«Νέο μίγμα» μέτρων για τον κορονοϊό προτείνει το Παρατηρητήριο Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ – Έξι προτεραιότητες

Τις έξι προ­τε­ραιό­τη­τες που πρέπει να περι­λαμ­βά­νει το νέο μίγμα υγειο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών μέτρων για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας απα­ριθ­μεί το Παρα­τη­ρη­τή­ριο Υγείας που έχει δημιουρ­γή­σει το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης.

Το iEidiseis παρου­σιά­ζει σήμερα το Δελτίο του Παρα­τη­ρη­τη­ρίου Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ως εξής:

«Την ώρα που η παν­δη­μία είναι σε έξαρση και η κοι­νω­νία σε παρα­τει­νό­μενη «καρα­ντίνα» και από­γνωση, η κυβέρ­νηση δυνα­μι­τί­ζει το πολι­τικό κλίμα με αφορμή την αυταρ­χική νομο­θε­τική παρέμ­βαση της για το Δημόσιο Πανε­πι­στή­μιο, θέτο­ντας σε κίνδυνο, με δική της πρω­το­βου­λία, τη Δημόσια Υγεία. Είναι προ­φα­νές ότι το νέο αυστηρό lockdownστην Αττική και σε άλλες περιο­χές της χώρας, είναι από­δειξη απο­τυ­χη­μέ­νης δια­χεί­ρι­σης της υγειο­νο­μι­κής κρίσης. Και δεν μπορεί να υπο­τι­μη­θεί η γενι­κευ­μένη αίσθηση απο­γο­ή­τευ­σης, δυσφο­ρίας και οργής που δημιουρ­γούν στους πολίτες τα νέα περιο­ρι­στικά μέτρα, οι κυβερ­νη­τι­κές παλι­νω­δίες, οι μεγα­λο­στο­μίες που δια­ψεύ­δο­νται και, κυρίως, η απώλεια κάθε ελπίδας για σχετικά σύντομη απε­μπλοκή από αυτή την πολυ­ε­πί­πεδη κρίση. Στο βαθμό που δεν υπάρ­ξουν σοβαρές παρεμ­βά­σεις «θωρά­κι­σης» του Δημό­σιου Συστή­μα­τος Υγείας, ουσια­στι­κής στή­ρι­ξης της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας και εμπέ­δω­σης κλί­μα­τος ασφά­λειας στην κοι­νω­νία, ο κίν­δυ­νος ανοι­κτής αμφι­σβή­τη­σης, απο­νο­μι­μο­ποί­η­σης και ενα­ντί­ω­σης ενός τμή­μα­τος της απέ­να­ντι στα μέτρα προ­στα­σίας της Δημό­σιας Υγείας είναι «προ των πυλών».

Απο­τε­λεί μείζον πρό­βλημα το γεγονός ότι βρι­σκό­μα­στε μπροστά στο 3ο επι­δη­μικό κύμα χωρίς να έχει γίνει μια σοβαρή απο­τί­μηση των ανε­παρ­κειών και των λαθών που οδή­γη­σαν στην απώλεια ελέγχου στην προη­γού­μενη φάση, χωρίς να έχει δια­σφα­λι­στεί η δια­φά­νεια και δημόσια πρό­σβαση στα επι­δη­μιο­λο­γικά δεδο­μένα, χωρίς να έχει ενι­σχυ­θεί έμπρα­κτα το ΕΣΥ, χωρίς να υπάρχει κάποια ουσια­στική πρόοδος στην εμβο­λια­στική κάλυψη του γενικού πλη­θυ­σμού. Αντί­θετα, παρα­τη­ρούμε το τελευ­ταίο διά­στημα να εντεί­νε­ται από την κυβέρ­νηση η τάση μετά­θε­σης των δικών της ευθυνών για την αδυ­να­μία ελέγχου της παν­δη­μίας στους ειδι­κούς, να γίνεται κατα­χρη­στική επί­κληση των ειση­γή­σεων της Επι­τρο­πής Εμπει­ρο­γνω­μό­νων για να δικαιο­λο­γη­θούν μέτρα που έχουν ληφθεί με πολι­τικά κρι­τή­ρια και που συχνά δεν πληρούν τα κρι­τή­ρια της κοινής λογικής και της ανα­λο­γι­κό­τη­τας έναντι του εκτι­μώ­με­νου κιν­δύ­νου. Συνε­χί­ζο­νται επίσης τα «στεγανά» και το έλλειμμα διά­κρι­σης ρόλων και επι­τε­λι­κού συντο­νι­σμού ανάμεσα στα δια­φο­ρε­τικά επίπεδα επι­δη­μιο­λο­γι­κής επο­πτείας και παρέμ­βα­σης στην κρίση (ΕΟΔΥ-Πολιτική Προστασία-Εθνική Επι­τροπή προ­στα­σίας της Δημό­σιας Υγείας έναντι του κορο­νοϊού –Επι­τροπή Αντι­με­τώ­πι­σης Έκτα­κτων Συμ­βά­ντων Δημό­σιας Υγείας από Λοι­μο­γό­νους Παρά­γο­ντες).

