε­ται ότι κάθε κα­τά­θε­ση (δά­νειο) σε ατο­μι­κό τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό απο­τε­λεί ακα­θά­ρι­στο έσοδο επι­χεί­ρη­σης ή ει­σό­δη­μα (αφού δεν πρό­κει­ται για επαγ­γελ­μα­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς), όπως το ΣΔΟΕ εσφαλ­μέ­να ισχυ­ρί­ζε­ται.

Εκ­θέ­τει πα­ρα­πέ­ρα ότι η άποψη του ελέγ­χου για τον κα­τα­λο­γι­σμό πα­ρα­βά­σε­ων ΚΒΣ είναι αναι­τιο­λό­γη­τη διότι τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία δεν μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν αντέγ­γρα­φα.

Ο πρώην αι­ρε­τός εκ­θέ­τει πα­ρα­πέ­ρα ότι ο έλεγ­χος, κα­τα­λο­γί­ζει ως πα­ρά­βα­ση ΚΒΣ τη δια­φο­ρά με­τα­ξύ του δα­νεί­ου που έλα­βαν οι πε­λά­τες του, των εξό­δων που διε­νήρ­γη­σε για λο­γα­ρια­σμό τους και της αξίας που ανα­γρά­φη­κε στα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σί­ας. Η άποψη αυτή, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, είναι εντε­λώς αναι­τιο­λό­γη­τη διότι δεν στη­ρί­ζε­ται σε έγ­γρα­φα είτε δικά του είτε των πε­λα­τών του.

Ου­σια­στι­κά η άποψη του ελέγ­χου για δήθεν πα­ρα­βά­σεις από μέ­ρους του πα­ρα­βλέ­πει τα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σί­ας και τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία τα οποία και απο­τε­λούν τα μο­να­δι­κά στοι­χεία που θα πρέ­πει να λάβει υπόψη του ο έλεγ­χος προ­κει­μέ­νου να προσ­διο­ρί­σει τα έσοδά του.

Σχε­τι­κά με το ζή­τη­μα της από­δει­ξης για την κα­τα­βο­λή «ει­κο­νι­κών» τι­μη­μά­των στις αγο­ρα­πω­λη­σί­ες ακι­νή­των και των κυ­ρώ­σε­ων επι­ση­μαί­νει, με­τα­ξύ άλλων, ότι ο έλεγ­χος δεν επι­κα­λεί­ται κα­νέ­να αντέγ­γρα­φο, ώστε να αι­τιο­λο­γή­σει την άποψή του ότι για τα επι­πλέ­ον ποσά που βρέ­θη­καν σε τρα­πε­ζι­κό του λο­γα­ρια­σμό θα έπρε­πε να έχει εκ­δώ­σει αντί­στοι­χο φο­ρο­λο­γι­κό στοι­χείο.

Προ­σκό­μι­σε, όπως το­νί­ζει, ήδη ενώ­πιον του ελέγ­χου ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά με τους πε­λά­τες του με τα οποία και ανε­λάμ­βα­νε την πλη­ρω­μή των ερ­γα­σιών για την ανέ­γερ­ση των κα­τοι­κιών, που θα τους που­λού­σε.

Ως συ­νή­γο­ροί του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης και Ι. Ρά­ντος.