Απέ­να­ντι σ’ αυτό το αδιέ­ξοδο, απαι­τεί­ται επει­γό­ντως ένα «νέο μίγμα» υγειο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών μέτρων, έτσι ώστε να περιο­ρι­στεί δρα­στικά η δια­σπορά του ιού, να προ­ε­τοι­μα­στεί κατάλ­ληλα το ΕΣΥ και να προ­στα­τευ­τεί απο­τε­λε­σμα­τικά η οικο­νο­μία, ο κόσμος της εργα­σίας και η κοι­νω­νική συνοχή. Προ­τε­ραιό­τη­τες αυτού του νέου «μίγ­μα­τος» πρέπει να είναι:

1. Ανα­βαθ­μι­σμένη και απο­κε­ντρω­μένη επι­δη­μιο­λο­γική επι­τή­ρηση με πλήρη δια­φά­νεια στη δια­χεί­ριση των δεδο­μέ­νων, με συνερ­γα­σία του ΕΟΔΥ και των Διευ­θύν­σεων Δημό­σιας Υγείας των Περι­φε­ρειών, με δωρεάν πρό­σβαση σε μοριακά τεστ και εκτε­τα­μένη ιχνη­λά­τηση των κρου­σμά­των και άρα με δυνα­τό­τητα λήψης εστια­σμέ­νων και όχι ορι­ζό­ντιων και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κών περιο­ρι­στι­κών μέτρων.

2. Στο­χευ­μένη πρόληψη με μαζικά και επα­να­λαμ­βα­νό­μενα τεστ σε εργα­ζό­με­νους κρί­σι­μων τομέων καθώς και με σοβαρή αλλαγή στους όρους υγειο­νο­μικά ασφα­λούς λει­τουρ­γίας των γνωστών «εστιών» υπερ­με­τά­δο­σης, όπως εργο­στά­σια, μεγάλοι εργα­σια­κοί χώροι, μέσα μαζικής μετα­φο­ράς, σχολεία, κλει­στές δομές.

3. Ενεργός εμπλοκή των δημό­σιων δομών ΠΦΥ στην προ­νο­σο­κο­μειακή δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας, στην κοι­νο­τική φρο­ντίδα και στην κατ’ οίκον παρα­κο­λού­θηση θετικών κρου­σμά­των, «προ­φυ­λάσ­σο­ντας» τα νοσο­κο­μεία από περι­στα­τικά που μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν σε πρω­το­βάθ­μιο επίπεδο. Είναι απο­κλει­στική ευθύνη της ΠΦΥ (των δημό­σιων δομών πρω­τί­στως αλλά και του ιδιω­τι­κού τομέα) η επο­πτεία και φρο­ντίδα των εξω­νο­σο­κο­μεια­κών ασθενών, η κατα­γραφή και παρα­κο­λού­θηση με συγκε­κρι­μέ­νους προ­γνω­στι­κούς δείκτες όλων των χρόνιων ασθενών αυξη­μέ­νης ευπά­θειας για σοβαρή νόσοcovid-19, η έγκαιρη διά­γνωση επι­πλο­κών που απαι­τούν εισα­γωγή των ασθενών στο νοσο­κο­μείο.

4. Απο­τροπή με κάθε τρόπο ενός νέου γενι­κευ­μέ­νου lockdown εντός του ΕΣΥ, με στόχο το συν­δυα­σμό της ποιο­τι­κής φρο­ντί­δας των ασθενών με covid και την κάλυψη όλων των υπό­λοι­πων υγειο­νο­μι­κών αναγκών της κοι­νω­νίας. Είναι από­δειξη της τρα­γι­κής απο­τυ­χίας της κυβέρ­νη­σης να στη­ρί­ξει με πλη­ρό­τητα τα νοσο­κο­μεία, η περι­στολή των τακτι­κών τους δρα­στη­ριο­τή­των (εξω­τε­ρικά ιατρεία, χει­ρουρ­γεία, εξει­δι­κευ­μέ­νες δια­γνω­στι­κές και θερα­πευ­τι­κές παρεμ­βά­σεις). Κομβικό ρόλο στην ανθε­κτι­κό­τητα του ΕΣΥ στο 3ο κύμα θα παίξει η γενναία ενί­σχυση των κρί­σι­μων τμη­μά­των των νοσο­κο­μείων ( ΤΕΠ, κλι­νι­κές covid , ΜΕΘ) με ανθρώ­πινο δυνα­μικό , καθώς και η σχε­δια­σμένη επίταξη των ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών και Κέντρων Απο­κα­τά­στα­σης για νοσηλεία-μετανοσοκομειακή φρο­ντίδα περι­στα­τι­κών covid .

5. Δια­σφά­λιση της πρό­σβα­σης των ασθενών της χώρας σε όλα τα δια­θέ­σιμα φάρμακα (νέα ή παλαιά) που με αξιό­πι­στες κλι­νι­κές μελέτες απο­δει­κνύ­ε­ται η συμβολή τους στην πρόληψη σοβαρών επι­πλο­κών της νόσου ή στην μείωση της πιθα­νό­τη­τας εισα­γω­γής στο νοσο­κο­μείο . Έχοντας πάντα κατά νου ότι ο ρόλος των φαρ­μά­κων στον έλεγχο μιας ιογε­νούς λοί­μω­ξης είναι επι­κου­ρι­κός και ότι η κρίσιμη προ­τε­ραιό­τητα είναι τα μέτρα Δημό­σιας Υγείας και τα εμβόλια , που απο­τε­λούν το μόνο απο­τε­λε­σμα­τικό «εργα­λείο» πρω­το­γε­νούς πρό­λη­ψης μιας παν­δη­μίας.

6. Επι­τά­χυνση των εμβο­λια­σμών σε εθνικό-ευρωπαϊκό-παγκόσμιο επίπεδο υπό την επο­πτεία διεθνών οργα­νι­σμών (ΕΕ, ΠΟΥ), με αλλαγή στο καθε­στώς προ­στα­σίας της «πατέ­ντας» και με πολ­λα­πλα­σια­σμό των δια­θέ­σι­μων δόσεων για τη γρήγορη επί­τευξη συλ­λο­γι­κής ανοσίας σε όλο τον κόσμο. Γιατί ο κίν­δυ­νος από την αυξα­νό­μενη δια­σπορά μεταλ­λαγ­μέ­νων στε­λε­χών του ιού και την απο­δυ­νά­μωση των δια­θέ­σι­μων εμβο­λίων, μπορεί να απο­δει­χθεί πολύ μεγάλος. Η καθο­λική επι­στη­μο­νική και κοι­νω­νική απαί­τηση να γίνουν τα εμβόλια κατά του SARS-CoV-2 παγκό­σμια δημόσια αγαθά μέσα από την άρση του καθε­στώ­τος της «πατέ­ντας», πρέπει να απο­κτή­σει πολι­τική δυνα­μική και να επη­ρε­ά­σει τις απο­φά­σεις των εθνικών κυβερ­νή­σεων και της ΕΕ. Απαι­τού­νται πρω­το­βου­λίες προς αυτή την κατεύ­θυνση, με συστη­μα­τική κινη­το­ποί­ηση επι­στη­μο­νι­κών οργα­νώ­σεων, πρω­το­βάθ­μιων σωμα­τείων και ομο­σπον­διών υγειο­νο­μι­κών, συλ­λό­γων ασθενών, εκπρο­σώ­πων της κοι­νω­νίας των πολιτών και υπό αυτό το πρίσμα στη­ρί­ζουμε την πρω­το­βου­λία «Δικαί­ωμα στη Φρο­ντίδα» – Right2Cure (www.right2cure.eu).Αντί όμως για πρω­το­βου­λίες της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης προς αυτή την κατεύ­θυνση, βλέ­πουμε ανά­δειξη άλλων θεμάτων τα οποία δεν έχουν συζη­τη­θεί πουθενά και συνα­ντούν ισχυρές αντι­δρά­σεις, όπως το «εμβο­λια­στικό πιστο­ποι­η­τικό». Ταυ­τό­χρονα, οφεί­λουμε να επι­ση­μά­νουμε ότι και στο πεδίο των εμβο­λια­σμών η κυβέρ­νηση κινεί­ται στην γνωστή «γραμμή» της αδια­φά­νειας και επι­λε­κτι­κής ενη­μέ­ρω­σης. Το σχέδιο προ­τε­ραιο­ποί­η­σης των εμβο­λια­σμών που συνέ­ταξε η Εθνική Επι­τροπή Εμβο­λια­σμών δεν έχει δοθεί ακόμα στη δημο­σιό­τητα ή σε δια­βού­λευση και άρα δεν έχει εξη­γη­θεί στην κοινή γνώμη η επι­στη­μο­νική λογική του, ενώ στην καθη­με­ρινή παρου­σί­αση των στοι­χείων δεν ανα­φέ­ρο­νται ανα­λυ­τικά οι κατη­γο­ρίες των πολιτών που εμβο­λιά­ζο­νται, τα ποσοστά κάλυψης ευαί­σθη­των ομάδων όπως οι υγειο­νο­μι­κοί και οι ευπα­θείς ομάδες κλπ. Την ίδια ώρα εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν εμβο­λια­στικά κέντρα στα νοσο­κο­μεία παρότι είναι απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα της ΠΦΥ, εξα­κο­λου­θούν να ταλαι­πω­ρού­νται ηλι­κιω­μέ­νοι από τις απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές της χώρας για να εμβο­λια­στούν, δεν υπάρχει σχε­δια­σμός για κατ’ οίκον εμβο­λια­σμό υπε­ρη­λί­κων που αδυ­να­τούν να μετα­κι­νη­θούν.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, δεν θεω­ρούμε ότι μπορεί να συνε­χί­ζε­ται ως μονό­δρο­μος μια «γραμμή» δια­χεί­ρι­σης της υγειο­νο­μι­κής κρίσης που απο­δεί­χθηκε κατά τη διάρ­κεια του 2ου κύματος τελείως ανα­πο­τε­λε­σμα­τική. Δεν μπο­ρούμε να απο­δε­χθούμε τη λογική του «ακορ­ντεόν» στη λει­τουρ­γία του ΕΣΥ, της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας. Τώρα είναι η ώρα απε­μπλο­κής από αυτή τη δια­χεί­ριση, με έμφαση στην ανα­χαί­τιση της παν­δη­μίας σε επίπεδο κοι­νό­τη­τας, με ενδυ­νά­μωση του Δημό­σιου Συστή­μα­τος Υγείας, με επι­τά­χυνση των εμβο­λια­σμών, με ανά­κτηση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών στους θεσμούς της Πολι­τείας και με δημοκρατική-κοινωνική νομι­μο­ποί­ηση των μέτρων που αφορούν την καθη­με­ρι­νό­τητα, τα δικαιώ­ματα και την επι­βί­ωση των ανθρώ­πων.